สำรวจหมวดหมู่นิยายออนไลน์ทั้งหมด

จากชีวิตที่แสนสุขสบาย หญิงสาวกลับต้องเผชิญโชคชะตาเล่นตลกเมื่อประสบอุบัติเหตุจนหลุดมาอยู่ในยุคโบราณ ทว่าสถานการณ์กลับเลวร้ายยิ่งกว่าเดิม เมื่อเธอต้องมาอยู่ในร่างของเด็กหญิงตัวน้อยท่ามกลางครอบครัวที่ยากลำบาก ทั้งมารดาที่ล้มป่วยและบิดาที่พิการไร้ความสามารถในการทำงาน มีเพียงเธอคนเดียวเท่านั้นที่เป็นที่พึ่งสุดท้ายในการออกไปหาอาหารเพื่อประทังชีวิตทุกคนให้รอดพ้นจากความอดอยากในโลกใบใหม่ที่เต็มไปด้วยความท้าทายนี้

“ฮืออ คุณมันผู้ชายสารเลว หนูเกลียดและขยะแขยงคุณที่สุด!” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อรู้สึกถึงรอยสัมผัสน่าขยะแขยงของเสี่ยไพรัตน์ มือที่จับปลายผ้าห่มก็ถูเช็ดไปตามผิวขาวผ่องจนแดงเถือก ซึ่งเสียงสะอื้นไห้ของเด็กน้อยทำให้คนที่ยืนเท้าสะเอวเป็นเด็กแรกเกิดอยู่ตรงปลายเตียงนั้นตื่นจากความฝันที่เป็นจริง สิงขรหน้าแดงก่ำโกรธเด็กน้อยที่บังอาจเช็ดรอยสำผัสที่เขาทำไว้บนตัวเธอ ร่างโตจึงรีบก้าวขึ้นเตียงคลานตามไป มือใหญ่คว้าหมับกำกระชับแน่นที่ข้อเท้าน้อย พร้อมออกแรงกระชากดึงให้คนตัวเบาเข้ามาปะทะแผ่นอก “กรี๊ดดด! ไอ้คนชั่ว! คนเลว ! ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!” ถึงจะเจ็บระบมไปทุกตารางนิ้วบนร่างกาย ดาวเรืองก็ไม่ต้องการให้เขาแตะต้อง แม้จะมีแรงเพียงน้อยนิด แต่ก็ปกป้องตัวเองโดยการใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบตีคนใจโฉดอย่างบ้าคลั่ง “ปากดี ด่าเก่งนักนะ อย่างนี้มันต้องโดนอีกสักสามสี่รอบ หรือว่าจะทั้งคืนเลยดีไหม?” สิงขรอุ้มเด็กน้อยให้เข้ามานั่งอยู่บนตัก ซึ่งทำให้ดวงหน้าของคนทั้งสองอยู่ในระดับเดียวกัน มือหนาสอดเข้าท้ายทอยฉุดเบาๆ ให้ดวงหน้างามแหงนขึ้นเพื่อรองรับคำขู่จากปากหยักที่บดขยี้กลีบปากบวมเจ่อ และเมื่อได้ชิมความหอมหวานในโพรงปากนุ่มพอใจแล้ว เขาก็ตวัดอุ้มร่างน้อยขึ้นพาดบ่า ฝ่ามือใหญ่กางออกแล้วฟาดลงบนสะโพกกลมงอนเสียงดังเผียะๆ พร้อมทั้งก้าวลงเตียงเดินดุ่มๆ พาหญิงสาวเข้าห้องน้ำ “ปล่อยหนูนะ โอ๊ยย! ไอ้ลุงแก่ชอบรังแกเด็ก! ฮืออ” เสียงใสครางปนเสียงสะอื้นเมื่อถูกปล่อยให้เท้าแตะพื้น ขาเรียวสวยสั่นระริกไม่มีแรงยืนด้วยตัวเองจึงทรุดลงไปนั่งบนพื้นห้องน้ำ “ก็ไอ้ลุงแก่คนนี้ไม่ไช่เหรอที่ทำให้เธอพ้นจากไอ้แก่พุงโย้ตัณหากลับนั้น” สิงขรไม่ชอบใจเป็นอย่างมากที่หญิงสาวมักเรียกเขาว่าลุง ดวงตาสีนิลเริ่มแดงก่ำจ้องมองหญิงสาวที่กำลังคลานหนีไปนั่งขดตัวเป็นกิ้งกืออยู่ข้างชักโครก “คุณก็ไม่ต่างอะไรกับเสี่ยไพรัตน์เลยสักนิดที่ชอบล่อลวงเด็กสาวพาไปทำมิดีมิร้ายเหมือนกัน” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อนึกถึงภาพของไอ้เสี่ยแก่รุ่นตาพุงก็โย้ น่าเกลียดที่สุด ไอ้ตาแก่นั่นกำลังย่ำยีเธอ แต่แปรเปลี่ยนเป็นภาพของสิงขรที่เป็นคนทำร้ายพรากความบริสุทธิ์ไปโดยที่ไม่ได้ยินยอมสักนิด หญิงสาวนั่งกอดเข่าใบหน้าเขลอะน้ำตาก็แนบชิดมือของตัวเองที่วางอยู่บนหัวเข่า เรียวปากบวมเจ่อก็กระซิบเสียงแผ่วเบาหวังให้ได้ยินเพียงคนเดียว “ยัยเด็กบ้าเอ๊ย! เธอกล้าเปรียบฉันเป็นไอ้เฒ่าไพรัตน์หัวงูนั่นได้ไงฮะ? แล้วถ้าฉันไม่รักษาด้วยร่างกายของฉัน ป่านนี้ เธอก็คงจะขาดใจตายไปนานแล้ว และตอนนี้ มันก็อยากจะเข้าไปในตัวเธอเพื่อทดสอบดูว่าหายจากอาการสยิวซ่านหรือยัง” คำพูดดูหมิ่นของเด็กน้อยทำให้สิงขรโกรธจนหน้าแดงก่ำ เขาเอาแต่พูดเรื่องใต้สะดือให้เธอฟัง ‘เฮอะ! ทำเป็นหน้าแดง อายละสิที่เห็นตัวตนของฉัน’ สิงขรคำรามพูดอยู่ในใจ “อ๊ายย! ไอ้คนทุเรศ! อย่าคิดเอาไอ้หนอนเน่าน่าเกลียดนั่นเข้ามาใกล้หนูเด็ดขาด” ดวงตากลมโตคลอน้ำตาเบิกโพลงเมื่อเห็นความใหญ่โตตรงหว่างขาของเขา ซึ่งมันผงกหัวเบ่งกล้ามจนเห็นเส้นเลือดสีเขียวปูดใส่เธออย่างที่ว่าจริงๆ “หึ! ก็ไอ้หนอนตัวนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอหายจากอาการซ่านสยิว แตะตรงไหน ผิวนี่สั่นระริกไปตามการลูบไล้ของฉันไม่ใช่เหรอ ฮะ” ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อผสมแววตากลมโตสั่นไหวหวาดกลัวนั้นทำให้สิงขรนึกสนุก เขายิ้มแยกเขี้ยวน่ากลัว ชี้มือให้เธอดูความแข็งแกร่งที่มันชูชันตั้งโด่

ปรมะพลาดพลั้งมีความสัมพันธ์กับนักศึกษาของตัวเองจนตั้งท้อง เขาจำใจต้องรับผิดชอบอย่างไม่มีทางเลือก แต่ผู้ชายระดับไฮเอ็นเช่นเขาไม่ยอมเข้าตาจนง่ายๆ หรอก ในเมื่อพลาดไปแล้วก็ช่างมัน รับแค่ลูกเอาไว้ และเขี่ยแม่ของเด็กทิ้งลงถังขยะ นี่แหละคือทางออกที่ยอดเยี่ยมที่สุด! ตัวอย่างเล่ม : ระหว่างที่รองเท้าสีดำเงาวับกำลังย่ำลงไปบนพื้นกระเบื้องราคาแพง เขาก็รู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างมาชนเข้าที่ขาด้านหลัง ปรมะหยุดเดิน และก็หมุนตัวกลับไปมองสิ่งที่พุ่งเข้ามาปะทะร่างกายของตัวเอง เด็กผู้หญิงถักเปียสองข้าง... เขายิ้มที่มุมปากน้อยๆ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งเผชิญหน้ากับเด็กตัวจ้อย “อย่าวิ่งซนนะครับเด็กดี...” เด็กน้อยเงยหน้าขึ้นมามองเขา ก่อนที่จะยิ้มออกมาอย่างดีใจ “คุณพ่อ...” เขาไม่ได้ตกใจกับสิ่งที่ได้ยินจากปากของเด็กหญิงตรงหน้า แต่สิ่งที่ทำให้เขาตกใจจนแทบช็อกคือใบหน้าของเด็กหญิงคนนี้ช่างละม้ายคล้ายคลึงกับเขาตอนเด็กไม่มีผิด ปรมะถึงกับอึ้งงันไป แต่เด็กน้อยยังคงยิ้มแถมยังยกมือขึ้นลูบหน้าของเขาไปมา “คุณพ่อจริงๆ ด้วย... ไข่มุกไม่ได้ฝันไป... เย้...” “หนู...” ตอนนี้แม้แต่จะพูดออกมาให้เป็นคำยังยากสำหรับปรมะเลย เด็กคนนี้เรียกเขาว่าพ่อ แถมยังมีหน้าตาถอดแบบมาจากเขาในตอนเด็กอีกต่างหาก ซีรีส์ในชุดที่เกี่ยวข้องกัน 1. ขายหัวใจให้ท่านประธาน 2. มลทินรัก CEO 3. คืนเผลอรัก 4. อุ้มรักเมียแสนชัง

ข้าอยู่ในสุสานบรรพชน ไล่ข้าแล้วยังไง ใช่ว่าข้าไม่มีวิชา ในเมื่อเป็นคนยุคใหม่ ข้าจะร่ำรวยด้วยมือของตัวเอง มีลูกแต่ไม่เคยลิ้มรสรักแล้วยังไง ลูกข้า ข้าเลี้ยงเอง!! แต่ทำไม…. สวรรค์…มีคนมาแสดงตัวว่าเป็นสามีข้าถึงสามคน แล้วสามีข้าคือใครกันแน่!! ****************** สามีข้าคือใคร ข้าไม่สน ข้าขอแค่หาเงินอย่างเดียวพอ!!

นิยายชุดที่รวบรวมเรื่องราวความรักหลากรสชาติ เริ่มต้นด้วยชมพูพริ้งที่ช่วยชีวิตคมน์ มาเฟียหนุ่มจนเกิดเป็นพันธนาการที่เขาไม่อาจปล่อยมือ ต่อด้วยหญิงสาวที่ต้องแต่งงานล้างหนี้กับมหาเศรษฐีผู้เย็นชา ทว่าเมื่อถึงเวลาต้องจากลาเขากลับตระหนักว่าขาดเธอไม่ได้ ปิดท้ายด้วยศิริลดาที่เข้าพิธีวิวาห์กับอนุรักษ์ชายหนุ่มผู้สูญเสียการมองเห็น ความอ่อนโยนของเธอได้กลายเป็นแสงสว่างเดียวในโลกมืด จนทำให้เขายอมทำทุกอย่างเพื่อทดสอบรักแท้และรักษาเธอไว้เคียงคู่ตลอดกาล

หญิงสาวลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความว่างเปล่าในหัวสมอง เมื่อความทรงจำทั้งหมดเลือนหายไปอย่างปริศนา ท่ามกลางความสับสน มีเพียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่ก้าวเข้ามาแสดงตัวว่าเขาคือสามีผู้แสนดีของเธอ ด้วยความไว้วางใจ เธอจึงยอมมอบทั้งกายและหัวใจให้เขาอย่างหมดสิ้นโดยไม่ระแวงสงสัยในคำลวง แต่แล้วชีวิตคู่ที่ดูเหมือนจะหวานชื่นกลับต้องพังทลายลงอย่างกะทันหัน เมื่อจู่ๆ เขากลับเอ่ยปากขอหย่าขาดจากเธอด้วยท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

หลังจุมพิตแสนหวานระหว่างอันเดรสและเมลดาเริ่มต้นความสัมพันธ์ได้ไม่นาน โชคชะตากลับเล่นตลกด้วยอุบัติเหตุที่พรากพวกเขาจากกัน เมลดาฟื้นขึ้นมาพร้อมความสามารถในการเห็นวิญญาณ และได้พบกับคนรักอีกครั้งในฐานะยมทูตผู้เย็นชาที่สูญเสียความทรงจำเกี่ยวกับเธอไปสิ้นเชิง ท่ามกลางความต่างระหว่างภพมนุษย์และดินแดนแห่งความตาย รักครั้งนี้จะลงเอยด้วยความสมหวังหรือการจากลาตลอดกาล ร่วมพิสูจน์นิยามรักเหนือปาฏิหาริย์ที่อบลามไปด้วยความซึ้งในจุมพิตยมทูต

ดุลยาถูกลวงมาเป็นสินค้าแลกเงินอย่างเลือดเย็น แต่เธอกลับคว้าหัวใจของมหาเศรษฐีอย่างอลันมาครองโดยไม่คาดคิด ในค่ำคืนที่แสนอันตราย อลันคุกคามเธออย่างเร่าร้อนแม้หญิงสาวจะพยายามอ้อนวอนขอร้องให้เขาหยุดเพราะกลัวชุดที่เช่ามาจะเสียหาย แต่เขากลับรูดซิปลงและกระชากอาภรณ์ของเธอออกอย่างเอาแต่ใจ ท่ามกลางความรุ่มร้อนที่พุ่งพล่านเมื่อได้เห็นความงดงามใต้ร่มผ้า เขาสัญญาว่าจะรับผิดชอบทุกอย่างเองขณะที่ร่างบางถูกพันธนาการไว้ใต้ร่างหนาที่พร้อมจะแผดเผาเธอด้วยไฟเสน่หา

นิโคไลสูญเสียเจ้าสาวไปก่อนวันวิวาห์ด้วยน้ำมือของศัตรู ความโกรธแค้นทำให้เขาตัดสินใจลักพาตัวธารธารี หญิงสาวผู้พิการทางสายตาที่ไม่รู้เรื่องราวใดๆ มาเป็นเหยื่อรับกรรมแทนพี่ชายของเธอ เธอถูกกักขังไว้ในอาณาเขตส่วนตัวของเขาอย่างไร้ทางสู้ ชีวิตของเธอเปรียบเสมือนนกน้อยในกำมือที่เขาจะบีบให้ตายหรือทรมานอย่างไรก็ได้ตามใจปรารถนา โดยที่เขาไม่สนความบริสุทธิ์หรือความน่าสงสารของเธอเลยแม้แต่น้อย การแก้แค้นครั้งนี้จึงเต็มไปด้วยความเร่าร้อนและรุนแรงที่เธอไม่อาจหลีกเลี่ยงได้

เมื่อความรักของอ้ายมาพร้อมกับเงื่อนไขที่ชัดเจนว่าเขาต้องเป็นคนเดียวที่ครองตำแหน่งเมียของพี่เครื้อเท่านั้น ด้วยความมั่นใจในคุณสมบัติที่เพียบพร้อม ทั้งเรื่องความสะอาด กิริยามารยาทที่น่ารัก รวมถึงทักษะงานบ้านงานเรือนและฝีมือการทำอาหารที่ไม่เป็นรองใคร อ้ายจึงประกาศกร้าวว่าหากพี่เครื้อยอมปล่อยเขาหลุดมือไปคงกลายเป็นคนโง่ที่สุดในโลก จนพี่เครื้อต้องรีบยืนยันหนักแน่นว่าจะรักษาหัวใจของอ้ายไว้ให้เป็นเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตของเขาตลอดไป

ยาห์มิลเข้าใจผิดว่าบัวบุษบาคือหญิงขายบริการราคาถูก ทว่าพิษรักกลับดึงดูดให้เธอตกสู่วังวนเสน่หาที่ไม่อาจถอนตัว ความไร้เดียงสาของหญิงสาวปลุกเร้าอารมณ์เขาจนยากจะควบคุม แม้ขณะอยู่บนรถเขาก็แทบจะทนรอให้ถึงบ้านพักไม่ไหว มือหนาลูบไล้สัมผัสกายสาวด้วยความปรารถนาอันบ้าคลั่ง สองร่างแนบชิดหลอมรวมเป็นหนึ่งท่ามกลางความต้องการที่พลุ่งพล่าน จนเขาอยากจะครอบครองเธอเสียเดี๋ยวนั้นในค่ำคืนที่แสนเร่าร้อน

หลังผ่าตัดนักพรตเฒ่าผู้หนึ่งนั้น นางวูบหมดสติและเสียชีวิตลงไป ลืมตาตื่นขึ้นมาอีกที ก็อยู่ในร่างของคุณหนูปัญญาอ่อนที่มีชื่อเดียวกันผู้นี้เสียแล้วทั้งยังจำอดีตชาติยามเป็นปรมาจารย์เต๋าได้อีกด้วย +++ 1 : ไล่ออกจากอารามไท่ผิงกวน แคว้นจิ้น ราชวงศ์เซวียน อารามไท่ผิงกวน “ไป ๆ อาจารย์ขับไล่พวกท่านออกจากอารามแล้ว อย่าได้มาเหยียบที่นี่อีก” “ศิษย์พี่รองรีบปิดประตูเร็วเข้า !” ตุบ ! ห่อผ้าสองห่อถูกโยนออกมาจากประตูอาราม ปัง ! ตามด้วยเสียงปิดประตูลงสลักอย่างหนาแน่น สตรีนางหนึ่งยืนตัวตรงเป็นสง่า เสื้อผ้ากับเส้นผมของนางปลิวไสวดั่งไผ่ลู่ลม หลินซือเยว่เงยหน้าขึ้นมองป้ายชื่ออารามไท่ผิงกวนด้วยสายตาเลื่อนลอย อาศัยอยู่ที่นี่มานานเท่าใดแล้วนะ บางครั้งนางเองก็ลืมเลือนวันเวลาไปเหมือนกัน “คุณหนูเจ้าคะ ศิษย์น้องทั้งสองของท่านทำเกินไปแล้วนะเจ้าคะ เหตุใดถึงไล่พวกเราสองคนออกจากอารามได้เล่า” เผิงฉือกระทืบเท้าเบา ๆ ตรงไปฉวยห่อผ้าทั้งสองบนพื้น ขึ้นมาคล้องแขนตัวเองไว้ “หากไม่ได้รับคำสั่งจากอาจารย์ ศิษย์น้องทั้งสองคงไม่กล้าขับไล่ข้าออกจากอารามหรอก” น้ำเสียงของนางสงบนิ่งฟังแล้วสบายหูยิ่งนัก หาได้มีความโกรธเกลียดแต่อย่างใด “นั่นรถม้า” นิ้วเรียวสวยชี้ไปยังรถม้าคันที่มีคนนั่งเฝ้าอยู่ “ป้าเผิงไปถามดูว่าใช่รถม้าของเราหรือไม่” เผิงฉือไม่รอช้ารีบตรงไปหาคนเฝ้ารถม้าที่อยู่ใต้ต้นไผ่ในทันที ไม่ช้านางก็กลับมาพร้อมกับรอยยิ้มนิด ๆ “เป็นรถม้าของเราจริง ๆ เจ้าคะคุณหนู คนขับบอกว่าเป็นคนของตระกูลหลินเจ้าค่ะ ได้รับคำสั่งจากท่านพ่อของคุณหนู ให้มารับคุณหนูกลับตระกูลหลินเพื่อไปแต่งงานเจ้าค่ะ” “กลับไปแต่งงานนี่เอง” นางเอ่ยเหมือนไม่ใช่เรื่องใหญ่ หันหลังกลับไปทางประตูอาราม ประสานมือค้อมตัวคำนับลาอาจารย์ เผิงฉือเห็นเช่นนั้นก็อดที่จะคำนับตามนางไม่ได้ ภายในอารามไท่ผิงกวน “อาจารย์เหตุใดถึงไม่บอกลากับศิษย์พี่ใหญ่ไปตรง ๆ ล่ะ ทำเช่นนี้นางไม่โกรธท่านไปจนวันตายเลยรึ” เหอกุ้ยแม้มีอายุยี่สิบแปดปีแล้ว ทว่าเขากราบเป็นศิษย์เจ้าอาวาสชุนหวังเหล่ยหลังสตรีผู้นั้น จึงได้เป็นเพียงแค่ศิษย์พี่รองเท่านั้น “นั่นสิอาจารย์ ศิษย์พี่ใหญ่นางไม่เคยออกจากอารามไปไหนไกล ท่านทำเช่นนี้ไม่ใช่ขับไล่นางไปสู่ความตายหรอกรึ” จางเจียเฟิ่งเห็นด้วยกับศิษย์พี่รองของเขา “ให้มันน้อย ๆ หน่อยเจ้าศิษย์โง่ทั้งสอง พวกเจ้าคิดว่าอารามไท่ผิงกวนแห่งนี้ สามารถอยู่รอดมาได้เพราะใครกัน หากไม่ใช่เพราะฝีมือของศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้า เห็นนางเงียบ ๆ แบบนั้น ความคิดนางกว้างไกลยิ่งนัก อาจารย์อย่างข้ายังเทียบนางไม่ติดด้วยซ้ำไป” เจ้าอาวาสชุนปีนี้อายุอานามปาเข้าไปหกสิบห้าปีแล้ว ทว่าร่างกายยังแข็งแรง อารามเต๋าแห่งนี้มีวิถีแบบไม่เคร่งครัด ใช้ชีวิตเยี่ยงฆราวาสผู้หนึ่ง สามารถแต่งงานมีครอบครัวได้ “อาจารย์นางอยู่ในอารามวาดยันต์กันภัยให้ชาวบ้านที่มากราบไหว้ ตั้งโต๊ะรักษาโรคภัยให้ผู้คนในตัวอำเภอฝู แต่หนนี้นางต้องกลับบ้านไปเพื่อแต่งงาน นางบริสุทธิ์ถึงเพียงนั้นมิถูกสามีจับกลืนกินจนไม่เหลือกระดูกหรอกรึ” เหอกุ้ยนึกภาพเทพเซียนผู้สูงส่งอย่างหลินซือเยว่ หากต้องร่วมเตียงกับบุรุษหยาบกระด้าง เพียงเท่านั้นเขาก็ทำใจไม่ได้จริง ๆ แทบอยากจะไปแย่งตัวศิษย์พี่ใหญ่ของตัวเองกลับคืนมา “เลิกคร่ำครวญได้แล้ว กลับไปกวาดลานอารามกับตรวจดูน้ำมันตะเกียงให้เรียบร้อย ศิษย์พี่ใหญ่ของพวกเจ้าไม่อยู่ เจ้าทั้งสองต้องรีบร่ำเรียนศึกษาหาความรู้ อารามไท่ผิงกวนจะได้เจริญรุ่งเรืองในภายภาคหน้าต่อไปได้” เจ้าอาวาสชุนทำเสียงดังใส่ลูกศิษย์ทั้งสอง “ไป ๆ ข้าจะสวดมนต์” โบกมือไล่ทั้งคู่ให้ออกจากห้องสวดมนต์ไป เจ้าอาวาสชุนรีบลุกไปปิดประตูลั่นกลอน ท่าทางลุกลี้ลุกลนจนผิดปกติ ย่องเบา ๆ ไปที่ใต้เตียงนอน ดึงหีบไม้เก่าเก็บออกมา ครั้นกดสลักเปิดออก ก็พบตั๋วเงินจำนวนสามพันตำลึงอยู่ในนั้น ตระกูลหลินที่ไม่ได้บริจาคน้ำมันตะเกียงมาหลายปี จู่ ๆ ก็ส่งตั๋วเงินมาให้ พร้อมกับขอรับคนกลับไปเพื่อแต่งงาน ช่วงนี้ชาวบ้านมาทำบุญที่อารามน้อยลง หลินซือเยว่ก็ไม่รู้ว่าเกิดอันใดขึ้นกับนาง ถึงไม่ยอมลงจากอารามไปรักษาผู้คน รายได้เลยหายหดแทบจ่ายอาหารการกิน(สุรานารี)ไม่พอ ตั๋วเงินสามพันตำลึงนี่มาได้ทันเวลาพอดี ! แครก ๆ ๆ ๆ เสียงกวาดลานหน้าอารามดังขึ้นพร้อมกับเสียงบ่นของเหอกุ้ย “ข้ารู้ว่านางเก่งเอาตัวรอดได้ ข้าเพียงไม่อยากให้นางไปก็เท่านั้น” “ศิษย์พี่รองท่านอย่าได้เสียใจไปเลย ไม่ใช่ว่ามีแต่นางที่ต้องแต่งงานมีครอบครัว ท่านเองก็เถอะที่บ้านส่งคนมารับทุกปีไม่ใช่รึ” จางเจียเฟิ่งรู้ดีว่าตนและเหอกุ้ย ถูกครอบครัวลงโทษด้วยการส่งมาอยู่ยังอารามแห่งนี้ ทว่าเพียงชั่วคราวเท่านั้น “ตัวข้านั้นไม่เป็นไรหรอก เจ้านั่นแหละศิษย์น้องสาม ข้าได้ยินว่าที่บ้านของเจ้า เพิ่งหาคู่หมั้นหมายคนใหม่ให้เจ้าอีกคนแล้วไม่ใช่รึ” สองศิษย์พี่น้องหยุดกวาดลานอาราม แล้วหันหน้าไปมองตากัน จากนั้นพวกเขาก็ถอนหายใจดัง ๆ พร้อมกัน ไม่มีศิษย์พี่ใหญ่อยู่ด้วย นับจากนี้ไปยามทำความผิดใครจะออกหน้าคอยช่วยเหลือ ยามเงินหมดใครจะให้หยิบยืม ยิ่งคิดพวกเขาก็ยิ่งไม่สบายใจเป็นอย่างมาก บนถนนมุ่งหน้าสู่เมืองหลวง รถม้าไม้ธรรมดาไม่เล็กไม่ใหญ่ ไร้ป้ายชื่อตระกูลบอกกล่าว คล้ายไม่อยากให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่าคนที่นั่งอยู่ด้านในเป็นใคร เผิงฉือพยายามหลอกถามคนขับรถม้าอยู่หลายหน ถึงสถานการณ์ของตระกูลหลินในยามนี้ นางไม่เคยไปที่นั่นมาก่อนไม่รู้จักใครสักคน คนขับรถม้าตอบว่า เขามีหน้าที่มารับคุณหนูรองกลับบ้านเท่านั้น เรื่องอื่นนั้นเขาไม่รู้จริง ๆ “ได้ถามหรือไม่ ใช้เวลากี่วันในการเดินทาง” หลินซือเยว่เอ่ยเสียงเนิบ ๆ “ถามแล้วเจ้าค่ะ เขาบอกว่าราว ๆ สิบวันก็ถึงเมืองหลวงแล้ว” “สิบวันเชียวรึ” หลินซือเยว่มองห่อผ้าที่วางอยู่ด้านข้าง มีเพียงของใช้จำเป็นของนางไม่กี่ชิ้น พร้อมกับก้อนเงินจำนวนห้าสิบตำลึง “คงต้องแวะซื้อของในอำเภอฝูเสียก่อน” เผิงฉือรีบเปิดม่านบอกกับคนขับรถม้า แต่เขากลับทำเสียงฮึดฮัดคล้ายไม่พอใจ “เสียเวลาเดินทางเปล่า ๆ” น้ำเสียงเขากระด้างกระเดื่อง

เมื่อคำอธิษฐานสัมฤทธิผล หญิงสาวผู้แก้บนไม่ทันกาลจึงต้องเผชิญอาถรรพ์ลี้ลับที่คุกคามชีวิต ทางรอดเดียวคือการแต่งงานและมีบุตรกับชายคนแรกที่พบหลังตื่นนอน ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกให้เขาคนนั้นมีอายุคราวพ่อและแก่กว่าเธอถึงยี่สิบปี แม้ฝ่ายชายจะปฏิเสธ แต่เธอก็ต้องตามตื๊อทุกวิถีทางเพื่อรักษาชีวิตตนเอง ท่ามกลางเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่ถาโถมเข้ามา ความใกล้ชิดและการปกป้องจากเขาก็เริ่มแปรเปลี่ยนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ไปตลอดกาล

โชคชะตานำพาให้ข้าต้องตกหลุมรักหญิงสาวผู้เลอโฉมจากการสบตาเพียงครั้งเดียว ทว่าท่ามกลางความขัดแย้งที่รุมเร้าและความลับที่ไม่อาจเปิดเผยได้ ทำให้ข้าจำต้องเก็บซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงเอาไว้ภายใต้ท่าทีที่เย็นชาและห่างเหิน จนใครต่อใครต่างพากันลือว่าข้าคือบุรุษผู้ไร้ซึ่งหัวใจและไม่เคยมีความรู้สึกรักใคร่ให้แก่ผู้ใดเลยแม้แต่น้อย แต่แท้จริงแล้วภายในใจของข้ากลับเต็มไปด้วยความโหยหาและความรักที่สลัดไม่หลุดเพียงเพื่อนางผู้เป็นที่รักคนเดียวเท่านั้น

โชคตราชะตานำพาความวุ่นวายมาสู่ทายาทมาเฟียและยากุซ่าผ่านเรื่องราวของคู่แฝดชายหญิงใน บ่วงรักหงส์ฟ้า อาญามังกร เมื่อหงส์สาวแสนสวยต้องมาเผชิญหน้ากับเบนนีโต้ ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและเสน่ห์อันตราย เขาใช้สัมผัสอันนุ่มนวลและวาจาหว่านล้อมเพื่อล่อลวงให้เธอติดกับดักแห่งความปรารถนา แม้เธอจะพยายามขัดขืนเพื่อรักษาหยิ่งทระนงเพียงใด แต่กลับไม่อาจต้านทานกรงเล็บมังกรที่พร้อมจะกลืนกินเธออย่างช้าๆ ในวังวนแห่งรักที่ยากจะหลบหนีครั้งนี้ได้เลย

ท่ามกลางวังวนแห่งอำนาจและเม็ดเงินมหาศาล หัวใจกลับกลายเป็นสิ่งเดิมพันที่มีราคาสูงที่สุด เมื่อหญิงสาวผู้แสนธรรมดาถูกดึงเข้าสู่เกมอันตรายของมาเฟียหนุ่มผู้ไร้ความปรานี เขาใช้เล่ห์เหลี่ยมเป็นอาวุธเพื่อทำตามเป้าหมาย แต่กลับต้องเผชิญกับความรู้สึกที่อยู่นอกเหนือการควบคุม ระหว่างกลลวงที่วางไว้กับความจริงที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ ท้ายที่สุดแล้วพวกเขาจะเลือกทำตามแผนการที่วางไว้หรือจะยอมสยบให้แก่ความรักที่เกิดขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งในโลกมืดนี้

ภาพฟ้าตัดสินใจพิสูจน์ตัวเองให้ครอบครัวเห็นว่าเขาไม่ใช่คนล้มเหลว ด้วยการย้ายไปทำงานที่ไร่อ้อยทิศเหนืออันกว้างใหญ่ ที่นั่นเขาได้พบกับทิศเหนือ เจ้าของไร่สุดหล่อผู้มีฝีปากร้ายจนน่าหมั่นไส้ ทว่าภายใต้ท่าทีเหล่านั้น ทิศเหนือกลับเป็นพี่ชายที่แสนดีซึ่งคอยสอนงานและมอบกำลังใจให้ภาพฟ้าในยามท้อแท้เสมอ จนความใกล้ชิดเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่ภาพฟ้าอยากจะเก็บรักษาไว้เพียงผู้เดียว ในฐานะทิศเหนือของภาพฟ้าตลอดไป

เฟิ่งหวงฟื้นจากความตายด้วยความแค้นอันแรงกล้า นางสาบานจะลากศัตรูลงนรกไปพร้อมกันภายใต้ความช่วยเหลือของปีศาจลึกลับ แผนการเริ่มต้นด้วยการปลอมตัวเป็นบุตรสาวเศรษฐีผู้โง่งมเพื่อล่อแมลงเม่าเข้ากองไฟ ทว่าปีศาจกลับถีบนางออกไปกลางถนนจนเกือบถูกม้าเหยียบเพื่อเร่งเร้าสถานการณ์ ทำให้นางได้พบกับเทียนเหิงอย่างไม่คาดฝัน นางจึงเริ่มสวมบทบาทสตรีผู้น่าสงสารที่หนีรอดจากโจรป่าเพื่อแฝงตัวเข้าสู่เมืองหลวงและเริ่มต้นการแก้แค้นที่เดิมพันด้วยชีวิตและวิญญาณ

โชคชะตาหรือความซวยกันแน่ที่ทำให้ อังเดร เบอร์นาร์ด หนุ่มลูกครึ่งไทย-ฝรั่งเศส ต้องมารับตำแหน่งเลขาฯ คนที่แปดให้แก่ทายาทสาวเพียงคนเดียวของตระกูลดังอย่างคุณหญิงวริศรา เธอคือไฮโซสาวผู้ร่ำรวยติดอันดับต้นๆ ของประเทศที่ขึ้นชื่อเรื่องความเจ้านายจอมจู้จี้และมีข้อกำหนดมากมายในการทำงาน หน้าที่ครั้งนี้จึงกลายเป็นบททดสอบครั้งใหญ่ของเลขาฯ หนุ่มที่ต้องรับมือกับความเรื่องเยอะของเจ้านายสาวผู้ทรงอิทธิพลในแวดวงสังคมไทยอย่างเลี่ยงไม่ได้

ชติรสพยายามปกปิดร่างกายที่เปลือยเปล่าจากสายตาคมกริบของชายหนุ่มหลังบทรักจบลง เขาจำใจต้องผละจากเธอเพื่อรักษาคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้ แม้จะเสน่หาในตัวเธอเพียงใดก็ตาม ข้อตกลงลับระหว่างกันระบุชัดเจนว่าเธอต้องเป็นตัวแทนของลิก้า พี่สาวของเธอ โดยแลกกับการที่เขาต้องเลิกยุ่งเกี่ยวกับพี่สาวอย่างเด็ดขาด ชติรสใช้ตัวเองเข้าแลกเพื่อปกป้องพี่สาว พร้อมคำข่มขู่ว่าหากเขาผิดสัญญาเธอจะไม่ยอมอยู่เฉยแน่ ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูดและความโกรธแค้นที่คละคลุ้งในใจ

พิมพ์ขวัญกลับบ้านสวนเพื่อเยียวยาใจจนพบรักกับครูธีร์พ่อหม้ายผู้ปิดตายความรู้สึกท่ามกลางกลิ่นดอกพุดซ้อน ขณะที่หญิงสาวอีกคนต้องข้ามมิติมาอยู่ในร่างสาวเจ้าเนื้อเพื่อตามหารักแท้จากชายผู้มีพระคุณพร้อมพิสูจน์คุณค่าของตนเอง ส่วนพลอยเพชรต้องเผชิญหน้ากับความจริงเบื้องหลังการตายของพ่อที่ถูกจัดฉาก โดยมีทิมคอยปกป้องเธอจากคนทรยศใกล้ตัวในโลกที่เต็มไปด้วยอันตราย นิยายชุดนี้ร้อยเรียงเรื่องราวของความรัก ความลับ และการเริ่มต้นใหม่ที่เปลี่ยนชีวิตพวกเขาไปตลอดกาล

โชคชะตานำพาให้ศัลยแพทย์หนุ่มเจ้าของโรงพยาบาลผู้กุมอำนาจมืดในฐานะมาเฟียต้องเข้าพิธีหมั้นหมายตามความต้องการของครอบครัวอย่างเลี่ยงไม่ได้ โดยคู่หมั้นของเขาคือหญิงสาวนักเขียนไส้แห้งประจำสำนักพิมพ์แห่งหนึ่ง ทว่าการโคจรมาพบกันในฐานะคู่หมั้นครั้งนี้ไม่ใช่การเผชิญหน้ากันครั้งแรก เพราะทั้งสองต่างมีความทรงจำบางอย่างร่วมกันมาก่อน เรื่องราวความรักท่ามกลางอิทธิพลมืดจึงเริ่มต้นขึ้นพร้อมกับความสัมพันธ์ในอดีตที่กำลังถูกรื้อฟื้นคืนมาอีกครั้ง

อมิตา นักมวยสาวฝีมือฉกาจจบชีวิตลงขณะช่วยพลเมืองดีจากโจรปล้นทรัพย์ ทว่าวิญญาณของเธอกลับข้ามภพมาเข้าร่าง หลินซูเหมย คุณหนูห้าผู้ขี้โรคแห่งสกุลหลินในเมืองหนานอัน ซึ่งเพิ่งเสียชีวิตจากการถูกลอบผลักตกสระน้ำด้วยวัยเพียงสิบห้าปี เมื่อนักสู้สาวต้องมาอยู่ในร่างที่เคยถูกพี่สาวและบ่าวไพร่รุมกลั่นแกล้ง เธอจึงตัดสินใจใช้ทักษะแม่ไม้มวยไทยจากชาติก่อนมาฝึกฝนร่างกายให้แข็งแกร่ง เพื่อลุกขึ้นสู้และปกป้องคนสำคัญในโลกใบใหม่นี้ด้วยความกล้าหาญ

ตลอดสามปีในชีวิตสมรส เสิ่มชูพยายามทุ่มเทความรักเพื่อละลายน้ำแข็งในใจของป๋อมู่เหนียน แต่ความหวังกลับพังทลายเมื่อเขาบีบบังคับให้เธอคุกเข่าต่อหน้าหอบรรพบุรุษอย่างไร้เยื่อใย เหตุการณ์นี้ทำให้เธอรู้ซึ้งว่าเขาไม่มีหัวใจให้เธอเลยแม้แต่น้อย เมื่อถูกยื่นคำขาดให้เลือกระหว่างการยอมคุกเข่าหรือเซ็นใบหย่า เสิ่มชูจึงตัดสินใจยุติความสัมพันธ์นี้ทันทีโดยไม่ลังเล เธอเลือกทิ้งอดีตอันขมขื่นเพื่อกลับไปใช้ชีวิตโสดที่สวยงามและสืบทอดมรดกพันล้านของครอบครัวอย่างภาคภูมิ