ยั่วรักนายบอดี้การ์ดจอมโหด

“คุณหนูทราบเรื่องนี้หรือยังครับ”

หลิวเจี้ยนส่ายหัว “พรุ่งนี้ฉันจะคุยกับเหมย แต่ฉันบอกเรื่องนี้ให้นายรู้ก่อน ฉันรู้ว่าฉันเชื่อใจนายได้”

เซียวเฟิงทำได้เพียงพยักหน้า คำพูดนั้นชัดเจน หากทำเสียเรื่อง ชีวิตแกจบสิ้นแน่

“ผมจะดูแลคุณหนูเอง นายท่านไม่ต้องเป็นห่วงครับ” แม้จะพูดไปแบบนั้น แต่มือที่กุมกันอยู่กำลังกำแน่น โชคดีที่เขาเป็นคนเก็บอารมณ์และสีหน้าเก่ง

“ฉันต้องการให้นายดูแลเธอเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเรื่องความบริสุทธิ์...”

“ครับ” เซียวเฟิงคุ้นเคยกับคำสั่งไม่มีปี่มีขลุ่ย แต่ยังอดแปลกใจกับเรื่องนี้ไม่ได้

“ความบริสุทธิ์” หลิวเจี้ยนย้ำอีกครั้ง “นายก็โต ๆ กันแล้ว คงรู้ว่าฉันพูดเรื่องอะไร” เขาแสยะยิ้มแล้วพูดต่อ “ฉันรู้ว่ายัยเหมยยังบริสุทธิ์อยู่ ฉันเคยให้หมอตรวจตั้งแต่ตอนที่ฉันพาเหมยกลับมา หลังจากนั้นก็อยู่ในสายตานายตลอด”

“ครับ”

“ไม่มีผู้ชายที่ไหนใช่มั้ย”

“ไม่มีครับ”

“นั่นไง” หลิวเจี้ยนไหวไหล่ “แสดงว่าเหมยยังบริสุทธิ์ และนั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการให้มันคงอยู่แบบนั้น ถ้าแปดเปื้อนไปแล้วก็คงไม่มีประโยชน์ที่ฉันจะให้เธอแต่งงานเพื่อเกี่ยวดองทางธุรกิจ”

นี่เป็นครั้งแรกที่เซียวเฟิงได้ยินเรื่องนี้ แน่นอนว่าการกันเมริสาออกห่างจากผู้ชายเป็นเรื่องสำคัญที่สุดเสมอ ซึ่งเขาคิดว่าเป็นเรื่องที่พ่อทุกคนในตำแหน่งแบบเดียวกับเจ้านายของเขาคงต้องการอยู่แล้ว เพราะไม่อยากให้ลูกสาวตัวเองวิ่งเตลิดไปเสียเงินกับปาร์ตี้และยาเสพติด เหมือนกับที่พวกลูกคนรวยในสถานะแบบเธอบางคนทำกัน แต่สุดท้ายกลับกลายเป็นว่ากลัวเมริสาเสียราคาที่จะใช้เธอแต่งงานเพื่อผลประโยชน์

“เอาล่ะ ฉันว่านายคงอยากไปนอนพักก่อนที่จะเก็บของ หรือว่านายอยากสนุกกับเจินเจินตรงนี้ก่อนล่ะ” หลิวเจี้ยนยิ้ม ชี้ไปที่ผู้หญิงที่กำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น “เธออาจจะไม่บริสุทธิ์ แต่เธอก็ชอบแกล้งทำเป็นว่าใช่ และร่องก็แน่นจนทำให้รู้สึกแบบนั้นได้” เขาหัวเราะ

เซียวเฟิงเหลือบมองผู้หญิงที่ยิ้มส่งสายตาเป็นประกายให้ หล่อนเชิดอกตูม ๆ ขึ้น พยายามดึงดูดความสนใจ แต่ไม่ว่าจะทำหรือพูดอะไรก็ไม่ทำให้เขารู้สึกตื่นเต้นได้เลย เพราะมีหน้าอกแค่คู่เดียวเท่านั้นที่ทำให้เขาคุมตัวเองไม่อยู่ และถ้าพ่อของเธอรู้เรื่องนี้ คงไม่ส่งเขาทำหน้าที่บอดี้การ์ดส่วนตัวนี้แน่

“ขอบคุณครับนายท่าน แต่นายท่านพูดถูก ผมคงต้องไปนอนพัก เพราะพรุ่งนี้มีเรื่องให้ต้องจัดการอีกหลายเรื่อง”

หลิวเจี้ยนหัวเราะชอบใจ “เห็นไหมล่ะ นี่แหละ ฉันถึงไว้ใจให้นายดูแลเหมย ความคิดนายไม่ได้อยู่ที่ไอ้นั่นเหมือนผู้ชายคนอื่น ๆ”

นายท่านไม่มีทางรู้หรอกครับว่าผมคิดอะไร

หลิวเจี้ยนหันกลับไปที่โต๊ะทำงาน ที่ซึ่งเขาใช้เวลาส่วนมาก ที่ซึ่งดีลต่าง ๆ เกิดขึ้นและถูกทำลาย ที่ซึ่งตัดสินชะตากรรมของใครหลายคนด้วยเช่นกัน

คิดไปแล้ว เซียวเฟิงนึกว่าตัวเองโชคดีที่ได้เลื่อนตำแหน่งจากลูกน้องทั่วไปที่ต้องออกไปเสี่ยงจัดการเรื่องราวดำมืดต่าง ๆ มาเป็นงานง่าย ๆ อย่างการคุ้มกันเด็กสาวคนหนึ่งที่ในหมู่พวกเขาต่างไม่มีใครรู้จักเธอ จนกระทั่งได้พบกับเธอ เขาถึงได้รู้ว่าตัวเองคิดผิดไปถนัด

แล้วยิ่งในตอนนี้ ที่จะเหลือแค่เขาและเธอเพียงสองคน ไม่มีใครคอยจับจ้อง ข้ออ้างที่เขาใช้ควบคุมตัวเองไม่ให้แอบชื่นชมเรือนร่างเธอก็ไม่มีอีกต่อไป มันแย่ยิ่งกว่าเดิมเสียอีก

การที่ต้องอยู่ใกล้เธอตลอดเวลาในบ้านนี้มันแย่พอแล้ว แต่การอยู่ท่ามกลางสายตาคนอื่นและความเกรงกลัวจะถูกจับได้คอยยับยั้งเขาไว้ ทั้งยับยั้งเธอไว้ แต่จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อเขากับเมริสาอยู่ตามลำพัง ไม่ต้องกลัวว่าจะมีคนเห็น แล้วเขาจะอดทนได้มากแค่ไหนกัน

คืนนั้นที่สระว่ายน้ำเขาต้องใช้ความอดทนเป็นอย่างมาก ตลอดทั้งชีวิตเขาไม่เคยถูกทดสอบแบบนั้นมาก่อน เหมือนกับเธอล่วงรู้ถึงจินตนาการสกปรกในหัวเขานับตั้งแต่เขาได้รับมอบหมายหน้าที่ให้ดูแลเธอ เธอจึงตั้งใจตบรางวัลให้กับเขา

เมริสาไม่ใช่คนที่เรียบร้อยขี้อายตั้งแต่แรกอยู่แล้ว ต่อหน้าเขาเธอเปิดเผยความเป็นตัวตนทุกอย่าง ซึ่งยากจะรับมือ ราวกับว่าเธอต้องการหาเรื่องมาทดสอบความอดทนเขาได้ทุกวัน แต่เขาต้องวางตัวเฉยชาและไม่ใส่ใจ เรื่องในคืนนั้นก็เช่นกัน เขารู้ว่าได้ทำร้ายจิตใจเธออย่างรุนแรง ทำให้เธออับอาย เขาเห็นหยดน้ำตาของเธอ อยากจะดึงเธอเข้ามากอด เขาไม่ได้ตั้งใจทำร้ายเธอ แต่เป็นแบบนี้ก็ดีแล้ว

เธอไม่จำเป็นต้องรู้ว่ายามอยู่คนเดียวเขาจินตนาการถึงเธอว่าอย่างไรบ้าง คิดไม่ออกเลยว่าจะอันตรายแค่ไหนเวลาที่เขากับเธอต้องอยู่ด้วยกันตามลำพัง

แล้วเธอจะต้านทานเขาได้อย่างไรเมื่อเส้นกั้นบาง ๆ ระหว่างเราหายไปแล้ว