ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน

หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน

เรื่องราวของสโรชา... เจ้าของชื่อความหมายดอกไม้บริสุทธิ์ ทว่ามีอาชีพคาวโลกีย์ คืนฝนตก เพ้นท์เฮ้าส์หรู และแขกหล่อ ลีลาร้อน อันตราย ... ความรัก ... ความใคร่ มาดูกันว่าเส้นทางของเบอร์หนึ่งค็อกเทลเล้าจ์กฤตจะเป็นเช่นไร +++++++++++ “ถ้าคุณอยากเอาลูกไปก็เชิญ แต่ฉันกับแม่ไม่ไป” สโรชาโกหกเพื่อประวิงเวลา ... เธอไม่มีทางให้ลูกกับเขาหรอก “ไม่ห่วงลูกเลยหรือยังไง” เซอร์เกขมวดคิ้ว มองเธอพินิจ “คุณคงบอกว่าตัวเองดูแลแกได้ดีกว่าฉันใช่ไหมล่ะ งั้นก็เอาไปเลย ฉันจะได้กลับมาใช้ชีวิตเดิมๆ ได้สักที” ความไม่พอใจแล่นริ้วขึ้น ใบหน้าคมสันเปลี่ยนเป็นทะมึงถึง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าเข้าใกล้ “คุณเป็นแม่ประเภทไหนกันนี่ ไม่ห่วงลูกเลย” “ฉันแค่ต้องการอิสระ เอาชีวิตเดิมๆ ก่อนเจอคุณกลับคืนมา” เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เพราะคำพูดจากปากตรงข้ามกับใจ “แล้วคุณจะทำอะไรต่อ จะทำงานเป็นโสเภณีเหมือนเดิมหรือยังไง” ตาเขาวาวโรจน์ ราวเพลิงสีน้ำเงินพร้อมเผาเธอให้มอดไหม้ “มันเรื่องของฉัน!” ดวงหน้างามเชิดขึ้นสู้ “ถ้าอย่างนั้นก็เป็นโสเภณีของผมคนเดียวเถอะ!” ริมฝีปากร้อนฉกวูบมาปิดกลีบกุหลาบงาม สโรชาดิ้นรนปิดเรียวปากป้องกัน แต่เขาไวกว่ายกมือใหญ่บีบแก้มบังคับให้เผยอ ลิ้นอุ่นแทรกเข้าลิ้มชิมความหวานของเจ้าของร้าน ... ที่ดูท่าว่าจะหวานกว่าขนม ลิ้นสากลงลึกไซ้ควานเข้าภายใน ไล้ไปตามไรฟันสะอาด หยอกเอินก่อนถอดถอนออกมา สโรชาที่ร้างพิศวาสมานาน ระทวยด้วยรสจุมพิต ร่างโอนอ่อนคล้ายขี้ผึ้งราวละลายลงกับพื้น มือที่ควรปัดป้องคนจาบจ้วง กลับบีบแน่นที่ต้นแขนแกร่ง เพื่อเป็นหลักพยุงกายไม่ให้ล้ม “เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้ แล้วคุณยังจะกลับไปขายร่างกายให้คนอื่นนอกจากผมอีกเหรอ” เขาถอนหน้าห่างเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ รอยยิ้มพึงใจระบายชัด สโรชาได้สติตื่นจากฝัน “ออกไปเลยนะ คุณออกไปจากที่นี่” ให้ตายสิ! เขายังเชี่ยวชาญเหมือนเดิม แค่จูบเดียวทำเธอเตลิดไปไกล “ไม่! คุณอยู่ที่ไหน ผมจะอยู่ด้วย ยังไงก็ตามลูกผมต้องมีพ่อแม่ครบ” ++++++++++++++++++++++++
ตอน
แชร์

ตอน 2

“เครื่องดื่มผ่านไปแล้ว ผมพร้อมจะกินเมนคอร์สล่ะ”

เขาวางแก้วลงในรถรูมเซอร์วิส ดวงตาฉายแววปรารถนา สโรชากรีดนิ้ววางสิ่งที่ถือลงบนรถเช่นกัน

“คุณชอบอาหารแบบไหนล่ะคะ รสนุ่มนวลหรือเผ็ดร้อน”

ร่างระหงขยับเข้าใกล้ จงใจให้หน้าอกบดเบียดกล้ามเนื้อเคร่งครัดใต้ร่มผ้า

“แบบไหนก็ได้ขอให้อร่อยเป็นพอ”

ริมฝีปากหนาฉกมาจุมพิต ลิ้นอุ่นร้อนซอกซอนหาความหวาน สโรชาตอบรับอย่างเชี่ยวชาญ เมื่อเขารุก เธอก็รับ เปิดริมฝีปากงามส่งเสริม

ยามเขานิ่งสโรชาก็ยั่วล้อ สอดแทรก เย้าหยอก จนฝ่ามือแกร่งลูบไล้สะโพกกลึงแน่น บีบเคล้นด้วยแรงอารมณ์ราวกับจะให้แหลกคามือ

“ชอบไหมหวานใจ”

เซอร์เกหอบแรง ผู้หญิงในอ้อมกอดเป็นมืออาชีพ แค่จูบทำเอาเขากระเจิดกระเจิงไปไกล

“ยังไม่ชอบ เพราะรู้ว่ายังไม่หมดใช่ไหมคะ” เธอยิ้มยั่ว เขาหัวเราะหึ

“แย่จัง เจอคนรู้ทัน อย่างนี้ต้องให้รางวัล”

นิ้วเรียวลูบไล้หยอกเอินผิวเนื้อบสาว สโรชาสัมผัสถึงความรู้สึกวูบวาบดังกระแสไฟฟ้าไหลผ่าน เกร็งทุกส่วนจนกลายทำให้อกชูชันยิ่งถูไถแนบชิด

ริมฝีปากชมพูเซ็กซี่ห่อเล็กน้อย จนคนให้รางวัลอดใจไม่ไหว ประทับจุมพิตอีกทีหนึ่ง

“พอเถอะ ... พอที” สโรชาคราง สมองเต็มไปด้วยความรู้สึกซ่านกระสัน

“ดูท่าคุณจะพร้อมแล้วนะหวานใจ”

เขาสอดแขนทั้งสอง อุ้มร่างเธอที่แสนระทดระทวยขึ้น เดินไปวางแผ่วเบาบนเตียง ระดมไล่จุมพิตตั้งแต่ริมฝีปาก ใบหู ลำคอ

เธอตอบรับและบริการเขาอย่างถึงใจ ไม่ให้เสียชื่อไปถึงเจ้านาย จนชายหนุ่มร้อนรุ่ม เหงื่อผุดพรายบนหน้าผาก แม้จะอยู่ในห้องปรับอากาศเย็นเฉียบก็ตาม

“คุณยอดไปเลยบัว”

สองร่างผละจากกันมานอนเคียงบนเตียง เซอร์เกจุมพิตปลอบขวัญหน้าผาก สโรชายิ้มทั้งๆ หอบหายใจแรง รู้สึกทั้งสุขสมและโล่งใจที่งานเสร็จไปได้เสียที

“คุณก็ยอดเหมือนกันค่ะ”

ใครๆ ชอบคำชมทั้งนั้น แม้ความจริงอาจจะตรงกันข้าม ... แต่ผู้ชายคนนี้เธอชมจากใจ เขาเก่งเรื่องเซ็กส์จริงๆ

“งั้นอีกรอบนะ คริสเคยเล่าให้ฟังไหมว่าผมเป็นคนกินจุ”

เซอร์เกผลิกร่างใหญ่มาทาบทับ สโรชายิ้มตามเคย เธอไม่เคยขัดใจลูกค้าอยู่แล้ว

“ไปอยู่ด้วยกันไหมบัว”

เซอร์เกถามหลังจากเพลิงสวาทครั้งที่สองผ่านพ้นไป มองคนนอนเปลือยคว่ำร่วมเตียงตาเชื่อม ร่างขาวกลมกลึงไร้สิ่งปกปิด นอกจากกลุ่มผมสีน้ำตาลพาดระถึงกลางหลัง

“นานๆ แบบถาวร”

เขาถูกใจสโรชา ตั้งแต่ความสวย รูปร่างดี ผิวเนียนละไมมือ จนถึงบทรักเร่าร้อน

“ฉันยังไม่ว่างค่ะ” เธอยิ้มยกศอกชันที่นอน เอียงคอเกยกับมือ

“คุณมีแขกประจำเหรอ ผมยอมจ่ายค่าเสียเวลาให้นะ” นานๆ ทีจะเจอผู้หญิงที่พึงใจ และเข้ากันได้ทุกอย่าง

“เปล่าค่ะ ฉันไม่มีใครหรอก เพียงแต่ช่วงนี้มีธุระ เลยยังไม่ว่าง”

มีผู้ชายมากมายอยากเป็นเจ้าของสโรชา แต่ไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้ครอบครอง นอกจากจ่ายหนักแล้วเธอก็ต้องถูกใจด้วย

“ถ้าเสร็จธุระแล้วล่ะ คุณจะไปกับผมไหม”

นิ้วอุ่นยื่นมาไล้แก้ม ไล่ถึงริมฝีปากบวมช้ำ เจ่อนิด ด้วยฝีมือจุมพิตของเขาเอง

“ขอคิดดูก่อนค่ะ”

สโรชาแกล้งใช้ฟันขบนิ้วที่กำลังเค้าคลึงตนเบาๆ เขาหัวเราะหึ มือดึงคนเปลือยมาสู่อ้อมแขน สโรชาไม่ยอมง่ายๆ พลิกตัวมาทาบทับ

“คำพูดกับการกระทำไม่ตรงกันเลยนะหวานใจ”

สองแขนแกร่งรัดร่างเธอไว้ อกนิ่มหยุ่นเบียดเขาจนอะไรที่สงบไปแล้วทำท่าจะตื่นอีกรอบ

“ผมต้องอยู่เมืองไทยอีกหลายวัน คุณค่อยๆ โชว์ลีลาเด็ดให้ดูก็ได้ ไม่ต้องคืนเดียวหมดหรอก”

สโรชาแนบหน้าบนอกกว้าง สัมผัสไออุ่นและเสียงใจเต้น

“ถ้าอยู่เมืองไทยนาน คุณคงเลือกใช้บริการคนใหม่ไปแล้วล่ะ”

ร่ำรวยเสียขนาดนี้ ต่อให้เรียกสาวๆ มาจัดปาร์ตี้ทั้งวันทั้งคืนก็ยังไหว

“ผมเลือกแต่คนที่ชอบเท่านั้น”

เซอร์เกรูปกายหล่อเหลา สติปัญญาเฉียบแหลม ความเด็ดขาด ทรัพย์และอำนาจมากมายมหาศาล ไม่แปลกที่ผู้หญิงจะเข้าหา แต่น้อยคนนักที่เขาถูกใจ คบกันได้ยืนนาน

“คุณปากหวานนะรู้ไหมเซอร์เก”

สโรชาหมั่นไส้หนุ่มรัสเซียนิดๆ แต่คิดดูแล้วก็เห็นจริงตามที่พูด คนพร้อมทั้งรูปและทรัพย์สินอย่างเขา เลือกใครมานอนด้วยก็ได้ ... ต่างกับคนมีรูปแต่ไร้ทรัพย์เช่นเธอ

“เล่าให้ฉันฟังหน่อย คุณทำงานอะไรคะ มาเมืองไทยทำไม”

สโรชาเปลี่ยนเรื่องเป็นครั้งที่สองของคืน ใจโทษว่าเป็นเพราะฝน ความหม่นเศร้าจึงมาเยี่ยมกรายบ่อยเกินไป

“อยากรู้ไปทำไมล่ะบัว เอ... หรือคุณเป็นสายลับ ถ้าคิดจะล้วงความลับผมละก็ ... ต้องจ่ายหนักหน่อยนะ”

เซอร์เกผลิกตัวเองขึ้นด้านบน มือข้างหนึ่งยังประคองเอวเธออยู่ แขนกลมกลึงวาดไปคล้องคอชายหนุ่มอย่างรู้งาน ประสานตากับความคมกริบแสนกระสัน

เขาสบถเสียงไม่จริงจังนักเมื่อเธอกระซิบข้างหูให้หาเครื่องป้องกัน ก่อนจะเริ่มบทเพลงพิศวาสใหม่กับกายนิ่มนวล... ซึ่งได้ทำความรู้จักกันหลายครั้งในคืนนี้

สโรชาหวีดร้องด้วยความหวาม มือที่โอบเปลี่ยนเป็นจิกคอตึงแน่น บรรเทาความปั่นป่วนในอารมณ์

“คุณผิดเองนะหวานใจ ที่นอกจากจะทำตัวเป็นสายลับแล้วยังยั่วผมอีก”

ริมฝีปากหนาพึมพำ แกล้งบ่นคนบนเตียงเสียงไม่จริงจังนัก ก่อนปฏิบัติการลงโทษในแบบของเขา จนสโรชาหมดแรง นอนซุกอกกว้างแข็งแกร่งจนตลอดคืน

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย รักร้อนเพลิงพยาบาท 25+
9.1
เกวลินหญิงสาวธรรมดาผู้เต็มไปด้วยเพลิงพยาบาทจนใครต่างก็ขวัญผวา ทว่ารัฐรวินทร์ทายาทมหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพลกลับไม่เกรงกลัวและหวังจะใช้ความรักสยบความแค้นในใจเธอ แม้เกวลินจะหวาดกลัวอำนาจที่กุมชะตาชีวิตครอบครัวเธอไว้ แต่เธอก็กล้าเผชิญหน้าอย่างตาต่อตาฟันต่อฟัน แรงตบจากฝ่ามือเล็กกลายเป็นชนวนเหตุแห่งโทสะที่รัฐรวินทร์พร้อมจะตอบโต้อย่างไร้ปราณี ท่ามกลางความขัดแย้งที่รุนแรงและการจองเวรที่ไม่มีใครยอมใคร เธอพร้อมจะจดจำทุกความเจ็บปวดเพื่อรอวันเอาคืนเขาให้สาสมในที่สุด
หน้าปกนวนิยาย คุณท่าน คุณนายมาหาอีกแล้ว
8.3
เหวินซือถูกหยามเกียรติในวันครบรอบแต่งงานด้วยแผนร้ายของชู้รักจนสูญเสียความบริสุทธิ์ให้ชายแปลกหน้า ท่ามกลางความเจ็บปวดเมื่อสามีเมินเฉยและชู้กำลังตั้งครรภ์ เธอจึงตัดสินใจตัดขาดด้วยการหย่าร้าง แม้อดีตสามีจะมองว่าเป็นเพียงการเรียกร้องความสนใจ ทว่าหลังแยกทางเธอกลับฉายแววในฐานะจิตรกรชื่อดังจนเขาตามง้อด้วยความหึงหวง แต่เธอกลับยืนเคียงข้างผู้ทรงอิทธิพลที่ประกาศกร้าวว่าเธอคือพี่สะใภ้ที่เขาต้องเคารพ
หน้าปกนวนิยาย วุ่นนักรักอลเวง   (ฟาบริซ-แอลลี่)
9.7
แอลลี่ สาวบริหารปี 4 ตกหลุมรักฟาเบียนพี่ชายคนโตของบ้านเพื่อนสนิทพ่อแม่มาตั้งแต่เด็ก ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกส่งกามเทพมาแผลงศรให้เธอต้องมาพัวพันกับ ฟาบริซ ลูกชายคนกลางจอมกะล่อนที่เป็นคู่กัดกันมาตลอด แม้ฟาบริซจะเป็นหนุ่มเสน่ห์แรงที่สาวๆ หลงใหล แต่เมื่อเผชิญหน้ากับแอลลี่เขากลับกลายเป็นผู้ชายปากร้ายที่คอยปะทะคารมกับเธออย่างไม่มีใครยอมใคร จากความสัมพันธ์แบบลิ้นกับฟันจะเปลี่ยนเป็นความรักที่หวานชื่นหรือจะพังพินาศวุ่นวายกว่าเดิมในเส้นทางรักที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบนี้
หน้าปกนวนิยาย สาวน้อยหวามรัก
8.9
เรื่องราวความรักสุดซึ้งของชายหนุ่มคนหนึ่งที่หัวใจต้องหวั่นไหวอย่างรุนแรง เมื่อเขาได้พบกับสาวน้อยจอมซนที่อาศัยอยู่บ้านติดกัน ความสดใสและนิสัยขี้เล่นของเธอค่อยๆ ทลายกำแพงในใจเขาจนกลายเป็นความรักที่ลึกซึ้งและยากจะถอนตัว แม้เธอจะดูแสบและป่วนแค่ไหน แต่เธอกลับเป็นเพียงคนเดียวที่เขายอมมอบหัวใจให้ทั้งหมดที่มีในนิยายโรแมนติกคอมเมดี้ที่อบอวลไปด้วยความหวานล้ำและเสน่ห์ของสาวข้างบ้านที่ใครก็ยากจะต้านทานไหว
หน้าปกนวนิยาย สถานะนางบำเรอ
8.3
ในฐานะนางบำเรอผู้ไร้ค่า เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องความเมตตาหรือขอความเห็นใจใดๆ สิ่งเดียวที่ทำได้คือการก้มหน้ายอมรับความเจ็บปวดแสนสาหัสที่เขาหยิบยื่นให้ด้วยความเต็มใจ เธอจำต้องอดทนต่อสู้กับความทรมานนี้เพียงเพื่อเฝ้ารอคอยให้ถึงวันที่เขาจะสะใจในความทุกข์ของเธอจนยอมปล่อยให้เธอเดินจากไปเพื่อเป็นอิสระเสียที ท่ามกลางพันธนาการที่ไร้ทางออกนี้ เธอทำได้เพียงรอเวลาที่เขาจะเลิกราไปเองเท่านั้น
หน้าปกนวนิยาย You're My Breakfast มื้อเช้าอันแสนอบอุ่น
8.3
ท่ามกลางแสงสีของเซี่ยงไฮ้ ฟู่ ชิงชวน ซีอีโอหนุ่มผู้เย็นชาแห่งเฉิงหยวนกรุ๊ปได้ปิดตายหัวใจจากความรักหลังถูกคนรักเก่าทรยศ ทว่าโชคชะตากลับนำพาให้เขาได้พบกับ ฟาง ซีอัน หญิงสาวผู้มุ่งมั่นที่เพิ่งเดินทางกลับจากต่างประเทศเพื่อเผชิญหน้ากับมรสุมหนี้สินพนันมหาศาลของลุง เธอตัดสินใจเข้าทำงานในบริษัทของเขาเพื่อกอบกู้สถานการณ์ครอบครัว การพบกันโดยบังเอิญครั้งนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ค่อยๆ ทลายกำแพงน้ำแข็งในใจ และเปลี่ยนความโดดเดี่ยวให้กลายเป็นความอบอุ่นที่พวกเขาโหยหา