ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย นายหัวขาปรานีหนูหน่อย

นายหัวขาปรานีหนูหน่อย

นายหัวอารัณย์เคยพยายามหักห้ามใจโดยอ้างว่าเพลงขวัญยังเด็กเกินไปและไม่ใช่ผู้หญิงในอุดมคติ แต่สุดท้ายเขากลับพ่ายแพ้ต่อความต้องการและลุ่มหลงในรสชาติของหญ้าอ่อนจนถอนตัวไม่ขึ้น แม้ฝ่ายหญิงจะอ้อนวอนขอความปรานีเพราะร่างกายเริ่มรับไม่ไหว แต่การตอบสนองที่สวนทางกับคำพูดของเธอกลับยิ่งกระตุ้นให้ชายหนุ่มอยากครอบครองเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้จักพอ บทพิสูจน์ความอดทนครั้งนี้จะสิ้นสุดลงที่ตรงไหน เมื่อความปรารถนาอันเร่าร้อนของเขาดูเหมือนจะไม่มีวันจางหายไปง่ายๆ
ตอน
แชร์

ตอน 2

บ้านเดี่ยวยกสูงซึ่งตั้งอยู่ด้านหน้าสวนยางพาราและสวนเงาะนับรวมๆ เกือบจะ 2000 ไร่ เจ้าของบ้านกำลังนั่งจิบกาแฟขณะนั่งอ่านข่าวสารผ่านทางหน้าจอแท็บเล็ต

อารัณย์หรือนายหัวอารัณย์เป็นชายหนุ่มวัย 32 ปี เขาเคยแต่งงานมาแล้วครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีก่อน แต่ก็มีความสุขอยู่เพียงแค่ปีกว่า เนื่องจากภรรยาทนอยู่ในสวนที่อยู่ห่างไกลความเจริญไม่ได้ แม้ว่าที่นี่จะอยู่ห่างจากตัวเมื่องไม่ถึง 80 กิโลแต่เธอก็บ่นว่าไกล เธอให้เขาขายทุกอย่างที่นี่ทิ้งแล้วไปใช้ชีวิตที่กรุงเทพ แต่อารัณย์ทำแบบนั้นไม่ได้เพราะนี่เป็นสมบัติที่บิดามารดาทิ้งไว้ให้ ตั้งแต่นั้นมาเขาก็อยู่คนเดียวมาตลอด

การอยู่คนเดียวก็ได้เหงาเท่าไหร่เพราะในแต่ละวันเขามีงานให้ต้องรับผิดชอบทั้งสวนยางพารา สวนเงาะและยังมีโรงงานแปรรูปยางพาราซึ่งนอกจากจะนำน้ำยางในสวนตัวเองมาแปรรูปแล้วก็ยังรับซื้อน้ำยางจากชาวบ้านอีกด้วย

“นายหัวครับวันนี้จะเข้าไปในเมืองไหมครับ” กล้าลูกน้องคนสนิทถามผู้เป็นนายที่วันหยุดมักจะเข้าในเมืองอยู่เป็นประจำ

“อาทิตย์นี้ไม่ไป นายมีอะไรหรือเปล่า”

“เปล่าครับนาย” กล้าตอบแต่ไม่กล้าสบตาเจ้านายและอาการมีพิรุธนี้อารัณย์ก็มองออก

“บอกมาตามตรงว่ามีอะไร นายทำงานกับครอบครัวฉันมาเกือบ 10 ปีทำไมฉันจะดูไม่ออกว่านายกำลังปิดบังอะไรอยู่”

“ถ้าผมบอกนายหัวห้ามดุผมนะ”

“ฉันชักไม่แน่ใจแล้วว่าใครเป็นเจ้านาย ใครเป็นลูกน้องกันแน่ จะบอกมาดีๆ หรือจะให้ฉันเตะก้นนายก่อน”

“อย่านะครับนายหัว ถึงผมจะตัวเล็กกว่าแต่ผมก็สู้คนนะครับ” กล้าเป็นชายไทยที่รูปร่างสมส่วน แต่ถ้าเทียบกับนายหัวอารัณย์แล้วก็ถือว่าเขาตัวเล็กว่ามากเพราะอีกฝ่ายนั้นสูงถึง 186 ซม.

“งั้นก็พูดมา อย่าให้ฉันต้องหงุดหงิดนะ”

“คุณจีสั่งให้ผมโทรบอกเธอถ้านายหัวจะเข้าไปในเมือง”

“ถึงว่าล่ะ ฉันไปในเมืองทีไรเจอคุณจีที่ร้านกาแฟตลอด ที่แท้ก็มีหนอนบ่อนไส้นี่เอง”

“โธ่ นายหัวอย่าเรียกว่าหนอนบ่อนไส้แบบนั้นสิครับ”

“แล้วจะให้ฉันเรียกว่าอะไร”

“เรียกผมว่ากามเทพ”

“ถุย! กามเทพ เดี๋ยวกามเทพจะได้ไปคุยกับเทพจริงๆ ละมั้ง”

“นายไม่ชอบคุณจีเหรอครับ ผมว่าเธอสวยกว่าทุกคนแถวนี้เลยนะครับ บ้านก็รวย พูดจาก็เพราะแล้วเธอยังชอบนายมากๆ ด้วยนะครับ”

“แต่ฉันไม่ได้ชอบคุณจี พวกนายก็เลิกคิดจะจับคู่ฉันกับคุณจีเลย ถ้าขืนยังเข้ามาวุ่นวายมากฉันจะไปสั่งปุ๋ยเจ้าอื่นและให้พวกนายเข้าไปขนเองดีไหม”

“อย่านะครับนายหัว แบบนั้นพวกผมก็เหนื่อยแย่สิ สั่งปุ๋ยจากบ้านคุณจีต่อเถอะครับ” กล้ารีบร้องห้ามเจ้านายเพราะไม่อยากจะขนปุ๋ยเองให้เหนื่อย เนื่องจากที่ร้านคุณจีรนันท์มีบริการส่งและพวกเขาไม่ต้องช่วยสักนิด

“นายหัวครับ ผมขอถามอีกข้อนะ”

“ว่ามา”

“นายหัวไม่ชอบคุณจีแล้วนายหัวชอบผู้หญิงแบบไหนครับ ผมว่านายหัวเป็นโสดนานเกินไปแล้วนะครับ ผมอยากเห็นนายหัวมีความสุข”

“แล้วทุกวันนี่ฉันทุกข์อยู่หรือไง”

“แหม นายหัวก็รู้ว่าผมหมายถึงเรื่องอะไร”

“ฉันจะชอบแบบไหนมันก็เรื่องของฉันนายไม่ต้องมาอยากรู้หรอก”

“แล้วนายหัวไม่คิดจะหานายหญิงมาอยู่ที่สักคนล่ะครับ” กล้าไม่เคยเห็นนายหัวพาใครมาที่บ้านหลังนี้ตั้งแต่เลิกกับคุณผู้หญิงเมื่อ 4 ปีก่อน

“หามาให้ปวดหัวทำไม ใครจะอยากมาอยู่ในที่แบบนี้”

“แล้วถ้าผู้หญิงเขาอยากมาหา มาอยู่ด้วยล่ะครับนาย”

“ไม่ละ อยู่แบบนี้สบายกว่าเยอะ แล้วนายมานั่งซักฉันอยู่แบบนี้แสดงว่าไม่เข้าเมืองใช่ไหม”

“เข้าสินายหัว ผมนัดกับแฟนว่าจะพากันไปดูหนัง งั้นผมไปก่อนนะนายเดี๋ยวจะมีทันรถลุงจวบ”

ลุงจวบที่กล้าพูดถึงคือเจ้าของรถสองแถวที่จะวิ่งเข้าเมืองวันละ 2 รอบซึ่งถ้าใครพลาดก็ต้องรอวันต่อไปหรือไม่อย่างนั้นก็ต้องขี่จักรยานยนต์ไปเอง

เมื่อกล้าลงไปจากบ้านแล้วอารัณย์ก็เก็บแก้วกาแฟเตรียมจะเดินเข้าบ้านเพราะแดดเริ่มจะแรงขึ้น แต่พอลุกจากเก้าอี้ก็เห็นว่าเขากำลังมีแขกมาเยือน

หลานสาวของยายนวลปรางที่เขามีโอกาสได้เจอในงานศพเมื่อวันก่อนแต่ไม่ได้ทักทายอะไรมากเพราะเธอเอาแต่นั่งร้องไห้จนเขาต้องเป็นคนคอยรับแขกให้

จะว่าไปแล้วเขากับเธอก็ไม่ค่อยเจอกันบ่อยนัก เพราะเธอเข้าไปเรียนที่กรุงเทพ หญิงสาวดูแปลกตาไปมาก จากเด็กตัวเล็กๆ ที่ตามยายมาทำงานบ้านกลายเป็นสาวสวยสะพรั่ง ร่างกายของเธอดูอวบอิ่ม ยิ่งสวมเสื้อยืดรัดรูปและกางเกงยีนตัวสั้นก็ยิ่งเน้นให้เห็นเอวคอดและสะโพกกลมกลึงอีกทั้งขาก็ยังขาวเรียวน่ามอง นานมากแล้วที่อารัณย์ไม่เคยมองผู้หญิงคนไหนตั้งแต่หัวจรดเท้าแบบนี้ ผิวขาวขึ้นกว่าเดิมอาจจะเพราะไม่ค่อยได้ออกแดดเหมือนตอนที่ยังเป็นเด็ก พวงแก้มแดงระเรื่อคงเพราะเพิ่งปั่นจักรยานมาเหนื่อย

พอเธอเดินเข้ามาใกล้เขาก็เห็นว่าใบหน้านั้นสวยหวาน โครงหน้ารูปไข่ ริมฝีปากอิ่มสีชมพู คิ้วเรียงตัวอย่างเป็นระเบียบอีกทั้งขนตาก็งอนงาม ขับดวงตากลมโตนั้นให้ดูน่ามองมากขึ้นจนเขาเผลอจ้องจนเจ้าตัวเดินมาใกล้แล้วยกมือไหว้

“สวัสดีค่ะนายหัว”

“สวัสดีเพลงขวัญมาหาฉันถึงบ้านมีธุระอะไรหรือเปล่า” นายหัวถามอย่างแปลกใจ

“แน่นอนค่ะและเป็นธุระสำคัญด้วยสิ”

“เข้าไปในบ้านก่อนสิ ตรงนี้แดดมันร้อน” นายหนุ่มเดินนำเข้ามาภายในบ้านแล้วผายมือให้เธอไปนั่งรอที่ห้องรับแขกส่วนตัวเองนั้นเดินเอาแก้วกาแฟมาวางลงอ่างล้างจากก่อนจะเปิดตู้เย็นหยิบน้ำขวดเล็กติดมือไปสองขวด

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เมียเด็ก Honey (I hate you)
9.4
เมื่อความเข้าใจผิดนำไปสู่รอยร้าวที่ยากจะประสาน ชายหนุ่มผู้เต็มไปด้วยทิฐิกลับเลือกที่จะเมินเฉยต่อคำวิงวอนและข้อเท็จจริงของหญิงสาวผู้บริสุทธิ์ เขาตราหน้าว่าสิ่งที่เธอพยายามอธิบายเป็นเพียงบทละครตบตาเพื่อโก่งราคาค่าตัว ทว่าความจริงที่ปรากฏเบื้องหน้าหลังความสัมพันธ์ทางกายเริ่มต้นขึ้น กลับกลายเป็นหยดเลือดและความเงียบงันที่ตอกย้ำความผิดพลาดครั้งใหญ่ เขาจึงยื่นข้อเสนอเป็นจำนวนเงินเพื่อชดใช้ให้แก่พรหมจรรย์ที่เขาพรากมาด้วยความใจร้อน ท่ามกลางความเจ็บปวดและคราบน้ำตาที่ไม่มีวันย้อนคืน
หน้าปกนวนิยาย THE ILLUSION OF LOVE มารยายั่วรัก
8.4
ชายหนุ่มผู้ปิดตายหัวใจหลังสูญเสียคนรักไปอย่างกะทันหันก่อนวันวิวาห์ กลับต้องมาเผชิญบททดสอบความรู้สึกเมื่อคุณย่าของเขาพยายามวางแผนจับคู่ให้ โดยส่งหญิงสาวพราวเสน่ห์เข้ามาปั่นป่วนหัวใจที่เคยด้านชา ทว่าเรื่องราวกลับซับซ้อนขึ้นไปอีก เมื่อมีผู้หญิงอีกคนที่มีหน้าตาเหมือนอดีตคนรักที่ล่วงลับปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า เขาจึงต้องตัดสินใจเลือกอย่างยากลำบากระหว่างการก้าวไปสู่รักครั้งใหม่ที่กำลังก่อตัว หรือจะหวนกลับไปยึดติดกับเงาในอดีตที่โหยหามานาน
หน้าปกนวนิยาย กั้นรักร้ายนายน้ำแข็ง
8.8
เจมส์แอบซ่อนความรู้สึกที่มีต่อหนูดีไว้ภายใต้ท่าทีที่เย็นชา แม้ปากจะบอกว่าเธอเป็นเพียงแค่น้องสาว แต่การกระทำกลับสวนทางกับคำพูดอย่างสิ้นเชิง ขณะที่หนูดีเองก็มีเพียงเขาคนเดียวในหัวใจมาตลอด ทว่าเธอกลับไม่เคยได้รับโอกาสให้ก้าวข้ามกำแพงเข้าไปสัมผัสถึงความในใจของเขาได้เลย ร่วมลุ้นไปกับบทสรุปความรักของคนทั้งคู่จากจักรวาลทัณฑ์รักนายหัวร้าย ว่ากำแพงน้ำแข็งนี้จะพังทลายลงเพื่อให้พวกเขาได้เข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของกันและกันได้เมื่อไหร่
หน้าปกนวนิยาย Love again รักใหม่คนเก่า
8.2
เมื่ออดีตคนรักที่เคยสร้างบาดแผลลึกซึ้งหวนกลับมาอีกครั้งพร้อมกลยุทธ์ตามง้อแบบจัดเต็ม เขาตั้งใจจะรื้อฟื้นเพียงความทรงจำแสนหวานเพื่อทวงคืนตำแหน่งเจ้าของหัวใจและเยียวยาทุกความเจ็บปวดที่เขาเคยฝากไว้ในอดีต แม้เธอจะพยายามหลบหนีเพียงใดเขาก็จะติดตามเป็นเงาตามตัวเพื่อบีบให้เธอไร้ทางเลี่ยง การกลับมาครั้งนี้เขาเดิมพันด้วยทุกวิถีทางเพื่อให้เธอยอมใจอ่อนและเริ่มต้นรักครั้งใหม่กับคนหน้าเดิมให้สำเร็จจนได้
หน้าปกนวนิยาย หย่าแล้วก็ไม่ต้องขอคืนดี
9.8
เมื่อฮั่วเยี่ยนสือทิ้งเธอไปหาคนรักเก่าในวันครบรอบ ซูหว่านหนิงจึงเลือกหย่าขาดและกลับเข้าสู่วงการบันเทิงจนโด่งดัง เธอฉีกหน้ากากดอกไม้พลาสติกของมือที่สามอย่างไม่ใยดี ขณะที่อดีตสามีผู้หยิ่งผยองกลับต้องร้อนรนเมื่อเห็นชายหนุ่มโปรไฟล์ดีมากมายรุมล้อมอดีตภรรยา จากคนเย็นชาเปลี่ยนเป็นคนคลั่งรักที่คอยตามตื๊อขอคืนดีทุกวิถีทาง แต่เธอไม่ชายตามองพร้อมประกาศกร้าวว่าคนอย่างเขาไม่คู่ควรกับเธออีกต่อไป และเธอจะไม่มีวันหวนกลับไปหาขยะที่โยนทิ้งไปแล้วเด็ดขาด
หน้าปกนวนิยาย หวงรัก พันธะสวาท
8.0
“เลือกเอานะคะ ระหว่างความสุขของคุณกับชีวิตของสิปรางค์” กรกันต์รู้ว่านั่นไม่ใช่เพียงคำขู่ของคนอกหัก ทว่ามันคือคำอาฆาตของคนที่แค้นฝังใจต่างหาก มาร์ตินี่อีกแก้วจึงถูกสาดลงคออย่างรวดเร็ว ค่ำคืนนี้เขาที่จะใช้มันดับความทุกข์ทั้งหมดที่มี เครื่องดื่มมึนเมาทั้งหลายที่ถูกนำออกมาด้วยคงช่วยให้ลืมบางสิ่งบางอย่างได้อย่างไม่ยากเย็นนักลืม แต่ภาพที่เขาเห็นตรงหน้า สิปรางค์ยังคงก้มๆ เงยๆ อยู่ในห้องลองชุด หญิงสาวมาทำอะไรตรงนี้ ตอนนี้สี่ทุ่มกว่าแล้ว เธอควรพักผ่อนเพื่อใครอีกคนไม่ใช่หรือ? ด้วยความสงสัย บวกกับฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่แล่นพล่านในกระแสเลือด กรกันต์ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งนาทีก็หยุดอยู่ตรงหน้าเธอ กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกทำให้สิปรางค์เงยหน้าขึ้นมอง “เฮีย” แต่พอเห็นสีหน้าแดงก่ำของเขา เธอก็ทำท่าจะผละหนี “เดี๋ยวสิ” กรกันต์รีบรั้งแขนเธอไว้ ขณะที่ชั่งใจอยู่ชั่วครู่แล้วเอ่ยขึ้นว่า “คุยกันก่อนได้ไหม” เขาขอร้องเสียงเครียด ทั้งปาก ทั้งตา มันสั่นไปหมด เพราะมั่นใจว่าหากปล่อยมือเธอไป โอกาสแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว สิปรางค์มองแววตาแดงก่ำของเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่ปรากฏความรู้สึกใดๆ ออกมา “เราไม่มีอะไรต้องคุยกันค่ะ นี่ก็ดึกแล้ว...ปรางค์ขอตัวนะคะ” หญิงสาวตัดบทอย่างคนใจร้าย ไม่อาทรต่อความน้ำเสียงเว้าวอนของเขาของสักนิด ซ้ำร้ายยังสลัดมือเขาออกอย่างไร้เยื่อใย ในจังหวะที่กำลังจะหมุนตัวหนี จู่ๆ เขาก็พุ่งมากอดจากด้านหลัง “ปรางค์...” เขาพูดแค่นั้นก็เงียบหายไปหลายนาที ส่วนเธอก็ยังยืนยันเจตนาเดิม วันนี้หัวใจเเข็งแกร่งกว่าเมื่อวาน เพราะฉะนั้นความอบอุ่นจากลำแขนทั้งสองจึงไม่สามารถทำให้เธอหวั่นไหวได้อีก ในเมื่อเขาอยากกอด อยากยื้อให้ตัวเองเจ็บปวด...ก็ตามใจ “พรุ่งนี้...” กรกันต์พยายามบังคับเสียงตัวเองไม่ให้สั่น “เฮียจะเป็นของคนอื่นแล้ว เราจะคุยกันดีๆ สักครั้งไม่ได้เลยเหรอ?” “...” “หยุดทำตัวห่างเหิน หยุดทำเหมือนระหว่างเรามันไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันสักทีได้ไหม!” “แล้วเรายังมีอะไรที่เกี่ยวข้องกันอีกคะ สายเลือดเดียวกันก็ไม่ใช่ เพื่อนกันก็ไม่ใช่ ยิ่งคนรัก...ก็ยิ่งไม่มีวันได้เป็น!” “แต่ปรางค์ท้อง...” เขาหยุดพูด ท่ามกลางความร้อนผ่าวที่หัวตาทั้งสอง “ลูกของเฮีย...อยู่ในนี้” มือหนากำลังเลื่อนลงไปหน้าท้องที่นูน ทว่ากลับถูกสิปรางค์ปัดออกอย่างรวดเร็ว “ห้ามแตะต้องเขานะ!” เธอพลิกตัวหนี สองมือโอบท้องตัวเองไว้ด้วยความหวงแหน สิปรางค์ไม่มีท่าทีแปลกใจสักนิดที่เขารู้ว่าเธอท้อง ถ้าเขาดูไม่ออกนี่สิ...คงเป็นเรื่องแปลกพิกล หูตาของกรกันต์มีไปทั่ว จนเธอคร้านกวาดตามองหา หากชายหนุ่มอยากรู้นัก เธอก็จะสนองความต้องการนั้นด้วยความจริงที่เขาจะทำได้แค่เพียงมอง... ทว่านาทีนั้นเองเธอเพิ่งสังเกตเห็นว่ามีหยาดน้ำใสๆ เปรอะเปื้อนซีกแก้มด้านซ้ายของอีกฝ่าย เขาจะร้องไห้ทำไมกัน ในเมื่อคนถูกกระทำมาตลอด คือ เธอ! “คนใจร้าย...ห้ามแตะต้องหัวใจของปรางค์อีก!” อาการหวงแหนเกินเหตุนั้น สร้างความประหลาดใจให้กับชายหนุ่มมหาศาล กรกันต์ตัดสินใจขยับเท้าเข้าหา แต่พอเห็นเธอเตรียมขยับหนีราวกับรังเกียจกัน เขาจึงยืนนิ่ง “ปรางค์...” เสียงเขาอ่อนล้านัก อาจเพราะหัวใจมันแห้งเหือดมาหลายเดือน ความจงเกลียดจงชังที่เธอแสดงออก มันจึงส่งผลกระทบต่อหัวใจเขาอย่างจัง “เขาเป็นของปรางค์คนเดียว เฮียไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะรับรู้ถึงการมีอยู่ของเขาด้วยซ้ำ และการที่ปรางค์มาที่นี่ไม่ได้หมายความว่าปรางค์จะยอมเฮียทุกอย่างหรือจะขออะไรก็ได้ อย่าลืม...ว่าปรางค์ก็ยังเป็นปรางค์อยู่วันยังค่ำ เมื่อก่อนเคยร้ายยังไง วันนี้ก็จะเป็นอย่างงั้น ในเมื่อต่างคนต่างอยู่ไม่ได้ พรุ่งนี้เฮียก็คอยดูฤทธิ์เดชของผู้หญิงคนนี้ได้เลย” คำกล่าวของเธอไม่เกินจริงสักนิด สิปรางค์มาที่นี่เพราะหน้าที่และคำขอของผู้มีพระคุณก็เท่านั้น หากแต่กรกันต์ยังยื้อ ไม่ยอมปล่อยวางเรื่องระหว่างกันดังที่เคยพูด พรุ่งนี้เธอก็จะทำให้เขาเห็นว่าการไม่รักษาคำพูดเป็นอย่างไร “ปรางค์จะทำอะไร” สายตาของเขาเต็มไปด้วยคำถาม ฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ดูจะเลือนหายไปหลังจากได้กลิ่นกายอ่อนๆ ของเธอ “อยากรู้ก็มีชีวิตอยู่ให้ถึงพรุ่งนี้สิ”