หน้าปกนวนิยาย ♥ 꽃미남 BLACK COMEDY แสบนัก รักตลกร้าย

♥ 꽃미남 BLACK COMEDY แสบนัก รักตลกร้าย

8.5 / 10.0
เมื่อความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิทเริ่มสั่นคลอนใน ♥ 꽃미남 BLACK COMEDY แสบนัก รักตลกร้าย นิยาย romance modern ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของเวย์และเตย์ เมื่อการหยอกล้อนำไปสู่ข้อเสนอที่คาดไม่ถึง ค้นพบจุดเปลี่ยนของความรักและมิตรภาพใน romance stories เรื่องนี้ผ่านช่องทาง read books online free
เรื่องย่อ ♥ 꽃미남 BLACK COMEDY แสบนัก รักตลกร้าย
เมื่อความซนของเวย์ที่แกล้งตบแก้มช้ำๆ ของเตย์เพื่อนสนิทเพื่อยั่วโมโหกลับกลายเป็นชนวนเหตุของความสัมพันธ์ที่เปลี่ยนไป ท่ามกลางเสียงหัวเราะและคำท้าทายเรื่องตบจูบแบบในละคร เตย์กลับสวนคืนด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์พร้อมประกาศกร้าวว่าระดับเขาต้องจัดหนักยิ่งกว่านั้น มิตรภาพที่เคยเรียบง่ายจึงเริ่มสั่นคลอนด้วยความแสบและตลกร้ายที่แฝงไปด้วยความรู้สึกเกินเพื่อนในแบบที่ไม่มีใครยอมใคร พลิกตำนานคู่ซี้ให้กลายเป็นความรักสุดแสบสันแบบคาดไม่ถึง
อ่านเพิ่มเติม

♥ 꽃미남 BLACK COMEDY แสบนัก รักตลกร้าย ตอนที่ 1

เพี๊ยะ! เสียงฝ่ามือกระแทกเข้าเบ้าหน้าสวยๆของผมหนึ่งทีพร้อมกับน้ำตาหลายหยด เออ ผมพูดไม่ผิดหรอกว่าสวย ผมสวยจริงๆ สวยกว่าผู้หญิงตรงหน้าผมตอนนี้ด้วยซ้ำ…

“เลว” ร่างเล็กสบถพร้อมเม้มริมฝีปากแรงๆอย่างไม่พอใจ นัยน์ตาเธอแดงก่ำคุกรุ่นไปด้วยความเคียดแค้นเมื่อเธอได้รับรู้ความจริงเรื่องที่เธอไม่ใช่แฟนผม...เพียงคนเดียวน่ะนะ เหอๆ เกิดเป็นชายทั้งทีต้องมีสีสันกันบ้างป่ะวะ เอาเหอะ ขอเก๊กหน้านอยด์ให้เข้ากับสถานการณ์แป๊ป

“เตย์ทำแบบนี้กับเราได้ไง” คนตรงหน้าพยายามพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่าก่อนจะสั่นระริกไปทั้งตัวทำให้ผมรู้สึกผิดนิดหน่อย...นิดนึงจริงๆ

“ขอโทษนะ แนนนี่ เตย์ผิดไปแล้ว” ผมพูดเสียงอ่อยตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จเอาซะดื้อๆ ผู้หญิงง้อง่ายจะตาย กะพริบตาอ้อนสองทีก็ยอมผมแล้ว เชื่อดิ ระดับไอ้เตย์

“เราชื่อนานา - -”

ชิบหาย กูจำผิดคน -_-; ผมหัวเราะเหอะๆในขณะที่สาวเจ้าสะบัดหลังมือฟาดเข้ากับหน้าผมอีกรอบ!

เพี๊ยะ! หน้าผมหันไปตามแรงฝ่ามือก่อนจะรู้สึกแสบร้อนตรงแก้มยิบๆ แม้ผมอยากจะเข้าไปกระชากคอเสื้อผู้หญิงตรงหน้าสักเท่าไหร่ก็ต้องข่มอารมณ์ไว้เพราะอยู่ในที่สาธารณะ เดี๋ยวจะเสียภาพพจน์พี่เตย์คนจริงประจำคณะวิทยาหมด เหอะ ถ้าอยู่มุมมืดนี่ไม่เหลือ...

“เตย์ใจร้าย ฮึก เราอุตส่าห์ทำตัวเป็นแฟนที่ดี ตอบแทนกับแบบนี้เหรอ &#@%@!!$$@!” เสียงพร่ำพรรณนาปนสะอื้นสาปส่งความชั่วของผมยาวพอๆกับกำแพงเมืองจีน ผมยืนก้มหน้างุดเอาเท้าเขี่ยดินแล้วถอนหายใจยาวอย่างเซ็งๆ ก็จริงที่ผมชอบผู้หญิงสวย ซึ่งคนตรงหน้าก็ถือว่าใช้ได้ หน้านมผมเป๊ะ เสียอย่างเดียว…งี่เง่า

“เอาสั้นๆพอ อย่าเยอะ รำคาญ” ผมเบ้หน้าไม่พอใจ ไหนๆก็จะจบกันแล้วก็เผยสันดานสักหน่อยคงไม่เป็นอะไรหรอก จริงมั้ย? หญิงร่างบางตรงหน้าชะงักไปนิดนึงเมื่อได้ยินเสียงห้วนๆกับเบ้าหน้าไม่พอใจของผม เธอกัดริมฝีปากอย่างแรงก่อนจะสรุปใจความร้อยสิบประโยคนั่นให้ผมเพียงสองคำ...

“ไอ้เหี้ย!!!”

ชัดเจน เปลี่ยน! โอเค นั่นคือชีวิตปกติประจำวันของผม ‘อาเตย์’ หรือ เตชินท์ รัตนชินทร์ รุ่นพี่ปีสี่หน้าสวยแห่งคณะวิทยา และดูเหมือนว่าจะได้อยู่ถึงปีห้าด้วยแหละ เหอะๆ ดีใจดีป่ะวะ เกิดมาเบ้าหน้าดีทำให้ชะนีไร้ที่ยืนเนี่ย (- -*) และสิ่งที่ผมเกลียดที่สุดในชีวิตคืออะไรรู้ป่ะ ไอ้ฉายาทุเรศๆอย่างเช่น...

“ไอ้สวย”

เออ ฉายานี้เลย คือผมเป็นผู้ชาย ควรเรียกไอ้หล่อถึงจะถูกต้อง ผมเบ้หน้าลุกขึ้นมาจากที่นอนมองไอ้คนกวนประสาทที่เป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยตีนเท่าฝาหอยนั่งอ่านการ์ตูนบนโซฟาพร้อมชี้ปลายเท้ามาทางหน้าผมอีกต่างหาก มันชื่อ ‘อะเวย์’ เรียกสั้นๆว่าไอ้เวย์ ผมว่าชื่อผมแปลกละนะ ชื่อแม่งแปลกกว่าผมอีก มันบอกว่าชื่อมันมาจากรากศัพท์ภาษากรีกแปลว่าจงมีความสุข เหอะๆ เป็นคนไทยแท้ๆเสือกตั้งชื่อเป็นภาษากรีก... พูดให้ดีคือ ไม่ซ้ำใคร พูดให้แย่คือ กระแดะชิบหาย

“อยากตายไง” ผมจิ๊ปากแล้วโยนหมอนไปทางมันหนึ่งที แต่ไอ้นี่แม่งชาติก่อนเป็นลิงลมรึเปล่าไม่รู้ พลิ้วชิบหาย หลบได้หลบดี ผมถอนหายใจอย่างหงุดหงิดก่อนจะปรี๊ดอีกรอบเมื่อมันหัวเราะตัวงอพร้อมกับปิดหนังสือการ์ตูนมองหน้าผม

“ไม่ดีไง มึงสวยกว่ากูอีก” มันว่าแล้วหัวเราะพรืดกับท่าทีฟึดฟัดอย่างออกนอกหน้าของผม แม่งกวนตีนละ -_-^ อ้อ ใช่ ผมลืมบอกไป ไอ้เวย์เป็นผู้หญิงแต่ติดจะห่ามๆนิสัยผู้ชายปากคอเราะร้ายโคตรๆ บางทีอาจจะเป็นเพราะครอบครัวมันมีแต่ผู้ชายก็เป็นได้ ถึงอย่างนั้นก็เหอะ ถ้าไม่นับนิสัยเวรๆนั่นมันก็เป็นผู้หญิงที่ใช้ได้ ไม่ดิ…โคตรจะดีเลย ห่งหุ่นทรวดทรงองค์เอวโคตรจะเป๊ะ อีกอย่างนะ อื้อหือ นมนั้นท่านได้แต่ใดมา บึ้มได้อีก ชอบชิบหาย! พูดให้ดีคือ เซ็กซี่ พูดให้แย่คือ น่าล่อมาก เหอๆ ขออภัยใช้มุขซ้ำ -_-//

“เรียกดีๆ” ผมพยายามข่มอารมณ์แล้วถูแก้มเบาๆ ให้ตายเหอะ ไอ้ความรู้สึกแสบหน้ามันยังไม่หายไปเลยว่ะ ตบมาได้ คนเขายิ่งบอบช้ำง่ายอยู่ เอ้ออออ

“โอเค เตชิต” ไอ้เวย์ว่าก่อนจะหัวเราะร่วนในขณะที่ผมแทบจะพุ่งเข้าไปทำร้ายแม่งรัวๆ ติดแต่ว่าขี้เกียจลุกเท่านั้นแหละเลยได้แต่หยิบหมอนอีกอันปาใส่หน้ามันอีกที

“ชื่อพ่อกู -_-”

“ล้อเล่น โอ๋ๆ ทำเป็นนอยด์ โดนตบมานิดหน่อยเอ๊งงง” ไอ้เวย์แกล้งทำเสียงสูง อย่างที่มันว่าโดนตบนิดหน่อย แต่ทยอยคนละทีมันไหวป่ะวะ หน้านะไม่ใช่กระเบื้องตบเอาตบเอา อาทิตย์นี้ก็ปาเข้าไป...กี่คนละเนี่ย

ตายๆ ลืมนับ ฮอตไปก็อยู่ยากอ่ะโลกนี้ (-_-;;)

“ก็พี่เตย์คนจริงอยากคบเยอะทำไมล่ะ มีแฟนทั้งทีมีคนเดียวพอ...นอกนั้นสถานะชู้”

เกือบเป็นคนดีในสายตากูละ =_=

ไอ้เวย์ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ที่ได้แซวผมก่อนจะเดินเข้ามาพร้อมกับชะโงกหน้าเรียวเข้ามาพินิจพิจารณาผมจนลมหายใจร้อนๆเป่ารดผิวแก้มทำเอาพี่เตย์คนจริงร้อนรุ่มขึ้นมาทันที อื้อหือ กลิ่นน้ำหอมแม่งยั่วมาก บางทีก็อยากจะด่ามันนะที่เอาหน้าเข้ามาใกล้ผมขนาดนี้ คือผมก็ผู้ชายปะวะ มันก็ต้องมีอารมณ์พลุ่งพล่านกันบ้าง แต่นี่แม่งไม่เคยจะระวังตัวเลย ยังไม่ทันให้ผมปรับอารมณ์ให้อยู่ในระดับปกติ ไอ้เวย์ก็ดันกระตุ้นฮอร์โมนวัยว้าวุ่นของผมอีกด้วยการใช้นิ้วเรียวแตะที่ใบหน้าและพลิกมันไปมาเพื่อดูร่องรอยประวัติศาสตร์แห่งการถูกทำร้ายของผม

“แก้มแดงแบบไม่ต้องปัดบลัชออนเลยว่ะ” มันกระซิบเสียงต่ำทำเอาผมกลืนน้ำลายเอื๊อก นัยน์ตาเรียวรีสีน้ำตาลเข้มนั่นสบตากับผมให้ความรู้สึกเหมือนโดนไฟช็อตแปล๊บปล๊าบจนเกือบกระทำการอุกอาจผิดศีลธรรม ผมเลยต้องกำมือแน่นพลางเตือนสติตัวเองในใจว่า นั่นเพื่อน ใจร่มๆไว้ไอ้เตย์ เพื่อนจ้า เพื่อน

“เจ้าชู้ก็งี้ สมควร” ไอ้เวย์หรี่ตาต่ำแล้วตบแก้มผมเบาๆสองสามทีเป็นการตอกย้ำความชั่วช้าของผม แต่ให้ตาย ไอ้คำพูดของมันไม่ได้เข้าสมองผมเท่าไหร่ เพราะไอ้การที่คุณเธอหรี่ตานั่นมันขับความเซ็กซี่เพิ่มเข้าไปอีกสามล้านเปอร์ ผู้หญิงบ้าอะไรวะแค่หน้าตาก็อ่อยเหลือขนาดน่าฟาดฟัดมาก… อาเตย์อยากกิน

“ไม่ได้เจ้าชู้ แค่เฟรนด์ลี่” ผมยกยิ้มหวานแล้วยักคิ้วสองทีกวนประสาทจนมันหัวเราะเหอะๆแล้วตบหน้าผากผมดังแป๊ะ!

“แรด” ไอ้เวย์ว่าทำให้ผมไหวไหล่ไม่สนใจ ไม่ต้องชมนะ คนอย่างอาเตย์รู้ตัวมานานละ นอกจากแรดแล้วยังร่านด้วย แลดูภูมิใจป่ะ ฮ่าๆ

“ตบกู รู้มั้ยว่าพลาดมาก” ผมว่าแล้วตีหน้าขรึมทั้งๆที่ความจริงแอบหัวเราะในใจ ปกติผมจะไม่ขึ้นกูมึงกับไอ้เวย์นอกจากเวลาโกรธหรืออยากกวนตีน เพราะยังไงมันก็เป็นผู้หญิงถึงนิสัยมันสมควรจะเป็นผู้ชายก็เหอะ

“ทำไม จะตบจูบแบบคุณหฤษฎิ์จำเลยรักไง” ไอ้เวย์หัวเราะแล้วยื่นหน้าเข้ามาใกล้อีกทีขนาดที่ถ้าเขยิบมาอีกนิดจะจูบกันละ พูดก็พูดเหอะ แม่งยั่วกันชัดๆ ที่สำคัญมันไม่เคยรู้ตัวเลยนี่ดิ โคตรเอาเปรียบกันเลยว่าป่ะ ตอนแรกผมก็ว่าจะไม่ละนะ พอได้กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆนั่นอีกทีเท่านั้นแหละ สติแทบจะหลุด! ผมหรี่ตาแล้วมองหน้าไอ้เวย์นิ่งๆ ริมฝีปากหยักบางสีชมพูระเรื่อทำให้ผมกลืนน้ำลายเอื๊อก อ่าฮะ อันนั้นว่าแย่แล้วแต่พอเหลือบตาต่ำเท่านั้นแหละ อื้อหือ คัพซีมันทำให้พี่เตย์คนจริงอยากจะแปลงร่างเป็นไอ้เหี้ยเตย์แทนเลยครับ

“เหอๆ ดูถูกกันไปมั้งเวย์” ผมยกยิ้มร้ายก่อนจะไล้ปลายนิ้วมือที่ริมฝีปากนั่นพร้อมๆกับกดอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน อุณหภูมิตอนนี้ 24 องศาเซลเซียสแต่ผมกลับรู้สึกร้อนเหมือนอยู่ในทะเลทรายซาฮาร่ายังไงยังงั้น จากริมฝีปากลากมาที่ไหล่บางก่อนจะกระชากร่างบางกดลงกับเตียงทันทีแบบไม่มีสัญญาณเตือน!!

“!!!” คนตรงหน้าเบิกตาโตอย่างตกใจเมื่อจู่ๆก็โดนจู่โจมแบบไม่ให้ตั้งตัว ผมกดไหล่ทั้งสองข้างของร่างบางลงกับเตียงนุ่มแรงๆก่อนจะขึ้นทาบทับตรึงไม่ให้มันขยับเขยื้อน ถามว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ ตอบง่ายมาก...

คัพซีของไอ้เวย์มันได้ครอบงำอาเตย์แล้ว

“อะไรเนี่ย?” เธอโวยวายแล้วพยายามดิ้นให้หลุดจากพันธนาการ แต่ก็อย่างว่าแรงผู้ชายกับผู้หญิงมันผิดกันจะตาย ไม่หลุดง่ายๆหรอกไอ้น้อง พี่บอกเลย เหอๆ ไม่ไหวละ ระดับความหื่นมันพุ่งปรี๊ดถึงเพดานรู้สึกได้จากไอ้เตย์น้อยเนี่ยแหละ ยอมรับว่าตอนนี้ยังพอมีสติสัมปชัญญะแต่ว่าไม่อยากใช้ เพราะไอ้สัญชาตญาณผู้ชายมันกำลังโหมกระหน่ำทำเอาผมคลั่งโคตรๆ

ผมปรายตามองคนใต้ร่างแล้วหัวเราะชั่วๆ ก่อนจะกวนประสาทตบท้ายด้วยประโยคทุเรศๆ

“ตบจูบมันน้อยไปนะเวย์... ระดับพี่เตย์ต้องตบตับ!!!”

อ่านต่อ

สารบัญ ♥ 꽃미남 BLACK COMEDY แสบนัก รักตลกร้าย

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ลายอสูร
8.5
ภานุกรเติบโตท่ามกลางครอบครัวที่พังทลาย ทั้งพ่อที่ลุ่มหลงกามารมณ์ แม่ผู้ถูกตราหน้าว่าสำส่อน ยายใจยักษ์ และย่าที่มีอดีตอื้อฉาว เขาจึงกลายเป็นอสูรร้ายที่ไร้หัวใจและเต็มไปด้วยบาดแผลเพื่อปกป้องตนเอง จนกระทั่งได้พบกับพิชญา หญิงสาวที่มีความสวยสง่าคล้ายแม่ของเขาแต่เปี่ยมด้วยความเมตตาดั่งนางฟ้า เธอเข้ามาเปลี่ยนโลกที่มืดบิดเบี้ยวของเขาให้เริ่มมีความหวังอีกครั้ง ภานุกรจึงพร้อมจะพิสูจน์ตนเองและทำทุกอย่างเพื่อรักษาความรักครั้งนี้ไว้ให้นานที่สุด
หน้าปกนวนิยาย Flowers Of Love ศิลากานต์
9.6
ทิวลิป นักการตลาดสาวเปรี้ยวผู้เข็ดขยาดความรักและเชื่อว่าการโสดคือลาภอันประเสริฐ กลับต้องใจสั่นเมื่อพบกับ ศิลากานต์ เจ้าของร้านดอกไม้หน้าหวานที่ถูกตราหน้าว่าเป็นเกย์เพราะพฤติกรรมดูแลพี่สาวและแม่แบบใกล้ชิด ทิวลิปจึงเริ่มแผนลับเพื่อพิสูจน์รสนิยมทางเพศของเขาว่าจะเป็นชายในฝันหรือแค่เพื่อนสาวกันแน่ ทางด้านศิลากานต์ที่ถูกสบประมาทก็พร้อมโต้กลับด้วยแผนที่หวานยิ่งกว่า เขาตั้งใจจะอ่อยและยั่วทุกทางเพื่อให้เธอรู้ซึ้งว่าชายแท้ที่คลั่งรักนั้นร้ายกาจเพียงใด
หน้าปกนวนิยาย ผลาญรัก
8.9
ณิชาต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าตนเองเป็นเพียงหมากในเกมล้างแค้นของธีร์ แม้เธอจะขอหย่าและยอมชดใช้ค่าปรับตามสัญญาเพื่อจบความสัมพันธ์ที่เลวร้ายนี้ แต่เขากลับปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยพร้อมดูหมิ่นว่าเธอคือเครื่องมือที่คุ้มค่าทั้งในและนอกเตียง ธีร์เมินเฉยต่อคำขู่ฟ้องศาลและตอกย้ำความเกลียดชังด้วยจูบที่ป่าเถื่อน ท่ามกลางไฟแค้นที่แผดเผาจนยากจะคาดเดาว่าสุดท้ายแล้วใครจะเป็นฝ่ายที่ต้องสูญเสียและเจ็บปวดที่สุดในเกมรักครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย พยศรักร้ายนายมดนิ่ง
9.0
เมื่อนานิลบังเอิญได้ยินความลับของโรม รุ่นพี่สุดฮอตคณะบริหารที่สาวๆ ต่างคลั่งไคล้ สงครามประสาทจึงเริ่มต้นขึ้น โรมพยายามใช้อำนาจข่มขู่เพื่อปิดปากเธอ แต่ความดื้อรั้นของสาวแว่นคนนี้กลับทำให้เขาควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ ท่ามกลางความขัดแย้งที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ โรมกลับพบว่าใบหน้าหวานใสที่ซ่อนอยู่ใต้กรอบแว่นนั้นมีเสน่ห์ดึงดูดอย่างประหลาด จากที่ตั้งใจจะสั่งสอนให้เข็ดหลาบ ความร้ายกาจกลับแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาที่จะครอบครองเธอแทน
หน้าปกนวนิยาย บ้านไร่ไพรสวาท
9.0
เมื่อนิยายรักติดเรทของ 'เพลงพิณ' ถูกวิจารณ์ว่าขาดแรงบันดาลใจและเนื้อหาขาดหายไปจนโดนบรรณาธิการตำหนิ เธอจึงต้องออกเดินทางสู่บ้านไร่เพื่อค้นหาไอเดียใหม่ๆ ที่นั่นเธอได้พบกับชายหนุ่มเจ้าของไร่ผู้มีรูปร่างกำยำและเสน่ห์อันเหลือร้าย ผิวสีแทนเข้มกับแววตาที่เต็มไปด้วยความปรารถนาของเขาปลุกเร้าอารมณ์หวามไหวอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน การเผชิญหน้าท่ามกลางบรรยากาศไกลปืนเที่ยงครั้งนี้กลายเป็นจุดเริ่มต้นของบทเรียนรักสุดเร่าร้อนที่จะเปลี่ยนทั้งชีวิตและงานเขียนของเธอไปตลอดกาล
หน้าปกนวนิยาย หนี้รักจำเลยปรารถนา
8.2
ณัฐชยาต้องเผชิญกับบททดสอบหัวใจอันแสนเจ็บปวด เมื่อพี่สาวฝาแฝดร้องขอให้เธอสละชายหนุ่มที่เป็นรักแรกและรักเดียวให้ ในค่ำคืนที่ความสับสนเข้าครอบงำเพราะฤทธิ์ยา ติณณ์กลับจำได้ทันทีว่าผู้หญิงตรงหน้าคือเธอไม่ใช่พี่สาว แม้จะมีใบหน้าเหมือนกันราวกับแกะ แต่ความจริงที่ถูกเปิดเผยกลับเต็มไปด้วยความน้อยใจ ณัฐชยาจะเลือกยอมจำนนต่อโชคชะตา หรือจะยอมปล่อยมือจากความรักที่เธอเฝ้าถนอมมาตลอดชีวิต ท่ามกลางความขัดแย้งของสายเลือดและพันธะหัวใจที่ยากจะถอนตัว
ตอน
อ่านเลย
แชร์