หน้าปกนวนิยาย หย่าแล้วอย่ามาคุกเข่าอ้อนวอนฉันทีหลัง

หย่าแล้วอย่ามาคุกเข่าอ้อนวอนฉันทีหลัง

9.7 / 10.0
ณิชาถูกสรณ์สามีหมาดๆ ทิ้งให้ตายในกองเพลิงเพื่อไปช่วยพี่สาวต่างแม่ เมื่อรอดมาได้เธอกลับถูกกล่าวหาว่าเป็นคนวางเพลิง สรณ์ทำร้ายเธอและขู่จะหย่าเพื่อบังคับให้ขอโทษไพลิน ความรักสิบปีพังทลายลงทันที แต่พวกเขาหารู้ไม่ว่าแท้จริงแล้วณิชาคือประธานอาณาจักรแสนล้านอย่าง LAKSANA เธอจึงเซ็นใบหย่าอย่างไม่ใยดีพร้อมเปิดโปงความชั่วร้ายของไพลินผ่านโซเชียล เพื่อเริ่มต้นการแก้แค้นและทวงคืนความยุติธรรมให้ตัวเองอย่างสาสม

หย่าแล้วอย่ามาคุกเข่าอ้อนวอนฉันทีหลัง ตอนที่ 1

เสียงกรีดร้องดังขึ้นพร้อมกับกลิ่นไหม้ที่แผดเผาโสตประสาท ณิชาในชุดแต่งงานไทยประยุกต์ที่หรูหรา ยืนอยู่กลางห้องจัดเลี้ยงที่ควันไฟหนาทึบจนมองอะไรแทบไม่เห็น

แชนเดอเลียร์คริสตัลขนาดยักษ์บนเพดานแกว่งไปมาอย่างน่าหวาดเสียว เศษแก้วร้อนๆ ร่วงหล่นลงมาราวกับห่าฝน

"พี่สรณ์!"

เธอตะโกนเรียกชื่อสามีที่เพิ่งแต่งงานกันได้ไม่ถึงชั่วโมง เสียงของเธอสั่นเครือด้วยความหวาดกลัว

ท่ามกลางกลุ่มควันที่หนาทึบ เธอเห็นร่างสูงของสรณ์กำลังวิ่งไปทางประตูทางออก ความหวังวูบขึ้นในใจเธอ

แต่แล้วเสียงกรีดร้องอย่างอ่อนแอของไพลิน พี่สาวต่างแม่ ก็ดังขึ้นจากอีกด้านหนึ่ง

ฝีเท้าของสรณ์หยุดชะงักทันที

เขาหันหลังกลับอย่างไม่ลังเล วิ่งผ่านณิชาที่กำลังติดอยู่ตรงนั้นไป ราวกับว่าเธอเป็นเพียงอากาศธาตุ เขาวิ่งตรงไปยังไพลิน

"พี่สรณ์!" ณิชายื่นมือออกไปหวังจะคว้าชายเสื้อของเขาไว้ แต่กลับคว้าได้เพียงอากาศที่ร้อนระอุ

สรณ์ช้อนตัวไพลินขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาว เขาไม่แม้แต่จะหันมามองเธอสักนิดเดียว ก่อนจะวิ่งฝ่าเปลวไฟออกไป ทิ้งให้ณิชาอยู่เบื้องหลังอย่างไม่ไยดี

ตูม!

คานไม้ที่ถูกไฟไหม้หล่นลงมาขวางทางหนีของเธอไว้พอดี ณิชาติดอยู่ในมุมอับโดยสมบูรณ์

ควันไฟที่แสบจมูกทะลักเข้าสู่ปอด ทำให้เธอหายใจไม่ออก ความสิ้นหวังและความเสียใจถาโถมเข้าใส่จนเธอหมดแรงที่จะดิ้นรน

ในขณะที่สติเริ่มเลือนราง ท่ามกลางเปลวไฟที่ลุกโชน มีชายร่างสูงคนหนึ่งถีบแผ่นไม้ที่ลุกเป็นไฟออกไป แล้วก้าวเข้ามาหาเธออย่างมั่นคง

เขาถอดเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษของเขาออก เสื้อตัวนั้นมีกลิ่นไม้จันทน์หอมอ่อนๆ ที่เป็นเอกลักษณ์ เขาใช้มันห่อหุ้มร่างกายของเธอไว้อย่างแน่นหนา

ณิชาที่อยู่ในอาการกึ่งหมดสติ รู้สึกได้ถึงท่อนแขนที่แข็งแรงอุ้มเธอขึ้นอย่างมั่นคง เสียงหัวใจของเขาหนักแน่นและสงบอย่างน่าประหลาด

ชายคนนั้นหลบเลี่ยงสิ่งกีดขวางที่อันตรายทุกอย่าง เขาอุ้มเธอเดินออกจากทะเลเพลิงด้วยฝีเท้าที่เยือกเย็นและมั่นคง

ณิชาพยายามอย่างสุดความสามารถที่จะลืมตาขึ้น แต่เธอก็เห็นเพียงรอยแผลเป็นเล็กๆ บนสันกรามของเขาเท่านั้น ก่อนที่สติของเธอจะดับวูบไป

ภาพตัดมาที่โรงพยาบาลเอกชนในกรุงเทพฯ

ณิชาตื่นขึ้นมาท่ามกลางกลิ่นยาฆ่าเชื้อที่ฉุนจมูก ความเจ็บปวดจากแผลไฟไหม้ที่หน้าอกทำให้เธอต้องสูดหายใจเข้าลึกๆ

ในห้องผู้ป่วยวีไอพีที่กว้างขวางไม่มีใครอยู่เลย มีเพียงเสียงเครื่องวัดคลื่นหัวใจที่ดังเป็นจังหวะอย่างเย็นชา

พรทิพย์ พยาบาลสาว เดินเข็นรถทำแผลเข้ามาในห้อง เธอวางถาดสแตนเลสลงบนโต๊ะข้างเตียงอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง

"ขอน้ำหน่อยได้ไหมคะ" ณิชาเอ่ยขอด้วยเสียงที่แหบแห้ง

พรทิพย์ชำเลืองมองเธอด้วยหางตาแล้วเบ้ปาก เธอไม่สนใจคำขอของณิชาเลยแม้แต่น้อย

ขณะที่เปลี่ยนผ้าพันแผล พรทิพย์ก็พึมพำเสียงเบา แต่ณิชาก็ยังได้ยินชัดเจน

"ใจร้ายใจดำจริงๆ แม้แต่พี่สาวแท้ๆ ก็ยังคิดจะเผาให้ตาย"

ณิชาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ การขยับตัวทำให้แผลที่หน้าอกเจ็บแปลบขึ้นมาจนเธอไอออกมาอย่างรุนแรง เธอไม่สามารถเปล่งเสียงโต้เถียงใดๆ ออกไปได้

เสียงรองเท้าส้นสูงดังกรุ๊งกริ๊งมาจากหน้าห้อง พร้อมกับเสียงร้องไห้คร่ำครวญที่เสแสร้งของอนงค์ แม่เลี้ยงของเธอ

ณิชาฝืนความเจ็บปวดอย่างสุดกำลัง เธอเอื้อมมือไปดึงสายน้ำเกลือที่หลังมือออก เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมาทันที

เธอเหยียบเท้าเปล่าลงบนพื้นกระเบื้องที่เย็นเฉียบ ค่อยๆ พยุงตัวที่อ่อนแรงเดินไปยังประตูห้องที่แง้มอยู่

ผ่านช่องว่างของประตู เธอเห็นเกษมสันต์ พ่อของเธอกำลังชี้หน้าด่าใครบางคนด้วยใบหน้าที่แดงก่ำด้วยความโกรธ

อนงค์ยกมือไหว้ท่วมหัว ร้องไห้ฟูมฟายกับตำรวจที่ยืนอยู่ตรงทางเดิน เธอกล่าวหาว่าณิชาเป็นคนวางเพลิงเพราะความอิจฉาริษยา

สรณ์ยืนอยู่ข้างๆ ด้วยสีหน้าเคร่งเครียด เขาไม่เพียงแต่ไม่ปฏิเสธ แต่ยังทำเหมือนเห็นด้วยกับคำกล่าวหาของอนงค์

ตำรวจหันไปถามสรณ์ว่าเขาเห็นณิชาวางเพลิงหรือไม่

สรณ์ตอบด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ตอนนั้น...ณิชาอารมณ์ไม่คงที่อย่างมากครับ"

หัวใจของณิชาเหมือนถูกค้อนหนักๆ ทุบลงมาอย่างแรง ความรักสิบปีที่ผ่านมากลายเป็นเรื่องตลกที่น่าสมเพชในทันที

วินาทีที่เธอผลักประตูออกไป สายตาทุกคู่บนทางเดินก็พุ่งมาที่เธอราวกับคมมีด การตัดสินโทษได้สิ้นสุดลงแล้วก่อนที่เธอจะได้แก้ตัวเสียอีก

สรณ์แค่นเสียงหัวเราะ ท่าทางของเขาบ่งบอกว่าเขาคิดว่าณิชากำลังเล่นละครตบตา

อ่านต่อ

สารบัญ หย่าแล้วอย่ามาคุกเข่าอ้อนวอนฉันทีหลัง

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ทาสรักเพลิงทมิฬ
8.7
เขาเข้ามาในชีวิตของเธอเพื่อหลอกลวง แต่ไม่คิดว่าเขาจะตกหลุมรักเธอ และการกลับมาของเขาทำให้เรื่องราวแต่หนหลังเปิดเผยออกมาทั้งหมด ตัวอย่างบางช่วงบางตอน “ทำตามที่ผมบอก แค่นี่แหละคุณทำได้ไหม” เธอเม้มปากอย่างดื้อดึง เขาก็จับเธอกอดรัดเอาไว้แนบอก “นี่คุณจะทำอะไร ผมอยากไปว่ายน้ำ ไปด้วยกันหน่อยสิ” “ฉันไม่ไปปล่อยนะ” เพียงขวัญกรีดร้องเมื่อเขาจับเธอไปที่สระน้ำ ก่อนจะจับเธอโยนลงไปในสระ “คนบ้า คุณทำบ้าอะไรนี่” เธอทำท่าจะปีนขึ้นจากสระ เขาก็ตามมากอดรัดเธอเอาไว้ “จับคุณล้างคราบคาวโลกีไง นอนกับทั้งผมแล้วก็ไอ้หมอนั่น ลีลาของผมกับมันใครดีกว่ากันล่ะ” สิ้นประโยคนั้นใบหน้าของกรพักตร์ก็หันไปตามแรงตบ “คุณตบผมจูบ” กรพักตร์กุมใบหน้าของเพียงขวัญมาบดจูบหนัก ๆ เพียงขวัญดิ้นหนี สะบัดหน้าหนีก่อนจะตบเขาอีก เขาก็จูบเธออีก “นี่คุณปล่อยนะ” เธอร้องประท้วงเมื่อริมฝีปากถูกเขากระแทกจนปากช้ำไปหมดแล้ว “ทำไมไม่ตอบล่ะว่าลีลาของผมกับมันใครเด็ดกว่ากัน” “พี่หมอเขาดีกว่าคุณเป็นร้อยเท่าพันเท่า” ตอนแรกเพียงขวัญจะด่าเขาว่า เธอไม่ทำอะไรต่ำ ๆ อย่างที่เขาคิดหรอก แต่เพราะเธอก็อยากให้เขาเจ็บเหมือนที่เธอเจ็บอยู่ตอนนี้ เขาหลอกใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้น เธอก็จะไม่ยอมให้เขาได้สมใจอย่างเด็ดขาด “แสดงว่าคุณก็สำส่อนแร่ไปนอนกับไอ้หมอนั่นมาเหมือนกัน ทำไม! กลัวมันไม่เอารึไง มันหลอกคุณแล้วรู้ตัวรึเปล่า” เขาจิ้มหน้าผากของเธอ ทั้งสองเถียงกันอยู่ในสระน้ำ เนื้อตัวเปียกปอนไปหมด “แล้วคุณดีกว่าเขาหรือไง คุณไม่หลอกฉันงั้นสิ” ประโยคของเธอทำให้เขาถึงกับสะอึกไป กรพักตร์กุมใบหน้าของเธอเอาไว้ ไม่คิดว่าเธอจะปีกกล้าขาแข็งกับเขาขนาดนี้ เขาทำท่าจะก้มลงไปบดจูบริมฝีปากของเธอ
หน้าปกนวนิยาย รักต้องลุ้น คุณเจ้านายสุดหล่อ
9.6
จอมขวัญตกหลุมรักมัฆวัฒน์ นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งสุดเนี้ยบตั้งแต่แรกพบในงานวันเกิดเพื่อน จนเผลอประกาศตัวว่าอยากใช้นามสกุลเดียวกับเขา โชคชะตานำพาให้เธอได้เป็นเลขาของเขา แต่ความเย็นชาและท่าทีดุดันของเจ้านายกลับทำให้เธอเริ่มถอดใจและพยายามถอยห่าง ทว่ามัฆวัฒน์ที่เคยบ้างานจนไม่สนใจใคร กลับเริ่มหวั่นไหวและหลงเสน่ห์ความสดใสของจอมขวัญจนโงหัวไม่ขึ้น เมื่อสาวเจ้าเริ่มจะตัดใจ เขาจึงต้องทำทุกทางเพื่อรั้งเธอไว้และไม่ยอมให้หนีหายไปจากชีวิตเด็ดขาด
หน้าปกนวนิยาย คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย  เสน่ห์ดาวมหา'ลัย (25+)
9.8
เรื่องราวความสัมพันธ์อันซับซ้อนของเดช ชายหนุ่มผู้ก้าวเข้าสู่โลกที่เต็มไปด้วยเสน่ห์และแรงดึงดูด เมื่อชีวิตของเขาต้องเข้าไปพัวพันกับกลุ่มหญิงสาวระดับดาวมหาวิทยาลัยพร้อมกันหลายคน นำไปสู่เหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยความหลงใหลและการบริหารเสน่ห์ที่ยากจะถอนตัว ท่ามกลางความวุ่นวายในรั้วมหาวิทยาลัยที่ความรักและความปรารถนามาบรรจบกัน เขาต้องรับมือกับความสัมพันธ์ที่หลากหลายและเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ในแบบที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย เจ้าสาวคาวโลกีย์
8.1
เมื่อชายหนุ่มผู้หวงแหนชีวิตโสดไม่อยากแต่งงานตามคำสั่งของมารดาที่แสนจู้จี้ เขาจึงต้องเฟ้นหาผู้หญิงที่แซ่บและเร้าใจมาเป็นไม้กันหมาเพื่อคานอำนาจภายในครอบครัว จนได้พบกับณดา สาวมั่นที่เชื่อมั่นว่ามีเงินทองมากมายก็ไม่จำเป็นต้องมีสามี แต่เมื่อเธอตัดสินใจรับงานรับจ้างเป็นเจ้าสาวกำมะลอเพื่อช่วยเขา แผนการตบตาครั้งนี้กลับกลายเป็นบททดสอบหัวใจที่แสนอันตราย เมื่อเธอต้องเผชิญกับไฟเสน่หาที่ร้อนแรงเกินกว่าจะต้านทานได้ไหวในความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยผลประโยชน์จึงแปรเปลี่ยนเป็นความปรารถนาที่แผดเผาทุกสิ่ง
ตอน
อ่านเลย
แชร์