สายเกินไปที่จะเสียใจ: อดีตภรรยาของฉันแต่งงานกับศัตรูตัวฉกาจของฉัน
ตอน 2
โทรศัพท์เงียบไปสามวินาที ก่อนที่จะมีเสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้น
“กล้าเหรอ!”
หลู่เหวินเจาเอ่ยถามหลินเจี้ยนเว่ยด้วยความสนใจ แต่เมื่อหลินเจี้ยนเว่ยเล่าเรื่องให้ฟัง เขากลับเงียบไป
หลินเจี้ยนเว่ยคิดว่าเขาไม่อยากรับคดีของเธอแล้ว จึงเตรียมจะวางสายด้วยความท้อแท้
ไม่คาดคิดว่า หลู่เหวินเจาพูดขึ้นว่า “คุณถูกทำร้ายแล้ว”
คำพูดเดียวทำให้หลินเจี้ยนเว่ยอดกลั้นไม่ไหว ต้องยกมือปิดปากและร้องไห้
รักเย่ฟานโจวมานานถึงแปดปี เธอเจ็บปวดเหลือเกิน
เมื่อเธอร้องไห้จนพอใจแล้ว หลู่เหวินเจาก็เคลียร์เสียงก่อนพูดขึ้นว่า “คุณหลิน คดีนี้ผมจะรับครับ อีกหนึ่งเดือนผมจะกลับประเทศเพื่อช่วยคุณยื่นอุทธรณ์ กรุณาให้หลักฐานกับผมโดยเร็วที่สุด”
เธอรีบติดต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจเพื่อขอวิดีโอ ในขณะนั้น เสียงที่เย็นชาแหลมคมดังขึ้นจากข้างหลัง
“หลักฐานอะไร?”
เย่ฟานโจวปรากฏตัวขึ้นด้านหลัง มองเธอด้วยสายตาที่เย็นชา ทำให้หลินเจี้ยนเว่ยรีบวางสายโทรศัพท์
เธอกำลังวางแผนจะหาข้อแก้ตัว แต่เย่ฟานโจวพูดขึ้นก่อนด้วยเสียงที่เต็มไปด้วยความโกรธ
“หมอกอายุยังน้อย ดื่มเหล้าแล้วเผลอชนแม่ของคุณ ผมจ่ายไปหนึ่งแสนล้านแล้วนะ ในไทย การชดเชยสำหรับอุบัติเหตุทางรถยนต์อาจไม่สูงขนาดนั้น หลินเจี้ยนเว่ย พอเถอะ คุณยังได้กำไรอยู่”
กำไร?
หลินเจี้ยนเว่ยมองชายที่มีสีหน้าเย็นชาอย่างไม่เชื่อ หัวใจเจ็บเหมือนถูกฉีกออก
สำหรับเย่ฟานโจว คนอื่นๆ นอกจากเย่หลี่หมอกเป็นแค่เรื่องธุรกิจที่วัดค่าได้
รวมถึงภรรยาและแม่ยาย
หลินเจี้ยนเว่ยมองเขาด้วยน้ำตาและถามด้วยเสียงสั่นเครือ “เย่หลี่หมอกจริงๆ แล้วไม่ใช่แค่เผลอชนใช่ไหม? แต่เธอรู้ดีว่าชนคนแล้วยังลากและบดขยี้จนแม่ของฉันเสียชีวิต นี่ไม่ใช่การฆาตกรรมเหรอ? เย่หลี่หมอกไม่ควรรับผิดชอบต่อความผิดของเธอเหรอ?”
เธอไม่เข้าใจ ทำไมเย่ฟานโจวถึงปกป้องเย่หลี่หมอกด้วยความมั่นใจแบบนี้
เพราะรักหรือ?
เย่ฟานโจวขมวดคิ้ว มองเธอด้วยสายตาที่เย็นชา ดูเหมือนว่าเขาจะหมดความอดทน
หลินเจี้ยนเว่ยหัวเราะเยาะตัวเอง ใช่แล้ว รักกันถึงแปดปี เย่ฟานโจวไม่เคยมีความอดทนต่อเธอเลย มักจะหันหลังให้เมื่อเธอพูดถึงประโยคที่สาม
เมื่อหลินเจี้ยนเว่ยคิดว่าเย่ฟานโจวจะเดินจากไป เขากลับก้าวเข้ามาข้างหน้าและพูดอย่างไร้อารมณ์ว่า “หลินเจี้ยนเว่ย ผมจะให้โอกาสคุณอีกครั้ง”
พูดจบ เขาก็ยกมือให้บอดี้การ์ดที่ยื่นโทรศัพท์มาให้
ในวิดีโอ พ่อที่กลายเป็นคนไร้สติ มีบอดี้การ์ดในชุดดำยืนอยู่ในห้องผู้ป่วยที่ว่างเปล่า
บอดี้การ์ดที่ถือปืนลูกโม่เล็งไปที่หัวของพ่อ
เสียงเย็นชาของเย่ฟานโจวทำให้รู้สึกเหมือนอยู่ในนรก “เลือกพ่อของคุณหรือถอนฟ้อง”
ความหนาวสะท้อนทั่วร่าง หลินเจี้ยนเว่ยรู้สึกเลือดในร่างกายแข็งตัว เธอกรีดร้องออกมา “เย่ฟานโจว คุณยังเป็นคนอยู่ไหม?! พ่อของฉันเคยช่วยชีวิตคุณนะ!!!”
หลินเจี้ยนเว่ยไม่มีวันลืมวันที่พ่อช่วยชีวิตเย่ฟานโจว
เจ็ดปีที่แล้ว หลังจากเย่ฟานโจวตกลงเป็นแฟนของเธอ เขาก็ช่วยเหลือครอบครัวหลิน แต่ครอบครัวหลินก็หมดกำลังจะฟื้นตัว
เพื่อขอบคุณเย่ฟานโจว พ่อของหลินเจี้ยนเว่ยยอมทำงานเป็นคนขับรถให้เขา
เมื่อเขาถูกลักพาตัว พ่อของหลินเจี้ยนเว่ยยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อช่วยเขา โดนโจรแทงถึงห้าสิบห้าครั้ง
เห็นพ่อที่เต็มไปด้วยเลือด หลินเจี้ยนเว่ยแทบจะร้องไห้ตาย พ่อใช้แรงเฮือกสุดท้ายส่งมือลูกสาวไปจับมือเย่ฟานโจว แล้วพูดว่า “ลูก พ่อช่วยชีวิตเย่แล้ว ...พ่อรู้ว่า...ถ้าเย่เป็นอะไรไป ลูกจะเสียใจ...”
วันนั้นหลินเจี้ยนเว่ยร้องไห้จนใจแทบสลาย เย่ฟานโจวเห็นแก่พ่อของหลินเจี้ยนเว่ยเป็นครั้งแรกที่ไม่หันหลังให้เธอ
หลังจากนั้น เย่ฟานโจวรับผิดชอบค่าใช้จ่ายในการรักษาพ่อของหลินเจี้ยนเว่ย เขาสัญญากับหลินเจี้ยนเว่ยว่าถึงแม้ว่าเขาจะไม่รักเธอ ก็จะดูแลพ่อของหลินเจี้ยนเว่ยตลอดชีวิต
แต่เขากลับผิดคำพูด เขาลืมสิ่งที่เคยพูดไว้
เพื่อเย่หลี่หมอก เขาต้องฆ่าพ่อของเธอ ฆ่าผู้ที่เคยช่วยชีวิตเขา
หลินเจี้ยนเว่ยโกรธจนตัวสั่น พูดด้วยเสียงที่สั่นไหว “เย่ฟานโจว คุณลืมไปแล้วเหรอว่าพ่อของฉันกลายเป็นคนไร้สติเพราะช่วยชีวิตคุณ?”
แม้ว่าเรื่องจริงจะปรากฏอยู่ตรงหน้า เธอก็ยังไม่อยากเชื่อว่าเย่ฟานโจวจะทำเรื่องเย็นชาขนาดนี้เพื่อเย่หลี่หมอก
เย่ฟานโจวไม่ตอบเธอ แต่เอาเอกสารการยอมความมาให้เธอเซ็น พร้อมพูดอย่างเย็นชาว่า “เซ็นซะ”
ในวิดีโอ บอดี้การ์ดกำลังจะเหนี่ยวไกปืน
หลินเจี้ยนเว่ยรู้สึกว่าถ้าเธอไม่เซ็นวันนี้ เย่ฟานโจวจะฆ่าพ่อของเธอจริงๆ
เธอหัวเราะออกมา แต่ในตากลับเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “ได้ ฉันเซ็น”
มีหลู่เหวินเจาอยู่ ถึงแม้จะยอมความแล้วก็ยังยื่นอุทธรณ์ได้อีกครั้ง
หลังจากที่เย่ฟานโจวได้ตามต้องการ เขาเก็บเอกสารการยอมความและเตรียมจะจากไป แต่หลินเจี้ยนเว่ยเรียกเขา “เย่ฟานโจว...”
ไม่คาดคิดว่าเขาจะขัดจังหวะเธอด้วยเสียงเข้ม “ผมมีเรื่องด่วน อย่ามารบกวน ไม่มีเวลามาอยู่กับคุณ”
หลินเจี้ยนเว่ยรู้สึกเจ็บใจ เขาคิดได้อย่างไรว่าเธอยังรักเขา
และเรื่องด่วนที่เขาพูดถึงก็แค่ได้รับสติกเกอร์จากเย่หลี่หมอก
หลินเจี้ยนเว่ยกลั้นความเจ็บปวดใจและเปิดเอกสารหย่าไปยังหน้าสุดท้าย พูดเบาๆ ว่า “หนึ่งแสนล้านยังไม่พอ ฉันต้องการมากกว่านี้ คุณเซ็นเอกสารนี้ด้วย”
เย่ฟานโจวมองดูนาฬิกาข้อมือ แล้วเซ็นเอกสารอย่างรวดเร็ว
หลินเจี้ยนเว่ยถามเบาๆ ว่า “คุณไม่ดูว่าเอกสารคืออะไรเหรอ?”
“ไม่จำเป็น” เสียงของเขายังคงเย็นชาเหมือนเดิม
หลินเจี้ยนเว่ยหัวเราะเยาะ ใช่แล้ว เขาไม่เคยใส่ใจเธอเลย
เมื่อเขาเดินไปที่ประตู ไม่คาดคิดว่าเขาจะหันกลับมา “ได้ยินว่าคุณไปที่สำนักงานกฎหมายวันนี้ อย่าพยายามให้เสียเวลา ไม่มีใครรับคดีของคุณหรอก”
เย่ฟานโจวไม่รู้ว่าเธอไปสำนักงานกฎหมายเพื่อพิมพ์เอกสารหย่า ซึ่งเป็นเอกสารที่เขาเพิ่งเซ็น
หลินเจี้ยนเว่ยไม่สนใจคำเตือนของเขา แต่เมื่อเธอติดต่อเจ้าหน้าที่ตำรวจ เธอเข้าใจคำของเย่ฟานโจว
เขาใช้สิทธิพิเศษลบหลักฐานทั้งหมด
เพื่อปกป้องเย่หลี่หมอก เขาทำทุกอย่างอย่างรอบคอบ
หลินเจี้ยนเว่ยรู้สึกหมดแรง ล้มลงกับพื้น ในขณะที่ลูกในท้องยังคงดิ้นอยู่ ทำให้เธอรู้สึกคลื่นไส้
เธอมีความตั้งใจแน่วแน่ที่จะไปนัดหมายการทำแท้ง
ทันใดนั้น หมอโทรมาบอก “ขอโทษครับ คุณหลิน ร่างกายของคุณไม่เหมาะสำหรับการทำแท้ง ถ้าคุณทำจริงๆ จะมีผลข้างเคียงรุนแรง อาจจะไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีก”
หลินเจี้ยนเว่ยวางสายและลูบท้องเบาๆ
เธอไม่ทำแท้งแล้ว จะไม่ให้เย่ฟานโจวมีผลกระทบต่อชีวิตของเธอในอนาคต
ไม่เป็นไร เธอจะเลี้ยงลูกคนเดียวได้
เย่ฟานโจว หลังจากหย่า ลูกจะเป็นของฉันคนเดียว ไม่เกี่ยวข้องกับคุณอีก!
ในขณะนั้น หลู่เหวินเจาโทรมา
“คุณหลิน ถ้าได้เสียงบันทึกการกระทำผิด ผมจะทำทุกอย่างเพื่อยื่นฟ้อง”
คุณอาจจะชอบ
