สายเกินไปที่จะเสียใจ: อดีตภรรยาของฉันแต่งงานกับศัตรูตัวฉกาจของฉัน

ในปีที่แปดของการไล่ตามเย่ฟั่นโจว เขาเมาแล้วเผลอมีความสัมพันธ์กับหลินเจี้ยนเวย

ผู้หญิงคนนั้นตั้งครรภ์ เขาถึงยอมแต่งงานกับเธอ หลินเจี้ยนเวยคิดว่าเธอทำให้เขาเปลี่ยนไปได้

แต่วันแรกของการแต่งงาน แม่ของเธอก็ถูกหลานสาวของเย่ฟั่นโจวชนตาย วันถัดมา เย่ฟั่นโจวขู่เธอด้วยชีวิตของพ่อให้เธอถอนฟ้อง

ตอนนั้นเองที่เธอรู้ว่าคนที่เขารักมาตลอดคือหลานสาวของเขา

เย่หลี่อู่ทำให้เธอต้องเข้าโรงพยาบาล เขาบังคับให้เธอเซ็นสัญญาประนีประนอม เย่หลี่อู่ดึงท่อออกซิเจนของพ่อเธอ เขาบังคับให้เธอคุกเข่าขอโทษ

ถ้าเธอไม่ทำตาม เย่ฟั่นโจวก็จะขอหย่า เขาคิดว่าหลินเจี้ยนเวยที่ตั้งครรภ์จะทิ้งเขาไม่ได้

แต่เขาคิดผิด หลินเจี้ยนเวยไม่เพียงแต่จากไป แต่ยังพาลูกสาวของเขาไปแต่งงานกับศัตรูของเขาอีกด้วย

เย่ฟั่นโจวเสียใจจนแทบคลั่ง ชายผู้เยือกเย็นและสง่างามคุกเข่าต่อหน้าเธออย่างอับอาย “เว่ยเว่ย ขอร้องให้เธอมองฉันสักครั้งได้ไหม ฉันยินดีที่จะชดใช้ด้วยชีวิตของฉัน”

หลินเจี้ยนเวยจูงลูกสาวหันหลังจากไป ทั้งแม่และลูกไม่ได้หันกลับมามองเขาเลย “งั้นก็ไปตายซะ” ... การตามจีบพี่ชายสุดเย็นชาแปดปี การพยายามอ่อยถึง 9,999 ครั้ง

ในที่สุดหลินเจี้ยนเวยก็ทำให้ดอกไม้สูงส่งร่วงลงมา

หลังจากเย่ฟั่นโจวเมา เขาก็แสดงความบ้าคลั่งออกมา กดหลินเจี้ยนเวยซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนเกือบจะเสียการควบคุม

หลินเจี้ยนเวยแทบจะปวดเอวจนแทบขาด ไม่คาดคิดว่าชายที่อดกลั้นมาหลายปีจะมีพลังขนาดนี้

หลังจากคืนนั้น เธอตั้งครรภ์ เย่ฟั่นโจวแต่งงานกับเธอ ทุกคนคิดว่าหลินเจี้ยนเวยที่ใช้ลูกเป็นข้ออ้างให้เขาแต่งงานคงดีใจมาก

ไม่มีใครรู้ว่าในวันที่สามหลังแต่งงาน หลินเจี้ยนเวยไปที่สำนักงานกฎหมายเพียงลำพังเพื่อพิมพ์สัญญาหย่า เจ้าหน้าที่ดูเอกสารการแต่งงานของเธอ แล้วถามอย่างประหลาดใจ “คุณหลิน ข้อมูลแสดงว่าคุณเพิ่งแต่งงานกับคุณเย่เมื่อสามวันก่อน คุณแน่ใจหรือว่าต้องการหย่า?”

หลินเจี้ยนเวยมองไปที่ใบทะเบียนสมรสใหม่ น้ำตาคลอ เจ้าหน้าที่คิดว่าเธอเสียดาย พยายามพูดให้กำลังใจ “การทะเลาะกันในคู่สมรสเป็นเรื่องปกติ อย่าหุนหันพลันแล่น...” หลินเจี้ยนเวยขัดจังหวะเขา “ฉันแน่ใจว่าต้องการหย่า!”

ขณะที่เดินออกจากสำนักงานกฎหมายพร้อมกับสัญญาหย่าที่เซ็นเรียบร้อยแล้ว แสงแดดภายนอกจ้าจนหลินเจี้ยนเวยแทบจะร้องไห้ สามวันก่อน ในวันที่เธอแต่งงานกับเย่ฟั่นโจว แสงแดดก็เจิดจ้าเช่นนี้ แทงทะลุหัวใจของหลินเจี้ยนเวย

ในวันนั้น แม่ของเธอถูกรถชนตาย ตำรวจนำวิดีโอจากกล้องวงจรปิดมาให้ ในวิดีโอนั้น แม่ของหลินถูกลากไปห้าสิบกิโลเมตร ร่างกายทิ้งเลือดไว้เต็มทาง จนเห็นกระดูกขาวโพลน ชัดเจนว่าเป็นการฆาตกรรม

เมื่อเห็นภาพแม่ตายอย่างน่าสยดสยอง หลินเจี้ยนเวยล้มลงทันที

โชคดีที่เย่ฟั่นโจวประคองเธอทัน หลินเจี้ยนเวยไม่ล้มลง

เย่ฟั่นโจวกอดร่างสั่นเทาของเธอ “หลินเจี้ยนเวย ฉันจะหาทนายที่ดีที่สุดให้เธอ ฉันจะช่วยเธอหาความยุติธรรม ให้คนขับรถที่ก่อเหตุชดใช้ด้วยเลือด

” อ้อมกอดของเขาอบอุ่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขากอดเธอด้วยความเต็มใจ

แต่เมื่อเย่ฟั่นโจวรู้ว่าคนขับรถที่ก่อเหตุคือหลานสาวที่เขาเลี้ยงดูมาเองคือเย่หลี่อู่ ชายที่เพิ่งบอกว่าจะสนับสนุนเธอกลับยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามทันที “หลินเจี้ยนเวย หลี่อู่อายุยังน้อย ไม่เข้าใจทำผิดบ้างก็ปกติ

เรื่องนี้จบตรงนี้เถอะ แม่เธอตายแล้ว คนตายแล้วไม่ฟื้นกลับมา ทุกอย่างก็จบไปแล้ว” จบแล้ว? หลินเจี้ยนเวยมองชายที่เธอรักมาแปดปีด้วยความไม่เชื่อ

แม่ของเธอมีชีวิตอยู่จริง แต่เย่ฟั่นโจวกลับพูดแค่คำว่า “จบแล้ว” เหมือนจะลืมทุกอย่าง

เย่ฟั่นโจวบอกว่าเรื่องนี้จบแล้ว แต่หลินเจี้ยนเวยกลับไม่ยอมให้มันจบ หลังแต่งงานวันที่สอง

หลินเจี้ยนเวยหาทนายร่างคำฟ้อง เตรียมฟ้องเย่หลี่อู่ในข้อหาฆาตกรรมโดยเจตนา

แต่ไม่คาดคิดว่าเย่ฟั่นโจวถึงกับยกเลิกโครงการมูลค่าหมื่นล้าน วิ่งกลับบ้านแล้วโยนเช็คเปล่าใส่หน้าหลินเจี้ยนเวย “หลี่อู่อายุน้อย

การติดคุกจะทำลายชีวิตเธอ ฉันจะชดใช้หนี้แทนเธอ ฉันจะจ่ายเงินแทนเธอ เธอบอกมาเลย หนึ่งล้าน หนึ่งพันล้าน หมื่นล้าน แสนล้าน...” เงินของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

แต่หัวใจของหลินเจี้ยนเวยกลับเย็นลงเรื่อยๆ ราวกับตกอยู่ในบ่อน้ำแข็ง ที่แท้ในใจของเย่ฟั่นโจว ชีวิตแม่ของเธอมีค่าเพียงตัวเลขหนึ่งแถว ลมหายใจติดขัด หลินเจี้ยนเวยแทบจะหยุดหายใจ

ดูเหมือนว่าลูกในท้องจะรับรู้ถึงอารมณ์ของแม่ มันดิ้นไปมาไม่หยุด ทำให้เธอทรมานจนเหงื่อเย็นไหลซึม

จำนวนเงินเพิ่มขึ้นจนถึงขีดจำกัดของเงินทุนหมุนเวียนของตระกูลเย่ เมื่อเห็นว่าหลินเจี้ยนเวยยังไม่พูดอะไร เย่ฟั่นโจวตัดสินใจแทนเธอ “หนึ่งแสนล้าน เธอถอนฟ้องได้ไหม”

หลินเจี้ยนเวยทนไม่ไหวอีกต่อไป ตะโกนใส่เขา “เย่ฟั่นโจว! นั่นแม่ของฉัน! แม่ที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูฉัน ไม่ใช่สิ่งที่สามารถประเมินค่าเป็นเงินได้

!” “ฉันจะไม่มีวันยอมถอนฟ้อง!” เธอจ้องมองผู้ชายคนนั้นอย่างดื้อดึง กัดฟันพูดด้วยเสียงเกลียดชังว่า "ฉันจะทำให้ เย่ หลี่อู้ ต้องชดใช้!"

เย่ ฟานโจว จับข้อมือของ หลิน เจี้ยนเวย อย่างแรง มือใหญ่ที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อสั่นสะท้าน "หลิน เจี้ยนเวย ถ้าเธอกล้าทำร้าย อู้ อู้ ฉันจะไม่ปล่อยเธอไปแน่นอน!"

สีหน้าของชายคนนั้นเย็นชากว่าน้ำแข็ง แต่ในดวงตาของเขาซ่อนความกังวล

เขาเป็นห่วง เย่ หลี่อู้

ผิวที่ถูกบีบเจ็บราวกับมีเข็มพันเล่มแทงเข้าไปในร่างกาย ทำให้ หลิน เจี้ยนเวย แทบหายใจไม่ออก

ตั้งแต่รู้จัก เย่ ฟานโจว นี่เป็นครั้งแรกที่ หลิน เจี้ยนเวย เห็นเขาควบคุมตัวเองไม่ได้

ที่แท้เขาก็มีอารมณ์ออกมาเพราะคนหนึ่งคน

ที่แท้เขาก็มีคนที่ทำให้เขารู้สึกดีใจ เสียใจและโกรธได้

ที่แท้เขาก็รู้สึกเจ็บปวดกับคนอื่น คิดถึงคนอื่นตลอดเวลา

หลิน เจี้ยนเวย รู้สึกขมขื่นในใจ

แต่คนนั้นไม่เคยเป็นเธอ กลับเป็น เย่ หลี่อู้

ในขณะนั้นเธอเพิ่งรู้ว่า เย่ ฟานโจว รักหลานสาวตัวน้อยของเขา เย่ หลี่อู้ อย่างลึกซึ้ง

ตามหาเขามาแปดปี หลิน เจี้ยนเวย กลับไม่เคยรู้ ...

ที่แท้ เย่ ฟานโจว ปฏิเสธเธอ ไม่ใช่เพราะเขาเย็นชาหรือห่างเหิน แต่เพราะเขามีคนที่รักอยู่แล้ว

กลัวว่า หลิน เจี้ยนเวย จะทำอะไรโดยไม่คิดให้รอบคอบไปหาเรื่อง เย่ หลี่อู้ เย่ ฟานโจว สั่งให้ขังเธอที่ตั้งครรภ์ไว้ในห้องใต้ดิน

แม้แต่น้ำสักหยดก็ไม่ได้ให้

หลิน เจี้ยนเวย ร้องไห้ทั้งคืน จนไม่มีน้ำตาเหลือให้ไหลออกมา

เธอล้มลงบนพื้นปูนที่เย็นและสกปรก นึกถึงอดีตแปดปีที่ผ่านมา

ถ้ารู้ว่า เย่ ฟานโจว มีคนที่เขาชอบ ถ้า เย่ ฟานโจว บอกเธอสักคำ หลิน เจี้ยนเวย ก็คงไม่ตามตื๊อเขาตลอดแปดปี และคงไม่แต่งงานกับเขา

เย่ ฟานโจว ทำไมคุณไม่พูดล่ะ?

หลิน เจี้ยนเวย คิดไม่ออก

เหมือนกับที่เธอคิดไม่ออกว่า ทำไมเธอถึงรัก เย่ ฟานโจว

แปดปีก่อน เย่ ฟานโจว เป็นตัวแทนกล่าวสุนทรพจน์ในงานเลี้ยงต้อนรับของมหาวิทยาลัยจิง ในขณะที่เขาขึ้นเวที หลิน เจี้ยนเวย ก็สังเกตเห็นเขา

เพราะรุ่นพี่คนนี้หล่อเกินไป

สูง 188 เซนติเมตร คิ้วดั่งดาบและดวงตาดั่งดาว จมูกโด่งเด่น ชุดสูทที่ตัดเย็บพอดีตัวเสริมให้ไหล่กว้างและเอวบาง ทั้งตัวเขาดูเย็นชาเหมือนหิมะ

หลิน เจี้ยนเวย เป็นที่รู้จักในวงการว่าเป็นสาวเจ้าเสน่ห์ ตั้งแต่เริ่มโตตอนอายุสิบสี่ปี มีคนตามจีบเธอมากมายจนสามารถต่อแถวไปถึงอังกฤษได้

แต่ หลิน เจี้ยนเวย ที่เชื่อว่าเคยเจอผู้ชายมามากมาย กลับเจอ เย่ ฟานโจว ที่เย็นชากว่าน้ำแข็ง ทำให้เธออยากรู้อยากเห็นมากขึ้น

หลังจากงานเลี้ยงจบ หลิน เจี้ยนเวย ก็เข้าไปขอวีแชท แต่โดนปฏิเสธ

เย่ ฟานโจว บอกว่า ในใจของเขามีแต่การเรียน ไม่มีอารมณ์รักใคร่

หลิน เจี้ยนเวย ไม่เชื่อ

คนเรามีอารมณ์ความรู้สึก เขาจะทำตัวเยือกเย็นอะไรนักหนา?

ไม่มีใครต้านทานการยั่วยวนของเธอได้ หลิน เจี้ยนเวย ยิ่งถูกปฏิเสธก็ยิ่งกล้า เริ่มตามจีบเขา

เธอแกล้งข้อเท้าพลิกล้มลง เย่ ฟานโจว จับคอเสื้อเธอขึ้นโดยไม่แตะต้องผิวหนังเธอเลย

เธอแกล้งก้มลงผูกเชือกรองเท้าต่อหน้าเขา เผยผิวขาวใต้หน้าอก แต่เขาไม่แม้แต่จะมอง ส่งเสื้อคลุมมาให้ "ใส่ซะ"

หลิน เจี้ยนเวย ใช้ทุกวิธีในการยั่วยวน แต่ เย่ ฟานโจว ก็ไม่เคยยิ้มให้เธอเลย

บางที เย่ ฟานโจว อาจจะทำจากน้ำแข็งจริงๆ

หนึ่งเดือนต่อมา เธอล้มเลิกความตั้งใจ

คิดว่าจะไม่ได้เจอ เย่ ฟานโจว อีกแล้ว แต่เขากลับมาหาเธอเอง

สายการเงินของตระกูลหลินเกิดปัญหากะทันหัน ล้มละลาย และถูกผลักออกจากวงสังคมคนรวย

บรรดาผู้ที่เคยตามจีบหลิน เจี้ยนเวย ต่างก็แสดงท่าทีเปลี่ยนไป ต้องการเลี้ยงดูเธอ เพื่อช่วยเหลือครอบครัว เธอเลือกคนที่เสนอราคาสูงสุด

ในโรงแรม เธอตัดสินใจยอมเสียศักดิ์ศรี แต่ไม่คาดคิดว่า ณ เวลานั้น เย่ ฟานโจว ก็พุ่งเข้ามา เตะชายหนุ่มที่กำลังจะข่มขืนเธอออกไป

เมื่อเห็น เย่ ฟานโจว ในขณะนั้น หลิน เจี้ยนเวย ก็ปล่อยโฮด้วยความเจ็บปวด กอดเขาแล้วร้องไห้ "เย่ ฟานโจว ถ้าคุณเป็นแฟนฉันก็คงดี พวกเขาจะไม่กล้ารังแกฉัน!"

หลิน เจี้ยนเวย แค่ต้องการระบายอารมณ์ แต่ไม่คาดคิดว่า เย่ ฟานโจว กลับตอบตกลง

"ตกลง"

คำสั้นๆ คำนั้นทำให้หัวใจของ หลิน เจี้ยนเวย เต้นแรงและตกหลุมรักเขาอย่างหมดใจ

ในความรักแปดปี เย่ ฟานโจว ยังคงเย็นชาต่อเธอ แต่เธอก็ยังจงรักภักดี

เธอปรับตัวเองให้เงียบสงบและเรียบร้อย ลบเหลี่ยมคมเพื่อเป็นภรรยาที่ดี

หวังว่าจะทำให้เขารู้สึกอบอุ่นใจได้

แต่สิ่งที่ได้กลับมา คือ แม่ถูกฆ่า ชีวิตต้องพังทลาย

หลังจากกลับจากสำนักงานกฎหมาย หลิน เจี้ยนเวย โยนใบทะเบียนสมรสลงในเตาผิง

มองดูสิ่งที่เธอใฝ่ฝันมาตลอดแปดปีถูกเผาเป็นเถ้าถ่าน เธอก็หัวเราะ

เธอไม่อยากรัก เย่ ฟานโจว อีกต่อไปแล้ว และรักไม่ไหวแล้ว

จากนั้นเธอโทรหาใครบางคนที่ไม่ได้ติดต่อกันมานานแปดปี ลู่ เหวินเจา ทนายความชื่อดังระดับโลก

ตั้งแต่เริ่มทำงาน คดีที่เขารับไม่มีคำว่าแพ้

ที่สำคัญคือ เขาเป็นศัตรูตัวฉกาจของ เย่ ฟานโจว

ไม่คาดคิดว่าเขาจะรับสายทันที หลิน เจี้ยนเวย อึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนปรับเสียงแล้วพูดว่า:

"ทนายลู่ ที่รัก ถ้ามีคดีที่ทำให้ เย่ ฟานโจว เสียชื่อเสียง คุณกล้ารับไหม?"