เจ้าตัวน้อยพันล้าน แม่ของผมสุดยอดที่สุด
ตอน 2
เสิ่น เฉียนหยูยิ้มอย่างภูมิใจ มองเสิ่น หรูหยวนด้วยความหมายแฝงในคำพูดว่า “พ่อ เสิ่นชิงเอียนทำเรื่องน่าอับอายแบบนี้ มีแค่ครอบครัวเซินที่รู้ก็ดีแล้ว แต่คนเยอะและชอบสอดส่อง ถ้าหลุดออกไป จะไม่ทำให้ชื่อเสียงของครอบครัวเซินเสียหายหรือ? ถ้าครอบครัวไป๋โกรธเคือง ความสัมพันธ์ที่ครอบครัวเซินเพิ่งสร้างกับครอบครัวไป๋ก็อาจจะ . . .
” เสิ่น หรูหยวนจ้องเสิ่นชิงเอียนด้วยความเกลียดชัง “ออกไปจากครอบครัวเซินซะ ถ้าไม่ทำแท้งก็อย่ามาเจอฉัน!”
เสิ่นชิงเอียนไม่อยากเชื่อ “พ่อ พ่อเชื่อเธอ ไม่เชื่อฉัน?”
เสิ่น หรูหยวนไม่ตอบ แต่สายตาของเขาบอกทุกอย่าง
เสิ่นชิงเอียนรู้สึกว่าหัวใจของเธอเย็นชืด เธอเข้าใจว่าไม่ว่าเด็กในท้องจะอยู่รอดหรือไม่
ครอบครัวเซินก็ไม่ใช่ที่ของเธออีกแล้ว ที่นี่ไม่มีใครเป็นครอบครัวของเธออีกต่อไป
เสิ่นชิงเอียนหัวเราะออกมา น้ำตาไหลรินไม่หยุด รอยยิ้มนั้นดูเศร้ายิ่งกว่าการร้องไห้ “เสิ่น หรูหยวน เกิดเรื่องขึ้น คุณไม่ถามเหตุผล ฟังแต่คำพูดของเสิ่น เฉียนหยู คิดแต่อยากลงโทษฉัน พ่อ คุณเคยคิดว่าฉันเป็นลูกสาวของคุณไหม?”
“ตั้งแต่แม่จากไป คุณเคยสนใจฉันหรือมองฉันบ้างไหม?”
กล้ามเนื้อบนใบหน้าของเสิ่น หรูหยวนสั่นสะเทือน เขาหลบสายตาที่เต็มไปด้วยความเศร้าของเสิ่นชิงเอียน
เสิ่นชิงเอียนรู้ดี เธอหลับตาแล้วลืมตาขึ้นใหม่ด้วยความมุ่งมั่นในสายตา น้ำเสียงเด็ดเดี่ยว “ได้ ฉันจะออกจากครอบครัวเซิน แต่ฉันจะไม่ทำแท้ง ตั้งแต่วันนี้ไป เสิ่นชิงเอียนกับครอบครัวเซินไม่มีความเกี่ยวข้องกันอีกต่อไป!”
เมื่อพูดจบ เธอหันหลังเปิดประตูออกไป ผู้คนต่างตกตะลึงจนลืมที่จะหยุดเธอ มีเพียงเสิ่น เฉียนหยูที่พูดว่า “พ่อ ฉันจะไปตามพี่สาวกลับมา!”
เสิ่นชิงเอียนวิ่งออกจากครอบครัวเซิน น้ำตาไหลรินไม่หยุด
ในขณะที่เสียงของเสิ่น เฉียนหยูดังตามหลัง “เสิ่นชิงเอียน หยุดเดี๋ยวนี้!”
เธอหยุดเดินแล้วหันกลับไป ไม่มีใครอยู่ เสิ่น เฉียนหยูเผยรอยยิ้มชั่วร้าย “เป้าหมายของเธอสำเร็จแล้ว เธอยังต้องการอะไรอีก?”
“เธอไม่อยากรู้หรือว่าใครเป็นพ่อของเด็กในท้องเธอ?”
เสิ่นชิงเอียนตกใจ ดวงตาเบิกกว้าง “เธอรู้? หรือว่าคืนนั้นเป็นฝีมือของเธอ?”
เสิ่น เฉียนหยูค่อยๆ เดินเข้ามา ใบหน้าสวยงามเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ “ใช่แล้ว เพื่อให้เธอได้สัมผัสความเป็นผู้หญิง ฉันต้องพยายามมาก เธอดื่มเหล้าที่ฉันใส่ยาสลบ. . . ฮ่าฮ่า คืนนั้นสนุกไหม? ฉันบอกเด็กหนุ่มให้ดูแลเธออย่างดี ต้องทำให้เธอรู้สึกดีจนลืมทุกสิ่งทุกอย่างเลยนะ!” เมื่อได้ยินดังนั้น
เสิ่นชิงเอียนก็เข้าใจทุกอย่าง ไม่แปลกใจที่คืนนั้นเธอถึงได้รู้สึกสับสน. . .
เสิ่น เฉียนหยูช่างใจร้ายจริงๆ!
“เสิ่น เฉียนหยู เธอช่างไร้ยางอาย!” เธอด่าด้วยความโกรธ เสิ่น เฉียนหยูกลับไม่แยแส “ตราบใดที่ทำให้เธอออกจากครอบครัวเซินได้ จะใช้วิธีที่เลวร้ายแค่ไหนฉันก็ทำได้ เสิ่นชิงเอียน ตอนนี้เธอเป็นแค่คนไร้บ้าน จะเอาอะไรมาแย่งสมบัติของครอบครัวเซินและไป๋เฉินจากฉัน?”
“เธอมีลูกที่ไม่มีพ่อในท้อง จะไปอยู่ที่ไหนได้ ? คิดถึงชะตากรรมที่น่าสงสารของเธอ ฉันแทบจะหัวเราะไม่หยุด ฮ่าฮ่าฮ่า. . . ” เสิ่น เฉียนหยูหัวเราะเสียงดัง
น้ำตาไหลออกมาด้วยความชื่นชมยินดี ความโกรธแค้นเหมือนพายุที่โหมกระหน่ำในใจของเสิ่นชิงเอียน เธอกำหมัดแน่น พูดด้วยเสียงหนักแน่น “เธอทำลายฉัน ฉันจะไม่ปล่อยเธอไป. . . ฉันจะฆ่าเธอ!”
“ป้าบ——”
เสียงตบที่เต็มไปด้วยความโกรธ ทำให้มุมปากของเสิ่น เฉียนหยูมีเลือดออก เธอชะงักไปชั่วครู่
“เธอกล้าตบฉัน?”
เสิ่น เฉียนหยูโมโห สองสาวเริ่มตบตีกัน เสิ่นชิงเอียนตาแดงก่ำ ในใจมีเพียงความคิดเดียว คือจะพากันไปตายพร้อมกับเสิ่น เฉียนหยู!
“อ๊า!”
ทันใดนั้น มีคนดึงผมของเสิ่นชิงเอียนจากด้านหลังอย่างแรง เธอล้มลงไปด้านข้าง เสิ่นชิงเอียนปกป้องท้องโดยสัญชาตญาณ
เสิ่น เฉียนหยูเห็นคนที่มาใหม่ รีบเข้าไปกอดเสิ่น หรูหยวน ร้องไห้ “พ่อ ฉันแค่จะบอกพี่สาวว่าอย่าหุนหันพลันแล่น แต่เธอกลับบอกว่าฉันแย่งความรักจากพ่อ แย่งไป๋เฉิน และต้องการฆ่าฉัน! ฮือ ฮือ ฮือ…”
เสิ่น หรูหยวนโกรธมาก ตะโกนใส่เสิ่นชิงเอียน “ลูกอกตัญญู เธอเป็นพี่สาวของเธอเอง! ออกไปจากครอบครัวเซินซะ อย่าให้ฉันเห็นหน้าเธออีก!”
เสิ่นชิงเอียนลุกขึ้นยืนอย่างเงียบๆ ไม่แม้แต่จะมองพ่อลูกคู่นั้น เธอหันหลังเดินจากไป แผ่นหลังของเธอดูเปราะบางแต่แน่วแน่
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป นอกจากเด็กในท้องที่ยังไม่เกิด เธอเสิ่นชิงเอียนไม่มีครอบครัวเหลืออีกต่อไปในโลกนี้
คุณอาจจะชอบ
