หน้าปกนวนิยาย นางรำ

นางรำ

9.2 / 10.0
นางรำสาวต้องหาเงินมารักษาคนรักและญาติที่บาดเจ็บจากสงคราม เธอรับงานรำในวันเกิดของมหาเศรษฐีผู้หยิ่งยโสที่มองสตรีเป็นเพียงของเล่นและพยายามใช้เงินซื้อศักดิ์ศรีของเธอ หากเธอพ่ายแพ้ต่ออำนาจเงิน คุณค่าในชีวิตจะสูญสิ้น แต่การยืนหยัดด้วยหัวใจเด็ดเดี่ยวจะเปลี่ยนทัศนคติของชายผู้จองหองไปตลอดกาล
เรื่องย่อ นางรำ
ภิไธยเศรษฐีหนุ่มมองสตรีเป็นแค่ที่ระบายตัณหา ทว่าทัศนคตินี้ต้องสั่นคลอนเมื่อพบเกนเกด นางรำผู้รักในศิลปะ เธอรับงานรำในวันเกิดของเขาผ่านชนาเพื่อนำเงินไปรักษาญาติและคนรักที่บาดเจ็บจากสงคราม แม้เขาจะใช้เงินบีบบังคับให้จำนน แต่เธอกลับเผชิญหน้าอย่างเด็ดเดี่ยว ยืนกรานว่าสิ่งที่ยอมขายคือการร่ายรำ ไม่ใช่ร่างกายหรือศักดิ์ศรี ความเข้มแข็งนี้กลายเป็นบทเรียนล้ำค่าที่ทำลายความจองหอง และสอนให้เขาตระหนักถึงคุณค่าแท้จริงของหัวใจมนุษย์
อ่านเพิ่มเติม

นางรำ ตอนที่ 1

บทที่ 1

บทที่1

เกนเกดค่อยๆ ชะลอรถของหล่อนลงเมื่อเกือบจะถึงสุดซอยกว้างแห่งนี้ มองเห็นรถยนต์ที่จอดต่อท้ายกันเป็นแถวๆ อยู่ภายนอก แต่ประตูบานใหญ่ของบ้านหลังนั้นกลับปิดเงียบจนหล่อนไม่แน่ใจว่าจะมาถูกสถานที่หรือไม่ แต่บ้านเลขที่ ตลอดจนชื่อซอยก็ถูกต้องตามต้องการว่าจ้างทุกประการนี่นา

หล่อนค่อยๆ ขยับรถโฟล์คเก่าๆ เข้าไปแทรกจนได้ตรงหน้าประตู กดแตรสองสามทีเพื่อเรียกให้คนในบ้านเปิดประตูออกมา

“บ้านคุณภิไธยใช่ไหมคะ”

หล่อนส่งเสียงถามหวานระรื่นหู เมื่อประตูเปิดออกมาพร้อมกับชายฉกรรจ์ร่างกายกำยำคนหนึ่ง เขามีหน้าตาค่อนข้างดุไม่ค่อยจะยินดียินร้ายเอาเสียเลย แต่ก็ยังมีคำตอบอย่างสุภาพ

“ใช่ครับ”

“ค่อยยังชั่วหน่อย นึกว่าจะมาผิดบ้าน...” หญิงสาวเปิดประตูลงไปแล้ว คนที่ออกมาจากบ้านก็อ้าปากค้างเมื่อล่อนเยื้องกรายลงมากระทบแสงไฟ เพราะหญิงสาวเหมือนเยื้องกรายมาจากโรงละคร...ด้วยเครื่องแต่งกายชุดนางรำสีส้มอมทองผ่องผุด

“คุณจะมางานวันเกิดคุณภิไธยใช่ไหม”

หญิงสาวพยักหน้า หยิบเครื่องเทปขนาดเล็กออกมาพร้อมด้วยพานกะไหล่สีทองใบเล็กๆ ในนั้นมีกล่องของขวัญขนาดเล็กอยู่ด้วย

“คุณภิไธยเลี้ยงวันเกิดเฉพาะเพื่อนผู้ชาย คุณคงจะเข้าไปไม่ได้” เขากางกั้นเอาไว้ด้วยท่าทางขึงขัง แต่เกนเกดก็ตอบเสียงหวานเจี๊ยบ

“ฉันรับงานนี้มาแล้วนะคะ แล้วก็ไม่เคยรับงานรับเงินโดยไม่เคยทำงานให้ลุล่วงด้วยซิ”

“ใครจ้างคุณมา”

“คุณชนา...”

แล้วเกนเกดก็เห็นอีกฝ่ายทำสีหน้าเหมือนหนักใจกับชื่อที่หล่อนเอ่ยออกไปพอเรียกให้ใจชื้นขึ้นบ้าง หล่อนรีบสำทับต่อไปโดยเร็วทีเดียว

“ฉันมีเวลาไม่มากนัก เสร็จงานนี้แล้วยังมีงานต้องทำอีก...ช่วยหน่อยนะคะ” อย่างหน้าตาเฉยหล่อนส่งเครื่องเทปให้ แล้วเป็นฝ่ายเดินนำตัวปลิวเข้าไปผ่านประตูบานเล็กด้านข้างที่เปิดออกเข้าไปอย่างง่ายดาย เพราะรูปร่างเล็กบาง ยิ่งสวมใส่เครื่องทรงแนบกระชับเน้นเรือนร่างก็ยิ่งทำให้หล่อนดูระหงกลมกลึง...ท่าก้าวย่างเยื้องงดงามอย่างคนที่ฝึกปรือมาแล้วอย่างดี

“ผมว่าเขาจะต้องไม่ชอบแน่ๆ เลย”

เขายังบ่นพึมเมื่อก้าวยาวๆ ตามหลังหล่อนมา

“งานนี้คุณภิไธยระบุเอาไว้เลยว่าไม่ต้องการผู้หญิง”

“ฉันพอจะทราบค่ะ” หล่อนส่งเสียงตอบมาขณะเดินเข้าไปใกล้ตัวตึกหลังใหญ่ที่เปิดไฟสว่างไสวนั่นทุกขณะ “คนจ้างฉันบอกแล้ว...จะเอาอะไรมากมายกับผู้ชายแก่ๆ ล่ะคะ พวกนี้ดูเหมือนจะอคติกับผู้หญิงเสมอแล้วก็...” หล่อนเบือนหน้ามายิ้มพริ้มพรายกับเขา

ผู้หญิงคนนี้สวยนัก ยิ่งยามยิ้ม หล่อนก็ทำให้รอบตัวดูงดงามไปหมด “คุณกระซิบบอกว่าเขานิยมผู้ชายด้วยกัน”

เขาตะลึงเป็นหนที่สอง ได้แต่ครางออกมา

“เธอพูดขนาดนั้นทีเดียวหรือฮะ”

“ค่ะ”

“ยุ่งตายโหง...” เขาสบถออกมา แล้วก็รีบกลบเกลื่อนเมื่อหล่อนทิ้งตาชายมองมาเหมือนไม่ชอบใจนักกับวาจาของเขา “คุณภิไธยได้ยินเข้าอาจจะไม่พอใจ”

“งานคืนนี้มียาลมยาหอมไว้บ้างหรือเปล่าล่ะคะ”

ชายหนุ่มหยุดชะงักแค่หน้าประตูไม้บานหนาหนักขนาดใหญ่ที่สูงตระหง่านแกะสลักลวดลายสวยงามเฉพาะบานประตูนี้บานเดียวก็มีมูลค่ามากโขอยู่ ไม่อยากจะเข้าไปข้างในอีกเลย

“คุณรู้จักคุณภิไธยแค่ไหน”

เกนเกดสั่นศีรษะโดยเร็ว

“ก็เพิ่งได้ยินชื่อจากคุณชนา”

“เขาเป็นคนดังนะ”

“ฉันต้องทำมาหากินนะคะ ไม่มีเวลาจะมาใส่ใจกับความดังของชาวบ้านหรอกว่ามีแค่ไหน...”

แล้วหล่อนก็เปิดประตูบานนั้นเข้าไป ทิ้งให้คนตามหลังมาส่งเสียงพึมพำเบาๆ กับตัวเอง”

“สนุกแน่ แม่คุณ เดี๋ยวเถอะจะได้เห็นฤทธิ์ว่าร้ายกาจแค่ไหน...อยู่ๆ จะมากระตุกหนวดเสือเล่น”

พอเกนเกดผ่านเข้ามาข้างใน เสียงเอะอะภายในห้องโถงกว้างใหญ่นั้นก็เงียบกริบ สายตาทุกคู่มองมาทางหล่อนแทบจะไม่มีคู่ใดกระพริบ เหมือนไม่เชื่อสายตาไปตามๆ กันทีเดียว

เกนเกดก็พลอยก้าวขาไม่ออกไปด้วย เมื่อความรู้สึกบอกหล่อน ว่าหล่อนได้กลายเป็นตัวประหลาดไปเสียแล้ว

สายตาทุกคู่ที่มองมาบอกหล่อนเช่นนั้น

เกนเกดสูดลมหายใจเข้าลึกๆ หันมาบอกกับชายหนุ่มที่ตามติดเข้ามา “ฉันเตรียมเพลงมาในเครื่องเทปค่ะ เดี๋ยวคุณช่วยฉันหน่อยนะคะ...” หล่อนใช้สรรพนามแทนเขาว่า “คุณ” เพราะจะกดเขาให้เป็นเพียงคนรับใช้ก็ดูจะไม่เข้าทีแน่นอน “ช่วยเปิดเพลงให้ที...”

“คุณจะเปิดการแสดงอะไร”

“รำอวยพรไงคะ”

กวาดตาเพื่อมองหาชายชราสักคนในกลุ่มผู้ชายมากหน้าที่ยืนกันอยู่สลอนเบื้องหน้า เกนเกดก็มองไม่เห็น

“เดี๋ยวนี้พวกคนรวยเขามีวิธีชะลอความแก่หรือไงคะ ฉันไม่ยักจะมองเห็นคนแก่อย่างคุณชนาบอก เห็นแต่คนหัวดำๆ แล้วก็หนุ่มแน่นทุกคน คุณช่วยบอกฉันทีว่าเจ้าภาพงานนี้คืนนี้ยืนอยู่ตรงไหน”

“คนนั้นไง”

ระวีชี้ไปที่หนุ่มหนึ่ง ที่ยืนออกมาโดดเด่นกว่าชายหนุ่มคนอื่นๆ เขาสูงสักหกฟุตหรืออาจจะกว่านั้นก็คงจะได้ ท่ายืนปักหลักนั้นคงเหลือเกิน มือหนึ่งถือแก้วเหล้า อีกมือเท้าเอวเอาไว้ ท่าทางเขาเหมือนงงงันกันปรากฏตัวของหล่อนไม่หาย

“คนนั้นหรือคะ” เกนเกดครางออกมา “ไหนว่าแก่...”

“นั่นแหละ คุณภิไธย...ยังจะแสดงไหม...ผมบอกได้เลยว่ารำไทยนี่คุณภิไธยไม่ค่อยชอบ”

“ฉันรับเงินมาแล้ว ฉันเป็นนักแสดง เพราะฉะนั้นฉันต้องทำหน้าที่ ส่วนเขาจะชอบหรือไม่ชอบ มันก็เป็นอีกเรื่อง”

เกนเกดก้าวย่างออกไปอีกก้าว หล่อนสวมรองเท้าสีทองปลายงอนเชิดขึ้นเล็กน้อย ยามเดินสะโพกกลมกลึงของหล่อนยั่วยวนสายตาดีนัก อาจจะเพราะผ้าจีบหน้านางผืนนั้นด้วยก็ได้ ที่ส่งให้การเยื้องกรายของหล่อนจำกัดให้ต้องนวยนาด

อ่านต่อ

สารบัญ นางรำ

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย สัมผัสร้ายนายวิศวะ
7.8
ณดาพยายามต่อต้านการหมั้นหมายกับดีเอ็ม รุ่นน้องวิศวะสุดอันตรายที่เธอตราหน้าว่าเป็นคนมักมากและไม่รู้จักพอ แม้เธอจะประกาศกร้าวว่าไม่มีวันยอมรับผู้ชายคนนี้ แต่ท่าทีดุดันของเขากลับยิ่งทวีความรุนแรงขึ้น ดีเอ็มไม่สนความเกลียดชังที่เธอมีให้ เมื่อครอบครัวเสนอเธอมาให้มีหรือที่เขาจะปล่อยไปง่ายๆ เขาตัดสินใจใช้กำลังคุกคามเพื่อสั่งสอนคนปากดีให้รู้สำนึก พร้อมเปลี่ยนสถานะจากว่าที่คู่หมั้นให้กลายเป็นเมียด้วยความโมโหที่ถูกสบประมาทอย่างรุนแรง
หน้าปกนวนิยาย พ่ายเพลิงพิศวาส
9.4
จากความผิดพลาดเพียงคืนเดียว 'สุพิชญา' ต้องกลายเป็นคู่นอนของ 'ดิเอโก' มหาเศรษฐีคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล แม้เขาจะมีกฎเหล็กไม่ยุ่งกับหญิงพรหมจรรย์ แต่ความลับบนเตียงของเธอกลับสั่นคลอนหัวใจเขาอย่างรุนแรง ทว่าเขากลับมองเธอเป็นเพียงเครื่องบำเรอความใคร่ที่ไม่คู่ควรกับตำแหน่งภรรยา เมื่อเธอพิสูจน์ให้เห็นว่าเงินซื้อค่าของเธอไม่ได้และหนีไปพร้อมกับลูกในครรภ์ ดิเอโกจึงต้องยอมทำทุกวิถีทางเพื่อตามล่าหัวใจและสายเลือดของเขากลับคืนมาให้ได้ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป
หน้าปกนวนิยาย สาวบ้านไร่กับเจ้านายจอมเนี้ยบ
9.1
เมื่อความบาดหมางตั้งแต่แรกพบกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่เลี่ยงไม่ได้ แม้ทั้งคู่จะมีความรู้สึกที่ไม่ลงรอยกันอย่างรุนแรงเพียงใด แต่ด้วยพันธสัญญาอันศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้ใหญ่ของทั้งสองฝ่ายได้ให้คำมั่นเอาไว้ในอดีต ทำให้เขาและเธอตกอยู่ในสถานการณ์ที่บีบบังคับจนต้องยอมเข้าสู่พิธีวิวาห์และใช้ชีวิตคู่ร่วมกันอย่างไม่มีทางเลือก ท่ามกลางความขัดแย้งที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ในใจของคนทั้งสองคน
หน้าปกนวนิยาย นางบำเรอกับจอมบงการ
7.9
วิธาดาตัดสินใจสารภาพรักกับธัญญ์ ชายผู้จมอยู่กับอดีตและมอบหัวใจให้แต่น้องสาวของเธอ แม้จะรู้ว่าเขาเห็นเธอเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เธอก็ยอมเปิดเผยความลับเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งในคืนนั้นเพื่อยืนยันว่าเขาคือคนแรกของเธอ หญิงสาวเลือกที่จะซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกแม้ต้องเผชิญกับท่าทีรังเกียจและการปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจากปากของเขาที่ยืนยันว่าไม่เคยคิดจะรักเธอเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางความเจ็บปวดที่ถูกคนที่รักที่สุดปฏิเสธอย่างเลือดเย็น
หน้าปกนวนิยาย วันหย่าร้าง มีดผ่าตัดคลั่งไคล้
8.9
สวี่จืออวี๋สละอาชีพศัลยแพทย์ทหารเพื่อทำหน้าที่แม่บ้าน แต่กลับถูกสามีและครอบครัวดูหมิ่นว่าด้อยกว่าแพทย์อัจฉริยะอย่างหว่านซู โดยหารู้ไม่ว่าแท้จริงเธอคือหมอระดับโลกและลูกสาวมหาเศรษฐียุโรป เมื่อความรักพังทลายเธอจึงเลือกหย่าร้างและกลับคืนสู่ฐานะอันรุ่งโรจน์ ในขณะที่อดีตสามีต้องเสียใจภายหลัง เธอกลับถูกลี่เฉิงเซียวมาเฟียผู้ทรงอิทธิพลตามคลั่งรักและครอบครองอย่างบ้าคลั่ง เขาพร้อมจะกำจัดทุกคนที่เข้าใกล้เธอเพื่อให้ได้หัวใจของหมอสาวผู้เย็นชาคนนี้มาครองเพียงผู้เดียว
หน้าปกนวนิยาย ซ่อนรัก
7.8
โชคชะตาลิขิตให้ซูเปอร์สตาร์หนุ่มระดับแนวหน้าจากเกาหลีได้มาพบกับไกด์สาวชาวไทยผู้แสนธรรมดา ความประทับใจในครั้งนั้นยังคงตราตรึงอยู่ในใจของเขาอย่างไม่เสื่อมคลาย แม้เวลาจะล่วงเลยไปนานถึงสามปี แต่เมื่อพรหมลิขิตชักนำให้ทั้งคู่กลับมาพบกันอีกครั้งในโลกความจริง ความรู้สึกที่เคยเก็บซ่อนไว้ก็เริ่มปะทุขึ้นมาใหม่ เขาจะตัดสินใจอย่างไรเมื่อหัวใจดวงนี้เพรียกหาเพียงแต่เธอผู้เป็นรักแรกพบที่แสนคิดถึง
ตอน
อ่านเลย
แชร์