ปรารถนาซาดิสม์

จังหวะกลองผสานกับเสียงกีตาร์และเครื่องดนตรีอีกหลายชิ้นดังกระหึ่มไปทั้งฮอล์ของผับชื่อดังย่านรัษฎา

“ฉันมาถึงแล้วค่ะ” ดอกไม้โทรเข้าไปหาเทมป์

“รอผมที่เลานจ์ก่อนนะครับ เดี๋ยวให้พนักงานพาขึ้นมาที่ห้องวีไอพีชั้นลอย” เขาบอกเธอก่อนที่เขาจะวางสาย

“มาแล้วว่ะ” เทมป์หันไปบอกเพื่อนระบายยิ้มออกมาเต็มหน้า

เชคกิ้ง ผับ เป็นการลงทุนสองหุ้น คือ เทมป์กับดรูว์ แต่เทมป์ถือหุ้นที่เจ็ดสิบดรูว์ที่หุ้นที่สามสิบ แต่การบริหารงานส่วนใหญ่อยู่ที่เทมป์ ดรูว์ทำเกี่ยวกับการตลาดและการโฆษณา

“กูจองห้องพิงก์นะ” ดรูว์ชิงพูดขึ้นก่อน ว่าเขาจองห้องนอนวีไอพีสีชมพูหวานที่สองหนุ่มลงทุนตกแต่งไปด้วยจำนวนเงินมากอยู่เพื่อเอาไว้สำราญกับหญิงที่ทั้งสองพึงพอใจ

“เออสิวะ ให้มันได้อย่างนี้เพื่อนกู” เทมป์ส่ายหน้าเบา ๆ อย่างระอาเขาคงจำต้องได้ใช้ห้องทำงานอีกแล้วสิ ก็วันนี้เป็นวันคู่ห้องพิงก์เป็นของดรูว์ แต่วันไหนที่เป็นเลขคี่ห้องพิงก์ก็ต้องเป็นของเขา

ก๊อก ก๊อก ก๊อก เสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เข้ามา”

เทมป์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจก่อนจะปรับสีหน้าให้เข้มเหมือนเดิม

สองสาวเมื่อเข้ามาถึงก็ยกมือไหว้สองหนุ่มมองทั้งสองสาวด้วยความแปลกใจ เพราะพวกเธอมาในชุดเสื้อผ้าที่รัดกุม เหมือนชุดวอร์มไปออกกำลังกายมากกว่า

“ผมแปลกใจมากเลยครับ ที่คุณสองคนมาในชุดนี้ ผมตรินัย เรียกผมว่า เทมป์ก็ได้ครับ” เขายิ้มให้

“ผมดรูว์ สั้น ๆ แต่อย่างอื่นไม่สั้นนะครับ” เขาแนะนำตัวสองแง่สองง่าม

“ทับทิมค่ะ” กรพันธ์เอ่ยแนะนำตัว

“ดอกไม้ หรือ อุมาริการ์ค่ะ” อีกหนึ่งสาวก็แนะนำตัวด้วย

“ว้าว ว้าว ว้าว... ชื่อเพราะทั้งสองคนเลยนะครับ” ดรูว์พูดขึ้นด้วยความหน้าหม้อ เดินตรงเข้าไปหาทับทิม ก่อนจะเชื้อเชิญให้เธอนั่งลงบนเก้าอี้โซฟาสีแดงที่อยู่กลางห้อง มองลงไปผ่านกระจกใสเนื้อหนาตรงหน้าที่กันเสียงดังได้ประมาณหนึ่งเห็นแสงสีวับ ๆ วาบ ๆ และผู้คนที่กำลังสนุกสนานอยู่เบื้องล่าง

“รับเครื่องดื่มอะไรดีครับ” เทมป์ถามทั้งสองสาว

“ขอสปายค่ะ” เสียงทับทิมดังขึ้นก่อน และยักคิ้วให้เพื่อนสาว

ดอกไม้ได้แต่ส่ายหน้าระรัว ไม่ค่อยชอบนักที่ทับทิมชอบทำตัวเป็นสาวนักดื่ม และต้องคอยให้เธอเป็นสาวกพากลับเวลาหญิงสาวเมาขาดสติ

“ขอน้ำส้มค่ะ” อุมาริการ์เอ่ยบอกชายหนุ่มที่ยืนต่อหน้า เธอขยับตัวแบบอึดอัดไม่ชอบสายตาที่เขามองเธอเอาเสียเลย เธอเดินลงไปหย่อนตัวลงนั่งเก้าอี้อีกตัวที่อยู่ใกล้ ๆ ทับทิม

เทมป์เดินไปยกหูโทรศัพท์ภายใน ก่อนจะวางสาย แล้วเดินเข้ามาสมทบ เขาวิสาสะนั่งลงบนที่เท้าแขนเก้าอี้ตัวที่ดอกไม้นั่ง

“ไม่อึดอัดกันหรือครับ ใส่เสื้อผ้าหนาเชียว” เขาพูดกึ่งล้อเลียน ส่งสายตายั่ว ๆ

สองสาวเหมือนรู้หน้าที่ วันนี้อาจจะเปลืองตัวสักหน่อย แต่หากปิดรถได้สักคัน ก็ได้เงินใช้อยู่หลายกะตังค์

ทับทิมเริ่มก่อนที่จะถอดเสื้อคลุมออก แล้วพาดไปที่พนักพิง ดรูว์ชวนเธอคุยอย่างสนุก

“เออ... ห้องน้ำไปทางไหนคะ” ดอกไม้ยกหน้าขึ้นไปยิ้มให้กับเทมป์แล้วถามเขา

“ทางนี้ครับ” เขารีบพาเธอเดินไปยังห้องน้ำที่อยู่ในห้องนั้น ก่อนจะเปิดและปิดประตูให้

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง ก่อนที่จะมีบริกรเดินเข้ามาพร้อมกับถาดเครื่องดื่มและกับแกล้มบางอย่าง

ทับทิมลงมือทานด้วยความหิว วันนี้ยืนมาทั้งวัน และกลัวพุงป่องเลยทำให้ เธอต้องทนกินแซนด์วิชกับนมแค่หนึ่งกล่อง

“อร่อยไหมครับ” ดรูว์ถามด้วยน้ำเสียงกลั้วหัวเราะ

“หิวค่ะ” ทับทิมตอบแบบไม่อาย เธอหันไปส่งยิ้มให้กับดรูว์ เพราะดูท่าทางเขาเป็นมิตรกว่าชายหนุ่มที่ชื่อเทมป์นั่นเสียอีก

“ตามสบายเลยครับ ไม่ต้องกลัวอ้วน อิ่มแล้วเราไปเอ็กซ์เซอร์ไซส์กันข้างล่างนี้ ขี้คร้านน้ำหนักคุณทับทิมจะลดลงกว่าเดิมซะมากกว่า” ดรูว์ไม่ขัด แถมไม่พอกล่าวสนับสนุน

เทมป์นั่งกระดกเหล้าอยู่ที่เคาน์เตอร์เครื่องดื่ม อุมาริการ์กลับออกมาในชุดสวยที่เธอนำมาเปลี่ยนด้วย พร้อมกับเปลี่ยนเป็นรองเท้าส้นสูง

“น้ำส้มครับ” เทมป์เอ่ยพร้อมยกแก้วน้ำส้มให้เธอ ดอกไม้ยิ้มให้อย่างเป็นมิตร ขยับไปนั่งเก้าอี้ตัวที่อยู่ใกล้ ๆ ถึงเวลาทำงานของเธอแล้วสินะ

“คนเยอะอย่างนี้ทุกวันหรือคะ” หญิงสาวชวนคุย ใบหน้าที่ทำเข้มของเขาคลี่ยิ้มออกมาเล็กน้อย

“ก็ส่วนใหญ่ศุกร์เสาร์น่ะครับ คนจะเยอะสักหน่อย วันนี้นักร้องเต็มวงด้วย เดี๋ยวตอนห้าทุ่ม บอดี้สแลมลงด้วยครับ” เขาบอกเธอด้วยสีหน้าภาคภูมิใจ

“ไหนครับโบรชัวร์รถ” เขาทำตีเนียนหันไปถามเธอ เพราะรู้รายละเอียดที่อาคมโทรมาแล้วว่า สองสาวจะมาแนวไหน

“อ๋อค่ะ” เธอเอื้อมมือไปหยิบโบรชัวร์รถที่เตรียมมาแล้วยื่นส่งให้ เขารับมันไว้

“รถสวยคนก็สวยนะครับ” เขาทำสายตากรุ้มกริ่มตามองหน้าอกตูม ๆ ของดอกไม้อย่างมันเขี้ยว เธอมองตามสายตาของเขา แล้วนึกต่อว่าในความหื่นของเขาอยู่ในใจ แต่เธอก็ชักชินเสียแล้ว กับสายตาผู้ชายเวลามองเธอตอนทำงาน

“ดอกไม้ ขอตัวไปกับคุณดรูว์นะ ฉันจะไปหลังเวที ขอลายเซ็นพี่ตูนมาให้” เธอบอกด้วยความดีใจ

หญิงสาวกระดี๊กระด๊าออกมาจากห้องน้ำด้วยชุดที่สวยเซ็กซี่สุด ๆ

ดรูว์น้ำลายแทบหก อุมาริการ์พยักหน้าและยิ้มให้ เมื่อเพื่อนหนุ่มและเพื่อนสาวของเขาและเธอพ้นตัวไปจากห้องนั้นแล้ว เขาก็เริ่มเจรจาทันที

“คืนนี้ผมต้องจ่ายคุณเท่าไหร่ครับ” เขาเข้าเรื่อง ดอกไม้ถึงกับหน้าเหวอไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดในครั้งแรก ก่อนที่ถึงบางอ้อ มองหน้าผู้ชายตรงหน้าจ้องเขม็ง

“เก็บเงินของคุณไว้เผาเพื่อนคุณเถอะค่ะ” อุมาริการ์ปากร้ายออกมาทันที ไม่คิดว่าผู้ชายหน้าตาดีตรงหน้าจะเป็นคนแบบนี้ เธอรีบหมุนตัวลงจากเก้าอี้ ก่อนจะคว้าเป้ที่วางอยู่บนพื้นข้างล่างขึ้นบนไหล่ เขารีบคว้าข้อแขนเธอเอาไว้ในทันที และล็อกมือเอาไว้แน่น กระชากร่างเล็กบอบบางเข้าหาตัวในทันที