หน้าปกนวนิยาย ปรารถนาซาดิสม์

ปรารถนาซาดิสม์

8.4 / 10.0
ความรักที่เห็นแก่ตัวของมนุษย์ผู้ชาย ที่ชอบในเรื่องเซ็กส์ พอเจอกับผู้หญิงดี ๆ ที่เธอไม่อยากอยู่ในวังวนปรารถนาของเขา เธอจึงตัดเยื่อไม่เหลือใย แล้วอย่างไรต่อล่ะที่นี่ การประลองหัวใจระหว่าง เทมป์ หรือ นายตรินัย เจ้าของลานแข่งรถ รูปหล่อ ร่ำรวย คาสโนว่า กับ ดอกไม้ หรือ นางสาวอุมาริการ์ มิสมอเตอร์โชว์ โดยมีความรักเป็นเดิมพัน ตรินัยรู้สึกเสียหน้าอย่างแรง เพราะนางสาวอุมาริการ์ ที่ได้แต่หนีเขา ไม่ยอมรับสัมพันธ์ และทุกครั้งที่เจอกัน เขาก็กระทำกับเธอแบบไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลย แม่ดอกไม้อุมาริการ์ได้ขโมยหัวใจของนายเทมป์ไปด้วยนี่สิ ทำให้ชายหนุ่มคาสโนว่า ถึงกับกินไม่ได้ นอนไม่หลับ อุมาริการ์กับตรินัยจะโคจรมาเจอะเจอกันอีกหรือไม่ บางเรื่องราวที่เกิดขึ้นในชีวิตคนเรา บางครั้งอาจจะเป็นพรหมลิขิตก็ได้ ++++++ “คืนนี้ผมต้องจ่ายคุณเท่าไหร่ครับ” เขาเข้าเรื่อง ดอกไม้ถึงกับหน้าเหวอ ไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดในครั้งแรก ก่อนที่ถึงบางอ้อ เธอมองหน้าผู้ชายตรงหน้าจ้องเขม็ง “เก็บเงินของคุณเอาไว้เผาเพื่อนคุณเถอะค่ะ” อุมาริการ์ปากร้ายออกมาทันที ไม่คิดว่าผู้ชายหน้าตาดีตรงหน้าจะเป็นคนแบบนี้ เธอรีบหมุนตัวลงจากเก้าอี้ ก่อนจะคว้าเป้ที่วางอยู่บนพื้นข้างล่างขึ้นบนไหล่ เขารีบคว้าข้อแขนเธอเอาไว้ในทันที และล็อกมือเอาไว้แน่น กระชากร่างเล็กบอบบางเข้าหาตัว “คุณ... ฮึ” เธอตกใจกับกิริยาก้าวร้าวและไม่ให้เกียรตินั้น "แหม... ทำเป็นไม่เคยไปได้นะ คุณดอกไม้” เขาพูดย้ำชื่อเธอ มองหน้าสวย ๆ ที่ตอนนี้ทำเชิดเข้าใส่ เทมป์รู้สึกเสียหน้าอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ปกติมีแต่ผู้หญิงที่วิ่งเข้ามาประเคนให้กับเขาถึงที่ “ปกติคุณทำงานก็เพื่อเงินอยู่แล้วนี่ครับ อยากได้เงินจนตัวสั่นไม่ใช่หรือ ถึงมาทำงานที่นุ่งน้อยห่มน้อยแบบนี้ ขายตัวมาก็หลายครั้งแล้วนิ หรือว่าไม่จริง เลิกงานก็ขายตัว ขึ้นเตียงกับผมคืนนี้สิ ผมให้คุณหมดนี่" เทมป์โยนเงินแบงก์พันสี่ห้าปึกลงตรงหน้าของหญิงสาว “เก็บเงินเอาไว้เลี้ยงหมาในปากของคุณก็ได้นะคะ หากมันมีเยอะเกินไป” เธอพูดพร้อมทั้งขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน เกิดมาก็เพิ่งเคยเจอผู้ชายที่หยาบคายสุด ๆ แบบนี้เป็นคนแรก อุมาริการ์จ้องหน้าเขาเขม็ง สองมือกำหมัดเอาไว้แน่น ก่อนจะซัดอีกมือที่ว่างจากพันธนาการของเขาลงไปที่ปากได้รูปที่ใส่ร้ายเธอออกมา

ปรารถนาซาดิสม์ ตอนที่ 1

ณ งานมอเตอร์โชว์ บูทของ BMW

“ว้าว ว้าว ว้าว” เสียง ดรูว์ (Drew) ดังขึ้น ก่อนจะหันไปถามเพื่อน

“เฮ้ย... เทมป์ นายว่ารถหรือคนอันไหนแจ่มกว่ากันวะ” ดรูว์พูดพลางยกนิ้วมือทำลูบที่ข้างปาก เหมือนน้ำลายจะหก

“รถนะแจ่มอยู่แล้ว แต่คนมันก็ไม่แน่ ของยังงี้มันต้องมีการทดลองขับว่ะ” เทมป์พูดพร้อมกับปรายตามองพริตตี้สาวที่กำลังทำท่าลูบคลำอยู่ที่ตัวถังของรถ ทำหน้าตาเซ็กซี่สุด ๆ

“กูว่าต้องแจ่มอยู่แล้วมึง นมตั้งเต้ากลมบล็อกขนาดนั้น ถ้าได้คลุกหน้าลงไปนะมึง ซี้ด” ดรูว์พูดทำลากเสียงยาว ๆ

สายตาโลมเลียที่ทั้งสองหนุ่มจ้องมองไปยังอุมาริการ์นั้น ทำให้เธอถึงกับฉุนกึกในใจ แต่ใบหน้ายังคงเปื้อนรอยยิ้ม

“ให้ท่าว่ะ” ดรูว์พูดขึ้น ขยิบตาไปทักทาย

“สวัสดีครับ รบกวนกรอกข้อมูลสักนิดได้ไหมครับ ช่วงนี้มีโปรโมชันสุดพิเศษ ถ้าจองในงานนี้ ...(พูดพร่ำไปเรื่อย ๆ)...” เสียงชายหนุ่มคนหนึ่งที่เป็นผู้จัดการเดินตรงมาที่ทั้งสองคน ก่อนจะชักชวนให้กรอกข้อมูล และแนะนำเรื่องราวและข้อมูลต่าง ๆ เกี่ยวกับรถรุ่นใหม่ที่นำมาโชว์ในงานพร้อมโปรโมชันที่สุดร้อนแรง

“อ๋อ คุณเทมป์ ผมจำได้ล่ะ”

ผู้จัดการหนุ่มทำหน้านึกออก เพราะชายหนุ่มเพิ่งไปถอยรถป้ายแดงออกจากโชว์รูมไปเมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมานี้เอง

“เป็นไงบ้างครับ คันที่คุณเทมป์ซื้อไป ผมบอกแล้วว่าไม่มีผิดหวัง” ผู้จัดการหนุ่มสีหน้าดีใจสุด ๆ มีความหวังภายในใจ

“อ๋อ...คันนั้น ให้คุณย่าไว้ใช้ที่สุพรรณนะครับ” เขาบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ สายตาของเขาไม่ได้สนใจมองที่หน้าของผู้จัดการหนุ่ม แต่มองจ้องไปยังสาวสวยพริตตี้ที่กำลังทำท่าทางยั่วยวนต่าง ๆ อยู่ใกล้ ๆ รถคันงามนั้น

“เอาอย่างนี้สิคุณอาคม” เทมป์พูดออกไปเหมือนกระซิบ

“หากคุณทำให้สาวคนนั้นรับนัดทานข้าวกับผมได้ ผมจองคันนี้หนึ่งคัน” เมื่อจบคำพูดของเขา ผู้จัดการหนุ่มทำตาโต รีบตอบทันใด

“ได้สิครับ ไม่มีปัญหา แม่ดอกไม้ไม่ปฏิเสธงานกินข้าวกับลูกค้าอยู่แล้ว ขอเบอร์คุณเทมป์ด้วยครับ คืนนี้การันตีมีเสียงหวาน ๆ โทรไปหาคุณเทมป์อย่างแน่นอน” เขารีบยื่นมือออกมา เทมป์ล้วงมือไปยังกระเป๋าเสื้อ ก่อนจะหยิบนามบัตรออกมาให้เขียนยุกยิกแล้วยื่นให้ผู้จัดการหนุ่ม

“เฮ้ย... แต่กันชอบคนนั้นว่ะ” ดูรว์ใช้มือสะกิดเพื่อน ก่อนจะชี้ไปยังสาวสวยอีกคนที่ยืนอยู่ข้างรถอีกคัน

“คุณอาคม คนโน้นด้วยนะครับ” เทมป์หันไปบอกคุณอาคมก่อนจะชี้ให้เขาดูสาวร่างสวยอีกคนที่ดูท่าทางร้อนแรงไม่แพ้คนที่เขาหมายตา

“โนพอมแพลมครับ” คุณอาคมยกยิ้มดีใจ แค่นึกถึงค่าคอมมิชชันที่เขาจะได้รับแล้วก็ฮัมเพลงไปอย่างอารมณ์ดี

“ยื่นเอกสารที่ฝ่ายบุคคลให้เรียบร้อย เงินโอนเข้าบัญชีนะครับ”

ผู้จัดการที่คุมในงานมอเตอร์โชว์บอกกับสาว ๆ นุ่งน้อยห่มน้อยที่ดูอย่างไรก็สวยไปเสียทุกคน

“ค่ะ” เสียงขานรับจากทุกคน

อุมาริการ์ และกรพันธ์เดินออกมาพร้อม ๆ กัน

“กลับรถไฟฟ้านะ” อุมาริการ์บอกเพื่อนสนิทที่ชื่อว่าทับทิม และเป็นเจ้าของคอนโดที่เธอแบ่งเช่าห้องอยู่ด้วย

“รอแป๊บ ขอผูกสายรองเท้าผ้าใบก่อน” กรพันธ์รีบนั่งลงก่อนจะผูกเชือกรองเท้าที่หลุดลุ่ย

“สองสาว ๆ ดอกไม้... ทับทิม... เดี๋ยว ๆ เดี๋ยว ๆ” คุณอาคมส่งเสียงวิ่งกระหืดกระหอบตามมา

“เผลอแป๊บเดียวหายวับไปกันเลย โอ้ย... เหนื่อย” เขายืนหายใจโกยอากาศเข้าปอด

“มีลูกค้าอยากทานข้าวกับเธอสองคน” คุณอาคมรีบเข้าเรื่องทั้ง ๆ ที่ยังยืนหอบเป็นหมาหอบแดดอยู่ตรงนั้น

“คะ?” สองสาวอุทานขึ้นมาพร้อมกัน

“แก่ไหม” ทับทิมถามขึ้นมาก่อน หันไปมองหน้าดอกไม้เหมือนปรึกษา

“ยังไม่แก่ หนุ่มหล่อ รวย เป็นเจ้าของสนามแข่งรถ Turning Tides Circuit (เทอร์นิงไทด์สเซอร์กิต) ที่พัทยาไง” เขารีบอธิบาย

“ยังไงพี่อาคม เข้าเรื่อง” ดอกไม้รีบพูดดักคอ อย่างที่รู้กัน งานอย่างนี้นอกจากมาดูรถ แล้วหนุ่มหรือชายแก่ก็มักจะมาดูผู้หญิงสวย ๆ

“สิบห้าเปอร์เซ็นต์สำหรับคอมมิชชัน ถ้าปิดรถได้”

อาคมรีบมีข้อเสนอ ก่อนจะยัดโบรชัวร์รุ่นรถที่เทมป์สนใจใส่ในมือของดอกไม้

“ฉันคนเดียวหรือพี่เทมป์” ดอกไม้รีบถาม

“เปล่า ทับทิมด้วย คนละสิบห้าเปอร์เซ็นต์ช่วยกันหน่อยสิ อ้าว... ถ้ายังไงพี่เลี้ยงข้าวพวกเธออีกมื้อใหญ่ ๆ” อาคมรีบปิดข้อเสนอ ก่อนจะยื่นนามบัตรตรงไปที่อุมาริการ์

“ก็ได้ แต่พี่ชัวร์นะ” ดอกไม้พูดดักคอเอาไว้ก่อน ส่วนทับทิมยื่นส่งมือไปให้ตรงกลางวง อาคมรีบเอามือของเขามาวางทับ ก่อนที่ดอกไม้จะส่งมือเธอวางไว้บนสุด

“เย้ ๆ” สามคนตะโกนขึ้นมาทันที ก่อนที่อาคมจะวิ่งปรู๊ดเข้าไปในงานเหมือนเดิม เพราะเขาและทีมงานคนอื่น ๆ ต้องเก็บทุกอย่างกลับออฟฟิศภายในคืนนี้

“Turning Tides Circuit เทมป์ ตรินัย ตุลยากร” ดอกไม้อ่านที่นามบัตร ก่อนจะพลิกดูด้านหลังของมัน

“เจอกันที่ เชคกิ้ง ผับ รัษฎาห้าทุ่มนะครับ เทมป์”พร้อมกับลายเซ็นยึกยือ

‘เหอะ...ไอ้หน้าหม้อ’ ดอกไม้คิดในใจยิ้มหยันออกมาที่มุมปาก

“ไปแท็กซี่ดีกว่านะ ฉันว่าไม่ทันแล้ว” ทับทิมบอกก่อนจะยกนาฬิกาที่ข้อมือขึ้นมาดู

“อือ” ดอกไม้พยักหน้ารับ ก่อนที่เพื่อนสาวจะยกมือขึ้นโบกรถแท็กซี่คันหนึ่งที่วิ่งผ่านมาพอดี

“ไป เชคกิ้ง ผับ ที่รัษฎาค่ะ” ทับทิมโผล่หน้าเข้าไปใกล้ตอนที่แท็กซี่ลดกระจกลง พอเห็นเขาพยักหน้า เธอจึงสะกิดให้เพื่อนขึ้นรถ

อ่านต่อ

สารบัญ ปรารถนาซาดิสม์

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย หยั่งรากฝากรัก
8.3
เมื่อก่อนจิรายุเคยขับไสไล่ส่งดรีมจนเธอหายไปจากชีวิต แต่พอเธอกลับมาในลุคใหม่ที่ไม่แยแสเขาอีกต่อไป เขากลับเป็นฝ่ายที่อยากทวงคืนหัวใจเธอ ทว่าอุปสรรคครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เพราะนอกจากจะมีหนุ่มๆ มาคอยขายขนมจีบแล้ว เธอยังพยายามหลบหน้าเขาแทบทุกวิถีทาง ที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้นคือพ่อแม่ของเขาที่เคยเชียร์กลับเปลี่ยนมาขัดขวาง โดยประกาศกร้าวว่าผู้ชายคนไหนก็ได้ยกเว้นลูกชายตัวเองที่จะได้คู่กับดรีม งานนี้เขาจะขุดรากรักที่ฝังลึกในใจให้กลับมาเบ่งบานได้สำเร็จหรือไม่
หน้าปกนวนิยาย เจ้าหัวใจนายปิศาจ
8.0
โชคชะตาพาให้ปวีนุชต้องมาใช้ชีวิตบนเรือสำราญร่วมกับลายไม้ตลอดสิบสี่วัน ท่ามกลางบรรยากาศท้องทะเลที่ทำให้ทั้งคู่ได้ใกล้ชิดและเรียนรู้ตัวตนของกันและกัน ทว่าความสัมพันธ์ครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและเสน่ห์อันเร่าร้อนของฝ่ายชาย จนเธอขนานนามเขาว่าเป็นปิศาจที่ร่ายมนต์สะกดใจ แม้หัวใจจะเปี่ยมด้วยความรัก แต่ความกลัวในความต่างและอดีตที่เจ็บปวดทำให้เธอเลือกที่จะหนีไปพร้อมความทรงจำ โดยหวังลึกๆ ว่าเขาจะออกตามหาเธอเพื่อพิสูจน์ว่ารักแท้นั้นก้าวข้ามทุกอุปสรรคได้จริง
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้
8.8
ฟ้ารดาหญิงสาวผู้ถูกยมทูตส่งข้ามกาลเวลามายังกรุงอโยธยาอย่างไม่คาดฝัน ที่นั่นเธอได้พบกับนายช่างทองหลวงผู้มีเสน่ห์ดึงดูดและรูปร่างกำยำจนทำให้เธอตกหลุมรักทันที เมื่อหนทางกลับบ้านไม่มีอยู่จริง แผนการพิชิตใจนายช่างใหญ่จึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางอุปสรรคจากครอบครัวที่ไม่อยากให้เธอออกเรือน แม่หญิงผู้มีความมั่นใจคนนี้จะใช้เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์สั่นคลอนหัวใจของนายช่างทองผู้เคร่งขรึมได้สำเร็จหรือไม่ในดินแดนแห่งประวัติศาสตร์นี้
หน้าปกนวนิยาย หวามรักเจ้าพ่อคาสิโน
8.5
ชีวิตของนิลยาพังทลายเพราะหนี้สินที่เธอไม่ได้ก่อ เมื่อพี่ชายต่างบิดามอมยาแล้วนำเธอมาขายประมูลให้ราเชน เจ้าพ่อคาสิโนผู้ทรงอิทธิพล แม้เขาจะช่วยเธอให้รอดพ้นจากเงื้อมมือคนชั่ว แต่ราเชนกลับเลือกบททดสอบที่โหดร้ายเพื่อสอนให้เธอรู้จักโลกความเป็นจริง เขาเสนอเงินแลกกับการให้เธอเปลื้องผ้าทีละชิ้น นิลยาจำใจทำตามด้วยความขมขื่นและผิดหวัง ท่ามกลางความกดดันและความกลัวที่สั่นสะท้านไปทั้งตัว ท้ายที่สุดราเชนกลับทนดูไม่ได้และตัดสินใจยุติเกมนี้ด้วยการบดจูบที่เต็มไปด้วยอารมณ์ดิบเถื่อน
หน้าปกนวนิยาย เสน่หายาตรา (เมียประมูลของท่านประธาน)
8.1
ไรอันมหาเศรษฐีเจ้าของสายการบินยอมทุ่มเงินมหาศาลเพื่อครอบครองปัทมณฑ์ สาวน้อยไร้เดียงสาผู้หวาดหวั่นต่อความปรารถนาอันเร่าร้อนของเขา ชายหนุ่มจึงต้องใช้ความใจเย็นเพื่อสอนบทเรียนรักที่แสนหวานและเย้ายวนใจเพิ่มขึ้นทีละนิด จนในที่สุดความรัญจวนที่เขามอบให้ก็ทำให้หญิงสาวตกอยู่ในห้วงอารมณ์หวามที่ยากจะถอนตัว แม้จะทรมานจากความต้องการที่ถูกปลุกเร้า แต่มีเพียงสัมผัสอันหนักหน่วงของเขาเท่านั้นที่จะช่วยเติมเต็มเธอได้ ในขณะที่ไรอันเองก็ยืนยันว่าจะไม่หยุดรุกรานจนกว่าเธอจะหลอมละลายไปพร้อมกับเขา
ตอน
อ่านเลย
แชร์