หน้าปกนวนิยาย เมียลับจอมซาตาน ชุด ซาตานเมดิเตอเรเนียน

เมียลับจอมซาตาน ชุด ซาตานเมดิเตอเรเนียน

8.6 / 10.0
มาริออส ซาเวลลาส มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลแห่งแบล็กดราก้อน ต้องเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่หลังพลาดพลั้งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับ พิมรัก หญิงสาวที่เขาเคยตราหน้าว่าหิวเงินและแสนเกลียดชัง แม้พิมรักจะเคยแอบปลื้มคนในตระกูลซาเวลลาส แต่คำดูถูกของมาริออสก็ทำให้เธอประกาศกร้าวว่าไม่ต้องการความรับผิดชอบจากเขา ทว่าภายใต้สงครามประสาทและคำด่าทอที่เผ็ดร้อน สัมผัสอันป่าเถื่อนกลับปลุกเร้าความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้ จนนำไปสู่ความสับสนว่าแท้จริงแล้วมันคือความชังหรือเสน่หาที่ซ่อนเร้นกันแน่

เมียลับจอมซาตาน ชุด ซาตานเมดิเตอเรเนียน ตอนที่ 1

มาริออส ซาเวลลาส คือชายหนุ่มผู้มีรูปโฉมหล่อเหลาชนิดที่เรียกได้ว่าสามารถกระชากสาวๆ ให้ตื่นจากความฝันได้เลยทีเดียว เขาคือหนุ่มหล่อทายาทมังกรดำ หนุ่มคนสุดท้ายที่ยังครอบครองความโสดเอาไว้อย่างเหนียวแน่นของซาเวลลาส ตระกูลของมหาเศรษฐีที่ร่ำรวยที่สุดในกรีซและประเทศใกล้เคียง

มาริออสคือผู้ชายที่ผู้หญิงทั้งโลกฝันถึง แต่เขาอันตรายเกินกว่าที่สาวๆ พวกนั้นจะสามารถครอบครองได้ ดวงตาสีน้ำเงินเข้มไม่ต่างจากบรรดาพี่ชายของตัวเองลุกโชนด้วยไฟปรารถนาเสมอยามสนุกบนเตียงกับสาวสวยมากหน้าหลายตา กิจกรรมยามว่างจากหน้าที่ดูแลกิจการของครอบครัวคือการออกท่องราตรี และหิ้วนางฟ้ายามค่ำคืนกลับไปเสพสมบนเตียงกว้าง ก่อนจะเขี่ยทิ้งในตอนเช้าของวันต่อมา มันเป็นแบบนี้เสมอ และมาริออสก็พึงพอใจกับชีวิตโสดแสนสนุกของตัวเองเป็นที่สุด จวบจนกระทั่งเกิดเรื่องในคืนนั้นขึ้น...

พิมรัก อาเมทีรอส ผู้หญิงหน้าตาสะสวย แต่ปากคอเราะรายจนต้องเมินหน้าหนี ในสายตาหล่อนไม่เคยมองเห็นเขามาก่อน เพราะแม่คุณหลงรักเพเรอคลิสพี่ชายใหญ่ของซาเวลลาสตั้งแต่สมัยวัยรุ่น จนถึงบัดนี้ แม่นั่นก็ยังลุ่มหลงพี่ชายของเขาอยู่ แม้กระทั่งยามที่เนื้อตัวของหล่อนตกเป็นของเขาแล้วก็ตาม

สันกรามกระด้างมีไรหนวดขึ้นประปรายขบกันแน่น มือบีบปากการาคาแพงในมือแน่น

“บ้าฉิบ!” ร่างสูงใหญ่ไม่อาจจะทนนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานได้อีกแม้แต่วินาทีเดียว มาริออสก้าวพ้นออกไปจากห้องทำงานกว้าง ไปหยุดที่หน้าโต๊ะของเลขานุการประจำตัว

“ผมจะออกไปข้างนอก และไม่กลับเข้ามาอีกในวันนี้ ถ้ามีงานด่วนโทร. ติดต่อได้ทางมือถือตลอดเวลา”

“ค่ะ คุณมาร์ซ”

ชายหนุ่มก้าวเดินตรงไปที่ลิฟต์ตัวใหญ่ ซึ่งเป็นลิฟต์เฉพาะสำหรับผู้บริหารเท่านั้น เพียงแค่นิ้วสัมผัสลงบนปุ่มด้านหน้า ประตูก็เลื่อนเปิดออก มาริออสก้าวเข้าไปภายในห้องสี่เหลี่ยมเย็นฉ่ำ ยอมให้มันพาเขาดิ่งลงสู่ชั้นล่างของอาคารสูงระฟ้าด้วยความเต็มใจ

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยรีบวิ่งมาโค้งศีรษะทำความเคารพ ก่อนจะกุลีกุจอเปิดประตูรถให้

“ขอบใจ”

“คุณมาร์ซจะกลับแล้วหรือครับ”

“อืม” ชายหนุ่มตอบสั้นๆ ก่อนจะก้าวเข้าไปภายในรถ ไม่ช้ารถสปอร์ตหรูสีดำก็แล่นออกไปด้วยความเร็วสูง

เสียงเพลงสากลที่ชื่นชอบดังคลออยู่ภายในรถ แต่แทนที่จะทำให้สมองของมาริออสสดชื่นรื่นเริง มันกลับยิ่งทำให้เขาดำดิ่งลงสู่เหวแห่งอดีตที่น่าสะอิดสะเอียนเป็นที่สุด

อดีตกับผู้หญิงคนนั้น...ผู้หญิงที่แม้ว่าจะตกเป็นของเขาแล้ว แต่หล่อนก็ไม่เคยสนใจไยดีเขาเลย ตรงกันข้าม หล่อนกลับยิ่งวิ่งหนี แถมยังขว้างปาความเกลียดชังใส่หน้าเขาอย่างไร้ความปรานี เขาควรจะหยุดสนใจหล่อนแล้วปล่อยให้เรื่องบ้าๆ นั่นมันจบลงไป เหมือนกับที่เขาเคยกระทำมาจนเป็นกิจวัตร แต่ทำไมนะ เขากลับไม่อาจลบลืมความรู้สึกแบบนั้นลงได้

ความรู้สึกดียามถูกบีบรัดด้วยร่างกายของพิมรัก ความรู้สึกมหัศจรรย์ยามที่ได้ครอบครองหล่อน

“บ้าจริง” มาริออสสบถออกมาอีกครั้งอย่างหงุดหงิด เกลียดชังตัวเองจนแทบอยากจะควักสมองทิ้งไปเสีย แต่มันไม่ใช่สมองอย่างเดียวหรอกที่ควรจะเอาทิ้งไป เพราะไอ้อวัยวะส่วนล่างที่กึ่งกลางลำตัวก็ควรจะตัดทิ้งไปด้วย

ชายหนุ่มกัดฟันแน่นอย่างโมโหที่ร่างกายเจนจัดเชี่ยวชาญของตัวเองมีปฏิกิริยาแข็งชันขึ้นมาเพียงแค่นึกถึงพิมรัก เขาไม่เคยมีปัญหากับการควบคุมความปรารถนาของตัวเอง แต่กับผู้หญิงคนนี้ แค่คิดถึงชื่อหล่อน ความต้องการทางเพศของเขาก็ล้นปรี่จนแทบจะทะลักออกมาสร้างความอับอายอยู่แล้ว

พิมรักก็แค่ผู้หญิงที่หน้าตาสะสวย รูปร่างอรชร และเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ไม่ได้ให้ความสนใจในรูปลักษณ์ที่หล่อเหลาเกินมนุษย์ของเขาเลย อาจจะเป็นเพราะหล่อนหลงรักพี่ชายของเขาอยู่ หรือไม่ก็เพราะหล่อนกับเขาเกิดมาเพื่อเป็นอริศัตรูกันเท่านั้น

แต่สำหรับเขาแล้ว พิมรักเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ทำให้ร่างกายของเขาปั่นป่วน งุ่นง่าน และเต็มไปด้วยความหื่นกระหายรุนแรง เขาต้องการจะครอบครองหล่อนตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น แต่เพราะรู้ว่าหล่อนรักเพเรอคลิส ทำให้เขาจำต้องถอยห่างออกมา และซ่อนความหิวกระหายเอาไว้ใต้ความหยาบคายของตัวเอง

เขายังจดจำวินาทีที่ได้ฝากฝังรักลงไปในร่างเล็กแคบได้เป็นอย่างดี แม้ยามนั้นจะเต็มไปด้วยความเกรี้ยวกราด ความผิดหวัง แต่ความเสียวซ่านจากการถูกกลีบเนื้ออ่อนเดียงสาบีบรัด ก็ทำให้เขาเกร็งกระตุกด้วยความกระสันไปทั้งตัว

เขาจำไม่ได้ว่าเพราะอะไรถึงเลือกที่จะขืนใจพิมรัก ทั้งๆ ที่ผู้ชายอย่างเขามีวิธีอื่นอีกมากมายสำหรับลงโทษผู้หญิงมากเล่ห์อย่างหล่อน แต่เขากลับไม่รู้สึกเสียใจเลยกับสิ่งที่ได้ทำลงไป เพราะตอนนี้เขาได้เป็นเจ้าของพิมรักอย่างสมบูรณ์แล้ว

รถสปอร์ตหรูยังคงขับเคลื่อนไปข้างหน้าตามเส้นทางที่เจ้าของรถเคยชิน ในขณะที่สมองของคนขับยังไม่อาจจะสลัดความโหยหาที่กำลังกัดกินร่างหนุ่มออกไปได้ เพราะแม้แต่ในขณะนี้ เขาก็ยังหิวกระหายที่จะฝากฝังรักลงไปในร่างของพิมรักอีกครั้ง และเขาจะทำมันให้ได้ ไม่ว่าจะต้องใช้วิธีใดก็ตาม

สิบนาทีต่อมาซูเปอร์คาร์คันงามก็แล่นมาจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์หรูหลังมหึมา ดาร์กอน คาสเทลโล คือที่พำนักของเขาตั้งแต่ลืมตาดูโลก และที่นี่มันก็ใหญ่โตเกินกว่าที่เขาจะแยกตัวออกไปอยู่ตามลำพัง

ชายหนุ่มก้าวลงจากรถ ส่งเสื้อสูทตัวนอก และกระเป๋าใส่โน้ตบุ๊กให้แก่สาวใช้ที่มารอ

อ่านต่อ

สารบัญ เมียลับจอมซาตาน ชุด ซาตานเมดิเตอเรเนียน

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ทิ้งหมั้นเพื่อรักเก่า งั้นฉันแต่งงานใหม่
8.7
ซ่งชิงอวี่ยอมทุ่มเทความรักให้ลู่เหยี่ยนจือมานานถึงเจ็ดปี แม้เขาจะปันใจให้คนรักเก่าจนถึงขั้นมีลูกด้วยกัน ในวันจดทะเบียนสมรสเขากลับทอดทิ้งเธอไว้ลำพังเพื่อไปหาหญิงคนนั้น ความผิดหวังซ้ำซากทำให้เธอตัดสินใจตัดขาดและเริ่มต้นชีวิตใหม่กับชายอื่น เมื่อลู่เหยี่ยนจือเห็นเธอแต่งงานใหม่เขากลับคลุ้มคลั่งและพยายามตามง้อขอโอกาสอย่างไร้ศักดิ์ศรี แต่ซ่งชิงอวี่ที่หัวใจตายด้านไปแล้วกลับตอบโต้ด้วยความรำคาญใจว่าอย่ามาวุ่นวายกับคนมีครอบครัวแล้วอย่างเธออีกเลย
หน้าปกนวนิยาย สามีสุดที่ร้าย ภรรยาสุดที่รัก
9.3
หญิงสาวผู้หนึ่งจำต้องรับอุ้มบุญให้ชายปริศนาตามข้อผูกพันบางอย่าง ทว่าโชคชะตากลับชักนำให้เธอต้องเข้าพิธีวิวาห์กับคู่หมั้นหนุ่มในวัยเยาว์เพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ แม้เริ่มต้นด้วยความเย็นชา แต่ความใกล้ชิดกลับเปลี่ยนเป็นความรักที่ลึกซึ้งโดยไม่ทันตั้งตัว ทว่าก่อนกำหนดคลอดเพียงไม่นาน เขากลับยื่นใบหย่าให้จนเธอใจสลาย แต่สุดท้ายเขากลับสารภาพความจริงที่ซ่อนไว้ว่าเธอคือผู้เดียวที่เขาเฝ้ารักมาโดยตลอดและไม่เคยเปลี่ยนใจเลย
หน้าปกนวนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย นางบำเรอขัดดอก
9.1
เมื่ออลินชาต้องกลายมาเป็นนางบำเรอเพื่อขัดดอกหนี้สินให้กับพ่อเลี้ยงพิพัฒน์ ชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลที่จ้องมองเธอด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยความปรารถนาอย่างเปิดเผย ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความกดดันและความต้องการที่พลุ่งพล่าน พ่อเลี้ยงพิพัฒน์กลับรู้สึกพึงพอใจและตื่นตัวอย่างยิ่งเมื่อรู้ว่าเขากำลังจะได้ครอบครองเธอในไม่ช้า แม้หญิงสาวจะพยายามขัดขืนด้วยความประหม่า แต่เขาก็ยังคงเย้าแหย่และรุกรานหัวใจเธออย่างต่อเนื่องในพันธสัญญาเสน่หาที่ยากจะปฏิเสธ
หน้าปกนวนิยาย เมียถูกทิ้ง กลับมาเป็นเศรษฐินีใหญ่
8.5
ในวันครบรอบแต่งงานสามปี พรกมลต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเมื่ออภิเดชสามีของเธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารักเพียงศศิกานต์เท่านั้น แม้เธอจะตั้งครรภ์แต่เขากลับบีบบังคับให้หย่าและสั่งให้ไปทำแท้งอย่างไร้เยื่อใย อภิเดชยังหูเบาเชื่อคำโกหกของศศิกานต์ที่กลั่นแกล้งเธอในที่ทำงานจนพรกมลตัดสินใจเซ็นใบหย่าและลาออกเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง เธอเลือกเดินจากไปพร้อมกับลูกในท้องโดยไม่หันหลังกลับไปมองอดีตที่แสนโหดร้ายอีกเลย
ตอน
อ่านเลย
แชร์