สาวใช้ของคุณชายทั้ง7

ทันทีที่เข้ามาด้านในคฤหาสน์เด็กสาวก็ต้องตะลึงกับความสวยวิจิตรของภายในคฤหาสน์หลังนี้ที่ถูกตกแต่งแนวตะวันตกความหรูหราหลายร้อยหลายพันเท่าเมื่อเทียบกันกับห้องรูหนูที่เธอใช้หลับนอนอยู่ในที่ของคนใช้ 

“น้ำอุ่นมานี่...” ป้าคนใช้เรียกสติของน้ำอุ่นที่กำลังเหม่อลอยเพราะความสวยวิจิตรของคฤหาสน์ให้กลับมาสนใจงานที่เธอจะต้องจัดการ

“ค่ะป้า” เด็กสาวรีบยกชายกระโปรงชุดยูนิฟอร์มคนใช้ที่เธอสวมใส่อยู่ขึ้นก่อนจะเร่งฝีเท้าตามป้าแม่บ้านเข้าไปในสถานที่จัดงานปาร์ตี้ที่เธอจะต้องจัดการช่วยสร้างสรรค์ห้องโถงใหญ่นั้นให้กลายเป็นสรวงสวรรค์ของเหล่าคุณชายในค่ำคืนนี้

ห้องจัดงานปาร์ตี้วันเกิดของคุณชายโอบ...

“ลูกโป่ง นั่นลูกโป่งใช่ไหมคะป้า” เด็กสาวตาเบิกโตเป็นประกายเมื่อได้เห็นสิ่งน่าตื่นตาตื่นใจที่เธอเคยเห็นมันเมื่อตอนยังเด็กเมื่อนานมาแล้ว และภาพมันก็เลือนลางจนต้องเอ่ยถามป้าแม่บ้านเพื่อให้แน่ใจถึงสิ่งที่เธอเห็น เธอโฟกัสไปที่ลูกโป่งจนไม่ได้หันมามองว่าเธอนั้นกำลังจะเดินชนใครบางคนที่ยืนอยู่ด้านหน้าของเธอ

ชายหนุ่มร่างสูงมองสาวใช้ที่กำลังเดินไม่สนใจคนตรงหน้าเพราะมัวแต่มองลูกโป่งที่จัดอยู่ด้านหลังของเธอ มือหนาจับไหล่ของเด็กสาวที่เดินมุ่งหน้ามาหาเขาอย่างระวังมือเพื่อเรียกสติให้เธอนั้นมองมาที่เขา “มองทางด้วยสิ” คุณชายยิมคนสุขุมและเจ้าระเบียบพูดบอกสาวใช้อย่างใจเย็น

ตาใสเบิกโตขึ้นมองสบตาคมของหนุ่มหล่อด้วยความตกใจและเมื่อเธอเห็นว่าตัวเองนั้นเกือบจะเดินชนคนเข้าก็รีบขอโทษขอโพยเขาในทันที โดยไม่รู้ว่าชายคนตรงหน้านี้เป็นคุณชายใหญ่ของคฤหาสน์ที่เธอยืนอยู่ “ขอโทษนะคะ ขอโทษจริงๆ ค่ะ” เด็กสาวพูดขอโทษพร้อมกับก้มหัวให้ชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้าของเธอ

“น้ำอุ่นระวังหน่อยสิ...ขอโทษนะคะคุณชายยิม” ป้าแม่บ้านรีบวิ่งมาเอ่ยขอโทษคุณชายใหญ่ของบ้านและดึงตัวน้ำอุ่นไปนั่งทำงาน

เด็กสาวตกใจมากเมื่อรู้ว่าคนที่เธอเกือบเดินชนเมื่อกี้คือคุณชายของคฤหาสน์คนรวยนี้ จิตของเด็กสาวหลุดลอยแม้เดินตามป้าแม่บ้านไปแต่ก็ยังอยากหันกลับมามองคุณชายที่ยืนอยู่ตรงที่ที่เธอเดินจากมาเมื่อครู่ 

และดวงตาใสแป๋วไร้เดียงสาของเธอที่เขาเห็นมันเมื่อครู่นั้นมันเรียกให้เขาต้องหันกลับไปมองเธออีกครั้งหลังจากที่เธอเดินจากไป และเขาก็ยังคงเห็นดวงตาใสแป๋วนั้นจ้องมองมาที่เขาอยู่ 

สาวน้อยรีบหลบตาหนีเมื่อเห็นว่าคุณชายหันกลับมามองเธอเช่นกัน ก่อนจะรีบวิ่งตามป้าแม่บ้านไปเพราะกลัวว่าจะโดนดุเข้า

เด็กสาวเดินมายืนจัดดอกไม้บนโต๊ะจัดปาร์ตี้ ที่มีของว่างทานเล่นอยู่เต็มโต๊ะซึ่งเป็นอาหารดีๆ ที่เธอไม่เคยได้ลิ้มลองและเพิ่งจะเคยเห็นว่าคนรวยนั้นอยู่ดีกินดีแค่ไหน

“น้ำอุ่นไปหยิบดอกไม้ที่วางอยู่ในห้องครัวให้ป้าหน่อย เดินไปแล้วเลี้ยวซ้ายอยู่ใกล้กับห้องน้ำนะ” ป้าแม่บ้านเอ่ยปากสั่งเด็กสาวเพราะยุ่งเหยิงอยู่กับงานตรงหน้า

“ค่ะป้า...” เด็กสาวตอบรับคำสั่งก่อนจะเดินออกจากห้องจัดปาร์ตี้ไปหยิบดอกไม้ที่ห้องครัวซ้ายมือมาเพิ่มตามคำสั่งที่ป้าบอกกับเธอ

“ห้องครัวซ้ายมือ ห้องครัวซ้ายมือ ซ้ายมือ…” น้ำอุ่นเดินท่องจำสิ่งที่ป้าแม่บ้านสั่งตลอดทาง เพื่อไม่ให้หลงในคฤหาสน์หลังใหญ่นี้จนกระทั่งเธอเดินมาถึง

ห้องครัว...

ปึกปึกๆๆ!!

“อ๊ะๆๆ! คุณชายคะ~” เสียงเนื้อกระทบกันสลับกับเสียงร้องโหยหวนของหญิงสาวที่ดังมาจากห้องน้ำใกล้ๆ เรียกความสนใจให้เด็กสาวนั้นหยุดมือที่จะหยิบดอกกุหลาบแดงช่อโตที่วางอยู่ด้านหน้าและเปลี่ยนไปโฟกัสกับเสียงนั้นแทน

เธอเดินเข้าไปใกล้ห้องน้ำแหล่งที่มาของเสียงนั้นและก่อนที่เธอจะเดินถึงเสียงร้องก็เงียบลงและได้ยินเสียงครางของผู้ชายดังขึ้นแทน

“อึก! อ้าส์~”

แก๊ก!

ประตูห้องน้ำถูกเปิดออกและเธอก็ต้องตะลึงเมื่อเห็นเข้ากับชายแปลกหน้าอีกคนที่ดูมีท่าทางน่ากลัวดุร้ายที่ตอนนี้จ้องมองมาที่เธอราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ 

“มาแอบฟังฉันหรือไงฮะ!?” คุณชายอาร์คนโหดเหี้ยมตวาดเสียงใส่เด็กสาวจนทำเธอตกใจถอยหลังหนีเพราะความหวาดกลัว

“เปล่านะคะ อุ่นแค่ได้ยินเสียงคนร้องอุ่นเลยเดินมาดูก็เท่านั้นค่ะ” เด็กสาวพูดเสียงสั่นเครือเพราะหวาดกลัวต่อชายที่ยืนอยู่เบื้องหน้า เธอไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาเลยได้แต่ก้มหน้าก้มตาอยู่แบบนั้น 

“เธอไม่รู้หรือไงว่าเสียงเมื่อกี้มันคือเสียงอะไรฮะ!!” คนเจ้าอารมณ์ตวาดใส่สาวใช้อีกครั้งพลางใช้มือบีบที่ต้นแขนของเธอเพราะโมโหที่เธอมาแอบฟังเสียงกิจกรรมเมื่อครู่

“อุ่นไม่รู้จริงๆ ค่ะ อุ่นเพิ่งจะเคยเข้ามาที่นี่ครั้งแรกอุ่นขอโทษนะคะ ฮึกๆ” ร่างบางสั่นระรัวเพราะความกลัวสุดขีดก่อนที่จะมีเสียงนุ่มทุ้มของชายหนุ่มอีกคนดังขึ้นที่ด้านหลังของเธอ

“เธอคงยังเด็กอยู่เลยไม่รู้น่ะครับเฮีย” เสียงนุ่มของคุณชายจีเอ็มพูดพรางเดินเข้ามาใกล้พี่ชายของเขาและขอร้องไห้เขานั้นปล่อยเธอไป “ปล่อยเธอไปเถอะนะครับ” 

“ฮึกๆ” เด็กน้อยพยามกดเสียงร้องสะอึกสะอื้นไว้เพราะกลัวว่าเสียงนั้นจะทำให้คนดุร้ายเกิดโมโหเธอขึ้นมาอีก

ร่างบางของเด็กสาวถูกผลักออกจากมือหนาของคนที่โกรธเกี้ยวอยู่ ความรุนแรงที่ต้นแขนเล็กของเธอได้รับนั้นมันเจ็บปวดจนเธอนั้นทรุดตัวลงไปนั่งที่พื้นเมื่อเห็นว่าเขานั้นยอมปล่อยเธอแล้วเดินจากไปจากตรงนั้น “ฮึก ฮือๆ” มือน้อยจับไปที่ต้นแขนของตัวเองเพราะรู้สึกเจ็บก่อนจะนั่งร้องไห้อยู่แบบนั้น 

ซึ่งคนที่มองเธออยู่ด้านหลังก็เปลี่ยนเป็นเดินมายืนอยู่ด้านหน้าของเธอก่อนจะย่อตัวลงนั่งและก้มมองหน้าของเด็กสาวและเห็นเพียงดวงตาโตแป๋วที่เอ่อล้นไปด้วยน้ำตา มือหนาของคนอบอุ่นจับไปที่แมสที่เธอใส่อยู่แล้วทำท่าจะดึงมันออกแต่มือน้อยหยุดมือของเขาเอาไว้ก่อน

“อย่านะคะ ยายจ๋าไม่ให้อุ่นถอดแมสออก ฮึก” ดวงตาใสแป๋วเงยมองใบหน้าของชายหนุ่มผู้ชายใจดีที่ช่วยชีวิตเธอไว้ก่อนจะอ้อนวอนเขาไม่ให้ดึงมันออกเพราะคำสั่งของยาย

“เธอกำลังสั่งห้ามคุณชายอยู่รู้หรือเปล่า?” จีเอ็มพูดบอกเด็กสาวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

“คุณชาย...เหรอคะ?” เด็กสาวตกใจเมื่อรู้ว่าชายตรงหน้าของเธอคือคุณชายอีกคนในคฤหาสน์หลังนี้

“ใช่ คนเมื่อกี้ก็เป็นคุณชายเธอไม่รู้เหรอ?” จีเอ็มถามเด็กสาวด้วยความสงสัย

“อุ่นไม่รู้จริงๆ ค่ะคุณชาย อุ่นขอโทษนะคะ” เด็กสาวพูดขอโทษอย่างสุภาพและระมัดระวังกิริยามากยิ่งขึ้น

“ฉันรับคำขอโทษเป็นการถอดแมสนะ” คุณชายแสนอบอุ่นพูดพรางยิ้มให้กับเด็กสาวอย่างเป็นมิตรเพราะหวังว่าเธอจะไว้ใจเขา

เด็กสาวนิ่งคิดไปสักพักก่อนจะตัดสินใจตอบแทนบุญคุณที่เขาช่วยเธอเรื่องเมื่อครู่โดยการถอดแมสที่ปกปิดใบหน้าสวยงามนั้นออก ความสวยใสของเธอทำให้คุณชายที่ได้เห็นถึงกับต้องระบายยิ้มออกมา

“ยายจ๋าของเธอคงหวงหลานสาวคนสวยมากสินะ” รอยยิ้มอบอุ่นนั่นและมือหนาที่ลูบลงบนหัวของเธออย่างถนุถนอมทำให้เด็กสาวละสายตาจากคนตรงหน้าไม่ได้เลย...

“เธอไม่รู้จริงๆ เหรอว่าเสียงเมื่อกี้ที่ได้ยินคือเสียงอะไร?” คุณชายจีเอ็มเอ่ยถามเด็กสาวถึงสิ่งที่เขายังคาใจอยู่

“อุ่นไม่รู้จริงๆ ค่ะ อุ่นคิดว่าเธอเจ็บปวดทรมานก็เลยจะเดินมาช่วยเธอก็เท่านั้น อุ่นไม่ได้เรียนหนังสือ อุ่นไม่มีความรู้ อุ่นขอโทษนะคะคุณชาย” เด็กสาวพนมมือก้มลงกราบที่ตักของคุณชายจีเอ็มแต่เขากลับหยุดมือของเธอไว้ก่อนเพราะคิดว่าเธอไม่ได้ทำผิดอะไรจนถึงกับต้องทำแบบนั้นเพียงเพราะแค่เธอยังเด็กและไร้เดียงสาเกินที่จะเข้าใจ

“ไม่ต้องขอโทษฉันหรอก เวลาได้ยินเสียงนั้นเธออย่าเดินเข้าไปใกล้เชียวล่ะ เพราะไม่งั้นคนที่ร้องจะเป็นเธอเข้าใจไหม?” คุณชายจีเอ็มพูดพรางอมยิ้มกับเรื่องทะลึ่งที่คิดอยู่ในหัวซึ่งมันก็ยิ่งทำให้เขาตลกมากขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าของเด็กสาวที่ดูมึนงงกับคำพูดของเขา “กลับไปทำงานเถอะ” เขาดันตัวลุกขึ้นยืนก่อนจะใช้มือยีหัวเด็กสาวด้วยความเอ็นดูและเดินหันหลังจากเธอไป

“คุณชายคะ…” เสียงหวานของเด็กสาวเรียกให้ชายหนุ่มหยุดก้าวขาและหันกลับมามองเธอ “อุ่นถามได้ไหมคะว่าคุณชายชื่ออะไร?” 

“จีเอ็ม ฉันชื่อจีเอ็ม” คุณชายพูดแนะนำชื่อกับเด็กสาวของตัวเองด้วยน้ำเสียงที่ฟังชัดถ้อยชัดคำ

“ขอบคุณนะคะคุณชายจีเอ็ม” เด็กสาวยกมือน้อยสองข้างขึ้นไหว้ขอบคุณคุณชายคนใจดีพร้อมกับยิ้มหวานให้เขาอย่างน่าเอ็นดู 

“น่ารักจัง” จีเอ็มพูดชมเด็กสาวก่อนจะเดินยิ้มออกไปจากตรงนั้น

ห้องโถงจัดงานปาร์ตี้...

เด็กสาวเดินกลับมาหาป้าแม่บ้านของเธอโดยสวมแมสปิดใบหน้าที่งดงามของเธอไว้เช่นเดิม แต่เมื่อเดินกลับเข้ามาก็เห็นว่ามีชายแปลกหน้าอีกสองสามคนที่เหมือนว่าจะกำลังเดินดูความเรียบร้อยในสถานที่จัดงาน เพราะเห็นว่าเขายืนออกคำสั่งกับสาวใช้อยู่

“ตัวอักษรนั่นเอาลงมาหน่อยได้ไหม ถ้าติดสูงขนาดนั้นทำไมไม่เอาขึ้นไปติดบนเพดานซะเลยล่ะ” คุณชายโอบเจ้าของวันเกิดพูดออกคำสั่งกับสาวใช้ด้วยท่าทางที่ไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่นัก “เธอ...มานี่” โอบหันมาเรียกเด็กสาวที่ยืนถือดอกกุหลาบช่อโตมองมาที่เขาให้เข้าไปหาเพื่อที่จะเรียกเธอไปใช้งาน “วางดอกไม้ลงแล้วไปลากเก้าอี้มา” 

“ค่ะ” น้ำอุ่นรีบทำตามคำสั่งเพราะคิดว่าคนที่ออกคำสั่งกับเธอเมื่อกี้อาจจะเป็นคุณชายของคฤหาสน์หลังนี้อีกคนก็ได้

“ขึ้นไปบนเก้าอี้แล้วขยับตัวอักษรลงมา” โอบออกคำสั่งกับเด็กสาวซึ่งเธอก็ทำตามอย่างไม่รีรอแต่ด้วยช่วงตัวและขาที่ยาวไม่พอทำให้เธอนั้นคว้ามันไม่ถึงสักทีจนทำคนที่ยืนมองอยู่ทนดูไม่ไหว

คุณชายคนเล็กของบ้านที่ยืนมองท่าทางเงอะงะของสาวใช้เดินเข้ามาใกล้ก่อนจะรวบขาสองข้างของเธอแล้วยกตัวเธอให้ลอยสูงขึ้นเพื่อหยิบสิ่งที่ต้องการนั้นลงมา เด็กสาวตกใจและก้มลงไปมองคนด้านล่างที่อุ้มเธออยู่ก่อนจะเห็นสายตาดื้อๆ ของคุณชายคอร์นที่กำลังมองขึ้นมาที่เธอ ความร้ายกาจที่ซ่อนอยู่ภายในดวงตาคมของเขาทำให้เธอต้องรีบหันกลับไปโฟกัสและทำหน้าที่ต่อทันทีเพราะกลัวว่าจะโดนคุณชายพวกนี้ดุด่าเหมือนกับคุณชายคนก่อนที่เธอเจอหน้าห้องน้ำ 

“แปะตรงนั้นแหละเร็วๆ” เสียงดุของคุณชายคอร์นพูดเร่งสาวใช้ให้ทำเร็วขึ้นเพราะตนนั้นเริ่มหนักที่ยกเธอค้างไว้นาน

คนตัวเล็กถูกปล่อยลงที่พื้นอย่างไม่ถนอมเมื่อเธอทำเสร็จงานที่เขาสั่งแถมยังโดนไล่ให้ไปทำงานอื่นอีกด้วย “ไปทำงานสิ มายืนจ้องหน้าทำไม” คุณชายคนเล็กขี้เอาแต่ใจเอ็ดเสียงใส่สาวใช้ก่อนจะหันมาถามเรื่องสำคัญกับเฮียของเขา “วันนี้จ้างเด็กมากี่คนเฮีย” 

“กูจ้างมาสามสิบคน มึงก็เลือกเอาแล้วกันว่าคืนนี้จะลากใครขึ้นห้อง” คนเจ้าสำราญพูดบอกน้องชายของตนอย่างหน้าชื่นตาบานกับสาวๆ ที่เขาเตรียมมาบำเรอตัวเองและพี่น้องของเขาในค่ำคืนวันเกิดของตนนี้

“สามสิบคนเลยเหรอเฮีย?” คุณชายคีย์ที่เดินเข้ามาได้ยินถึงกับตะลึงเมื่อรู้ว่าปาร์ตี้คืนนี้มีสาวสวยมาบริการเต็มบ้าน

“ใช่ กูคัดหัวๆ มาเลยรับรองเด็ดทุกคน ฮ่าๆ” 

“มีคนซิงๆ ให้ผมไหม? ฮ่าๆ” คุณชายขี้เล่นพูดพรางหัวเราะชอบใจกับพี่ชายของเขา

“ถ้ามีก็เสร็จกูแล้วล่ะ” โอบพูดด้วยท่าทางจริงจังเพื่อแกล้งน้องชายของเขาเล่น

“แล้วเฮียยูยังไม่ลงมาอีกเหรอวะ?” คีย์เอ่ยถามกับคอร์นแฝดน้องที่ยืนอยู่ก่อนหน้า

“ลงมาก็เห็นแล้วสิไอควาย!” สองแฝดผลักไหล่กันไปมาทำท่าเหมือนว่าจะมีเรื่องกันแต่ที่จริงเขาเพียงหยอกล้อกันเล่นตามประสาพี่น้องก็เท่านั้น แต่ว่าสิ่งที่พวกเขาทำอยู่มันกลับทำให้เด็กสาวที่มองอยู่กลัวว่าเขาจะเกิดมีเรื่องกันเข้าจริงๆ

จังหวะที่คีย์นั้นถีบคอร์นอยู่สายตาก็เหลือบไปเห็นว่ามีสาวใช้อู้งานมองมาที่เขา “ยัยนั่นอ่ะ” 

“คะคะ?” ไม่หน้าหันไปมองเลยน้ำอุ่นเอ๊ย

“ขึ้นไปตามเฮียยูบนห้องซิ๊” 

“เอ่อคุณชายคะ เธอเพิ่งเคยเข้ามาไม่รู้หลอกคะว่าห้องคุณชายยูอยู่ห้องไหน” ป้าแม่บ้านรีบทิ้งงานแล้วมาออกตัวปกป้องน้ำอุ่นเพราะรู้ว่าคุณชายยูเป็นคนขี้หงุดหงิดแค่ไหนและถ้าจะให้เด็กสาวขึ้นไปตามคุณชายในห้องนอนแบบนั้นเธอกลัวว่าสิ่งที่ยายหอมพยามปกป้องมาตลอดจะเกิดเรื่องไม่ดีนั้นขึ้นกับเธอจริงๆ “ฉันขึ้นไปตามให้เองค่ะ” 

“ไม่ต้อง เดี๋ยวฉันพายัยนั่นไปเอง” ว่าแล้วคีย์ก็เดินเข้าไปคว้าแขนของน้ำอุ่นเพื่อจะพาเดินขึ้นไปด้านบน

“ให้ยัยนั่นไปปลุกเฮียยู เดี๋ยวก็ได้กลายเป็นศพหรอก ฮ่าๆ” คอร์นหัวเราะชอบใจกับสิ่งที่เขาพูดเล่นแต่เด็กสาวกลับหวาดกลัวขึ้นมาจริงๆ

ดวงตาโตแป๋วเริ่มล่อกแล่กไปมาและเกิดใจสั่นกลัวเพราะคำพูดขู่นั้นของคุณชายคอร์น “คะ คือ...” 

“ทำไม?” คีย์ถามถึงประโยคสั้นๆ ที่แม่สาวใช้พูดออกมา “จะขัดคำสั่งฉันเหรอ?” 

ป้าแม่บ้านทำได้เพียงแค่มองเป็นห่วงน้ำอุ่นอยู่ห่างๆ เพราะเธอเองก็ไม่กล้าที่จะขัดใจคุณชายเช่นเดียวกันกับคนใช้ทุกคนในบ้านหลังนี้ เพราะรู้ดีว่าพวกเขามีสิทธิ์สั่งไล่ใครออกจากบ้านก็ได้หากว่าทำให้พวกเขาไม่พอใจ

ด้านบนโซนห้องนอนของคุณชาย...

เด็กสาวถูกลากขึ้นมาถึงชั้นบนเพราะคุณชายคีย์เกิดนึกสนุกอยากจะแกล้งสาวใช้ขึ้นมา “เข้าไปสิ” 

“...” เด็กสาวกระอักกระอ่วนที่จะพูดปฏิเสธ

“เข้าไป” เสียงเข้มของคีย์พูดย้ำคำสั่งของตนอีกครั้ง

แก๊ก! มือน้อยเปิดประตูเข้าไปอย่างสั่นระรัว และเมื่อเดินเข้ามาในห้องก็ไม่เห็นว่ามีใครนอนอยู่บนเตียงเธอเลยลองเอ่ยเรียกหาคุณชายดู “คะคุณชายคะ~” เธอกล้าๆ กลัวๆ ที่จะเปล่งเสียงเรียกออกมาจนเหมือนว่าเธอจะสัมผัสและรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังเดินเข้ามาด้านหลังของเธอ

“อุ๊ย!” เด็กสาวตกใจสุดขีดเมื่อหันไปแล้วเห็นว่ามีคนยืนอยู่ด้านหลังของเธอซึ่งมันเป็นความใกล้ที่เผลอทำแขนไปโดนแผงหน้าท้องแกร่งของคนด้านหลัง

คุณชายเย็นชาที่เธอเรียกหาอยู่เพิ่งเดินออกมาจากห้องน้ำในสะภาพเปลือยเปล่าไม่มีแม้ผ้าสักชิ้นที่คุมปิดของลับของเขา เด็กสาวรีบหลับตาปี๋ลงเพราะกลัวว่าจะเห็นของลับของคุณชายเข้า

“ใครให้เธอเข้ามา” เสียงทุ้มเข้มเอ่ยถามเด็กสาวที่ยืนหลับตาปี๋อยู่ด้วยใบหน้าเย็นชาไร้อารมณ์

“คือ..คุณชายค่ะ” 

“คุณชายคนไหนล่ะ?” 

“อุ่นไม่รู้คะ ฮึกๆ” 

“ไอเด็กแสบสองตัวนั่นแน่เลย” ยูพูดพรางนึกถึงเด็กแฝดน้องชายคนเล็กทั้งสองคนของเขาที่มีนิสัยชอบแกล้งคนไม่ต่างกัน 

มือหนากระชากแมสที่ปิดหน้าของสาวใช้อยู่ออกเพราะหงุดหงิดที่เธอเอาแต่ก้มหน้าและส่งเสียงสะอื้นน่ารำคาญหู 

“เอ่อ…ขะ..คุณชายคะขอแมสอุ่นคืนได้ไหมคะ?” เด็กสาวคว้ามือหาแมสส่งๆ ในขณะที่ตาของเธอก็ยังคงหลับอยู่สนิท

มือหนาช้อนใบหน้าของเด็กสาวขึ้นก่อนจะสังเกตเห็นความสวยที่น่าตะลึงของสาวใช้ใบหน้าสวยแก้มใสแดงระเรื่อโดยธรรมชาตินั่นขนตางอนหนาแม้หลับตาอยู่ก็เห็นได้ชัดเจน ริมฝีปากชมพูบางกระจับโครงสร้างบนใบหน้าของเธอที่ดูสวยงามเกินกว่าจะเป็นเพียงแค่คนใช้ ความงดงามของเด็กสาวนั้นปลุกอารมณ์ให้คนที่พบเห็น “อยากได้แมสคืนใช่ไหม งั้นอมให้ฉันก่อนสิแล้วเดี๋ยวฉันจะคืนแมสให้” 

“คะ?”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]