พิศวาสรักจอมพยศ

บทที่1.เด็กหญิงในความทรงจำ...

“ป๊า... เมย่าจาเอาตุ๊กตาขนฟูตัวสีชมพูนั่นอะป๊า แต่...มีคนตัดหน้าซื้อเอาไปก่อนค่ะ...เมย่าไม่ยอมนะป๊านะๆ” เสียงเล็กๆ ดังแว๊ดๆ ใบหน้าจิ้มลิ้มหงิกหงอ ริมฝีปากอิ่มยื่นออกมานิดๆ เมื่อเจ้าตัวกำลังรู้สึกไม่พอใจ

เสียงห้าวๆ เอ่ยปลอบ เขาแอบเบ้ปากและค่อนคอดในใจ เมฆาเป็นไอดอลของเขาเรื่องการทำงาน แต่ในการเป็นบิดา เมฆาไม่ใช่ต้นแบบที่ดีนัก เพราะเขาจะอ่อนปวกเปียกหากบุตรสาวร้องขอ...ตามใจจนจะเสียคน เอาแต่ใจจนความน่าเอ็นดูหายไปเกือบครึ่ง “โธ่!! เมย่าของป๊า มันไม่ได้มีตัวเดียวหรอกนะคะ...ตุ๊กตาที่หนูอยากได้...มันมีเป็นโกดัง...หนูจะเอาสักสิบตัวก็ยังได้ค่ะ” เอ้า!! ดันยุส่งไปเสียอีก อย่างนี้ยัยเด็กเอาแต่ใจก็ยิ่งเหลิงเข้าไปใหญ่สิ

“จริงนะป๊า...เมย่าเอาสิบตัวเลยได้ไหม๊ค่า... เมย่าจะกอดให้ชุ่มปอด ขนนุ่มๆ เมย่าช๊อบชอบ”

หน้ากลมป้อมยิ้มแป้น มองดีๆ เมยานีมีแววสวยไม่น้อย หากหล่อนโตเป็นสาวเต็มตัว แต่เรื่องเอาแต่ใจคงเป็นที่หนึ่งเช่นกัน!! เมื่อถูกสปอยล์จากบิดาจนเคยตัว…

นั่นคือความทรงจำเกี่ยวกับผู้หญิงที่ชื่อ เมยานี ไกลหิรัญ...

“ครับเฮีย ครับๆ ได้ครับ...ไม่เป็นไรครับ ไม่รบกวนเลยครับเฮีย”

ชายหนุ่มกดวางสายโทรศัพท์ทางไกลจากประเทศไทย สายตรงด่วนจัดถึงเขา เพราะบุตรสาวยอดรักของเมฆา ดันทะลึ่งหนีมาเที่ยว โดยไม่รอให้บิดาว่างเหมือนที่เคยรับปากไว้

เมฆาจึงต้องร้องขอความช่วยเหลือจากน้องชาย น้องชายที่เขารักเหมือนน้องชายแท้ๆ คลานตามกันมาจากท้องแม่ เขาไว้ใจคาลิกซ์โต้ จนตกลงใจฝากฝังบุตรสาวสุดรักให้ดูแล แม้คาลิกซ์โต้จะขึ้นชื่อว่าเป็นเพลย์บอย แต่ชายหนุ่มคงไม่หักหลังความไว้ใจของเขาหรอกน่า...

“งานมีปัญหาเหรอครับบอส?” โจเซ่ ฟิลิโป้ บอดี้การ์ดกึ่งๆ เลขานุการเอ่ยถาม เขาวางแฟ้มงานตรงหน้าเจ้านายหนุ่ม ก่อนจะขยับออกไปยืนรอคำสั่ง

“งานฉันอยู่ตัวแล้วว่ะ...ที่กำลังปวดหัวอยู่นี่ เรื่องอื่น...”

“มีอะไรทำให้บอสหนักใจได้ครับ?...หรือว่าเรื่องผู้หญิง...”

“แกเคยเห็นฉันปวดเฮดเรื่องผู้หญิงเหรอไงโจเซ่!! สิวๆ กระจอกๆ ฉันเคลียร์ได้ เรื่องนี้สิน่าหนักใจ...แค่คิดก็ปวดหัวจี๊ดๆ” ใบหน้าคมคายบึ้งจัด หัวคิ้วเข้มขมวดแน่น...แต่ก็ไม่ได้ทำให้ความหล่อเหลาลดลงเลย มันกลับทำให้คาลิกซ์โต้ดูชวนมองมากกว่าเดิม ก็คนหน้าตาดีขั้นเทพ ไม่ว่าจะบึ้ง หรือนิ่งเฉย เขาก็สะดุดสายตาคนอื่นๆ เสมอ

“ผมพอจะช่วยบอสได้ไหมครับ”

“โจเซ่...แกเตรียมรับมือตัวป่วนได้เลย...ยัยเด็กนั่นขาวีนตัวแม่...ที่แกเคยเจอมานะ...จี๊บๆ”

ชายหนุ่มพูดเสียงสั่น แค่คิดเขาก็ปวดหัวแทบระเบิด นี่ต้องคอยดูแลเมยานีจนกว่าเมฆาจะตามมาสมทบ...3 อาทิตย์กับตัวป่วน เขาคงกลายเป็นซอมบี้แน่ๆ คงต้องคอยอดหลับอดนอน พะเน้าพะนอสาวเจ้า ไม่รู้ว่าป่านนี้จะพัฒนาความแก่นแก้วเลเวลสูงถึงขั้นไหนกันสิ...

“ครับ...ขาวีน ใครกันครับ?”

“เมย่า...เมยานีลูกสาวเฮียเมฆา หล่อนอยู่บนเหนือฟ้า กำลังบินตรงมามาดริด...แค่คิดก็บรึ๋ย!!”

“กี่ขวบครับ...ซนมากเลยเหรอครับบอส แล้วทำไมท่านถึงปล่อยให้ลูกสาวเดินทางคนเดียว”

“เห้ย!! ไม่เด็กแล้วนา...ปีนี้น่าจะ21 คงสวยเอาการล่ะ เพราะเฮียเมฆหวงฉิบหาย...”

21วัยกำลังขบเผาะ แต่เจ้านายของเขากลับขยาด แสดงว่าวีรกรรมของเจ้าหล่อนคงมากโข...

“ไปรับแทนด้วยล่ะ พาไปไว้ที่บ้านฉันนั่นแหละ กลับจากปาร์ตี้เมื่อไร...ฉันจะไปเซฮัลโลหล่อนเอง...คืนนี้ฉันมีนัดกับมัสลิน...ไม่ว่างเทคแคร์เด็กว่ะ...อย่าลืมเสียล่ะ เดี๋ยวแม่วีนหูชา...เอา!! นี่เบอร์โทรฯ เมย่า...นี่ไฟล์ที่หล่อนนั่งมา...ทำแทนด้วย.. ฉันไม่ว่างจริงๆ ว่ะ...”