สาวใช้ของคุณชายทั้ง7

“อมให้หน่อย” 

“อะอมอะไรเหรอคะ?” สาวน้อยเอ่ยถามอย่างตะกุกตะกักเพราะไม่เข้าใจถึงคำสั่งนั้น

มือหนาคว้ามือน้อยมาจับเอ็นแท่งโตที่เริ่มขยายตัวใหญ่ขึ้นเมื่อเห็นใบหน้าของเธอและมันก็ยิ่งทำให้เขานั้นมีอารมณ์มากยิ่งขึ้นเมื่อดึงมือน้อยของเธอเข้ามาจับ “อมอันนี้ไง” คนตัวเล็กถูกกดตัวลงนั่งที่พื้นซึ่งเธอไม่รู้เลยว่าสิ่งที่เขาพูดถึงอยู่นั้นคืออะไรรู้เพียงแค่ว่าการกระทำนี้มันน่ากลัวมาก “ยังเด็กอยู่สินะ รู้ไหมว่ามันคืออะไร?”

“อุ่นไม่รู้ค่ะ ฮึกๆ” เด็กน้อยไม่รู้ว่าสิ่งที่เธอสัมผัสอยู่คืออะไรรู้เพียงแค่ว่าเธอรู้สึกไม่ปลอดภัยเมื่อจับมัน

“ยิ่งเธอไม่รู้ฉันก็ยิ่งมีอารมณ์นะ” คุณชายยูพูดพลางยกยิ้มมุมปากขึ้นเพราะความไร้เดียงสาของเธอมันทำให้ความสนใจที่มีต่อตัวเธอมากยิ่งขึ้น “มันแข็งขึ้นเธอรู้สึกได้ใช่ไหม?” ยูเอ่ยถามเด็กสาวพรางประคองมือน้อยบีบความแข็งที่ว่าและชักแกนชายลำโตของตัวเอง

“ค่ะ” เสียงหวานตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ

“แลบลิ้นออกมา” ยูออกคำสั่งกับสาวน้อยก่อนจะจัดท่ายืนใหม่ให้แกนชายพอดีรับกับปากสวยของเด็กสาว “บอกให้เอาลิ้นออกมาไง” หนุ่มหล่อออกคำสั่งกับเด็กสาวไร้เดียงสาอีกครั้ง ซึ่งเธอเดาไม่ออกเลยว่าเขาจะให้เธอทำอะไรรู้เพียงแค่ต้องทำตามคำสั่งของคุณชายก็เท่านั้น

ลิ้นเล็กแลบออกมาจากโพรงปากสวยและถูกเขี่ยเล่นโดยนิ้วของคนที่ยืนค้ำหัวเธออยู่ ลิ้นสีแดงสดนั่นมันยั่วยวนให้คุณชายเกิดเปลี่ยนใจโน้มหน้าลงไปดูดเม้มลิ้นเล็กนั้นอย่างไม่รังเกียจว่าเธอเป็นแค่คนใช้ เพราะใบหน้าสวยสดงดงามและท่าทางไร้เดียงสาที่ดูรู้ว่าเธอนั้นยังสะอาดสะอ้านอยู่แม้จะเป็นเพียงแค่คนใช้ก็ตาม จ๊วบ จ๊วบ~

มือหนาประคองท้ายทอยของเด็กสาวไว้ไม่ให้ถอยหน้าหนี “ฮึกๆ ฮือๆ” แต่เสียงร้องไห้ของเธอนั้นทำให้เขาต้องถอนจูบออกมามองใบหน้าสวยที่เปียกปอนไปด้วยคราบน้ำตาและถึงแม้ว่าเธอจะยังคงหลับตาอยู่น้ำตาก็ยังคงไหลอาบสองข้างแก้มไม่หยุด 

“ลืมตาขึ้น..” คุณชายยูออกคำสั่งกับน้ำอุ่นเสียงเข้มก่อนจะย้ำคำสั่งอีกครั้ง “ฉันบอกให้ลืมตา” 

เด็กน้อยลืมตามองคนที่ทำเสียงดุใส่เธอตาแป๋วใบหน้าอ้อนวอนที่ไร้ซึ่งคำพูดใดใดมองจ้องมาที่ชายตรงหน้าตามคำสั่งของเขา

“ฉันเริ่มไม่อยากให้อมแล้วสิ...” เมื่อเห็นสายตาของเธอที่จ้องมองมาที่เขามันทำให้เขายิ่งอยากจะทำมากกว่านั้น “เคยโดนเอาไหม?” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาถามเด็กสาวด้วยคำพูดหยาบคายที่เธอนั้นไม่รู้จัก

เด็กน้อยอั้มอึ้งเพราะไม่รู้ว่าคำที่เขาพูดนั้นหมายถึงอะไร “อุ่นไม่รู้ค่ะว่าคุณชายพูดถึงอะไร ฮึกๆ” เธอพยามเชิดหน้าขึ้นสูงและมองจ้องใบหน้าของเขาเพียงอย่างเดียวเพราะกลัวว่าจะเห็นของลับของเขาที่อยู่ต่ำกว่าระดับสายตาของเธอ

“เธอเป็นคนใช้คนแรกเลยนะ ที่ฉันอยากมีอะไรด้วย” 

เด็กน้อยถูกผลักลงนอนบนที่นอนนุ่มกว้าง ชายกระโปรงชุดยูนิฟอร์มถูกถกขึ้นมากองอยู่ที่เอวเผยให้เห็นผิวขาวเนียนใสของเด็กสาวบริสุทธิ์ “คุณชายจะทำอะไรคะอุ่นกลัว” 

ร่างเล็กของเด็กสาวสั่นระรัว นิ้วเรียวยาวของคุณชายวาดไปตามโครงหน้าที่สวยดังภาพวาดของเธอ “ถ้าไม่อยากเจ็บตัวก็อย่าดิ้นเข้าใจไหม” 

สายตาอ้อนวอนราวกับเด็กน้อยได้แต่มองจ้องหน้าชายหนุ่มเพื่อหวังว่าเขานั้นจะยอมเห็นใจและไม่ทำให้เธอนั้นเจ็บตัวอย่างที่เขาพูดเตือนเอาไว้

มือหนานวดคลึงเนินอูมกลางลำตัวของเด็กสาวเพื่อทำให้เธอนั้นเจ็บตัวน้อยที่สุด “ไหนขอดูหน่อยซิ๊” เจ้าของใบหน้าเย็นชาพูดขึ้นพลางจัดการกับกางเกงในตัวน้อยของเด็กสาวออก กลีบดอกไม้สีชมพูของเธอทำให้เขาถึงกับต้องยกยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจเพราะนอกจากใบหน้าที่สวยสดของเธอแล้วเธอยังซ่อนของล้ำค่าไว้ภายในอีกด้วย ซึ่งตอนนี้เขากำลังจะเป็นผู้ที่ได้ครอบครองมัน

แผล็บ~

หนุ่มหล่อไม่รีรอที่จะซดดื่มความสาวของเด็กสาว น้ำหวานที่เริ่มไหลเยิ้มออกมาแบบหยุดไม่อยู่เขาเลียชิมสลับกับจ้องมองไปที่มัน ส่วนสาวน้อยก็ยังคงเกร็งตัวนิ่งเบือนหน้าหนีการกระทำน่าอายนั้น

คุณชายยูเขยิบตัวขึ้นมาคร่อมเด็กสาวสายตาดุคมวาดมองใบหน้าสวยในขณะที่แกนกลางลำตัวของเขาวาดถูกลีบสาวบริสุทธิ์นั้นไปมาก่อนจะจ่อมันไว้ที่หน้าทางเข้าช่องรักแคบที่ไม่รู้ว่าจะดันเข้าไปด้านในนั้นอย่างไรไม่ให้เธอเจ็บตัว

“ฮึกๆ คุณชายคะอุ่นกลัว” 

“ไม่มีอะไรน่ากลัวเลยอุ่น เธอกำลังจะได้สัมผัสในสิ่งที่คนอื่นปรารถนาอยู่นะเธอควรจะดีใจสิ” มีผู้หญิงมากมายต่างอยากเข้าหาและพร้อมใจเสนอตัวให้กับผม แต่ไม่ใช่ว่าผู้หญิงทุกคนจะได้สิทธินั้นซึ่งสาวน้อยคนนี้เธอควรดีใจด้วยซ้ำที่ผมเลือกเธอ ให้มาทำหน้าที่ร้องครางอยู่บนเตียงของผม

กึก!

สวบ! “อ๊าย!!” แกนใหญ่ดันเข้ามายังไม่ถึงครึ่งทางเด็กสาวก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวดทรมาน “ฮือๆ อุ่นเจ็บ” 

แต่ทว่ายิ่งมือน้อยของเธอดันผลักแผงหน้าท้องของชายหนุ่มออกห่างมากเท่าไหร่ก็เหมือนว่าเขาจะเพิ่มแรงกดดันเข้ามามากยิ่งขึ้น “โอ๊ย~ เข้ายากจริง ว่าแล้วต้องยังซิงอยู่” 

รูแคบนั้นไม่เพียงแต่ทำให้เขาเสียวเพราะมันแคบจนรัดแกนกลางลำตัวของเขาจนทำความเป็นชายของเขานั้นปวดหน่วงเช่นกัน แต่ทว่าความเจ็บปวดนั้นเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่สาวขี้กลัวเผชิญอยู่

สวบ!

“อ๊าย!!~” เสียงกรีดร้องของเธอดังขึ้นอีกครั้งเมื่อแกนชายถูกดันเข้ามาจนสุดความยาว และเสียงของเธอก็เรียกให้คนที่ยืนรออยู่หน้าประตูวิ่งเข้ามาดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ แต่ภาพที่เขาเห็นกลับไม่ได้เป็นภาพสนุกอย่างที่คิดไว้ 

ยูหันไปมองคีย์ที่เพิ่งวิ่งเข้ามาในห้องเขาไม่ได้มีทีท่าว่าจะเขินอายในสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่บนเตียงเลย แถมยังหันไปพูดคุยกับน้องชายด้วยสีหน้าปกติเรียบเฉยอีกด้วย “กูว่าแล้วว่าต้องเป็นมึงที่ให้เด็กนี่เข้ามา” 

“เฮีย..ทำอะไรอ่ะ?” คีย์ตกใจภาพใบหน้าของเด็กสาวที่จ้องมองมาที่เขาแล้วเอาแต่ร้องไห้ด้วยความหวาดกลัว เธอโดนพี่ชายของเขากระหน่ำแทงไม่หยุดเสียงร้องโหยหวนนั้นเขาไม่อาจห้ามมันได้เพราะรู้ถึงนิสัยร้ายกาจของพี่ชาย

ปึกปึกๆๆ! ปึกปึก!!

“คุณชายคะอุ่นเจ็บ ฮือๆ” มือน้อยสองข้างจิกผ้าห่มราคาแพงไว้แน่นเพื่อระบายความเจ็บปวดที่เธอต้องทนรับมัน

“จะเสร็จแล้วอุ่น ใกล้แล้ว” คุณชายยูดึงแกนโตออกมาชักในขณะเดียวกันก็ดูดเม้มริมฝีปากชมพูสวยของเด็กสาวไปพลาง “เชี้ย! เลือดเต็มเลย” ยูอุทานออกมาเมื่อเห็นคราบเลือดสาวที่ติดอยู่ที่เอ็นชายและต้นขาอ่อนด้านในของเด็กน้อย “ไอคีย์เรียกแม่บ้านมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนให้กูด้วย” 

เมื่อออกคำสั่งกับน้องชายเสร็จยูก็ลุกเดินเข้าห้องน้ำเพื่อไปชำระล้างร่างกายเอาคราบเลือดสาวนั้นออกทันทีโดยไม่ได้สนใจว่าสาวน้อยที่นอนร้องไห้อยู่บนเตียงนั้นจะมีท่าทางเจ็บปวดทรมานเพียงใด ส่วนน้องชายก็ยังคงยืนนิ่งทำตัวไม่ถูกเพราะรู้สึกผิดที่แกล้งให้เธอเข้ามาในห้องนี้ ภาพที่คิดไว้ในหัวมันต่างจากความเป็นจริงที่เธอเจอ “คือฉัน...ขอโทษนะ” 

ทันทีที่ชายหนุ่มเดินมานั่งลงที่เตียงเด็กสาวก็ดันตัวถอยหนีด้วยความหวาดกลัวต่อสิ่งที่เธอเพิ่งเจอ ก่อนจะคว้ากางเกงในตัวน้อยกำใส่มือแน่นและวิ่งลงจากเตียงโดยไม่พูดไม่จา 

คีย์เดินลงจากเตียงไปขวางหน้าของน้ำอุ่นที่กำลังเสียขวัญไว้ ก่อนจะคว้ามือเธอและลากเธอไปที่ห้องนอนของเขาที่อยู่ในชั้นเดียวกัน ที่ไม่ไกลกับห้องนอนของคุณชายยู “มานี่...” 

“อุ่นกลัวแล้วปล่อยอุ่นไปเถอะค่ะ ฮือ~”

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]