อาหมอ

ห้องตรวจ...

“อาการแพนิค หรือโรคตื่นตระหนก จะมีอาการวิตกกังวลแบบสุดขีดหรือมีความกลัว ความอึดอัด ไม่สบายใจอย่างรุนแรง แบบที่หนูเป็นนี่แหละ แต่โรคนี้สามารถรักษาให้หายได้ ไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดนะ หมอจะจัดยาให้ควรทานยาให้ต่อเนื่อง แต่ถึงอาการจะดีขึ้นแล้วก็ไม่ควรหยุดยากะทันหันเข้าใจไหมครับ...” 

“ค่ะคุณหมอ” 

หลังจากที่เธอได้รู้ ว่าอาการที่เธอเป็นอยู่ตลอดมา มันมีทางรักษาหาย และมันเป็นโรคชนิดหนึ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้จริงไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดไปเอง ญะญ๋าก็รู้สึกโล่งใจขึ้นและพร้อมทำตามคำแนะนำของหมอเพื่อให้หายขาด จากโรคที่เป็นอยู่ 

ลานจอดรถ...

สองอาหลานเดินกลับรถพร้อมกันเพื่อจะกลับบ้าน ซึ่งผู้เป็นอาก็หาเรื่องถามหลานสาว ถึงการทำงานวันแรกของเธอในฐานะหมอ...

“วันนี้โอเคใช่ไหม” ผมถามญะญ๋าเพราะเป็นห่วง กลัวว่าวันแรกของการฝึกงาน เธอจะเจอกับเรื่องหนักใจ ผมเลยอยากให้เธอนั้นแบ่งปันให้ผมฟัง เผื่อว่าผมจะช่วยให้คำแนะนำเธอได้บ้าง ในฐานะหมอรุ่นพี่

“โอเคค่ะอาปืน วันนี้ญ๋าเจอแต่เคสง่ายๆ ค่ะ เพื่อนร่วมงานกับพี่ๆ พยาบาลก็น่ารัก อ๋อ.. มีอยู่เรื่องนึงค่ะอา” เรื่องที่มีคนสงสัยและต้องการรู้คำตอบเกี่ยวกับอาของฉัน “อาปืนมีแฟนหรือยังคะ?” 

พอได้ยินคำถามที่ญะญ๋าเอ่ยปากถาม เขาถึงกับหยุดมือที่กำลังจะเปิดประตูรถ และเงยหน้าขึ้นมามองเธอที่ยืนรอจะขึ้นรถอีกฝั่งของประตู “ถามทำไมครับ?” 

“พี่ๆ พยาบาลที่แผนกให้ถามน่ะค่ะ พวกเธอดูจะชอบอามากเลยนะคะ” ญะญ๋าตอบอาของเธอไปเสียงใสตามความจริง 

“ยังไม่มีครับ..” เมื่อตอบคำถามของหลานสาวเสร็จ เขาก็เปิดประตูเข้าไปนั่งในรถ ซึ่งก็ดูเหมือนว่าเธอจะยังมีเรื่องสงสัยอยู่

“ทำไมอาปืน ถึงยังไม่มีแฟนอีกล่ะคะ” อากับพ่อฉันเป็นเพื่อนกันก็จริง แต่อายุของอาปืน ก็น้อยกว่าพ่อของฉันหลายปี ซึ่งในช่วงอายุของเขาก็ควรจะสร้างครอบครัวได้แล้ว 

“อาจีบผู้หญิงไม่เป็นเหรอคะ...” คนหน้าหวานเอ่ยถามอย่างระวังท่าทาง แต่ใบหน้าที่ยิ้มอ่อนของเธอ เมื่ออีกคนได้มองเขากลับคิดว่าเธอกำลังดูถูกในความสามารถจีบสาวของเขา

คำถามของญ๋ามันทำให้ผมนั้นต้องหยุดดึงเบลท์ทันที เหมือนว่าวันนี้หลานสาวของผมจะขี้สงสัยเป็นพิเศษ “...จีบเป็นครับ แต่อาแค่ไม่มีเวลา” 

จริงๆ ก็นานมากแล้วล่ะที่ผมโสด เกือบเจ็ด แปดปีได้แล้วมั้ง แล้วก็ลืมไปแล้วด้วยว่าจะต้องมีลูกมีเมีย ผมคิดว่าการอยู่โรงพยาบาลรักษาคนไข้นี่แหละ ตอบโจทย์ชีวิตของผมที่สุดแล้ว 

ผมไม่ได้ต้องการมีความสุขที่เพิ่มขึ้นในด้านความรักแบบชู้สาวเพราะตอนนี้ผมก็มีความสุขมากอยู่แล้ว แล้วก็ไม่เคยเหงาเลยด้วยเพราะงานผมยุ่งสุดๆ แต่พอได้ยินคำถามของหลานสาวแบบนี้ ก็เจ็บจี๊ดๆ เหมือนกันแฮะ

“อาปืน ไม่ได้เป็น...” สาวสวยเรียบร้อยเงียบไป เพราะไม่รู้ว่าควรพูดคำนั้นดีไหม และดูเหมือนว่าวันนี้เธอจะพูดมากกว่าทุกวันอย่างที่อีกคนคิดอยู่จริงๆ

“อาเป็นชายแท้ครับ อาชอบผู้หญิง” ผมพอจะเดาออกจากสีหน้าและสายตาของญ๋า ว่าเธอนั้นกำลังจะพูดอะไร 

“อ๋อค่ะ..” 

“อาชอบผู้หญิงเรียบร้อยน่ารัก ใจดีพูดน้อย แต่ที่โรงพยาบาลนี้ไม่มีคนแบบนั้น อาเลยยังไม่มีแฟนครับ เพราะไม่มีคนที่ถูกสเปกให้จีบ” เขาอธิบายลงรายละเอียดเพื่อให้หลานสาวเข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง ว่าเหตุใดเขาถึงยังอยู่เป็นโสดในวัยนี้

“อ๋อ ญ๋าหายสงสัยแล้ว เรากลับบ้านกันเถอะค่ะ^^” 

“วันนี้อยากกินอะไรไหม เดี๋ยวอาแวะซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก็ตกลับไปทำที่บ้าน” 

“ไปเดินดูก่อนก็ได้ค่ะ เผื่อจะนึกออก” เสียงหวานนั้นตอบกลับมาพร้อมกับท่าทางน่ารักเรียบร้อย ถูกใจคุณอาหนุ่มหล่อที่ได้มอง ราวกับเธอนั้นเป็นสาวสวยที่หลุดออกมาจากฝันของเขา แต่เขาก็ทำได้เพียงแค่มองเธอแล้วยิ้มตามเท่านั้น

ซุปเปอร์มาร์เก็ตใกล้บ้าน...

คนหน้าหวานเดินตามอาของเธอ แล้วก็อดภูมิใจไม่ได้ ที่เขาทั้งเก่งเรื่องงานรักษาคน และการทำอาหาร แถมยังดูเป็นคนอบอุ่นใจดีอีกด้วย ไม่แปลกที่เขาจะเป็นขวัญใจของสาวๆ ในโรงพยาบาล

“มองอาแบบนั้นทำไม” ผมเห็นญ๋าเดินตาม และจ้องมองมาที่ผมอยู่พักใหญ่ๆ แล้ว แถมสีหน้าของเธอยังอมยิ้มแปลกๆ อีกด้วย

“ญ๋ากำลังคิดว่า อาปืนของญ๋า ทั้งหล่อแล้วก็เท่ห์สุดๆ ใครได้ไปเป็นแฟนต้องโชคดีมากแน่ๆ^^” เธอพูดในสิ่งที่เธอคิดอยู่ออกมาอย่างไม่เก็บงำ 

ถ้าฉันจะมีแฟน ผู้ชายแบบอาปืนนี่แหละ ไทป์ของแฟนฉันในอนาคตเลย..

ถึงจะงงนิดหน่อยที่ญ๋าเอ่ยปากชม แต่ก็แอบดีใจนะ ที่หลานบอกว่าผมหล่อทั้งที่ผมใกล้จะเข้าเลขสี่แล้ว “อาไม่คิดเรื่องมีแฟนแล้วล่ะ” 

“ทำไมล่ะคะ ผู้หญิงอีกตั้งเยอะแยะรอเป็นแฟนอาอยู่นะคะ” อาพูดแบบนี้ความหวังของสาวๆ ที่แผนกฉุกเฉินก็จบกันสิ

“ผู้หญิงเยอะแยะเหรอ ใคร?” ผมหันไปมองเธอเพื่อรอฟังคำตอบ แต่จู่ๆ ญ๋าก็เงียบไปเพราะกำลังโฟกัสไปที่บางอย่าง ก่อนจะเดินไปหยิบตีนไก่แพ็คมาวางใส่รถเข็น และเหมือนเธอจะไม่ได้ยินสิ่งที่ผมเอ่ยถามไปก่อนหน้าด้วย

“ญ๋าอยากกินตีนไก่เผ็ดค่ะ” 

“เอาสิ..” 

เขาไม่ได้ถามหาคำตอบจากเธอ เพราะเห็นว่าหลานสาวนั้นไม่ได้ยินคำถามในก่อนหน้า จึงปล่อยผ่านเรื่องที่สงสัยไป

เพนท์เฮ้าส์หมอปืน...

“ญ๋าไปอาบน้ำก่อนเถอะ เดี๋ยวอาทำกับข้าวไว้รอ” 

“ไม่ได้ค่ะ ถ้าแม่รู้ว่าอาตามใจญ๋าแบบนี้ โดนแม่ดุแน่เลย ให้ญ๋าช่วยนะคะ” คนตัวเล็กทำหน้าอ้อนอีกคน และเขาก็ใจอ่อน ยอมให้เธออยู่เป็นลูกมือในครัว

“วันนี้ได้ทำอะไรบ้าง เล่าให้อาฟังหน่อยสิ” 

“รับเคสคนไข้ค่ะ แล้วก็ผ่าตัดเล็ก” 

“ผ่าตัดเล็กเหรอ ผ่าอะไร” 

“ผ่าฟันคุดค่ะ” 

“ฟันคุดเหรอ ฮ่าๆ” 

“ขำอะไรคะ?” คนตัวเล็กทำน่ามุ่ยไม่มั่นใจในตัวเอง

“อาขอโทษนะ ผ่าฟันคุดก็เก่งแล้วครับ” เขาลูบหัวหลานสาว พร้อมกับเอ่ยปากขอโทษที่หลุดขำออกมา ซึ่งดูท่าเธอจะคิดมากกับเรื่องแบบนี้

“คนไข้ชมหนูด้วยนะคะว่ามือเบามาก” เธอพูดอวด

“แล้วจะกินตีนไก่เผ็ดอ่ะ ทำเป็นเหรอ” 

“อาทำไม่เป็นเหรอคะ” 

“ไม่เป็นครับ” 

“ญ๋าก็ทำไม่เป็นค่ะ แสนดีเคยทำให้กิน ตอนนั้นเธอทำตามคลิปในยูทูป” 

“เอ่อ...” ผมเคยทำแต่แกงไก่ใส่ตีนไก่อะไรแบบนั้น อาหารเกาหลีผมไม่เคยทำเหมือนกัน

“งั้นไม่เป็นไรค่ะ เรากินอย่างอื่นกันก็ได้” 

“ไปล้างตีนไก่ให้อาเถอะ เดี๋ยวอาทำให้” ว่าแล้วเขาก็กดเปิดยูทูป เพื่อหาวิธีทำตีนไก่เผ็ดเกาหลีที่หลานสาวอยากกิน

“ค่ะอาปืน” คนน่ารักตอบกลับอีกคน ก่อนจะเตรียมของให้กับเขา

แม้ว่านี่จะเป็นการทำตีนไก่เผ็ดครั้งแรกของอาปืน แต่รสชาติของมันก็สุดยอดเลย อร่อยไม่แพ้ที่แสนดีทำให้กินเลย 

จ๊วบๆ~

“อร่อยขนาดนั้นเลยเหรอ” เสียงดูดนิ้วของหลานสาวดังอยู่เป็นระยะ ในขณะที่กินตีนไก่เผ็ดของโปรดของเธอ จนคนที่ทำนั้นไม่กล้าแตะต้องไก่ในจานสักชิ้น เพราะกลัวว่าเธอจะกินไม่อิ่ม 

“อร่อยมากเลยคะ อันนี้ชิ้นสุดท้าย ของอาค่ะ” 

“อุ๊ย!” คุณหมอสุดหล่ออุทานออกมา เมื่อหลานสาวจับตีนไก่ยัดใส่มือของตน ซึ่งเขาติดนิสัยไม่ทานอาหารเลอะมือ

“เป็นอะไรเหรอคะ?” 

“อาไม่ชอบให้มือเลอะน่ะ” 

“เลอะก็แค่ดูดมันสิคะ แบบนี้ไง” 

ญ๋าพูดจบก็ทำท่าดูดนิ้วให้ผมดู ท่าทางคงจะอร่อยจริงๆ ซึ่งพอได้ชิมแล้วมันก็อร่อยจริงๆ นั่นแหละ แต่อาจเผ็ดไปนิดสำหรับผม...

“อร่อยใช่ไหมคะ?” อาปืนพยักหน้าตอบกลับคำถามของฉัน ซึ่งดูเหมือนว่าเขาจะไม่ชอบให้นิ้วเลอะจริงๆ “มานี่คะ ญ๋าดูดให้” 

จ๊วบ~

“...” 

สิ้นเสียงพูดเมื่อครู่ ญ๋าก็ดันเก้าอี้ออกแล้วลุกขึ้น และโน้มตัวมาใกล้ผม ก่อนจะใช้ปากเล็กของเธองับเข้าที่นิ้วชี้ของผมเบาๆ พร้อมกับใช้ลิ้นเล็กดูดเลียซอสที่เลอะมือผมอยู่ออก และย้ายมาดูดที่นิ้วโป้งอีกนิ้ว

ตอนนี้ผมรู้สึกหน้าชาไปหมด เพราะนอกจากผมจะเขินที่ญ๋าดูดนิ้วให้เมื่อกี้แล้ว ผมยังเขินเสื้อคอวีของเธอที่มันดันมาแง้มออกตรงหน้าผมอีก เสื้อตัวนี้ผมสัญญาเลย ว่าถ้าได้เอาไปซักผมจะโยนมันทิ้งซะ มันอันตรายเกินกว่าที่จะให้ญ๋าใส่เดินอยู่ในบ้านนี้

“พะ พอแล้วญ๋า” 

จ๊วบ~

“เสร็จแล้วค่ะ ญ๋าดูดให้สะอาดเลยเห็นไหม...” 

ประโยคที่เธอพูดเมื่อครู่ มันทำให้อีกคนเห็นภาพแทรกเข้ามาในหัว ซึ่งมันก็เป็นภาพชั่วๆ ที่คนเป็นอาไม่ควรคิดกับหลานสาว 

หลาน ไอปืน ท่องไว้ หลาน~

--------------------------------------------------------------------------

[ติดตามตอนต่อไป] - [Follow the next episode] 

[-กดใจ -เพิ่มเข้าชั้น -คอมเมนท์ให้กำลังใจ และฝากกดติดตามไรท์ด้วยนะครับ🙏]