รักไร้ค่า

ณ เมืองหยุน

ในย่านเมืองเก่า มีไฟไหม้ในบ้านของตึกเก่าหลังหนึ่ง เปลวเพลิงลุกลามไปอย่างรวดเร็วด้วยแรงลม เผาผลาญอย่างรุนแรงจนเปลวไฟและควันดำปกคลุมตึกไปกว่าครึ่ง

“ช่วยออกมาแล้ว！ ช่วยออกมา……”

เจียงหว่านถูกเจ้าหน้าที่ดับเพลิงอุ้มออกมาวางตรงริมถนน

ใบหน้าที่งดงามของเธอเปื้อนคราบเขม่าเต็มไปหมด ดวงตารูปทรงดอกท้อที่เคยสดใสกลับนิ่งเฉย มองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่าราวกับบ่อน้ำนิ่ง

เมื่อได้สติ ความโชคดีที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์นี้ทำให้เธอไม่ใส่ใจเรื่องมารยาทตามปกติที่ได้รับการปลูกฝังมาแต่อย่างใด เธอเพียงกล่าวขอบคุณเจ้าหน้าที่ดับเพลิงด้วยเสียงแหบพร่า ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดหมายเลขที่จำได้ขึ้นใจด้วยท่าทีรีบร้อนและสั่นเทาในทันที

“ขออภัยค่ะ หมายเลขที่ท่านเรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้ กรุณาติดต่อใหม่อีกครั้ง……”

เสียงโทรศัพท์ดังอยู่สองสามครั้งก่อนจะถูกตัดสายไป ความขมขื่นที่เอ่อล้นออกมาถูกกลืนกลับไปติดอยู่ในลำคอ ก่อนที่ความโศกเศร้าจะแพร่กระจายไปทั่วร่าง

“ปัง！”

ทันใดนั้นเอง เสียงระเบิดดังสนั่นกลบเสียงตอบรับจากระบบอัตโนมัติ เจียงหว่านเงยหน้าขึ้นขวับและได้เห็นบ้านที่เธออยู่เมื่อครู่ระเบิดกระจุย

ชิ้นส่วนมากมายกระเด็นออกมาพร้อมกับแรงระเบิด

ทุกคนในที่นั้นต่างตกใจกลัว โดยเฉพาะผู้รอดชีวิตที่เพิ่งได้รับการช่วยออกมา บางคนกรีดร้องและกอดกันไว้เพื่อปลอบใจอีกฝ่าย ซึ่งทำให้เจียงหว่านที่นอนอยู่บนเปลตามลำพังดูโดดเดี่ยวมากขึ้นไปอีก

“เผยเสี้ยน……” เจียงหว่านกัดริมฝีปาก และพยายามโทรออกอีกครั้งอย่างไม่ยอมแพ้

แต่ปลายสายยังคงตัดการเชื่อมต่อหลังดังเพียงไม่กี่ครั้ง

ในขณะนั้น การแจ้งเตือนจากเวยป๋อก็ปรากฏขึ้นมา

“แฟนหนุ่มเศรษฐีผู้ลึกลับของดาราสาวชื่อดังเหยียนเสวี่ยหนิงถูกจับภาพไว้ได้？”

บัญชีข่าวซุบซิบเปิดเผยว่า：โปรดิวเซอร์รายการหนึ่งชวนเหยียนเสวี่ยหนิงไปทานอาหาร แต่เธอไม่ยอมดื่มฉลอง สองฝ่ายจึงเกิดมีปากเสียงกัน แฟนหนุ่มที่เป็นประธานจอมเผด็จการของเธอเดินผ่านมาและพาเหยียนเสวี่ยหนิงออกไปทันที โดยไม่ไว้หน้าโปรดิวเซอร์คนนั้นเลยแม้แต่น้อย

โพสต์ดังกล่าวบรรยายเหตุการณ์ได้อย่างถึงพริกถึงขิง ราวกับผู้อ่านได้เห็นเองกับตาว่า ท่านประธานจอมเผด็จการได้ปกป้องภรรยาคนสวยของเขาไว้

อย่างไรก็ตาม อาจเป็นเพราะสถานะของฝ่ายชาย รูปถ่ายที่หลุดออกมาจึงมีเพียงภาพด้านหลังของเขา โดยไม่มีการเปิดเผยใบหน้า ส่วนเหยียนเสวี่ยหนิงที่อยู่ด้านหลังชายคนนั้นสวมเสื้อสูทที่ใหญ่เกินตัว เธอมีรอยยิ้มสดใสราวกับดอกไม้ขณะเดินตามเขาไป พร้อมกับยื่นมือไปหาชายคนนั้น คล้ายกับกำลังจะจับมือกัน

เจียงหว่านมองหน้าจออย่างเหม่อลอย สายตาของเธอจับจ้องไปที่ภาพถ่ายนั้น

เป็นเผยเสี้ยน！

เธอจำเสื้อสูทตัวใหญ่ที่เหยียนเสวี่ยหนิงสวมอย่างไม่พอดีตัวได้ในพริบตา

ทุกชุดสูทของเผยเสี้ยนถูกสั่งตัดพิเศษโดยช่างฝีมือจากราชวงศ์อิตาลี แต่ละชุดล้วนเฉพาะตัวและไม่ซ้ำใคร เธอคุ้นเคยกับชุดพวกนั้นเกินกว่าที่จะจำพลาด

เธอกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนข้อนิ้วขาวซีดไร้สีเลือด เธอหึงหวงแทบจะเป็นบ้าแล้ว หัวใจเหมือนถูกบีบคั้นจนทั้งเจ็บและปวดไปหมด

ในช่วงเวลาที่เธอต้องเผชิญกับความเป็นความตาย เขากลับตัดสายโทรศัพท์ของเธอและไปอยู่เคียงข้างเหยียนเสวี่ยหนิง

สองปีของการแต่งงานนั้น มันมีค่าอะไรบ้าง？

ในเวลานี้ น้ำตาที่พยายามกลั้นไว้มานานกลับพุ่งทะลักออกมาอย่างควบคุมไม่ได้

เจียงหว่านแหงนหน้าขึ้นสูง แต่หยาดน้ำตาก็ยังคงไหลลงมาอย่างห้ามไม่อยู่

เหยียนเสวี่ยหนิงเป็นรักแรกของเผยเสี้ยน ตามข่าวลือในสังคม เหล่าคนตระกูลเผยไม่ยอมรับเธอ เพราะเธอเป็นเพียงหญิงสาวที่มาจากครอบครัวธรรมดา ๆ

สุดท้ายทั้งสองก็ถูกตระกูลเผยกีดกันให้เลิกรากัน โดยเหยียนเสวี่ยหนิงเป็นฝ่ายเสนอให้จบความสัมพันธ์

หลังจากนั้น เผยเสี้ยนมุ่งมั่นทำงานหนัก จนขึ้นมาเป็นผู้สืบทอดตำแหน่งผู้นำของตระกูลเผย

เดิมที เขาคิดว่าหลังจากนั้นจะได้กลับมาคบกับเหยียนเสวี่ยหนิง แต่กลับพบว่าเธอมีคนรักใหม่ไปแล้ว

ไม่มีใครรู้ว่าเป็นเพราะเขาจงใจประชดตระกูลเผยหรือไม่ ชายหนุ่มจึงเลือกแต่งงานกับเจียงหว่าน หญิงสาวธรรมดา ๆ ที่ไม่มีอะไรเลยเหมือนกัน และให้เธอครองตำแหน่งคุณนายเผย เพื่อขัดขวางแผนการของคนในครอบครัวที่พยายามจะส่งผู้หญิงที่พวกเขาเลือกมาให้

ในตอนนั้น เจียงหว่านเองก็กำลังเผชิญกับแรงกดดันจากพ่อเจียงที่ต้องการให้เธอแต่งงานกับลูกชายเศรษฐีผู้เอาแต่ใจ เพื่อหาเงินมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลที่แสนแพงของคุณยาย

ทั้งสองคนต่างฝ่ายต่างมีจุดประสงค์ จึงตกลงแต่งงานกันตามสัญญา

การแต่งงานมีเงื่อนไขเพียงแค่หนึ่งปี แต่เมื่อครบกำหนด สถานะสมรสกลับดำเนินต่อไป ซึ่งทั้งสองยังคงรักษาชีวิตแต่งงานไว้โดยไม่พูดถึงข้อตกลง จนถึงตอนนี้ เวลาล่วงเลยกว่าที่เคยตกลงกันไว้มาก เจียงหว่านคิดว่าเธอได้กลายเป็นคุณนายเผยจริง ๆ แล้ว แต่สุดท้าย ทุกอย่างกลับเป็นเพียงภาพลวงตาที่เธอคิดไปเอง

เมื่อครู่เธอเกือบต้องเอาชีวิตไปทิ้งในกองเพลิง เธอพยายามโทรหาเขาถึงสองครั้ง แต่เขากลับตัดสายทุกครั้ง ที่แท้เพราะไปอยู่เคียงข้างเหยียนเสวี่ยหนิง……

ความรักจอมปลอมที่เธอเคยคิดว่ากลายเป็นจริงไปแล้ว พอเหยียนเสวี่ยหนิงปรากฏตัวขึ้น เธอก็ถูกลากออกมาจากความฝันสู่ความจริงที่โหดร้าย เธอตื่นจากฝันหวานด้วยความเจ็บปวดอย่างถึงที่สุด

เธอไม่ใช่แม้แต่ตัวแทนด้วยซ้ำ เธอเป็นเพียงเครื่องมือที่เผยเสี้ยนใช้เพื่อประชดคนในครอบครัวเท่านั้นเอง

เจียงหว่านนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนที่ดวงตาของเธอจะเริ่มแดงก่ำขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้

บางทีอาจถึงเวลาที่เธอควรยอมแพ้ได้แล้ว ควรเลิกหลอกตัวเองด้วยความหวังลม ๆ แล้ง ๆ เสียที

……