เกมรักบรรณาการร้อน

บรรลัยแล้ว…ไอ้หน้าหล่อที่เดินมาด้วยกันมันชีโบ้ชี้เบ้มาที่คาบาเร่ย์โชว์ที่เธอยืนอยู่ จะมาทำไมคะเฮียโหด วันนี้เขาหมดรอบแสดงแล้ววว…ไปที่อื่นไป๊ มือบางทำท่าโบกไล่ แน่ะ! ไม่ไป ไปเองก็ได้วะ…

ไออุ่นรีบหมุนตัววิ่งหนีเข้าไปในฝูงชนนักท่องเที่ยวทั้งไทยและเทศด้วยความเร็วเท่าที่มนุษย์คนหนึ่งจะเร็วได้ กึ่งวิ่งกึ่งเดินเบี่ยงหลบไปเรื่อยๆ อย่างไม่รู้จุดหมาย เธอต้องหนีให้พ้น…พ้นไหม…พ้นไหม

“กรี๊ดดด! อุ๊บ!”

ไม่พ้น…เธอหนีไม่พ้นหรือนี่ ไออุ่นที่โดนล๊อคคอปิดปากพยายามดิ้นรนขัดขืนอย่างคนที่กำลังเอาตัวรอดจากความตาย และอาเฮียแกโหดได้ใจจริงๆ คนมากมายแต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาช่วยเธอเลยสักคน พวกแล้งน้ำใจ ถ้าตายไปจะตามมาหลอกมาหลอน ไออุ่นคร่ำครวญ น้ำตาเริ่มซึมจากหางตา

แต่…เอะ! มีเสียงหัวเราะสดใสใกล้ๆ หู

เธอหยุดดิ้นและหันขวับ!

“จ๊ะเอ๋! ยัยออออ” ใบหน้าทะเล้นปรากฏตรงหน้าและคนที่เรียกเธอว่า ‘ออออ’ ไม่มีใครเลย…

“อีนังวิทยา!”

“ว๊าย! หยาบคาย…ไอซ์…บอกให้เรียกไอซ์ให้ติดปาก วิทยงวิทยาอะไรลืมมันไปได้เลย บอกไม่รู้จักฟังเดี๋ยวแม่ฆ่าหักคอเลยนี่”

ไอซ์ชื่อเล่นที่ตั้งขึ้นใหม่หรือวิทยาชื่อจริงในบัตรประชาชนจีบปากจีบคอสั่งสอนเพื่อนสาวคนสวยอย่างไม่จริงจังนัก ขณะเดียวกันก็คอยเล่นหูเล่นตาให้ท่าฝรั่งที่เดินเฉียด เดินห่าง แต่ไม่ห่างจากเรดาห์จับผู้ชายของนางเป็นระยะๆ

“ก็ใครใช้ให้แกเล่นแบบนี้ล่ะ”

ไออุ่นสะบัดตัวออกห่างเพื่อนสาวประเภทสองร่างบึก ป้ายมือปาดหางตาป้อยๆ ขณะที่ใจยังเต้นระส่ำอกสั่นขวัญแขวน

“โอ๋…ขวัญเอ๋อขวัญมาแม่นางออออ” ออออ เป็นชื่อย่อจากชื่อเต็ม ไออุ่น ซึ่งก็ไม่รู้ว่ามันต่างกันตรงไหนสองพยางค์เหมือนกัน แต่ถึงอย่างนั้นเจ้าของชื่ออย่างเธอก็ไม่เคยค้าน แม้ได้ยินตอนแรกจะงงระคนขำไม่น้อย ดีน่ะที่ชื่อ ไออุ่น ถ้าชื่อ ดวงดาว ล่ะมีหวังฮากว่านี้

“เอ้อ แล้วนี่เธอ…ไหนว่าจะกลับโรงแรมไงยะหล่อน ทำไมมาวิ่งลิ้นห้อยหน้าตื่นอยู่แถวนี้ล่ะ หรือว่าโดนฝรั่งไล่ตะครุบ ไหนๆๆ คนไหนเอ่ย…หล่อไหม”

“ไม่! เฮ้ย! ไม่ใช่” มือบางตีเข้าที่ไหล่กว้างภายใต้เสื้อรัดติ้ว “ฉันแค่เปลี่ยนใจเท่านั้น เห็นหลังแกไวๆ เลยรีบวิ่งตามมา”

“อ๋อ….แล้วไป” บอกอย่างไม่ติดใจสงสัยอะไร จากนั้นก็คว้าเกี่ยวแขนเรียวเล็กเข้าไปกอดและยิ้มอย่างหมายมาด “งั้นเราสองไปเดินท่องราตรีส่องหนุ่มๆ กันดีกว่า” ไออุ่นพยักหน้ารับอย่างไว เกาะแขนล่ำเอาไว้แน่น ณ ตอนนี้จะพาเธอไปไหนก็ได้ทั้งนั้นแหละ ไม่เกี่ยงขอให้มีชีวิตรอดปลอดภัยกลับไปหายายที่บ้านก็พอ

“กะจะมาพักผ่อนแม่งมาทำให้เสียอารมณ์”

ชายหนุ่มหน้าตาดุดันรกครึ้มไปด้วยหนวดเคราและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงล้วงบุหรี่ขึ้นมาจุดพลางบ่นอย่างหงุดหงิด