เกมรักบรรณาการร้อน

ไมก้า พาสคาร์รี่ อดีตทหารหน่วยรบพิเศษ SAS ทายาทโดยตรงเพียงคนเดียวของตระกูลพาสคาร์รี่ที่มีธุรกิจมากมายมหาศาลเกือบทุกแขนงอยู่ในมือ หลังจากปลดประจำการตัวเองจากอาชีพที่รักเพราะสูญเสียดวงตาข้างขวาจากการปฏิบัติหน้าที่ ไมก้าห์ก็เขามารับตำแหน่งผู้กุมบังเหี้ยธุรกิจทุกอย่างต่อจากบิดารวมถึงศัตรูคู่แค้นต่างๆ ที่ขยันตามล้างตามฆ่าหมายเอาชีวิตได้ทุกฝีก้าว แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชนเรื่องแค่นี้ไม่ได้ทำให้เขาหวาดกลัวหรือสะดุ้งสะเทือนเลยแม้แต่น้อย

ดวงตาดุกร้าวที่เหลือเพียงข้างเดียว ส่วนอีกข้างถูกผ้าคาดตาสีดำสนิทปิดเอาไว้กวาดมองไปทั่วบริเวณที่ตัวเองก้าวผ่านอย่างไม่วางใจ แม้คืนนี้เขาจะจัดการไปแล้วหนึ่ง แถมมีผู้หญิงเอ๋อๆ มาเห็นและวิ่งหนีป่าราบหนีไปไหนแล้วก็ไม่รู้ หรือยัยนั่นจะไปแจ้งตำรวจ คงเจอหรอก คนอย่างเขาไม่คิดจะทิ้งหลักฐานให้ใครดมกลิ่นได้ง่ายๆ

และหมอนี้จัดการไปอีกสอง เขาเหลือบตามอง คาร์ลอส เลขาพ่วงตำแหน่งบอดีการ์ดที่เดินเก๊กหน้าหล่อให้สาวแท้สาวเทียมแทะโลมและส่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้เป็นระยะๆ แต่ทันทีที่พวกเธอเหล่านั้นมองเลยผ่านมาที่เขาเป็นต้องสะดุ้งโหยงรีบหลบสายตาก้มหน้าเดินหนีแทบจะทันที ฮึ! ไม่แปลกหรอกเพราะดูยังไงๆ ก็เทพบุตรเดินคู่มากับมหาโจร

มันเทพบุตร เขามหาโจร

“นี่เหรอที่นายบอกจะพามาดูโชว์” ไมก้าห์ทิ้งก้นบุหรี่ลงพื้นแล้วใช้ปลายเท้าบดขยี้ เงยหน้าขึ้นมองภาพนางโชว์ในชุดอลังการตรงหน้า

“ใช่ แต่ดูเหมือนวันนี้จะหมดรอบแล้ว”

คาร์ลอสบอดี้การ์ดสุดหล่อลูกเสี้ยวบราซิล-อังกฤษ-ไทยพลิกนาฬิกาข้อมือดูพลางยักไหล่ ไม่ทัน พวกเขาเสียเวลาไปกับการโดนไล่ล่าและเป็นฝ่ายไล่ล่าไปเป็นชั่วโมง

“ไม่มีอะไรน่าจรรโลงใจสักอย่าง”

“นั่นเป็นไง” ไมก้าห์หันขวับตามที่บอดีการ์ดพยักพเยิดด้วยรอยยิ้มแปลกๆ และเป็นจังหวะเดียวกับที่แขนของเขาโดนรวบไปกอด

“หาเพื่อนเที่ยวหรือคะสุดหล่อ ไปด้วยกันไหม เถื่อนเร้าใจอย่างนี้ชอบ…”

แต่กูไม่ชอบ…ไมก้าห์สบถในใจ รูปร่างก็เล็กบางดีอยู่ หน้าอกหน้าใจที่ดันขึ้นมาจนล้นทะลักเสื้อเกาะอกก็พอดูได้ แต่หน้าที่โบ๊ะจนขาววอกหันมองทีสะดุ้ง เสียงใหญ่ที่ดัดจนเล็กแหลมชวนขนลุกนี่แหละทำให้ชายหนุ่มสะบัดขยับตัวหนีแล้วดันร่างสูงของคาร์ลอสไปให้เธอคนที่ยืนกะพริบตาปริบๆ ขนตาปลอมยาวหนาเป็นแพขยับพึ่บๆ และไม่ผิดหวังนางคว้าหมับทันที เขาเองก็เดินหนีทันทีเช่นกัน ไม่สนใจด้วยว่าคาร์ลอสจะเอาตัวรอดจากสาวประเภทสองหิวโซคนนั้นได้อย่างไร

ไมก้าห์เดินทอดน่องดึงบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบอัดเข้าปอดอีกครั้ง ขณะที่สายตาก็กวาดมองผู้คนที่เดินกันขวักไขว่ เขาแทบจะไม่สนใจร้านรวงสองข้างทางอย่างนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ เขาเดินตรงไป…ตรงไป…และก็ตรงไป ก่อนจะเลี้ยวเข้าผับแห่งหนึ่งที่คิดว่าน่าจะดีในสายตา

ร่างสูงใหญ่ที่เดินเข้ามาเป็นจุดสนใจของนักท่องเที่ยวคนอื่นๆ พอสมควร ไม่ใช่เพราะหล่อสะดุดตา หากแต่สภาพเยี่ยงโจรสลัดนั่นต่างหากเล่า เจ้าตัวรู้ดีแต่ไม่คิดจะสนใจปัจจุบันคนส่วนใหญ่ตัดสินกันจากรูปลักษณ์ภายนอกมากกว่าข้างใน ดังนั้นไม่แปลกเลยที่หลายๆ คนกระโดดเข้าใส่ก้อนกรวดที่ถูกห่อหุ้มด้วยเปลือกสวยงามมากกว่าเพชรแท้ที่ห่อหุ้มด้วยผ้าขี้ริ้ว