ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ซีรีส์ยั่วให้พี่รัก

ซีรีส์ยั่วให้พี่รัก

เรื่องราวของหญิงสาวผู้มั่นคงในรักแท้ต่อพี่ชายข้างบ้านมานานแสนนาน เมื่อถึงเวลาที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ เธอจึงตัดสินใจก้าวข้ามเส้นกั้นความเป็นพี่น้องด้วยความร่าเริงและเสน่ห์อันอบอุ่นที่ยากจะต้านทาน การรุกคืบครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการยั่วยวนให้เขาหวั่นไหวชั่วคราวเท่านั้น แต่เธอยังต้องการพิสูจน์ให้เขาประจักษ์ว่า ความรู้สึกของเด็กสาวในวันวานได้บ่มเพาะจนกลายเป็นความรักที่หนักแน่น พร้อมที่จะยืนหยัดเคียงข้างในฐานะคนรักอย่างเต็มตัวและยั่งยืนตลอดไป
ตอน
แชร์

ตอน 2

“พี่ขอถามแค่อย่างเดียว”

“ถามอะไรคะ”

“เธอคิดจะยั่วพี่เล่น ๆ หรือคิดจะให้พี่รับผิดชอบจริง ๆ” หญิงสาวยิ้มก่อนตอบอย่างใสซื่อ

“หนูไม่เล่นกับใครหรอกค่ะ หนูทำเฉพาะกับพี่คนเดียว”

เสียงฟ้าร้องกลางดึกปลุกพีรวัฒน์ให้ลืมตาตื่น ฝนกระหน่ำลงอย่างไม่ลืมหูลืมตา พร้อมกับเสียงเคาะประตูเบา ๆ ด้านล่าง

ก๊อก ๆ ๆ ชายหนุ่มลุกเดินลงบันไดอย่างหงุดหงิดกึ่งกังวล เปิดประตูและเจอกับวดีในสภาพที่เขาไม่เคยคาดคิด

เธอสวมเพียงชุดคลุมเปียกฝนแนบเนื้อ ร่างทั้งร่างเปียกชื้น จนมองเห็นสัดส่วนทั้งหมดได้อย่างชัดเจน

“หนูเปียกฝนค่ะ หนาวมากเลย พี่ช่วยหนูหน่อยนะคะ” เสียงสั่นเครือกับดวงตาใส ๆ ที่มองตรงเข้ามา ไม่มีใครทนได้ โดยเฉพาะคนที่มีใจอยู่แล้ว

พีรวัฒน์ดึงเธอเข้ามาในบ้าน แล้วปิดประตูเหลือเพียงลมหายใจที่ถี่กระชั้นของทั้งคู่

“ถอดออกสิ เดี๋ยวไม่สบาย” เขาบอก ขณะหยิบผ้าขนหนูยื่นให้ แต่วดีกลับยิ้ม และปลดสายชุดคลุมลงกับพื้นช้า ๆ

ชุดคลุมหล่นกองกับพื้น เหลือเพียงร่างเปลือยเปล่าเปียกชื้นตรงหน้า ผิวเนียนชุ่มหยดน้ำ หัวนมตั้งชันเพราะอากาศเย็น

“หนูสั่นเพราะหนาวนะคะ อยากให้พี่กอดแน่น ๆ” พีรวัฒน์แทบไม่ต้องคิด ร่างสูงพุ่งเข้าประชิด ดึงร่างเธอเข้ามากอด ปากประกบลงอย่างรุนแรง

ครั้งนี้ไม่ใช่แค่จูบ แต่มันคือการระเบิดอารมณ์ที่สะสมมานาน

เขากดเธอลงกับโซฟาตัวใหญ่กลางห้อง ดึงขาเรียวออกจากกันอย่างไม่อ่อนโยน

ปลายนิ้วหนาไล้ผ่านเนินอ่อนนุ่มที่ฉ่ำเยิ้ม วดีสะท้านครางในลำคอ

“พี่ อย่าหยุดนะคะ หนูอยากให้พี่เอาหนู”

“แน่ใจนะหนูดี” เธอยิ้ม สะโพกขยับรับอย่างท้าทาย

“หนูอยากเป็นของพี่มานานแล้ว” เขาไม่อ้อมค้อมอีกต่อไป

ปลดกางเกงตัวเองออกจนหมด ร่างแกร่งเผยให้เห็นสิ่งที่ซ่อนอยู่ ดุดัน ใหญ่โต พร้อมใช้งาน เมื่อเขากระแทกท่อนเอ็นเข้าไป เธอก็ครางแทบขาดใจ

“อ๊ะ...พี่พี หนูเจ็บ แต่มันดี อ๊า” พีรวัฒน์กัดฟัน ฝังตัวเข้าไปลึกทีละนิดจนสุดลำ

“แน่นมาก พี่จะไม่ไหวแล้วนะหนูดี” เสียงกระแทกดังก้องกับจังหวะเร่งเร้าที่เร็วขึ้น เร็วขึ้น เสียงครางของเธอสลับกับเสียงลมหายใจร้อนผ่าวของเขา

“พี่แตก พี่จะแตกแล้ว”

“แตกมาเลยค่ะ แตกให้เต็มร่องหนูเลยนะพี่ หนูชอบ” ร่างกายของทั้งคู่กระตุกแรงพร้อมกัน

เขาปลดปล่อยน้ำรัก เข้าไปในตัวเธอจนล้นทะลัก ร้อนจัดจนเธอขาสั่น เขากอดเธอแน่นแนบอก ฝังจมูกลงที่ซอกคอ เสียงหอบเบา ๆ กับหัวใจที่เต้นถี่

“หนูดี พี่ขอโทษ พี่ห้ามใจไม่ได้”

“หนูดีเต็มใจค่ะ หนูเป็นของพี่แล้ว และจะเป็นแค่ของพี่คนเดียว” ตั้งแต่คืนที่เขากอดเธอแน่นแนบอก ปลดปล่อยทุกหยาดหยดใส่ร่างกายของเธอ

ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เขาไม่ใช่พี่ชายเพื่อนผู้เงียบขรึมอีกแล้ว แต่กลายเป็น พี่ที่หื่นพร้อมจะขย้ำเธอทุกครั้งที่ได้อยู่ลำพัง

เย็นนั้น... พีรวัฒน์มาเคาะประตูบ้านเธอ มือถือกล่องขนมเล็ก ๆ แต่สิ่งที่ตาเขาจ้องกลับไม่ใช่ของในมือ

วดีเปิดประตูในชุดนอนบางเฉียบอีกครั้ง แค่ก้าวออกจากห้อง เขาก็ปิดประตู แล้วดันร่างเธอติดผนัง

“หนูดี ยั่วพี่อีกแล้วใช่ไหม” เสียงเขาแหบพร่า มือร้อนวาบสอดเข้าที่เอว ดันชุดนอนขึ้นแบบไม่สนโลก

“หนูไม่ได้ยั่วค่ะ” ริมฝีปากชายหนุ่มบดขยี้จูบเธอรุนแรงราวกับคนหิวโหย มืออีกข้างสอดเข้ากางเกงในลูกไม้ เลื่อนผ่านกลีบนุ่มที่เปียกเยิ้มจนชุ่ม

“เยิ้มแบบนี้ ยังกล้าบอกว่าไม่ได้ยั่วพี่”

เขากัดฟัน ดึงชั้นในออกอย่างไม่ปรานี รีบถอดกางเกงตัวเองลงอย่างรวดเร็ว

“งั้นพี่จะเอาหนูเดี๋ยวนี้เลย อย่าร้องให้ใครได้ยินนะ”

“อ๊ะ... พี่พี มันใหญ่” เขากระแทกใส่เธอเต็มแรง เสียงเนื้อกระทบเนื้อสลับกับเสียงหอบหายใจ

พีรวัฒน์ยกขาข้างหนึ่งของเธอพาดเอว จับกระแทกติดผนังจนบ้านสั่นตามแรงตัณหา

“พี่ไม่ไหว หนูดีของพี่มันตอดแน่นเกินไป”

“แตกในเลยค่ะพี่ หนูชอบเวลาพี่ปล่อยข้างใน”

หลังจากแตกใส่เต็มร่องเธออีกครั้ง พีรวัฒน์พาเธอขึ้นไปบนห้อง แล้วจัดเธอบนเตียงอีกรอบ คราวนี้ไม่ใช่แค่เซ็กซ์ แต่คือ การลงโทษจากความคลั่งรัก

เขาใช้ลิ้นลากผ่านทั่วร่าง ราวกับจะจดจำเธอด้วยปาก ดูดเม็ดเล็กกลางกลีบเนื้อจนเธอเกร็งกระตุก น้ำแตกใส่ลิ้น

“หนูดีเป็นของพี่ เข้าใจไหม”

“ค่ะพี่พี หนูเป็นของพี่ เอาหนูอีกได้ไหม” พีรวัฒน์จับร่างบางนอนคว่ำ กระแทกจากด้านหลังจนเตียงโยก

“อย่าร่านกับใครนอกจากพี่ เข้าใจไหม”

“หนูร่านแค่กับพี่คนเดียว อ๊า... แตกอีกแล้ว” เขากระตุกใส่เธออีกรอบ แตกซ้ำจนน้ำไหลย้อยลงเรียวขา

วดีสั่นระริกจนหมดแรง หลับคาอกเขาโดยไม่มีแรงแม้แต่จะหายใจ พีรวัฒน์ลูบผมเธอเบา ๆ กดจูบหน้าผากที่ชื้นเหงื่อ

“เธอไม่ใช่เด็กน้อยของพี่อีกแล้ว แต่เป็นผู้หญิงที่พี่อยากครอบครองทั้งตัวและหัวใจ”

“ครั้งแรก พี่เผลอ ครั้งที่สอง พี่หิว แต่คืนนี้ พี่จะไม่ออมมืออีกแล้วนะหนูดี” พีรวัฒน์ลากวดีจากในครัวขึ้นห้องหลังเธอพูดเพียงว่า

“ถ้าพี่ไม่เอาหนู หนูจะไปให้คนอื่นเอา” ประโยคนั้นทำให้สติของชายหนุ่มหลุดกระเจิง

เขากระชากเธอขึ้นนั่งตัก จูบแบบดูดดื่มไม่ให้ออกเสียงใด ๆ ได้

“จะให้ใครเอา หึ หนูดี” เขาตะคอกเสียงแหบพร่าขณะมือรูดกางเกงในลูกไม้ลงจากเรียวขาขาว แล้วใช้สองนิ้วเกี่ยวกลีบเนื้อแยกออกให้เห็นชัด น้ำใสฉ่ำเยิ้มไหลเต็มร่อง

เขาจับเธอคว่ำหน้า แล้วกดสะโพกขึ้นสูง ปลายท่อนเอ็นดุนดันเข้ามาอย่างรุนแรง เสียงดัง ปั่ก! เมื่อท่อนเอ็นเขาเสียบพรวดจนสุด

“อ๊า พี่พี ลึกมาก ร่องหนูจะฉีกแล้ว”

“ก็อยากให้พี่เอานี่ จะถอยไม่ได้แล้วนะหนูดี” เสียงกระแทกรัวต่อเนื่อง สลับเสียงครางสั่นระริก เขากระแทกเร็วไม่ผ่อนแรงเลยแม้แต่นิด

“หนูดีของพี่ จะต้องแตกพร้อมพี่ทุกครั้ง จำไว้” พีรวัฒน์เร่งจังหวะ เอวกระแทกถี่ยิบจนเสียงกลีบเนื้อกระทบดัง พั่บ พั่บ พั่บ

มือหนาฟาดแก้มก้นขาวแดงระเรื่อ ก่อนวนปลายนิ้วบนเม็ดเล็กหน้าร่องจนวดีกรีดร้องเสียงลั่น

“อ๊ะ พี่พี หนูจะเสร็จ พี่จะปล่อยในไหมคะ” เขากัดฟันขณะจับเอวเธอแน่น แล้วกระแทกสุดแรง

“แตกให้เต็มร่องเลย”

“อ๊า พี่ แตกแล้ว แตกพร้อมพี่เลย” น้ำรักของเขาปล่อยพุ่งเข้าร่องอ่อนนุ่ม เสียงกระฉอกดังลั่น ขณะท่อนเอ็นเขายังคาไว้ในร่องที่บีบรัดตุบ ๆ ไม่ยอมปล่อย เขาไม่ทันถอนตัว พีรวัฒน์ก็พลิกเธอหงายแล้วกดลงอีกรอบ

“รอบเดียวไม่พอ หนูจะได้รู้ว่าทำให้พี่คลั่ง จะต้องรับผิดชอบยังไง” เขาทาบตัวลงไปเต็มแรง มือล็อกข้อมือทั้งสองไว้เหนือหัว แล้วเริ่มซอยอีกครั้ง ทั้งที่น้ำยังล้นร่อง

“หนูดีตอดแรงมาก พี่จะไม่หยุดจนกว่าหนูจะร้องขอชีวิต” เสียงครางสะท้อนผนังห้อง เตียงโยกตามแรงเอวที่กระแทกอย่างหื่นกระหายไม่หยุด

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย นายหัวขาปรานีหนูหน่อย
8.9
นายหัวอารัณย์เคยพยายามหักห้ามใจโดยอ้างว่าเพลงขวัญยังเด็กเกินไปและไม่ใช่ผู้หญิงในอุดมคติ แต่สุดท้ายเขากลับพ่ายแพ้ต่อความต้องการและลุ่มหลงในรสชาติของหญ้าอ่อนจนถอนตัวไม่ขึ้น แม้ฝ่ายหญิงจะอ้อนวอนขอความปรานีเพราะร่างกายเริ่มรับไม่ไหว แต่การตอบสนองที่สวนทางกับคำพูดของเธอกลับยิ่งกระตุ้นให้ชายหนุ่มอยากครอบครองเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้จักพอ บทพิสูจน์ความอดทนครั้งนี้จะสิ้นสุดลงที่ตรงไหน เมื่อความปรารถนาอันเร่าร้อนของเขาดูเหมือนจะไม่มีวันจางหายไปง่ายๆ
หน้าปกนวนิยาย รักร้อนเพลิงริษยา
8.3
‘เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...’ ร่างของณิชาถูกผลักลงไปที่พื้น ใบหน้าบวมช้ำที่แก้มมีรอยฝ่ามือทับซ้อนกันหลายแห่ง ที่มุมปากทั้งสองข้างมีเลือดซึมออกมา ลูกน้องทั้งสามไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามปราม ถึงแม้ว่าจะสงสารณิชาจับใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของใครทำร้ายผู้หญิงมากขนาดนี้ อย่างมากก็แค่ตบทีสองทีเป็นการสั่งสอน แต่นี่มันไม่ใช่แค่การสั่งสอน เหมือนกับระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาทั้งวัน ยิ่งมาได้ยินคำพูดที่กวนโทสะด้วยแล้ว เจ้านายของเขาจึงระงับอารมณ์ไม่อยู่ “เธอกล้ามากนักที่ตบหน้าฉัน...ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าตบฉันเลย” เสียงของเขาตวาดลั่น “ก็มีซะสิ...ไอ้หน้าตัวเมียรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิง” ณิชาลุกขึ้นยืนตวาดออกไปอย่างไม่ยอมแพ้ วาจาที่ถูกเอ่ยออกไปทำให้ร่างของรัฐกฤตญ์สั่นด้วยความโกรธ เขาไม่เคยรู้สึกโกรธใครมากเท่านี้มาก่อน ยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว ณิชาเป็นคนแรกที่กล้าว่าเขารุนแรงขนาดนี้ ‘อย่างนี้มันต้องสั่งสอนให้รู้สึก...ว่าอย่าบังอาจมาว่าคนอย่างเขา’ ร่างของณิชาถูกลากไปตามพื้นพรม จุดหมายปลายทางคือห้องนอนที่เธอนอนเมื่อคืน ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกโยนลงบนที่นอนอย่างแรง พร้อมกับเสียงประตูที่ถูกปิดอย่างแรง ดินแดน วิทยาและอุดมมองหน้ากัน รู้ว่าหญิงสาวที่อยู่ข้างในจะถูกลงโทษยังไง ก่อนที่พวกเขาทั้งสามจะเดินออกไปจากห้องชุดของเจ้านายมีเพียงอย่างเดียวที่เขาได้ยิน คือเสียงหวีดร้องของณิชาที่ดังลอดออกมาเท่านั้น ณิชาร้องสุดเสียงเมื่อมือหนาของเขา กระชากเสื้อผ้าของเธออย่างแรงสองสามครั้ง ก่อนที่มันจะขาดออกจากกัน บางส่วนอยู่ในมือของเขาและบางส่วนอยู่ที่เตียงนอน ณิชาคว้าผ้าห่มที่อยู่ใกล้มือ มาปกปิดท่อนบนที่ไร้อาภรณ์ มีเพียงเสื้อในที่ขาดแหว่งตามแรงกระชาก แต่มันก็ไม่สามารถปกปิดอะไรได้เลย ร่างของณิชากระเถิบหนีร่างของเขาที่เดินเข้ามาที่เตียงอย่างหวาดกลัว ข้อเท้าบางลูกจับด้วยมือหนาแล้วถูกลากเข้ามาหาเขา “คุ...คุณจะทำอะไรฉัน?” ณิชาพูดอย่างหวาดๆ รัฐกฤตญ์ยิ้มมันเป็นรอยยิ้มที่เธอไม่ชอบเลย ยิ้มมุมปาก หากดวงตาเปล่งประกายด้วยความโกรธ “จะกลัวทำไมเก่งนักไม่ใช่เหรอ?...เก่งให้ตลอดสิ...” รัฐกฤตญ์พูดพร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเขาออก จนเหลือแต่ร่างเปล่าเปลือย จ้องมองร่างของณิชาอย่างไม่วางตา ณิชาเองที่เป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีเขา เพราะเธอไม่เคยเห็นผู้ชายเปลื้องผ้าต่อหน้ามาก่อน นี่เป็นครั้งแรก “ออกไปนะอย่าเข้ามา...บอกให้ออกไป” ของที่อยู่ใกล้มือณิชาถูกโยนออกไปปะทะร่างของเขา แต่มีสิ่งเดียวที่เป็นของหนักนั่นก็คือนาฬิกาตั้งโต๊ะที่ทำจากไม้ ลอยไปโดนที่หางคิ้วของเขาอย่างแรง “โอ๊ย...” รัฐกฤตญ์ใช้มือของเขาคลำที่หางคิ้ว มีความรู้สึกชานิดๆก่อนจะสัมผัสกับน้ำเหนียวๆที่อยู่บริเวณนั้น ลดมือที่คลำที่หางคิ้วมาดู น้ำเหนียวๆที่ว่านี้คือเลือด ดวงตาของรัฐกฤตญ์มองที่ฝ่ามือที่มีเลือดอยู่ สลับกับใบหน้าที่ซีดเซียวของณิชา เมื่อรู้ว่าเธอทำร้ายเขาถึงกับเลือดตกยางออก “เธอ...เธอกล้ามากนักที่ทำฉันถึงขนาดนี้” เสียงกราดเกรี้ยวดังลั่นไปทั่วห้อง “คนอย่างคุณโดนแค่นี้มันยังน้อยเกินไป...ถ้าฉันฆ่าคุณได้...ฉันก็จะฆ่า” ณิชาตวาดกลับไปเสียงดังไม่แพ้กัน ตอนนี้รัฐกฤตญ์โกรธและโมโห จนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สิ่งที่เขารับรู้ตอนนี้ก็คือต้องสั่งสอนผู้หญิงคนนี้ให้หลาบจำว่าอย่างมาลองดีกับเขา
หน้าปกนวนิยาย พันธะรักซาตานเถื่อน
8.8
วิลาสินีตัดสินใจหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เพื่อเลี้ยงดูลูกเพียงลำพังโดยไม่คิดพึ่งพาพ่อของเด็ก หลังจากที่เขาเคยมองข้ามความรักของเธอไปอย่างไม่ใยดี ทว่าเมื่อโชคชะตาเหวี่ยงให้ทั้งคู่กลับมาพบกันอีกครั้ง ความใกล้ชิดที่แสนหวานกลับทำให้เธอเริ่มหวั่นใจ เธอไม่แน่ใจว่าท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขาคือความรักที่แท้จริง หรือเป็นเพียงแผนการอันแยบยลเพื่อทวงสิทธิ์ในตัวทายาทกันแน่ ท่ามกลางความระแวงในใจ เธอจะกล้าเชื่อใจซาตานที่เคยทำร้ายจิตใจเธอได้ลงหรือไม่
หน้าปกนวนิยาย การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน
7.8
ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ฉันต้องทนสู้กับโรคร้ายเพียงลำพังเพื่อทำหน้าที่ภรรยาที่ดีส่งเสริม คราม สามีสถาปนิกผู้รุ่งโรจน์ แต่ความภักดีนั้นกลับถูกตอบแทนด้วยการนอกใจ เมื่อเขาเลือกเด็กฝึกงานที่กำลังตั้งท้องและมองความเจ็บป่วยของฉันเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ แม้แต่แม่แท้ๆ ยังเข้าข้างเขา ทว่าเมื่อผลตรวจยืนยันว่าฉันเป็นมะเร็งสมองระยะสุดท้าย ความเศร้าก็เปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว ฉันจะไม่ยอมตายอย่างเหยื่อที่น่าสงสาร แต่จะขอใช้เวลาที่เหลือทำให้เขาต้องชดใช้และจดจำความผิดพลาดนี้ไปชั่วชีวิต
หน้าปกนวนิยาย มนตราจอมพยศ
9.2
เมื่อดาราเนตรพยายามทำเป็นลืมคำขอร้องที่เคยให้ไว้กับปรมัตถ์เพื่อหนีจากสถานการณ์ชวนหวั่นไหว ชายหนุ่มเจ้าเล่ห์จึงใช้โอกาสนี้ทวงสัญญาด้วยบทลงโทษสุดเร่าร้อน เขาเสนอทางเลือกระหว่างรอยจูบกับการกลืนกินเธอไปทั้งตัว หญิงสาวจึงต้องใช้ไหวพริบเข้าแลกเพื่อหาทางรอดจากเงื้อมมือพยศร้ายด้วยการต่อรองเวลาและใช้เสน่ห์เย้ายวนเข้าสู้ ทว่าภายใต้ข้อตกลงที่ดูเหมือนเธอจะเป็นฝ่ายคุมเกม ปรมัตถ์กลับซ่อนแผนการบางอย่างไว้เพื่อกำราบเธอให้อยู่หมัดในวันพรุ่งนี้
หน้าปกนวนิยาย ในวันขอถอนหมั้น ลุงขี้โกงก็บีบเอวเพื่อล่อลวง
8.4
เฉินจินอันลูกสาวที่ถูกทอดทิ้งกลับมาพบว่าคู่หมั้นทรยศไปหาลูกบุญธรรม เธอจึงเลือกแก้แค้นด้วยการมีความสัมพันธ์กับชื่อหยานโจวอาของเขา ชายผู้เคร่งขรึมกลับตบะแตกในคืนเดียว แม้เขาจะอ้างว่าสนใจเพียงกามารมณ์แต่เธอกลับเยาะเย้ยในความไร้ฝีมือ ทว่าความจริงเธอกลายเป็นสะใภ้ใหญ่ที่อดีตคู่หมั้นต้องก้มหัวให้ พร้อมเปิดตัวตนที่แท้จริงในฐานะมหาเศรษฐีสาวผู้ทรงอิทธิพลโดยไม่ต้องพึ่งพิงอำนาจตระกูลใดเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง