ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ซีรีส์ยั่วให้พี่รัก

ซีรีส์ยั่วให้พี่รัก

เรื่องราวของหญิงสาวผู้มั่นคงในรักแท้ต่อพี่ชายข้างบ้านมานานแสนนาน เมื่อถึงเวลาที่เติบโตเป็นผู้ใหญ่ เธอจึงตัดสินใจก้าวข้ามเส้นกั้นความเป็นพี่น้องด้วยความร่าเริงและเสน่ห์อันอบอุ่นที่ยากจะต้านทาน การรุกคืบครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการยั่วยวนให้เขาหวั่นไหวชั่วคราวเท่านั้น แต่เธอยังต้องการพิสูจน์ให้เขาประจักษ์ว่า ความรู้สึกของเด็กสาวในวันวานได้บ่มเพาะจนกลายเป็นความรักที่หนักแน่น พร้อมที่จะยืนหยัดเคียงข้างในฐานะคนรักอย่างเต็มตัวและยั่งยืนตลอดไป
ตอน
แชร์

ตอน 3

น้ำรักไหลเปียกเตียงเป็นวงกว้าง แต่นั่นยิ่งทำให้เขาเร่งกระแทกเร็วยิ่งขึ้น วดีหมดแรงตัวอ่อน ปลายเท้าชี้สั่น สายตาเคลิ้มฝัน พีรวัฒน์ก้มลงจูบหน้าผากเธอ แล้วกระซิบเสียงแหบพร่า

“ยั่วพี่ก่อน อย่ามาร้องทีหลังนะ หนูดี”

“พี่จะเอาทุกคืน จนหนูไม่มีแรงไปยั่วใครได้อีก”

หลังจากวันนั้น ไม่มีคืนไหนที่เธอได้พัก ไม่มีวันไหนที่เขาไม่เอาเธอ พีรวัฒน์เคยคิดว่าผู้หญิงที่ยั่วผู้ชายคือสิ่งต้องห้าม แต่ตอนนี้ เขาอยากให้ หนูดีร่านแค่กับเขา ทุกวัน

เช้า ยังไม่ทันแต่งตัว หนูดีเดินเข้าห้องน้ำเพื่อแปรงฟัน แค่เปิดประตู ก็เจอเขายืนเปลือยรออยู่แล้ว

“พี่ เขินนะคะ” เธอหลบสายตาแต่ยิ้ม

“เมื่อคืนพี่ยังไม่อิ่ม หนูดีเข้าใจไหม” เขาดึงเธอเข้าอ้อมแขน ปลดเสื้อนอนตัวบางจนหลุดจากตัวในพริบตา

ดันหลังเธอพิงกระจก จากนั้นก็คุกเข่าลงแล้วฝังหน้าระหว่างขา ปลายลิ้นลากผ่านกลีบที่อ่อนนุ่ม ปัดวนรัว ๆ จนร่างบางสะดุ้งเร่า มือจิกไหล่แน่น

“อ๊ะๆ พี่พี หนูเสียว จะยืนไม่ไหวแล้ว”

“ก็ครางดัง ๆ ให้พี่ฟังสิ”

ระหว่างทำอาหารเย็น วดีสวมแค่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ของเขา กำลังหั่นผักอยู่

พีรวัฒน์เดินเข้ามาด้านหลัง โอบเอว สอดมือล้วงเข้าใต้ชายเสื้อ มือหนาลูบผ่านสะโพกขึ้นไปบนหน้าอกแล้วบีบเต็มแรง

“แต่งตัวแบบนี้ หนูตั้งใจให้พี่เอากลางครัวใช่ไหม”

“เปล่าค่ะ แต่ถ้าพี่จะเอา หนูก็ไม่ห้ามนะ” เขากระชากกางเกงในตัวจิ๋วทิ้งกับพื้น กดเธอแนบเคาน์เตอร์ แล้วดันท่อนเอ็นเข้าร่องทันที

“อ๊า พี่พี มันเข้าลึก” เสียงเนื้อกระทบกันดังระงมในห้องครัว

พีรวัฒน์เอวสั่นรัว กระแทกเร็วขึ้นทุกวินาที

“ยั่วพี่แบบนี้ รับไปทั้งลำเลย”

“ใส่มาเลยค่ะ แตกในหนูเลย หนูชอบ” เขากระตุกปล่อยน้ำรักพุ่งใส่โพรงร้อน จนเธออ่อนแรงพิงเคาน์เตอร์ ยังไม่ทันล้างมือ พีรวัฒน์ก็ลากเธอลงนั่งบนพื้นหน้าทีวี

เขาควักท่อนเอ็นที่ยังแข็งโด่ ดันเข้าช้า ๆ ขณะที่เธอนั่งคร่อมบนตัวเขา

“หนูดีขยับเองสิ พี่อยากเห็นเวลาหนูร่อนใส่พี่” วดีค่อย ๆ ขยับสะโพก วนบดหัวท่อนเอ็นกับผนังด้านใน เสียงน้ำเฉอะแฉะดังชัด ขาเธอสั่น ใบหน้าหวานเหยเก

“อ๊า… หนูเสียว หนูจะเสร็จอีกแล้วค่ะพี่พี” เขาจับเอวเธอไว้แน่น กระแทกสวนขึ้นอย่างบ้าคลั่ง สองร่างกระแทกกันจนเป็นจังหวะรุนแรง

“พี่ก็จะแตกแล้ว”

“แตกในเลยค่ะพี่พี แตกให้เต็มร่องหนูอีก” น้ำรักพุ่งทะลักเข้าโพรงแคบอย่างรุนแรง วดีร้องครางลั่น กายกระตุกแรงจนร่องบีบตอดไม่หยุด

หลังเอากันจนหมดแรง วดีบอกว่าจะออกไปกินข้าวกับเพื่อนชายคนหนึ่ง พีรวัฒน์ตวัดตามองทันที กัดฟันแล้วบอกเสียงเข้ม

“จะออกไปยั่วให้ใครมองเหรอหนูดี”

“ถ้าไม่อยากให้ไป ก็จับหนูไว้สิคะ” เขาไม่พูดมาก ดึงเธอกลับไปบนเตียงแล้วกดเธอลงทันที

“พี่จะเอาให้เดินไม่ได้เลย จะได้ไม่กล้าไปยั่วใครอีก” เขากลายเป็นคนหื่นที่หวงเมียแบบสุดขีด พีรวัฒน์ตอนนี้ไม่สนอะไรแล้ว แค่ได้แตกในหนูดีทุกวันก็พอ

เขากำลังหลงเธอ หลงทุกรอยยิ้ม ทุกเสียง ทุกสัมผัส แต่เขาก็กลัว กลัวจะถลำลึกจนถอนตัวไม่ขึ้น แต่ร่างกายของเขานั้น ไม่เคยโกหก เพราะทุกคืน เขาต้องมีเธออยู่เคียงข้าง

คืนนี้... วดีไม่รอให้เขาเริ่มก่อน เธอถอดเสื้อผ้าทีละชิ้นช้า ๆ ต่อหน้าเขาอย่างจงใจ แววตาท้าทาย พร้อมคำกระซิบเสียงหวาน

“คืนนี้หนูขออยู่ข้างบนได้ไหมคะ หนูอยากขย่มพี่เอง” พีรวัฒน์นั่งพิงพนักเตียง มองร่างเปลือยของเธอค่อย ๆ คลานขึ้นเตียงช้า ๆ มือเธอกำท่อนเอ็นที่แข็งเต็มที่ของเขาไว้ แล้วค่อย ๆ กดสะโพกลง

“อ๊า... พี่พี มันใหญ่ มันเข้ามาหมดแล้วค่ะ” เธอเริ่มขยับช้า ๆ กดสะโพกลงลึกแล้วตวัดหมุน วนบดตรงจุดเสียวจนเขาสูดปากเสียงดัง มือของพีรวัฒน์กำขาเธอแน่น ขณะเธอเร่งจังหวะเร็วขึ้น ขึ้นลง ขึ้นลง เสียงเนื้อกระแทกเนื้อดัง ปั่ก ปั่ก ปั่ก!

หน้าอกกระเพื่อมตามแรงกระแทกของเธอ น้ำในร่องชุ่มจนเสียงเฉอะแฉะยั่วอารมณ์ทุกจังหวะ

“พี่พี หนูขย่มไม่ไหวแล้ว แตกได้ไหมคะ หนูจะเสร็จแล้ว”

“แตกพร้อมกันเลยหนูดี พี่จะปล่อยเข้าไปลึก ๆเลย” พอได้ยินเสียงเขา วดีก็เร่งขย่มสุดแรง ขย่มย้ำ ๆ จนเขากระตุก

“อ๊า พี่พี แตกแล้ว แตกในแล้ว” น้ำอุ่นร้อนพุ่งเข้าโพรงแคบเต็มแรง จนเธอกระตุกตัวซ้ำ ตัวสั่นสะท้านในอ้อมแขนเขา

หลังจากเธอซบลงบนอกเขา พีรวัฒน์ยังกอดเธอแน่น เขารักเธอแต่ยังไม่กล้าพูด เลยพลิกตัวเธอลงกับเตียง แล้วดันท่อนเอ็นเข้าซ้ำทันที

“พี่พี จะเอาอีกเหรอคะ”

“พี่ยังไม่พอ”

เขาซอยไม่หยุดเหมือนคนควบคุมอารมณ์ไม่ได้ กระแทกลึกจนหนูดีครางสุดเสียง ปลายเท้าชี้เกร็ง น้ำไหลเปียกเตียงเป็นวงกว้าง

“หนูจะไม่ไหวแล้วค่ะ พี่พี หนูจะแตกอีกแล้ว”

“แตกพร้อมพี่นะ พี่จะปล่อยในให้น้ำเต็มร่องเลย” เสียงครางลั่นห้องพร้อมเสียงเนื้อกระแทกกันหนักหน่วง เขากระตุกอีกครั้ง ปล่อยน้ำเข้าลึกจนสุด

เต็มร่องอีกครั้งแตกจนล้นทะลักไหลย้อยลงขาเธอ พีรวัฒน์ลูบผมเธอเบา ๆ แล้วกระซิบริมหู

“พี่อาจยังไม่กล้าบอกรัก แต่ทุกครั้งที่พี่แตกในร่องหนู พี่กำลังหลงรักหนูมากขึ้นเรื่อย ๆ” ข่าวลือแปลก ๆ เริ่มกระซิบในกลุ่มเพื่อนสนิทของวดี

ใคร ๆ ก็เริ่มสงสัย ว่าเธอกำลัง “คบซ้อน” หรือแอบมีอะไรกับใครบางคน

เพื่อนสนิทของเธอ และน้องสาวของพีรวัฒน์ เริ่มจับสังเกตจากรอยแดงบนต้นคอ รอยกัดตามเนินอก และอาการเดินขาถ่างหลังวันหยุด

“แกไปทำอะไรมาวะ รอยมันแดงชัดมาก”

“ก็...ยุงกัดน่ะ”

วดีตอบยิ้ม ๆ ทั้งที่ในใจหวนนึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่พี่พีกัดเธอแทบทั้งตัวตอนใกล้น้ำแตก

คืนนั้น วดีแอบออกมาหาพีรวัฒน์หลังบ้าน เขายืนรออยู่ตรงขอบสระว่ายน้ำส่วนตัว แสงไฟใต้น้ำส่องให้เห็นเงาเรือนร่างอวบใต้เสื้อกล้าม

เธอเดินเข้าหาในชุดคลุมสีขาวบางแนบร่างเปียกชื้นนิด ๆ จากไอน้ำรอบสระ

“พี่พี มีคนเริ่มสงสัยแล้วค่ะ”

“ก็ให้เขาสงสัยไปสิ แต่คืนนี้ พี่จะไม่ให้หนูได้กลับห้อง” เขาดึงเธอลงสระทันที น้ำเย็นปะทะผิว แต่ร่างสองร่างกลับเร่าร้อน พีรวัฒน์กอดรัดเธอใต้สายน้ำ ปากบดขยี้จูบหนักหน่วง มือหนาสอดผ่านชุดคลุม ดึงลงจากไหล่ เผยให้เห็นอกเปลือยเปล่าใต้แสงไฟ

“หนูชอบยั่วพี่”

“ค่ะพี่ หนูอยากให้พี่เอาหนูกลางน้ำ” เขายกขาเธอโอบเอว แล้วดันท่อนเอ็นเข้าร่องในทันที

เสียงกระแทกดัง ปั่ก ปั่ก ปั่ก ผสมเสียงหอบของเธอ พีรวัฒน์อุ้มเธอขึ้นคร่อมกลางน้ำ กระแทกเข้าร่องเธอจนน้ำในสระกระเพื่อมเป็นคลื่น

“พี่พี หนูเสียว จะเสร็จแล้ว แตกในหนูเลย”

“พี่จะปล่อยน้ำทุกหยดในร่องหนูดี เอาให้เดินไม่ไหวอีกสามวันเลย” เขาเร่งแรงจนเธอสะท้านทั้งตัว

แขนเธอเกาะคอเขาแน่น ร่องตอดตุบ ๆ ขณะร่างกายกระตุกซ้ำ น้ำรักพุ่งเข้าลึกอัดแน่นจนล้นในทันที

ทันใดนั้น มีเสียงจากประตูระเบียง เงาร่างผู้หญิงคนหนึ่งยืนตะลึงมองมาจากมุมไกล มันคือ เพื่อนสนิทของวดีเอง

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย นายหัวขาปรานีหนูหน่อย
8.9
นายหัวอารัณย์เคยพยายามหักห้ามใจโดยอ้างว่าเพลงขวัญยังเด็กเกินไปและไม่ใช่ผู้หญิงในอุดมคติ แต่สุดท้ายเขากลับพ่ายแพ้ต่อความต้องการและลุ่มหลงในรสชาติของหญ้าอ่อนจนถอนตัวไม่ขึ้น แม้ฝ่ายหญิงจะอ้อนวอนขอความปรานีเพราะร่างกายเริ่มรับไม่ไหว แต่การตอบสนองที่สวนทางกับคำพูดของเธอกลับยิ่งกระตุ้นให้ชายหนุ่มอยากครอบครองเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้จักพอ บทพิสูจน์ความอดทนครั้งนี้จะสิ้นสุดลงที่ตรงไหน เมื่อความปรารถนาอันเร่าร้อนของเขาดูเหมือนจะไม่มีวันจางหายไปง่ายๆ
หน้าปกนวนิยาย รักร้อนเพลิงริษยา
8.3
‘เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...เพี๊ยะ!!...’ ร่างของณิชาถูกผลักลงไปที่พื้น ใบหน้าบวมช้ำที่แก้มมีรอยฝ่ามือทับซ้อนกันหลายแห่ง ที่มุมปากทั้งสองข้างมีเลือดซึมออกมา ลูกน้องทั้งสามไม่มีใครกล้าเข้าไปห้ามปราม ถึงแม้ว่าจะสงสารณิชาจับใจ เพราะเขาไม่เคยเห็นเจ้านายของใครทำร้ายผู้หญิงมากขนาดนี้ อย่างมากก็แค่ตบทีสองทีเป็นการสั่งสอน แต่นี่มันไม่ใช่แค่การสั่งสอน เหมือนกับระบายอารมณ์ที่คั่งค้างมาทั้งวัน ยิ่งมาได้ยินคำพูดที่กวนโทสะด้วยแล้ว เจ้านายของเขาจึงระงับอารมณ์ไม่อยู่ “เธอกล้ามากนักที่ตบหน้าฉัน...ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าตบฉันเลย” เสียงของเขาตวาดลั่น “ก็มีซะสิ...ไอ้หน้าตัวเมียรังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิง” ณิชาลุกขึ้นยืนตวาดออกไปอย่างไม่ยอมแพ้ วาจาที่ถูกเอ่ยออกไปทำให้ร่างของรัฐกฤตญ์สั่นด้วยความโกรธ เขาไม่เคยรู้สึกโกรธใครมากเท่านี้มาก่อน ยิ่งเป็นผู้หญิงด้วยแล้ว ณิชาเป็นคนแรกที่กล้าว่าเขารุนแรงขนาดนี้ ‘อย่างนี้มันต้องสั่งสอนให้รู้สึก...ว่าอย่าบังอาจมาว่าคนอย่างเขา’ ร่างของณิชาถูกลากไปตามพื้นพรม จุดหมายปลายทางคือห้องนอนที่เธอนอนเมื่อคืน ก่อนที่ร่างของเธอจะถูกโยนลงบนที่นอนอย่างแรง พร้อมกับเสียงประตูที่ถูกปิดอย่างแรง ดินแดน วิทยาและอุดมมองหน้ากัน รู้ว่าหญิงสาวที่อยู่ข้างในจะถูกลงโทษยังไง ก่อนที่พวกเขาทั้งสามจะเดินออกไปจากห้องชุดของเจ้านายมีเพียงอย่างเดียวที่เขาได้ยิน คือเสียงหวีดร้องของณิชาที่ดังลอดออกมาเท่านั้น ณิชาร้องสุดเสียงเมื่อมือหนาของเขา กระชากเสื้อผ้าของเธออย่างแรงสองสามครั้ง ก่อนที่มันจะขาดออกจากกัน บางส่วนอยู่ในมือของเขาและบางส่วนอยู่ที่เตียงนอน ณิชาคว้าผ้าห่มที่อยู่ใกล้มือ มาปกปิดท่อนบนที่ไร้อาภรณ์ มีเพียงเสื้อในที่ขาดแหว่งตามแรงกระชาก แต่มันก็ไม่สามารถปกปิดอะไรได้เลย ร่างของณิชากระเถิบหนีร่างของเขาที่เดินเข้ามาที่เตียงอย่างหวาดกลัว ข้อเท้าบางลูกจับด้วยมือหนาแล้วถูกลากเข้ามาหาเขา “คุ...คุณจะทำอะไรฉัน?” ณิชาพูดอย่างหวาดๆ รัฐกฤตญ์ยิ้มมันเป็นรอยยิ้มที่เธอไม่ชอบเลย ยิ้มมุมปาก หากดวงตาเปล่งประกายด้วยความโกรธ “จะกลัวทำไมเก่งนักไม่ใช่เหรอ?...เก่งให้ตลอดสิ...” รัฐกฤตญ์พูดพร้อมกับถอดเสื้อผ้าของเขาออก จนเหลือแต่ร่างเปล่าเปลือย จ้องมองร่างของณิชาอย่างไม่วางตา ณิชาเองที่เป็นฝ่ายเบือนหน้าหนีเขา เพราะเธอไม่เคยเห็นผู้ชายเปลื้องผ้าต่อหน้ามาก่อน นี่เป็นครั้งแรก “ออกไปนะอย่าเข้ามา...บอกให้ออกไป” ของที่อยู่ใกล้มือณิชาถูกโยนออกไปปะทะร่างของเขา แต่มีสิ่งเดียวที่เป็นของหนักนั่นก็คือนาฬิกาตั้งโต๊ะที่ทำจากไม้ ลอยไปโดนที่หางคิ้วของเขาอย่างแรง “โอ๊ย...” รัฐกฤตญ์ใช้มือของเขาคลำที่หางคิ้ว มีความรู้สึกชานิดๆก่อนจะสัมผัสกับน้ำเหนียวๆที่อยู่บริเวณนั้น ลดมือที่คลำที่หางคิ้วมาดู น้ำเหนียวๆที่ว่านี้คือเลือด ดวงตาของรัฐกฤตญ์มองที่ฝ่ามือที่มีเลือดอยู่ สลับกับใบหน้าที่ซีดเซียวของณิชา เมื่อรู้ว่าเธอทำร้ายเขาถึงกับเลือดตกยางออก “เธอ...เธอกล้ามากนักที่ทำฉันถึงขนาดนี้” เสียงกราดเกรี้ยวดังลั่นไปทั่วห้อง “คนอย่างคุณโดนแค่นี้มันยังน้อยเกินไป...ถ้าฉันฆ่าคุณได้...ฉันก็จะฆ่า” ณิชาตวาดกลับไปเสียงดังไม่แพ้กัน ตอนนี้รัฐกฤตญ์โกรธและโมโห จนสติไม่อยู่กับเนื้อกับตัว สิ่งที่เขารับรู้ตอนนี้ก็คือต้องสั่งสอนผู้หญิงคนนี้ให้หลาบจำว่าอย่างมาลองดีกับเขา
หน้าปกนวนิยาย พันธะรักซาตานเถื่อน
8.8
วิลาสินีตัดสินใจหนีไปเริ่มต้นชีวิตใหม่เพื่อเลี้ยงดูลูกเพียงลำพังโดยไม่คิดพึ่งพาพ่อของเด็ก หลังจากที่เขาเคยมองข้ามความรักของเธอไปอย่างไม่ใยดี ทว่าเมื่อโชคชะตาเหวี่ยงให้ทั้งคู่กลับมาพบกันอีกครั้ง ความใกล้ชิดที่แสนหวานกลับทำให้เธอเริ่มหวั่นใจ เธอไม่แน่ใจว่าท่าทีที่เปลี่ยนไปของเขาคือความรักที่แท้จริง หรือเป็นเพียงแผนการอันแยบยลเพื่อทวงสิทธิ์ในตัวทายาทกันแน่ ท่ามกลางความระแวงในใจ เธอจะกล้าเชื่อใจซาตานที่เคยทำร้ายจิตใจเธอได้ลงหรือไม่
หน้าปกนวนิยาย การอำลาครั้งสุดท้าย, รอยประทับอันยั่งยืน
7.8
ตลอดหกเดือนที่ผ่านมา ฉันต้องทนสู้กับโรคร้ายเพียงลำพังเพื่อทำหน้าที่ภรรยาที่ดีส่งเสริม คราม สามีสถาปนิกผู้รุ่งโรจน์ แต่ความภักดีนั้นกลับถูกตอบแทนด้วยการนอกใจ เมื่อเขาเลือกเด็กฝึกงานที่กำลังตั้งท้องและมองความเจ็บป่วยของฉันเป็นเพียงเรื่องไร้สาระ แม้แต่แม่แท้ๆ ยังเข้าข้างเขา ทว่าเมื่อผลตรวจยืนยันว่าฉันเป็นมะเร็งสมองระยะสุดท้าย ความเศร้าก็เปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว ฉันจะไม่ยอมตายอย่างเหยื่อที่น่าสงสาร แต่จะขอใช้เวลาที่เหลือทำให้เขาต้องชดใช้และจดจำความผิดพลาดนี้ไปชั่วชีวิต
หน้าปกนวนิยาย มนตราจอมพยศ
9.2
เมื่อดาราเนตรพยายามทำเป็นลืมคำขอร้องที่เคยให้ไว้กับปรมัตถ์เพื่อหนีจากสถานการณ์ชวนหวั่นไหว ชายหนุ่มเจ้าเล่ห์จึงใช้โอกาสนี้ทวงสัญญาด้วยบทลงโทษสุดเร่าร้อน เขาเสนอทางเลือกระหว่างรอยจูบกับการกลืนกินเธอไปทั้งตัว หญิงสาวจึงต้องใช้ไหวพริบเข้าแลกเพื่อหาทางรอดจากเงื้อมมือพยศร้ายด้วยการต่อรองเวลาและใช้เสน่ห์เย้ายวนเข้าสู้ ทว่าภายใต้ข้อตกลงที่ดูเหมือนเธอจะเป็นฝ่ายคุมเกม ปรมัตถ์กลับซ่อนแผนการบางอย่างไว้เพื่อกำราบเธอให้อยู่หมัดในวันพรุ่งนี้
หน้าปกนวนิยาย ในวันขอถอนหมั้น ลุงขี้โกงก็บีบเอวเพื่อล่อลวง
8.4
เฉินจินอันลูกสาวที่ถูกทอดทิ้งกลับมาพบว่าคู่หมั้นทรยศไปหาลูกบุญธรรม เธอจึงเลือกแก้แค้นด้วยการมีความสัมพันธ์กับชื่อหยานโจวอาของเขา ชายผู้เคร่งขรึมกลับตบะแตกในคืนเดียว แม้เขาจะอ้างว่าสนใจเพียงกามารมณ์แต่เธอกลับเยาะเย้ยในความไร้ฝีมือ ทว่าความจริงเธอกลายเป็นสะใภ้ใหญ่ที่อดีตคู่หมั้นต้องก้มหัวให้ พร้อมเปิดตัวตนที่แท้จริงในฐานะมหาเศรษฐีสาวผู้ทรงอิทธิพลโดยไม่ต้องพึ่งพิงอำนาจตระกูลใดเพื่อพิสูจน์คุณค่าของตัวเอง