เธอคนนั้นกลับมา แต่ฉันไม่ใช่คนเดิมแล้ว

ออร่ารอบตัวของเนี่ยเหยียนเซินเริ่มเยือกเย็นลงทีละนิด สายตาเฉียบคมราวกับมีด

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าผู้หญิงคนนี้จะมีสองหน้า ที่ปฏิบัติอย่างรู้ความและว่านอนสอนง่ายก่อนหน้านี้ก็เป็นการเสแสร้งแกล้งทำนี่เอง

“คุณแน่ใจนะว่า จะเจรจากับผมแบบนี้？”

“แน่ใจ”

เหยียนซีจ้องมองตากับเขา

เธอรู้ว่าเขาเกลียดการถูกข่มขู่ที่สุด แต่แล้วมันยังไง เธอเกลียดการนอกใจในชีวิตแต่งงานที่สุด

“ได้” ดวงตาของเนี่ยเหยียนเซินลุ่มลึก สีหน้าเย็นยะเยือก “ผมจะให้คุณ แต่ถ้าการหย่าในครั้งนี้เป็นไปอย่างไม่ราบรื่น คุณก็น่าจะรู้ถึงผลที่จะตามมา”

“คุณเนี่ย นี่คุณกำลังข่มขู่ฉันอยู่งั้นเหรอ？” เหยียนซีเอนหลังพิงพนักพิงเก้าอี้ ในดวงตาที่สามารถแยกแยะถูกผิดได้ชัดเจนนั้นเต็มไปด้วยความจริงจังตั้งใจ

ท่าทางแบบนี้

เนี่ยเหยียนเซินไม่เคยเจอมาก่อน

ตลอดสองปีที่แต่งงานกันมา เหยียนซีรู้ความ เชื่อฟัง อ่อนโยนมาโดยตลอด ไม่เคยต่อต้านเขาแบบในตอนนี้มาก่อน

“เปล่า” เนี่ยเหยียนเซินคิดวิธีจัดการรับมือเอาไว้แล้ว น้ำเสียงเย็นชา “บ้าน รถ เงินผมจะให้กับคุณทั้งหมด ไปหย่ากันวันจันทร์”

เหยียนซีกลอกตา ก่อนจะค่อยๆ พูดขึ้น “ยังมีอีกหนึ่งเรื่อง”

“ว่ามา” ความอดทนของเนี่ยเหยียนเซินเริ่มหมดลงทีละนิด

“พรุ่งนี้ไปช้อปปิ้งด้วยกันกับฉัน” เหยียนซีราวกับไม่รู้สึกถึงความเย็นยะเยือกที่อยู่รอบตัวของเขา “เดี๋ยวช้อปปิ้งเสร็จฉันก็จะกลับไปที่คฤหาสน์เก่าด้วยกันกับคุณ ไปคุยเรื่องหย่าของพวกเรากับพวกผู้ใหญ่ เหตุผลในการหย่าก็คือ ฉันไม่ได้ชอบคุณแล้ว”

“ตกลง” เนี่ยเหยียนเซินตอบตกลงแล้ว

หลังจากพูดจบ

เนี่ยเหยียนเซินก็ไม่อยากจะอยู่ที่นี่ต่อไปอีกแม้แต่วินาทีเดียว เขาจึงเดินออกไปข้างนอกพร้อมด้วยออร่าที่เย็นยะเยือก

ก่อนที่จะมาเขาถึงขนาดที่กำลังคิดว่า ถ้าเหยียนซีรับไม่ได้กับเรื่องหย่า เขาสามารถให้เวลาเธอได้ปรับตัวให้คุ้นชินสักหน่อย

ตอนนี้มาคิดดูแล้ว

เธอไม่ได้รับมันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ

เธออยากจะหย่ากับเขาให้เร็วที่สุด เพื่อจะได้แบ่งทรัพย์สินกับเขา

ถ้าเหยียนซีรู้ความคิดนี้ของเขา เกรงว่าจะต้องหัวเราะแน่นอน ‘เงินเล็กน้อยแค่นั้น คิดว่าฉันอยากได้มันมากงั้นเหรอ？’

“คืนนี้ผมไม่กลับนะ พรุ่งนี้เก้าโมงเช้าจะรับคุณไปช้อปปิ้ง” ตอนที่เดินมาถึงประตู เนี่ยเหยียนเซินก็หยุดลง ก่อนจะพูดขึ้น “คุณลิสต์สถานที่ที่คุณอยากจะไปเอาไว้เลย”

“คุณจะไปหาซูเจียหย่วนเหรอ？”

“มันไม่ใช่เรื่องของคุณ”

“ฉันไม่ชอบถูกสวมเขา” หลังจากที่เหยียนซีตัดความสัมพันธ์กับเขาแล้วก็ไม่เสแสร้งอีกต่อไป “ก่อนจะหย่ากัน คุณอย่าไปนัดมีอะไรกับเธอจะดีที่สุด”

สีหน้าของเนี่ยเหยียนเซินดำมืด

เขาหันหลังแล้วเดินกลับมาอยู่ตรงหน้าของเหยียนซี มองเหยียดลงไปที่เธอ

เหยียนซีไม่ได้สะทกสะท้านจากแรงกดดันแม้แต่น้อย “ทำไม เหลืออีกแค่สองวันครึ่งคุณก็อดใจรอไม่ไหวแล้วเหรอ？”

“ผมรู้ว่าคุณโกรธแค้นอยู่ภายในใจ ไม่ต้องมาพูดอะไรแบบนี้เพื่อกระตุ้นอารมณ์ของผมหรอก” เนี่ยเหยียนเซินไม่ได้ระเบิดโมโหออกมา หลังจากที่คิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ถ้าเกิดให้เขารับมือกับเรื่องแบบนี้ เขาอาจจะสุดโต่งกว่าเธอ “พวกเราเพียงแค่หย่ากันเท่านั้น ไม่ใช่ศัตรูคู่อาฆาตกัน”

เหยียนซี “……”

หน้าไม่อายเลย

“รีบพักผ่อนเถอะ” หลังจากพูดจบ เนี่ยเหยียนเซินก็จากไป

ขณะนั้นประตูก็ปิดลง

ข้อตกลงการหย่าวางอยู่บนโต๊ะอย่างเงียบๆ เหยียนซียืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับเขยื้อนอยู่นานสองนาน

จะบอกว่าอารมณ์ไม่แปรปรวนเลยก็โกหกเกินไป

วินาทีที่รู้ว่าตัวเองเป็นตัวตายตัวแทนของคนอื่นตั้งแต่เมื่อครึ่งปีก่อน เธอก็รู้สึกเสียใจอยู่ไม่น้อย

ไอ้เลวเนี่ยเป็นรักแรกในช่วงอายุยี่สิบสี่ปีของเธอ ก่อนที่จะมีโทรศัพท์สายนั้น นอกจากความเงียบขรึมแล้ว เขาก็เป็นสามีที่สมบูรณ์แบบในทุกๆ เรื่อง ใจเย็นอ่อนโยน แทบจะไม่ทำให้เธอกลัดกลุ้มใจเลย

ด้วยเหตุนี้วินาทีที่รู้ว่าเขามีคนอยู่ภายในใจอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าเธอจะรับมันไม่ได้ แต่สุดท้ายก็ไปขอหย่ากับเขา ให้เขาได้ไปหารักแรกของเขา เลือกที่จะตอบสนองความต้องการของเขา

แต่ไอ้เลวเนี่ยไม่ตกลง