หัวใจร้าว(รัก)ในวันวาน

“ผมจะรอคำตอบจากคุณนะครับ...”

“ค่ะ” มุกดายิ้มหวานปานน้ำผึ้งเมื่อถูกชายหนุ่มจูบแก้ม แล้วเธอก็รีบบอกให้ชายคนนั้นรีบไป ก่อนที่พิสุทธิ์จะเดินเข้ามาหา

“ผมช่วยถือกระเป๋าให้นะมุก” สองอาทิตย์ที่มุกดาไปดูงานที่เชียงใหม่ และเมื่อเห็นเมียกลับมาทำให้เขาดีใจจนไม่ได้สนใจผู้ชายอีกคนที่เมียรักยืนคุยให้ความสนิทสนมเหมือนพวกเขาทั้งสองเป็นคนคนเดียวกัน

“ไม่เป็นไรค่ะ มุกถือเองได้ค่ะ” มุกดาเบี่ยงหน้าหนีไม่ยอมให้สามีหอมแก้ม และแม้แต่มือเธอก็ไม่ยอมให้เขาจับ เธอรีบเดินนำหน้าสามีตรงไปที่ลานจอดรถ

พิสุทธิ์หน้าแห้งรีบดันรถเข็นวิ่งตามเมีย และรีบเปิดประตูรถให้เธอเข้าไปนั่งรอในรถ เขาจัดการขนของใส่ท้ายรถ แล้วชายหนุ่มก็รีบเข้าไปในรถ เอียงหน้าถามเธอ

“กลับบ้านเลยไหมมุก”

“ฉันอยู่ในรถแล้วค่ะ เดี๋ยวถึงบ้านฉันจะบอกข่าวดีกับคุณนะคะ” มุกดาทำเพียงแค่เหลือบตามองด้านข้าง แล้วรีบวางสายทันทีเมื่อเห็นสามีเข้ามานั่งในรถ

“ใครโทรมาเหรอครับ” เพราะรักมากจึงทำเป็นคนโง่ในสายตาของเมีย และต้องทนเจ็บจนหัวใจแตกเป็นเสี่ยง ๆ เมื่อได้ยินเพียงแค่เมียคุยกับคนในสายว่า ‘รอฟังข่าวดีนะคะ’ ซึ่งพิสุทธิ์ก็แกล้งถามพร้อมทั้งขับรถตรงไปบ้าน…

บทที่ 2

เมื่อเมียขอหย่า

เสียงหัวเราะคิก ๆ คัก ๆ ของหญิงสาวที่ยืนคุยโทรศัพท์อยู่ระเบียงนอกห้องอยู่ในสายตาของพิสุทธิ์ตลอดเวลา ซึ่งพิสุทธิ์ไม่รู้เลยว่าเมียของเขาคุยโทรศัพท์กับใคร ทำไมทุกครั้งเธอดูมีความสุขมาก มากกว่าที่ได้อยู่กับเขา

“นี่ฉันเพิ่งจะถึงบ้านเองนะคะ คุณจะให้ฉันออกไปหาคุณอีกแล้วเหรอ?” มุกดาคุยโทรศัพท์ สายตาเต็มไปด้วยความสุขมองไปในห้อง เธอเห็นสามียืนมองอยู่ แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เธอหวาดหวั่น สองวันมานี้เธอพยายามทำทุกอย่างให้สามีเห็นว่าเธอไม่เหมือนเดิมแล้ว

“ฉันก็คิดถึงคุณค่ะ” มุกดายิ้มใส่โทรศัพท์ เมื่อคนในสายบอกว่า ‘ผมคิดถึงคุณ อยากให้คุณมาอยู่กับผม เป็นของผมคนเดียว’

“บ้า! อย่ามานะ ถ้าคุณมาที่นี่ฉันโกรธคุณจริง ๆ ด้วย” มุกดาทำเสียงเขียวใส่คนในสาย เมื่อชายหนุ่มบอกว่า ‘ถ้าคุณไม่บอกเลิกสามีคุณ ผมจะบุกไปฉุดคุณเดี๋ยวนี้เลย’

“คุณให้เวลาฉันได้คุยกับเก้าหน่อยสิคะ” มุกดารู้สึกใจหายเมื่อมันถึงเวลาที่เธอต้องเลือก ซึ่งเธอก็เลือกที่จะจากสามีที่แต่งงานกันมานานสองปีแล้ว พิสุทธิ์เขาไม่ได้เลวร้าย แต่เขาดีและสุภาพบุรุษเกินไปจึงทำให้เธอเบื่อความจำเจ และยังมีเรื่องเงินทองเข้ามา ซึ่งชายคนที่เธอจะไปอยู่ด้วยเขาให้ทุกอย่างกับเธอ แต่พิสุทธิ์มีแต่รถเก่า ๆ และบ้านที่มีอยู่ เขาก็ยังผ่อนทุกเดือน

“ค่ะ ฉันจะบอกเลิกกับเขา” มุกดาไม่ทันได้พูดจบประโยคว่า ‘แล้วพรุ่งนี้เช้าฉันจะรีบไปหาคุณทันที’ โทรศัพท์ในมือของเธอก็ถูกแย่ง

“ใครโทรมาเหรอครับ” พิสุทธิ์เดินเข้าไปยืนข้างหลังเมีย แขนข้างหนึ่งสอดเข้ากอดเอวคอดกิ่ว อีกข้างก็ถือมือถือของเมียไว้

“อุ๊ย!! เก้า เอามือถือของมุกมาเดี๋ยวนี้นะ” มุกดาย่นหน้าหนี และขัดขืนไม่ยอมให้สามีหอมและได้กอด และพยายามแย่งมือถือของเธอกลับคืนมา

“ยังไม่บอกผมเลย ใครโทรมาเหรอ” พิสุทธิ์ชูโทรศัพท์ขึ้นเหนือหัว เมื่อเมียยื้อแย่งจะเอามือถือคืนเขาก็โยนโทรศัพท์ของเมียทิ้งลงบนโซฟาปรับนอน

“เก้าคะ มุกมีเรื่องอยากคุยด้วยค่ะ” มุกดาพยายามฝืนไม่ยอมเดินถอยหลัง แต่เธอสู้แรงเขาไม่ได้จึงเดินถอยจนหลังชนผนังห้อง

“เมียใครนะทำไมตัวหอมจัง” พิสุทธิ์ยืนคร่อมเมีย ใบหน้าหล่อโน้มเข้าหาจะจูบปากนุ่มของเมีย แต่เมียที่เขารักกลับเมินหน้าหนีจึงทำให้ได้แค่หอมแก้มขาวผ่อง

“เก้าอย่าค่ะ” มุกดาร้องอู้อี้เมื่อถูกสามีจูบกระชากวิญญาณจนเธอหายใจไม่ออก และไม่มีแรงที่จะยืน ต้องใช้มือสองข้างเกาะบ่าหนาไว้แน่น

“ไม่หย่า ยังไงผมก็ไม่หย่ากับมุกแน่นอน” พิสุทธิ์คำรามเหมือนเสือร้ายเมื่อได้ขยี้ริมฝีปากอิ่มเอิบ ชิมความหอมหวานในโพรงปากนุ่ม

“เก้า! ปล่อยมุกก่อนค่ะ มุกมีเรื่องสำคัญจะคุยกับเก้าจริง ๆ นะ” มุกดาไม่ทันได้พูดเรื่องที่เธออยากจะบอก เธอก็ร้องกรี๊ดเมื่อสามีอุ้มเธอแล้วพาเธอไปวางไว้บนเตียง

“ค่อยคุยได้ไหมครับ ผมอยากรักมุกมาก วันนี้ผมขอนะครับ” พิสุทธิ์ไม่ปล่อยโอกาสให้เมียได้พูด เขากระโจนขึ้นเตียงจัดการตัวเองและเมียให้กลายเป็นเด็กแรกเกิด

“แต่มุก” มุกดาครางเสียงกระเส่าร้องห้ามว่าอย่า ๆ แต่ร่างกายเปล่าเปลือยกลับอ่อนปวกเปียกสั่นระริกเมื่อสามีสัมผัสอย่างนุ่มนวล

“อย่าห้ามผมเลยนะครับ” พิสุทธิ์จูบปากเธออย่างดูดดื่มระคนเรียกร้อง มือสองข้างลูบตั้งแต่สีข้างเข้าไปกอบกุมสองเต้างามที่เต่งตึง

“เก้า” มุกดาครางเสียงสั่นระริก ผิวเนื้อนุ่มนิ่มสั่นสะท้านวาบหวิวจนขนกายทุกรูขุมขนลุกซู่ไปกับสัมผัสซ่านเสียวของสามี

“ผมรักคุณนะมุก” พิสุทธิ์จูบไปตามกายสาวทุกซอกทุกมุม สองมือเคล้นคลึงดอกบัวตูมที่แข็งชูชันรอรับสัมผัสจากริมฝีปากที่ดูดเม้มไปมา ลิ้นอุ่นไล้ลงไปตามหน้าท้องแบนราบแล้วหยุดตรงจุดซ่อนเร้น เขาใช้นิ้วแหวกม่านไหมออกแล้วจึงแยกกลีบบางออกอย่างชำนาญก่อนจะใช้ลิ้นตวัดขึ้นลงไปมา

“อ๊ายย เก้า มุกไม่ไหวแล้วนะ” มุกดาร้องหวีด ๆ เมื่อสามีทำให้เธอซ่านสยิวจนใจแทบขาดและต้องแอ่นสะโพกโยกย้ายไปตามแรงลิ้นหนาที่ปาดเลียไปตามร่องเนื้อสีหวาน