หน้าปกนวนิยาย ซีรีส์เมียเด็กของคิรันท์

ซีรีส์เมียเด็กของคิรันท์

9.7 / 10.0
คิรันท์นักธุรกิจพันล้านผู้เย็นชาและไร้ศรัทธาในความรักได้พบกับเด็กสาวสู้ชีวิตที่เคยถูกทอดทิ้งโดยบังเอิญ จากความสงสารแปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งไคล้และหวงแหนที่ยากจะดับลงได้ เมื่อความใกล้ชิดหลอมละลายหัวใจที่แข็งกระด้าง เขาจึงยอมเปิดเผยตัวตนเพื่อเธอ ขณะที่เธอก็กล้าก้าวข้ามความเจ็บปวดในอดีตเพื่อเคียงข้างเขา ทั้งคู่ร่วมกันพิสูจน์ว่าช่องว่างของวัยไม่ใช่ความอุปสรรค เพราะรักแท้ที่มั่นคงและอบอุ่นนั้นขึ้นอยู่กับหัวใจสองดวงที่พร้อมจะผูกพันกันไปตลอดกาล

ซีรีส์เมียเด็กของคิรันท์ ตอนที่ 1

เสียงฝนตกกระหน่ำดังรัวราวกับพายุซัดกระแทกเข้ามากลางขุนเขา รีสอร์ทหรูริมเชิงดอยเงียบงัน มีเพียงแสงไฟสลัวส่องลอดม่านบางของบังกะโลไม้หลังเล็กหลังหนึ่งเท่านั้น

“แฮ่ก… แฮ่ก…” เด็กสาวในชุดเดรสสายเดี่ยวเปียกฝนจนแนบเนื้อ ทรวงอกอ่อนเด้งดันผ้าบางแนบผิวเย็นเฉียบ เธอวิ่งหนีมาโดยไม่มีรองเท้า ผิวเท้าช้ำแดงจนเห็นได้แม้ในความมืด

หัวใจเต้นโครมคราม ร่างกายสั่นระริกเหมือนจะทรุดพับ ริมฝีปากบวมแดงเม้มแน่น เหงื่อซึมเต็มหน้าผากแม้ท่ามกลางลมเย็นยะเยือกของค่ำคืน เพราะน้ำสดื่มแก้วนั้นจากมือของมารดาเลี้ยง ทำให้เธอเป็นแบบนี้ ความรู้สึกภายในร่างราวกับมีไฟลุกพรึ่บขึ้นจากภายใน เสียดแทงไปทุกจุด เสียวซ่านจนน่ากลัว

หญิงสาวลากขาเข้ามาในบังกะโลที่ประตูแง้มอยู่เพราะเธอไม่มีที่ไป ต้องหนีจากเสี่ยตัณหากลับที่มารดาเลี้ยงพาเธอมาส่งให้ถึงที่เพราะโดนหลอก

หลังจากบิดาเสีย บิดาก็คิดจะขายเธอให้เสี่ยใหญ่บ้ากาม อีกฝ่ายพาเธอมาทิ้งเอาไว้ให้เสี่ย ดีที่เธอเอาแก้วตีหัวมันและหนีออกมาได้ แต่ก็เสียทีดื่มน้ำที่มารดาเลี้ยงให้ดื่มในตอนแรกเข้าเลยมีอาการเป็นเช่นนี้ บ่งบอกว่าเธอกำลังโดนวางยา

เธอไม่รู้ว่านี่คือห้องของใคร ไม่รู้ว่าเธอควรจะหนีไปที่ไหน รู้เพียงอย่างเดียว เธอไม่สามารถทนต่อความทรมานในร่างกายนี้ได้อีกต่อไป เสียงฝีเท้าหนักแน่นก้าวเข้ามาหลังจากนั้นไม่กี่นาที

ผ้าเช็ดตัวพันอยู่เบื้องล่าง เส้นผมเปียกชื้นจากการว่ายน้ำกลางสายฝน แผงอกเปลือยเปียกหยดน้ำ ดวงตาคมกริบสบกับภาพเบื้องหน้า ร่างหญิงสาวนอนซุกอยู่บนเตียงของเขา คิรันท์ ขมวดคิ้ว ร่างสูงหยุดชะงักตรงหน้าประตู

“เด็กที่รีสอร์ทส่งมาหรือไง ไหนบอกไม่มีบริการแบบนั้น” น้ำเสียงทุ้มต่ำพึมพำ ก่อนดวงตาคมกริบจะจ้องตรงไปยังใบหน้าเรียวของเด็กสาว

เธอหลับตา แต่ริมฝีปากกลับครางแผ่วเหมือนละเมอ

“ร้อน...ข้างในมันร้อน...ช่วยด้วย...ได้โปรด...” เสียงนั่น…ทำให้เขาชะงัก ไม่ใช่เสียงเชิญชวนเหมือนสาวบริการที่เขาเคยเจอ มันคือเสียงอ้อนวอนด้วยความทรมาน

รีสอร์ทที่นี่หลอกเด็กสาวมาให้เขารึเปล่านะ ผมยังสั้นเสมอหูอยู่เลย เขามองคนที่นอนซุกอยูกับหมอนไม่วงตา

ญาดารู้สึกว่าร่างกายเธอกำลังทรยศเธออย่างโหดร้ายที่สุด

“เธอโอเคไหม…” คิรันท์เดินเข้ามาใกล้ มือหนายื่นไปแตะหน้าผากเล็ก เธอสะดุ้งสุดตัว มองเขาด้วยดวงตาหยาดเยิ้ม เขารู้ทันทีว่าเธอถูกวางยา

“เวรเอ๊ย…” เขาดึงผ้าห่มคลุมร่างเธอไว้ แต่เธอกลับตะกายมือขึ้นมาเกาะร่างเขาเอาไว้แน่น

ใบหน้าแดงจัด ร่างกายร้อนฉ่า ดวงตาพร่ามัวด้วยฤทธิ์ยาที่ทำให้เธอเว้าวอนเกินต้าน

“ได้โปรด...พี่...ฉันทรมาน...ช่วยฉันที...” ต่อให้ไม่ได้ตั้งใจแต่เขาเป็นผู้ชาย และร่างกายก็เริ่มตอบสนองต่อความร้อนระอุของหญิงสาวตรงหน้า

โดยเฉพาะเมื่อเธอแอ่นอกเนียนนุ่มแนบกับแผงอกเปลือยของเขา เสียงครางหวานที่เล็ดลอดริมฝีปากอิ่ม สั่นไหวเหมือนคำท้าทาย

“ช่วยเหรอ...” คิรันท์กระซิบเสียงพร่า

“แน่ใจนะว่าเธออยากให้พี่ช่วย...แต่อยากให้ช่วยแบบไหนกันล่ะ...” เขาหยั่งเชิง เธอจับมือของเขาไปวางที่ทรวงอกอวบอิ่มเกินตัว เขาก็เข้าใจในทันที

เขาก็ไม่ใช่สุภาพบุรุษด้วยสิ เขาเป็นเสือหิวและกำลังหิวมากๆ ด้วย

ริมฝีปากหยักจูบซับแก้มเธออย่างอ่อนโยนแต่ร้อนแรง ปลายนิ้วไล้ต่ำผ่านลำคอ บ่าบาง ก่อนจะลากลงเนินอกที่สะท้านตามจังหวะหายใจ

ชุดเดรสบางหลุดจากไหล่ด้วยแรงกระตุกแผ่วเบา เผยผิวขาวนวลละมุนที่ร้อนรุ่มจนแทบระเบิด

เขาทาบตัวลงคร่อม ร่างสูงบดเบียดกับเธอทุกส่วน

กลิ่นกายหอมสะอาดของเขาโอบล้อมร่างบางที่สั่นระริกอยู่ใต้ร่างเขา

“พี่...พี่คะ...มัน...โอ๊ย…” เสียงหวานครางกระเส่าเมื่อปลายนิ้วของเขาแตะต้องจุดที่เธอไม่เคยให้ใครสัมผัสมาก่อน

“เธอยังไม่เคย” เขาสัมผัสได้ถึงความคับแคบ ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาไม่ปิดบัง

เขาคิดว่าเธอคือ ‘สาวน้อยหาเงิน’

สาวน้อยใต้ร่างเย้ายวนใจเกินทน

เขาไม่มีเวลาให้คิด เมื่อเธอแอ่นสะโพกรับสัมผัสเขาของเขาอย่างยอมจำนน

“งั้นพี่จะเป็นคนแรก...และจะไม่มีวันให้ใครคนไหนแตะต้องเธออีก” แล้วคิรันท์...ก็ฝังตัวตนเข้าหาเธออย่างทะนุถนอม ไม่นานเสียงหอบ เสียงเตียง เสียงครวญครางก็ดังขึ้นระงมไปทั่วห้อง

ทุกอย่างปะทุเหมือนไฟร้อนที่รอเผาไหม้มานาน เขาฝังลมหายใจลงกลางอกของเธอ จูบทุกส่วนราวกับเป็นเจ้าของ

เมื่อใกล้ถึงจุดหมายปลายทาง เขากระแทกทุกจังหวะเหมือนจะฝังความเป็นชายไว้ในตัวเธอ

คืนนี้...เด็กสาวที่หนีตายจากเสี่ยตัณหากลับ

ได้กลายเป็น ‘เมียเด็ก’ ของคิรันท์ โดยไม่ทันตั้งตัว เขาแนบชิด เคล้นคลึง กระแทกกายเข้าหาอย่างเร่าร้อน ทำเธอแตกพร่าเป็นครั้งแรกในชีวิตสาว และเขาก็เสร็จสมอย่างรุนแรงแบบไม่เคยเป็นมาก่อน

กลิ่นหอมอ่อนของสบู่และไออุ่นจากไอน้ำในห้องน้ำยังลอยอ้อยอิ่งในอากาศของยามเช้าวันใหม่ เสียงเปิดประตูห้องน้ำดังขึ้นแผ่วเบา

ร่างสูงเปลือยท่อนบน กล้ามแน่นเปียกน้ำ เดินออกมาช้า ๆ ด้วยผ้าขนหนูพันลวก ๆ ที่สะโพก

หยดน้ำเกาะตามกล้ามอกและหน้าท้องไล่ลงไปถึงร่องสะโพกต่ำ...น่าหลงใหลชวนคลั่ง

"อ๊ะ!" เสียงหวีดเล็กดังขึ้นจากบนเตียง

ญาดาลืมตาตื่นขึ้นมาพร้อมความเจ็บหน่วงระคนร้อนวาบทั่วร่าง

ก่อนจะต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจสุดขีด เมื่อเห็นผู้ชายเปลือยท่อนบนเดินตรงเข้ามาหา

เธอสะบัดผ้าห่มออกจากตัวอย่างลนลาน ก่อนจะพบว่า เธอเองก็เปลือย!

ความทรงจำเมื่อคืนแวบกลับมาเป็นภาพกระจัดกระจาย กลิ่นกายเขา...จูบของเขา...เสียงหอบกระชั้น...

และร่างกายเธอที่ถูกครอบครองจนแหลกเหลวในอ้อมแขนเขา...

“อ๊ะ อย่าเข้ามานะ!” ญาดารวบผ้าห่มปิดตัวแน่น พยายามจะหนีลงจากเตียงหนี

อ่านต่อ

สารบัญ ซีรีส์เมียเด็กของคิรันท์

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
หน้าปกนวนิยาย ภรรยาของผู้บริหารขอหย่าอีกแล้วนะ
8.5
ตลอดหกปีในชีวิตคู่ สเตลล่าต้องทนทุกข์ไม่ต่างจากทาส จนกระทั่งเวย์ลอนผู้เป็นสามีสั่งให้เธอหย่าและย้ายออกเพื่อหลีกทางให้คนรักเก่าของเขา เธอจึงตัดสินใจเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยวโดยไม่หันหลังกลับ ทว่าเมื่อได้พบกันอีกครั้งในตอนที่สเตลล่ากำลังเริ่มต้นชีวิตใหม่กับชายคนอื่น เวย์ลอนกลับเกิดความหึงหวงจนคลุ้มคลั่งและพยายามเข้ามาแทรกแซงชีวิตเธออีกครั้ง แต่คราวนี้สเตลล่าเลือกที่จะตอกกลับอย่างเย็นชาเพื่อปกป้องอิสระและหัวใจของตนเอง
หน้าปกนวนิยาย สามีสั่งชานมเย็นหวานน้อยไม่น้ำแข็ง ฉันเลือกยุติชีวิตคู่เจ็ดปี
8.8
เจียงเจียเหนียนตัดสินใจขอหย่ากับเสิ่นหนาน สามีศาสตราจารย์ผู้แสนเย็นชาหลังใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาเจ็ดปี จุดแตกหักเกิดขึ้นเพียงเพราะชานมเย็นหวานน้อยไม่ใส่น้ำแข็งที่เขาสั่งให้เธอ แม้หลินหยวนหยวนนักศึกษาสาวคนใหม่จะพยายามช่วยพูดให้เธอมองข้ามเรื่องเล็กน้อยนี้ไป แต่เสิ่นหนานกลับไม่เข้าใจและตำหนิว่าเธอใช้อารมณ์เกินเหตุ ทว่าสำหรับเจียเหนียนแล้ว ชานมแก้วนั้นคือหลักฐานความเหินห่างที่ชัดเจนจนเธอเลือกที่จะทิ้งทุกอย่างและเดินจากไปพร้อมใบหย่าในวันรุ่งขึ้น
หน้าปกนวนิยาย รักต้องลุ้น คุณเจ้านายสุดหล่อ
9.6
จอมขวัญตกหลุมรักมัฆวัฒน์ นักธุรกิจหนุ่มลูกครึ่งสุดเนี้ยบตั้งแต่แรกพบในงานวันเกิดเพื่อน จนเผลอประกาศตัวว่าอยากใช้นามสกุลเดียวกับเขา โชคชะตานำพาให้เธอได้เป็นเลขาของเขา แต่ความเย็นชาและท่าทีดุดันของเจ้านายกลับทำให้เธอเริ่มถอดใจและพยายามถอยห่าง ทว่ามัฆวัฒน์ที่เคยบ้างานจนไม่สนใจใคร กลับเริ่มหวั่นไหวและหลงเสน่ห์ความสดใสของจอมขวัญจนโงหัวไม่ขึ้น เมื่อสาวเจ้าเริ่มจะตัดใจ เขาจึงต้องทำทุกทางเพื่อรั้งเธอไว้และไม่ยอมให้หนีหายไปจากชีวิตเด็ดขาด
หน้าปกนวนิยาย คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ” “คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!! “คุณพูดอะไร” “ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้ แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที “คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
หน้าปกนวนิยาย พันธะรักสีกุหลาบ
8.4
กุมาริกาสาวน้อยในชุดพรางตัวตนต้องมาอยู่ใต้การดูแลของสเตฟาน มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ไม่เคยชายตาแลเธอ เพราะเขามีเหล่านางแบบล้อมรอบกายเสมอ ทว่าอุบัติเหตุคืนหนึ่งกลับเปลี่ยนทุกอย่างไป เมื่อความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนทำให้เธอตั้งท้องโดยไม่ตั้งใจ กุมาริกาตัดสินใจหนีไปพร้อมความลับเพื่อเริ่มต้นใหม่โดยไม่เรียกร้องสิทธิ์ใดๆ ทิ้งให้สเตฟานต้องพลิกแผ่นดินตามหาสาวปริศนาผู้นั้นอย่างบ้าคลั่ง จนกระทั่งโชคชะตาขีดเขียนให้ทั้งคู่โคจรมาพบกันอีกครั้งในที่สุด
ตอน
อ่านเลย
แชร์