หลังขอหย่าก็แพ้ท้อง อดีตสามีผู้เป็นเจ้านายก็ตามจีบแทบบ้า

น้ำเย็นจัดสาดเข้าใส่หัวเขา เสิ่นซื่อเหนียนถึงกับตกตะลึง สติของเขาไม่กลับมาเป็นปกติอยู่นาน ชั่วขณะหนึ่งเขาลืมความกลัวไปเสียสนิท

ในไม่ช้า เจ้าหน้าที่บำรุงรักษาลิฟต์ก็มาถึงและช่วยเหลือเฉินซิเนียนและเจียงหนิง

สายตาของเสิ่นซื่อเหนียนกว้างขึ้น อาการทางกายของเขาดีขึ้นทันที เขามองหญิงสาวผู้สงบนิ่งตรงหน้าอย่างสงบเสงี่ยม ก่อนจะก้าวออกมาข้างหน้าและกล่าวว่า “ขอบคุณสำหรับเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นนะ“

ใบหน้าของชายคนนั้นและเส้นผมที่ร่วงหล่นบนหน้าผากของเขาเปียก และเสื้อสูทของเขาก็เปียกเช่นกัน ทำให้เขาดูยุ่งเหยิงมาก

เมื่อเห็นเช่นนี้ เจียงหนิงก็อดหัวเราะไม่ได้ “ไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่คิดว่าการสาดน้ำใส่หน้าเธอจะได้ผล”

บางทีการแสดงออกเยาะเย้ยของเจียงหนิงอาจชัดเจนเกินไป เพราะใบหน้าของเสิ่นซิเนียนดูมืดมนลงทันที

ผู้หญิงคนนี้กล้ามาก

เจียงหนิงรู้ว่าเมื่อไหร่ควรหยุด จึงกลับไปมีท่าทีสุภาพและห่างเหินตามปกติ และกล่าวว่า “ฉันต้องไปทำงาน ฉันจะไปแล้ว“

หลังจากพูดอย่างนั้นแล้วเธอก็หันหลังแล้วออกไปโดยไม่รอฟังปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

เฉินซิเนียนมองดูร่างของเจียงหนิงที่กำลังถอยหนี ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และรอยยิ้มขี้เล่นก็ปรากฏบนริมฝีปากของเขา

-

บริษัท เอ็มเค จิวเวลรี่

“วันนี้บอสใหญ่ที่จะมาเทคโอเวอร์บริษัทเราจะมาค่ะ ตื่นเต้นมากเลยค่ะ...”

เพื่อนร่วมงานหญิงในสำนักงานเลขานุการต่างก็พูดถึงบอสใหญ่ลึกลับที่ได้ซื้อบริษัทของพวกเขาไป

แม้แต่เจียงหนิง ซึ่งปกติไม่ชอบนินทา ก็ยังอดอยากรู้ไม่ได้ว่าเจ้านายคนใหม่จะเป็นใคร

ความคิดนั้นเพิ่งจะเกิดขึ้นเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าอันวุ่นวายหลายเสียงเข้ามาจากไม่ไกล

เจียงหนิงเงยหน้าขึ้นโดยไม่รู้ตัวและเห็นผู้นำระดับสูงหลายคนล้อมรอบชายหนุ่มคนหนึ่งขณะที่พวกเขาเดินเข้ามา โดยโค้งคำนับและแนะนำตัวเขา： “นี่คือสำนักงานเลขาธิการ“

เพื่อนร่วมงานหญิงหลายคนที่ยืนอยู่บริเวณใกล้เคียงลุกขึ้นยืนทันทีและทักทายหัวหน้าใหญ่ด้วยความตื่นเต้นและกังวล

มีเพียงเจียงหนิงเท่านั้นที่ยังคงตกตะลึง ไม่สามารถตอบสนองได้แม้แต่วินาทีเดียว

ปรากฎว่าบริษัทถูกซื้อโดย Shen Sinian ใช่หรือไม่？

เธอคิดว่ามันไร้สาระพอที่จะมีเซ็กส์กับอดีตสามีที่กำลังจะหย่าร้าง แต่ตอนนี้อดีตสามีคนนั้นกลายมาเป็นเจ้านายของเธอ และเธอก็แค่ราดน้ำใส่เขาในลิฟต์

แค่คิดถึงเรื่องนั้น เจียงหนิงก็รู้สึกหนาวสั่นไปถึงกระดูกสันหลังและเหงื่อแตกพลั่ก

เสิ่นซิเนียนหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ เสียงทุ้มต่ำของเขาแฝงไปด้วยความขบขันเล็กน้อยขณะที่เขาถามว่า “คุณชื่ออะไร“

เจียงหนิงรู้สึกตัวและรีบยืนขึ้นเพื่อตอบว่า “เจียงหนิง“

“เจียงหนิง？” เสิ่นซิเนียนขมวดคิ้วเล็กน้อย รู้สึกเลือนลางว่าชื่อนี้คุ้นๆ อยู่บ้าง

“ใช่.“ เจียงหนิงพยักหน้า แต่ก็อดรู้สึกประหม่าเล็กน้อยไม่ได้ เสิ่นซื่อเหนียนจำเธอได้ไหมนะ

เฉินซิเนียนคิดอยู่สองสามวินาที จากนั้นคิ้วของเขาก็ผ่อนคลายลง “ตอนนี้ฉันจำได้แล้ว ตอนที่เจ้านายเก่าของคุณเซ็นสัญญากับฉัน เขาบอกว่าในบรรดาเลขาทั้งหมด คุณมีความสามารถในการทำงานที่ดีที่สุด”

“เจ้านายใจดีเกินไป” เจียงหนิงยิ้มอย่างเก้ๆ กังๆ แต่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งใจเช่นกัน

ดูเหมือนเธอจะคิดมากไป เธอเคยคิดว่าหลังจากแต่งงานกันมาสองปี เสิ่นซื่อเหนียนก็น่าจะรู้จักชื่อของเธอ แม้เขาจะไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อนก็ตาม แต่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเสิ่นซื่อเหนียนกลับต่อต้านการแต่งงานมากกว่าที่เธอคิด

เฉินซิเนียนต้องการดูว่าความสามารถของเจียงหนิงเป็นอย่างไรจริงๆ จึงจัดการว่า “คุณจะเป็นผู้รับผิดชอบในการเป็นประธานการประชุมในภายหลัง“

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เพื่อนร่วมงานของเธอทุกคนก็มองเจียงหนิงด้วยความอิจฉา

เจียงหนิงไม่เต็มใจอย่างยิ่ง แต่เธอจะทำอย่างไรได้ เมื่ออีกฝ่ายเป็นเจ้านายของเธอ？ เขาทำได้เพียงยิ้มและเห็นด้วย “โอเค คุณเฉิน”

ยี่สิบนาทีต่อมา กลุ่มดังกล่าวก็นั่งลงในห้องประชุม

เจียงหนิงยืนอยู่หน้าจออธิบายเนื้อหาบน PPT ในลักษณะเป็นระเบียบ

เธอสวยและมีรูปร่างที่ยอดเยี่ยม ความสูงเกือบ 1.7 เมตรของเธอทำให้เธอมีออร่าที่หาไม่ได้ในผู้หญิงคนอื่น

ทุกสายตาในห้องประชุมจับจ้องไปที่เจียงหนิง

เสิ่นซื่อเหนียนนั่งลงบนเก้าอี้หลัก มองเจียงหนิงที่กำลังจริงจังและจดจ่ออยู่กับงาน เขาอดนึกถึงฉากที่ทั้งคู่พบกันในลิฟต์ไม่ได้ ดวงตาสีเข้มหรี่ลงเล็กน้อย แววตาแฝงความสงสัยปรากฏขึ้นในแววตา

เขาคิดเสมอว่าผู้หญิงคนนี้มีความรู้สึกคุ้นเคยแปลกๆ

แม้การประชุมจะจบลงแล้ว แต่เสิ่นซื่อเหนียนก็ยังไม่เข้าใจว่าความรู้สึกคุ้นเคยนี้มาจากไหน อย่างไรก็ตาม เขาสนใจผู้หญิงคนนี้มาก จึงกล่าวว่า “คุณจะเป็นเลขาส่วนตัวของผม พาทีมงานเดิมของคุณมาดูแลเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวข้องในสำนักงานของท่านประธานาธิบดี“

เจียงหนิงรู้สึกตกใจจริงๆ

หลังจากบริษัทถูกซื้อกิจการ พวกเขาก็เริ่มปลดพนักงานจำนวนมาก เธอคิดว่าสำนักงานเลขานุการของเธอจะต้องเป็นแห่งแรกๆ ที่ถูกปลด แต่เธอก็ถูกทิ้งไว้ข้างหลังอย่างไม่คาดคิด

ก่อนที่เจียงหนิงจะทันได้ตอบ เสิ่นซื่อเหนียนก็พูดต่อว่า “คนอื่นๆ โปรดออกไป เจียงหนิง โปรดอยู่ต่อ”

ทุกคนออกไปตามคำสั่ง เหลือเพียงเสิ่นซิอานและเจียงหนิงในห้องประชุม