ความรักไม่ผิด ผิดที่รักคนผิด

บทที่ 1

บทที่1 งานแต่งงาน

“นี่เป็นงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่อลังการและไม่เคยมีที่ไหนมาก่อนเลยค่ะ ซึ่งทั่วทั้งโลกต่างก็ให้ความสนใจกับงานแต่งงานของหนุ่มโสดระดับทองคำ ผู้ซึ่งได้รับการขนานนามว่าเป็นตัวขับเคลื่อนเศรษฐกิจ ในระยะเวลาไม่กี่ปีมานี้เอง กลับสามารถควบคุมกิจการค้าขายภายในวงการธุรกิจได้ทั้งหมดค่ะ--นั่นก็คือคุณธวลิต ซึ่งในวันนี้เองเขาจะได้เข้าร่วมพีธีสมรสกับลูกสาวคนที่สองของคุณญาณัท เจ้าของธุรกิจอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ และนี่อาจจะเป็น...”

ภายในห้องแต่งตัวขนาดใหญ่ ที่ซึ่งทีวีจอแอลซีดีกินพื้นที่ไปมากกว่าครึ่งหนึ่งบนผนังห้อง ในจอนั้นปรากฏภาพของนักข่าวที่กำลังรายงานข่าวใหญ่ของบรรดาไฮโซทั้งหลายอย่างตื่นเต้น รวมถึงภาพต่างๆที่กล้องถ่ายไว้อยู่ตลอดเวลานั่นด้วย หนึ่งในภาพถ่ายเหล่านั้นเป็นภาพของชายหนุ่มรูปงาม ซึ่งเขาคนนั้นก็คือ ธวลิต เจ้าบ่าวของงานในวันนี้

หึๆ พูดให้ถูกอีกก็คือ เป็นว่าที่สามีของดารุเองนั่นล่ะ

แววตาเฉยเมยของดารุ ทอดมองไปยังตำแหน่งที่ปรากฏร่างของธวลิตอยู่ เขานั่งลงตรงนั้นราวกับเป็นเทพบุตรก็ไม่ปาน บนใบหน้าที่แม้แต่เทพเจ้ายังต้องยอมแพ้นั่น ไม่ปรากฏรอยยิ้มเลยแม้แต่น้อย แม้เขาจะอยู่ในทีวีนั้น แต่เธอก็ยังรู้สึกได้ถึงบรรยากาศเย็นเยือกที่แผ่ออกมาจากตัวเขา รวมไปถึงกลิ่นอายแห่งเจ้าชายของเขาที่มีมาตั้งแต่เกิด

พูดแล้วก็น่าขัน เพราะเธอนั้นไม่ได้สนิทสนมคุ้นเคยกับว่าที่สามีคนนี้เลยสักนิด ขนาดพบเจอกันจริงๆก็ยังไม่เคย ทุกๆเรื่องที่เกี่ยวกับเขาล้วนมาจากที่เห็นผ่านทางทีวีและนิตยสารซุบซิบดาราทั้งสิ้น

“หล่อมากอะแก”

“แถมยังหนุ่มอยู่เลยด้วย...”

“ที่สำคัญเลยคือรวย ได้ข่าวว่ากลายเป็นมหาเศรษฐีที่อายุน้อยที่สุดไปแล้วด้วยนะ...”

“ยังไงก็เถอะ เขาก็ยังเจ้าชู้มากอยู่ดี เห็นลือกันว่าดาราหญิงดังๆหลายๆคนมีข่าวฉาวด้วยกันกับเขามาแล้วทั้งนั้น แต่ที่แปลกก็คือ เขาไม่เคยออกมาเปิดเผยยอมรับเลยนะว่ามีแฟนแล้วน่ะ”

......

ประตูที่เปิดช่องเล็กๆอยู่ พนักงานหลายคนที่ลดเสียงวิพากษ์วิจารณ์ลอยเข้ามาในหูเธอได้ครบทุกตัวอักษรอย่างไม่มีตกหล่นเลยอยู่ดี

รวย รูปหล่อ มีอำนาจ เจ้าชู้...

สิ่งที่เธอรู้เกี่ยวกับเขา ก็แค่เท่านี้แหล่ะ

ราวกับเป็นความฝันอยู่เหมือนกัน จากที่เธอเรียนหนังสืออยู่ในรั้วมหาวิทยาลัย จู่ๆก็ดันกลายมาเป็นภรรยาเจ้าของบริษัทที่มีชื่อเสียงในระดับสากลอย่างบริษัทแก้วรุ่งกรุ๊ปจำกัด นี้เสียได้ เรื่องดีๆแบบนี้ถ้าได้เกิดขึ้นกับใครล่ะก็ คงจะยิ้มมีความสุขจนตื่นขึ้นมาจากฝันด้วยกันทั้งนั้น

จะมีก็แต่ดารุ ที่ไม่ได้รู้สึกยินดีแบบนั้นด้วยเลยสักนิด

ชุดแต่งงานสีขาวบริสุทธิ์ ที่ห่อหุ้มร่างเพรียวระหงอันสมส่วนของเธอได้อย่างพอดิบพอดีนั้น เผยให้เห็นถึงจุดเด่นทั้งหมดของเรือนร่าง ทั้งผิวพรรณที่เรียบเนียนขาวสว่าง อุดมไปด้วยความนุ่มหยุ่นและความงดงาม บนใบหน้าประทินด้วยเครื่องสำอางอย่างบางเบา ทว่าก็เพียงพอที่จะทำให้สวรรค์ตกตะลึงในตัวเธอได้ จะมีก็แต่สีหน้าเย็นชาที่ไม่ได้เข้ากับการแต่งตัวของเธอเอาเสียเลย

ใช่ ตอนนี้เธอน่ะอารมณ์เสียอย่างที่สุด ถ้าไม่ใช่เพราะจำเป็นต้องทำล่ะก็ เธอไม่มีทางเห็นด้วยกับงานแต่งครั้งนี้แน่

ริมฝีปากสีแดงอ่อนนุ่มค่อยๆยกขึ้นอย่างช้าๆ พลันเปลี่ยนเป็นรอยยิ้มสวยที่รู้สึกฉงนอยู่นัยที...

แต่ยังคงเย็นชาเหมือนเดิม แถมมีความจนใจด้วย

“โห เจ้าสาวสวยมากเลยจริงๆนะคะเนี่ย!”พนักงานสาวที่ยุ่งอยู่กับการจัดระเบียบชุดแต่งงานให้เธอ อดไม่ได้ที่จะชื่นชมออกมา ไม่แปลกใจเลยที่เธอจะได้รับความเอ็นดูจากท่านประธานบริษัทคานเขตกรุ๊ปจำกัดนี้ เพราะเพียงร้อยยิ้มเดียวของเธอก็สามารถร่ายมนต์สะกดหัวใจคนได้แล้ว

ดวงตากลมโตฉ่ำน้ำราวกับอัญมณีสีดำของดารุมีประกายแวบไป แล้วเก็ยสายตากลับ มองไปยังร่างของพนักงานสาวซึ่งกำลังจัดแจงชุดให้เธออยู่ หล่อนมีอายุเท่ากันกับเธอ และผิวพรรณออกจะสีเหลืองนวลเล็กน้อย ส่วนหน้าตานั้นก็ถือว่าสวยใช้ได้เลยทีเดียว

พนักงานสาวกำลังมองดูตัวเธอด้วยสายตาริษยา หล่อนคงจะถอนหายใจเพราะคิดว่าเธอได้เป็นภรรยาของธวลิต ผู้ซึ่งสาวสวยทั้งหลายแหล่ต่างก็ตบตีแย่งชิงกันเพื่อให้ได้อยู่ใกล้เขาสินะ

ถ้าหากเป็นไปได้จริงๆล่ะก็ เธอจะ...

เธอดึงสายตากลับมา พลางปิดม่านตาลง ขนตาที่โค้งเคลื่อนไหวไปมาอย่างเป็นจังหวะ เผยให้เห็นเส้นโค้งงอนสวยงาม และ เธอก็ได้ตกอยู่ในห้วงความคิดของตัวเองเป็นที่เรียบร้อย

ประตูห้องแต่งตัวสีขาวถูกผลักให้เปิดออกเบา ๆ พลันเงาของชายร่างผอมสูงก็ปรากฏขึ้นที่หน้าประตู เขามองเข้ามาในห้องอย่างเป็นกังวล ลังเลอยู่พักหนึ่ง แต่สุดท้ายก็ก้าวเข้ามาด้านใน