หน้าปกนวนิยาย ลุ่มหลง

ลุ่มหลง

8.0 / 10.0
เมื่อเรถลำลึกสู่บ่วงกามารมณ์ที่ยากจะถอนตัว ยิ่งพยายามหักห้ามใจกลับยิ่งลุ่มหลงในสัมผัสอันเร่าร้อน แม้ปากจะพร่ำบอกให้หยุดสัมพันธ์ลับกับพี่อาร์ม แต่ร่างกายกลับทรยศและโหยหาอ้อมกอดนั้นอย่างไม่อาจต้านทาน ท่ามกลางความรัญจวนใจในคืนครบรอบแต่งงานที่สุดเหวี่ยง เธอต้องเผชิญกับบทรักอันดุดันจากชายหนุ่มทั้งสามที่ถาโถมเข้าใส่บนรถทัวร์อย่างไม่หยุดหย่อน ทุกร่องรอยแห่งความปรารถนาถูกเติมเต็มด้วยความสุขสมที่เอ่อล้น กลายเป็นของขวัญสุดสยิวที่จองจำเธอไว้ในวังวนแห่งราคะตลอดกาล

ลุ่มหลง ตอนที่ 1

ณ ลานจอดรถชั้นสี่ของมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งหนึ่งในเวลาห้าโมงเย็น

ผู้คนบางตาเพราะนักศึกษาส่วนใหญ่กลับไปแล้ว มีเพียงนักศึกษาปริญญาโทภาคค่ำที่เริ่มทยอยมาแต่ส่วนมากก็จอดที่ลานด้านล่างเพราะรถไม่ค่อยมีแล้ว

มีรถยนต์สามคันที่ยังจอดตรงชั้นนั้น และรถหนึ่งในสามคือสปอร์ตปาเจโร่สีแดงที่จอดด้านในสุดมันกำลังโยกเยกเป็นจังหวะ

ที่ฝั่งคนขับ หญิงสาวผมสั้นสีบลอนด์เทา ผิวขาวจั๊วะกำลังถลกกระโปรงขึ้นถึงเอวแล้วขย่มบนตักของชายหนุ่มรูปหล่อร่างใหญ่คนหนึ่งอย่างเอาเป็นเอาตาย ส่วนเขาก็ใช้สองมือบีบสองเต้าอวบใหญ่เข้าหากันแล้วละเลงเลีย ดูดขบหัวนมสีชมพูที่แข็งคัดจนเธอเจ็บจี๊ดแต่ก็เสียวเป็นบ้า

ยิ่งเสียวก็ยิ่งเพิ่มแรงขย่มให้แท่งรักคว้านลึกเข้าออกในรูสวาทมากขึ้น...

“ เรจะเสร็จแล้วค่ะพี่อาร์ม ใกล้แล้ว ” เธอคร่ำครวญแล้วเร่งจังหวะ แต่เขายกสะโพกของเธอออกจากแก่นกายฉับพลัน เธอมองเขาอย่างไม่เข้าใจที่ทำไมต้องขัดจังหวะการขึ้นสวรรค์ด้วย

ใบหน้าหล่อเหลาราวเทพประทานยิ้มยั่ว

“ พี่อยากให้เรขี่เกียร์ ” พลางปรายตาไปมองเกียร์รถยนต์ฝั่งซ้ายมือของตัวเอง คนถูกสั่งทำตาโต

“ ดะ... ได้ยังไงล่ะคะ มันใหญ่จะตาย ”

“ ตรงหัวมันก็เท่า ๆ กับของพี่ ” เขาว่าพลางขยับเอาดุ้นของตัวเองไปเทียบใกล้ ๆ ลำเอ็นยาวใหญ่เท่าข้อแขนที่ส่วนปลายโผล่พ้นมันเบ่งบานแดงก่ำราวหัวเห็ด ทั่วลำมีเส้นเอ็นปูดโปนร้อยรัดและมีน้ำใคร่ของเธอเคลือบจนมันวาว

เรศินินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากเย็น ของเขาใหญ่ยาว ใหญ่กว่าหัวเกียร์รถยนต์ด้วยซ้ำ แต่เธอก็กลัวการเอาสิ่งแปลกปลอมเข้าไปในร่างกายนี่นา

“ มันจะสกปรกหรือเปล่าคะ ”

“ พี่จะใส่ถุงยางให้มัน ” เขาว่าพลางล้วงถุงยางขึ้นมาฉีกแล้วสวมครอบบนเกียร์ แต่อีกฝ่ายยังมีแววตาลังเลตระหนกตื่น เขาจึงก้มลงไปปาดลิ้นเลียติ่งเสียวบวมเป่งแดงแจ๋ของเธอที่ยื่นออกมาจากกลีบพูที่แบะอ้า ละเลงพลิ้วมันเร็ว ๆ เธอกระดกก้นส่ายไปมาอย่างแสนทรมาน ความเสียวโจมตีอีกระลอก

“ นะเบ่บี๋ เอากับเกียร์ให้พี่ดูหน่อยนะ นะคะ ”

เขาอ้อนออดเสียงพร่า แล้วเธอก็ยอมแค่ได้ยินเสียงและแววตาอ้อน ๆ นั้น

สะโพกอวบขยับไปเหนือเกียร์รถ โหย่งตัวขึ้นเหนือเกียร์ให้มันจ่อที่ปากรูรักก่อนกดสะโพกลงมาให้มันค่อย ๆ จมลึกเข้าไปในภายใน

“ อูววว ” เธอครางเมื่อรับของแปลกปลอมที่แข็งขึงเข้าไปในโพรงนุ่ม เสียวเป็นบ้า

ดวงตาคมกริบแวววาวอย่างพึงใจ เขาจ้องมองกลีบแคมที่ย่นยู่ยามมันกลืนเกียร์เข้าไป ตอนเธอยกขึ้นน้ำใคร่สีใสเคลือบเกียร์จนฉ่ำวาว

“ เรโคตรเซ็กซี่เลย ทำพี่โคตรคลั่งเลย รู้ไหมคะ ”

“ จริงเหรอคะ ”

“ จริงสิ ไม่มีใครยั่วพี่ได้เท่าเรอีกแล้ว พี่โคตรเงี่ยนเลยเวลาเห็นเกียร์จมหายเข้าไปในรูน้อย ๆ ของเร ”

คำพูดหยาบโลนนั้นทำให้เธอยิ่ง เงี่ยน ไม่แพ้กัน

หญิงสาวยิ่งยกตัวขึ้นลงให้รูรูดเกียร์รถเข้าออก โยธาจ้องมองเธอด้วยใจระส่ำ มือหนึ่งสาวดุ้นตัวเองไปด้วย

เธอโคตรร้อนแรง ทำเขาเงี่ยนฉิบหาย ได้ใจเขาทุกอย่าง เช่นเดียวกับเธอที่ยอมทำตามใจเขาทุกอย่างเช่นกัน

เขาอยากเอาเธอที่ไหน เล่นพิเรนทร์ยังไง พิสดารแค่ไหนเธอก็ไม่เคยขัด ลุ่มหลงไปกับทุกอย่างที่เขามอมเมา ทั้งผิดทั้งเสี่ยงแต่เธอก็มองข้าม

เขาและเธอไม่ควรมีความสัมพันธ์ทางกายใด ๆ

แต่เธอหยุดมันไม่ได้ หยุดไม่ไหวจริง ๆ…

***

หนึ่งเดือนก่อนหน้านั้น

เรศินิน หรือเร หญิงสาววัยย่างยี่สิบสามที่พึ่งเรียนจบระดับปริญญาตรี ใบหน้าสวยเฉี่ยว ผมบ๊อบเทสั้นสีบลอนด์เทา ความสูงเมตรเจ็ดสิบ สัดส่วน 36 – 27 -38 อวบอัด บึ้บบั้บน่าฟัด แม้เธอจะอยู่ในชุดเดรสกล้ามสีขาวยาวเลยเข่าธรรมดาที่ซื้อมาจากตลาดนัด ไม่ได้หรูหราอะไรมากนัก ไม่ได้แต่งหน้า แต่มันก็สะดุดคนทั่วไปเหลือเกิน

เธอสวมแว่นดำพรางดวงตาที่ใต้ตาดำคล้ำด้วยนอนไม่หลับและแดงก่ำเพราะร่ำไห้ เพราะทะเลาะกับรุ้งพราว ผู้ซึ่งเป็นแม่บังเกิดเกล้า ด้วยเหตุผลที่ว่าแม่อยากจะมีสามีใหม่ หลังจากที่พ่อพึ่งเสียไปด้วยมะเร็งลำไส้ใหญ่ยังไม่ทันถึงเดือน

มากไปกว่านั้นคือเรศินินพึ่งรับรู้ว่าแม่ไปติดหนี้พนัน หนี้หวยใต้ดิน และหนี้นอกระบบอีกบานตะไท แม่เอาบ้านและรถไปจำนองไว้กับเจ้าหนี้และเขากำลังจะมายึด โดยแม่อ้างว่าเอาเงินไปรักษาพ่อ แต่ความจริงคือไม่ใช่

แม่ของเธอเป็นคนสวยแต่ไม่เอาไหน เป็นอดีตหมอนวดในอาบอบนวดที่พ่อเอามาชุบเลี้ยงให้ความรัก แต่ดูเหมือนสิ่งเหล่านั้นจะไม่มากพอที่จะทำให้เธอพยายามปรับปรุงตัวให้เหมาะสมกับความรักที่พ่อมีให้

พ่อของเธอเป็นข้าราชครู และมีแต่พ่อที่ดูแลทุกอย่าง ทั้งหาเงินเข้าบ้าน ทำงานบ้าน ดูแลลูก แม้แม่จะขี้เกียจ ไม่รู้จักรับผิดชอบเช่นไรแต่พ่อก็ไม่เคยปริปาก ดูแลเธอกับแม่มาเป็นอย่างดี

จนกระทั่งพ่อล้มป่วย เงินเก็บก็ร่อยหรอ แม่ที่ใช้เงินฟุ่มเฟือยฟุ้งเฟ้อก็ยังคงไม่คิดหน้าคิดหลัง เรศินินที่กำลังเรียนปริญญาตรีปีสุดท้ายก็เลยต้องหางานพิเศษทำเพื่อเอาเงินมารักษาพ่อ ด้วยความที่เป็นคนสวย สูง รูปร่างดีเลยรับถ่ายแบบเสื้อผ้าตามเพจขายเสื้อผ้า ไม่ก็พริตตี้เอ็มซีนำเสนอสินค้าตามห้างสรรพสินค้าหรืองานโชว์ต่าง ๆ พอได้เงินมาร่ำเรียนและจุนเจือครอบครัว เธอพาพ่อไปหาหมอที่ดีที่สุด ซื้อหาอาหารเสริมมาบำรุงร่างกายพ่อ แต่สุดท้ายก็ยื้อไม่ไหว พ่อจากเธอไปในที่สุด

แค่พ่อที่เป็นดวงใจจากไปเธอก็โซซัดโซเซมากพอแล้ว นี่แม่ยังจะมาบอกว่ามีผู้ชายคนใหม่และจะย้ายเข้าไปอยู่ในบ้านเขาอีกด้วย !

อ่านต่อ

สารบัญ ลุ่มหลง

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย หยั่งรากฝากรัก
8.3
เมื่อก่อนจิรายุเคยขับไสไล่ส่งดรีมจนเธอหายไปจากชีวิต แต่พอเธอกลับมาในลุคใหม่ที่ไม่แยแสเขาอีกต่อไป เขากลับเป็นฝ่ายที่อยากทวงคืนหัวใจเธอ ทว่าอุปสรรคครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เพราะนอกจากจะมีหนุ่มๆ มาคอยขายขนมจีบแล้ว เธอยังพยายามหลบหน้าเขาแทบทุกวิถีทาง ที่ซ้ำร้ายไปกว่านั้นคือพ่อแม่ของเขาที่เคยเชียร์กลับเปลี่ยนมาขัดขวาง โดยประกาศกร้าวว่าผู้ชายคนไหนก็ได้ยกเว้นลูกชายตัวเองที่จะได้คู่กับดรีม งานนี้เขาจะขุดรากรักที่ฝังลึกในใจให้กลับมาเบ่งบานได้สำเร็จหรือไม่
หน้าปกนวนิยาย เจ้าหัวใจนายปิศาจ
8.0
โชคชะตาพาให้ปวีนุชต้องมาใช้ชีวิตบนเรือสำราญร่วมกับลายไม้ตลอดสิบสี่วัน ท่ามกลางบรรยากาศท้องทะเลที่ทำให้ทั้งคู่ได้ใกล้ชิดและเรียนรู้ตัวตนของกันและกัน ทว่าความสัมพันธ์ครั้งนี้กลับเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยมและเสน่ห์อันเร่าร้อนของฝ่ายชาย จนเธอขนานนามเขาว่าเป็นปิศาจที่ร่ายมนต์สะกดใจ แม้หัวใจจะเปี่ยมด้วยความรัก แต่ความกลัวในความต่างและอดีตที่เจ็บปวดทำให้เธอเลือกที่จะหนีไปพร้อมความทรงจำ โดยหวังลึกๆ ว่าเขาจะออกตามหาเธอเพื่อพิสูจน์ว่ารักแท้นั้นก้าวข้ามทุกอุปสรรคได้จริง
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย นายช่างใหญ่แห่งอโยธยาที่ข้าอยากได้
8.8
ฟ้ารดาหญิงสาวผู้ถูกยมทูตส่งข้ามกาลเวลามายังกรุงอโยธยาอย่างไม่คาดฝัน ที่นั่นเธอได้พบกับนายช่างทองหลวงผู้มีเสน่ห์ดึงดูดและรูปร่างกำยำจนทำให้เธอตกหลุมรักทันที เมื่อหนทางกลับบ้านไม่มีอยู่จริง แผนการพิชิตใจนายช่างใหญ่จึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางอุปสรรคจากครอบครัวที่ไม่อยากให้เธอออกเรือน แม่หญิงผู้มีความมั่นใจคนนี้จะใช้เสน่ห์อันเป็นเอกลักษณ์สั่นคลอนหัวใจของนายช่างทองผู้เคร่งขรึมได้สำเร็จหรือไม่ในดินแดนแห่งประวัติศาสตร์นี้
หน้าปกนวนิยาย ยั่วรักจอมทมิฬ
8.2
ลลนาหรือนุ่มถูกสิงหาชายหนุ่มรูปงามแต่ใจร้ายจับตัวมาเพราะความเข้าใจผิด เธอต้องเผชิญกับคำพูดทำร้ายจิตใจท่ามกลางความกังวลถึงคนใกล้ชิดที่บาดเจ็บ นุ่มจึงบนบานต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ขอให้ตนหลุดพ้นจากอำนาจเถื่อนของเขา พร้อมหวังจะมีชีวิตใหม่ที่รวยทางลัดเพื่อเลิกทำงานกลางคืนและพบสามีที่ดี แม้สิงหาจะยอมรับความผิดพลาดที่จับตัวคนผิดมาและกล่าวขอโทษอย่างหัวเสีย แต่ท่าทีพยศและรอยยิ้มยียวนของหญิงสาวกลับทำให้เขาหมั่นไส้จนสถานการณ์ระหว่างทั้งคู่ยิ่งวุ่นวาย
หน้าปกนวนิยาย เมียถูกทิ้ง กลับมาเป็นเศรษฐินีใหญ่
8.5
ในวันครบรอบแต่งงานสามปี พรกมลต้องเผชิญกับความเจ็บปวดเมื่ออภิเดชสามีของเธอแสดงออกอย่างชัดเจนว่ารักเพียงศศิกานต์เท่านั้น แม้เธอจะตั้งครรภ์แต่เขากลับบีบบังคับให้หย่าและสั่งให้ไปทำแท้งอย่างไร้เยื่อใย อภิเดชยังหูเบาเชื่อคำโกหกของศศิกานต์ที่กลั่นแกล้งเธอในที่ทำงานจนพรกมลตัดสินใจเซ็นใบหย่าและลาออกเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่เพียงลำพัง เธอเลือกเดินจากไปพร้อมกับลูกในท้องโดยไม่หันหลังกลับไปมองอดีตที่แสนโหดร้ายอีกเลย
ตอน
อ่านเลย
แชร์