หย่าสามีชั่ว เพื่อชีวิตใหม่ของฉัน

เมย์ POV

หัวใจของฉันเต้นรัวเหมือนกลอง ใบหน้าชาไปหมดราวกับถูกตบด้วยฝ่ามืออันหนักหน่วง

ไม่ผิดแน่ นั่นคือภวัต สามีของฉัน!

ฉันพยายามมองหาผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง แต่เธอกลับหันหลังให้กล้องแล้ว

ฉันมองผู้หญิงในวิดีโออย่างพินิจพิจารณา

รูปร่างของเธอ หน้าอกของเธอ สะโพกของเธอ

เธอไม่ได้ผอมเพรียวเหมือนนางแบบ แต่ก็ไม่ได้อ้วนเกินไป

คล้ายกับรูปร่างของฉันอย่างประหลาด

วิดีโอจบลงอย่างรวดเร็ว

ชินวุฒิปิดหน้าต่างวิดีโออย่างรวดเร็ว แล้วหันไปหยิบขวดยาเม็ดสีขาวขุ่นที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู

ฉันรีบถอยออกมาจากหน้าประตูห้องของชินวุฒิอย่างเงียบเชียบ เดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็วราวกับถูกผีหลอก

ฉันล็อกประตูห้องนอนแล้วล้มตัวลงนั่งที่พื้นพิงกับประตู

หัวใจยังคงเต้นรัวเหมือนจะหลุดออกมาจากอก

ภวัต? สามีของฉัน? ทำไมถึงเป็นเขาได้?

แล้วผู้หญิงคนนั้นคือใครกัน?

ฉันรู้สึกคลื่นไส้ พะอืดพะอมอย่างรุนแรง

การที่เขากลับบ้านมาทำหน้าที่สามีกับฉัน แต่กลับไปเริงรักกับผู้หญิงอื่นอย่างเร่าร้อน

ทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับฉันได้?

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ

"พี่เมย์ครับ พี่เมย์?" เสียงของชินวุฒิดังขึ้นที่หน้าประตู "พี่เมย์เป็นอะไรรึเปล่าครับ? เห็นเดินกลับห้องไปเร็วๆ"

ฉันพยายามรวบรวมสติ ตอบกลับไปอย่างตะกุกตะกัก "ไม่เป็นไร... พี่แค่รู้สึกไม่ค่อยสบาย"

"ให้ผมเข้าไปดูไหมครับ?" ชินวุฒิถาม น้ำเสียงของเขาดูเป็นห่วงเป็นใยอย่างผิดปกติ

ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว เขาคงรู้ว่าฉันแอบดูเขาอยู่

ลึกๆ แล้ว ฉันรู้สึกถึงความปรารถนาที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ภายใน

แม้จะรับรู้ถึงความลับอันน่ารังเกียจของสามี แต่ความปรารถนาที่ชินวุฒิปลุกเร้าก็ยังคงอยู่

"ไม่ต้องหรอก... พี่แค่อยากอยู่คนเดียว" ฉันตอบ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น

"งั้นให้ผมชงยาแก้ปวดหัวให้ไหมครับ?" เขาถาม

"อืม... ไม่เป็นไร" ฉันตอบ

"เดี๋ยวผมชงมาให้นะครับ พี่เมย์นอนรอเลย" ชินวุฒิพูดแล้วเดินจากไป

ฉันลุกขึ้นจากพื้น เดินไปที่เตียง แล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า

ในใจยังคงสับสนอลหม่าน

ภวัตออกนอกลู่นอกทางมานานแค่ไหนแล้ว?

ทำไมชินวุฒิถึงมีวิดีโอแบบนั้น? หรือเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้?

เสียงก๊อกน้ำดังขึ้นจากห้องครัว แล้วก็เงียบไป

ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"พี่เมย์ครับ ผมเอายามาให้" ชินวุฒิพูด

ฉันลุกขึ้นจากเตียง เดินไปเปิดประตู

ชินวุฒิกำลังยืนยิ้มอยู่หน้าประตู มือของเขาถือแก้วน้ำอุ่นที่มีเม็ดยาละลายอยู่

"ขอบคุณนะชิน" ฉันรับแก้วมาจากเขา พยายามหลบสายตาที่ร้อนแรงของเขา

"พี่เมย์ดูเหนื่อยมากเลยนะครับ ดื่มยานี้แล้วนอนพักผ่อนเถอะ" เขาพูดพร้อมกับยื่นมือมาแตะเบาๆ ที่หน้าผากของฉัน

สัมผัสของเขาทำให้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว

ฉันยกแก้วน้ำขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

รสชาติของยาแปลกๆ แต่ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

"ขอบใจนะ" ฉันส่งแก้วคืนให้เขา

"ไม่เป็นไรครับ พักผ่อนเถอะ" ชินวุฒิพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้ แล้วเดินจากไป

ฉันปิดประตูห้อง แล้วเดินกลับไปที่เตียง

ความรู้สึกง่วงงุนเริ่มคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง

ร่างกายรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างประหลาด

ฉันพยายามจะลืมตา แต่ก็ทำไม่ไหว

ในที่สุดฉันก็หลับไปอย่างง่ายดาย

แต่แล้วเสียงประตูห้องนอนก็เปิดออก

ฉันรู้สึกถึงน้ำหนักที่ยุบลงไปบนเตียงข้างๆ ฉัน

ดวงตาของฉันพยายามจะลืมขึ้นมามอง แต่ก็ทำไม่ได้

ร่างกายของฉันรู้สึกอ่อนแรงอย่างประหลาด

ฉันรู้สึกถึงมือที่ลูบไล้ไปตามต้นขาของฉัน

มันคือชินวุฒิ!

ภาพขวดยาเม็ดสีขาวขุ่นที่เขาถือในมือผุดขึ้นมาในหัว

ยา? ยานอนหลับ? หรือยาปลุกเซ็กซ์?

ฉันรู้สึกกลัวจับใจ

เขาจะทำอะไรฉัน?

ร่างกายของฉันรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ผิวหนังของฉันรู้สึกไวต่อการสัมผัสอย่างประหลาด

ฉันพยายามจะขยับตัว แต่ก็ทำไม่ได้

มันเหมือนฉันถูกตรึงไว้กับเตียง

มือของเขาเริ่มลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงเอวของฉัน

ฉันรู้สึกถึงนิ้วที่สอดเข้าไปใต้ชุดนอนของฉัน

ฉันควรจะแกล้งหลับต่อไป หรือควรจะตื่นขึ้นมาต่อสู้?

ความกลัวเข้าครอบงำหัวใจของฉัน

มือของเขาเริ่มปลดสายเดี่ยวชุดนอนของฉันออก

แล้วชุดนอนของฉันก็ถูกถอดลงไปถึงสะโพก