หน้าปกนวนิยาย ชาดสีเลือด 红血

ชาดสีเลือด 红血

7.9 / 10.0
ชาดสีเลือด 红血 นวนิยายแนว fantasy romance ที่เล่าเรื่องราวการย้อนเวลาของหลินเหมยเพื่อกลับมาแก้แค้นสามีผู้ทรยศ การตัดสินใจครั้งนี้จะนำไปสู่บทสรุปแห่งความสุขหรือความทุกข์นิรันดร์ ร่วมพิสูจน์การเดินทางของเธอใน fiction fantasy novels เรื่องเยี่ยมที่สายอ่านนิยายออนไลน์ไม่ควรพลาด
เรื่องย่อ ชาดสีเลือด 红血
หลินเหมยหญิงสาวผู้แบกความแค้นเต็มหัวใจได้รับโอกาสย้อนเวลากลับมาอีกครั้งเพื่อชำระความแค้นกับสามีที่เคยร่วมพิธีกราบไหว้ฟ้าดินผูกสัมพันธ์กันไว้ การกลับมาในครั้งนี้เป็นการเดิมพันด้วยเหตุผลและบทเรียนจากอดีตที่เคยผิดพลาด ท่ามกลางเส้นทางแห่งการล้างแค้นที่เต็มไปด้วยอุปสรรคและแรงอารมณ์ เธอจะต้องเลือกว่าจะก้าวไปสู่ความสุขที่แท้จริงหรือจะต้องจมปลักอยู่กับความทุกข์ระทมไปตลอดกาล ร่วมลุ้นไปกับบทสรุปของความรักและความแค้นในครั้งนี้ได้เลย
อ่านเพิ่มเติม

ชาดสีเลือด 红血 ตอนที่ 1

สายฝนที่เทลงมาอย่างหนักตกลงบนเรือนร่างเปลือยเปล่าที่เต็มไปด้วยรอยแผลและเลือด ชะล้างเลือดลงสู่พื้นดิน แต่เจ้าของร่างกลับนอนรวยรินใกล้ตาย ไม่อาจจะขยับตัวไปไหนได้ ยังคงได้ยินเสียงหัวเราะของพวกมันที่ดังใกล้หู

“หยุดทำไม!!” เสียงทรงอำนาจของรัชทายาทฟงหวินแห่งแคว้นเจี่ยกล่าววาจาขุ่นเคือง เพราะเหล่าทหารต่างเริ่มเบามือเมื่อฝนเทลงหนัก

เหล่าทหารที่เปลือยเปล่าท่อนล่าง ต่างขาดอาหารมาแรมเดือน บัดนี้มีเหยื่อสาวมากองให้เชยชมอยู่ตรงหน้า ต่อให้ฟ้าผ่าหรือแผ่นดินสะเทือนก็ไม่อาจทำให้พวกเขาหยุดมือได้

ร่างระหงบอบบาง ผิวขาวนวลถูกน้ำโคลนเปอะเปื้อนจนมองไม่เห็นผิวขาวอีกแล้ว สตรีนางนี้มีนามว่าเหอหลินเหมย เป็นชายาเอกของมู่หยางจวิ้นอ๋อง โอรสของฮ่องเต้เฟยเทียนแห่งแคว้นโจว ของเล่นบรรณาการที่จวิ้นอ๋องมอบให้เขาเมื่อสองวันก่อน

เป็นสาวงามที่ต้องตาต้องใจเขาเหลือเกิน มุมปากปีศาจนั้นขยับยกขึ้นอย่างพอใจเมื่อเห็นบรรดาทหารต่างเข้าไปรุมกินทั้งตัว ด้านบนป้อนอาหาร ด้านล่างใส่อาหารให้ไม่ได้ขาด เลือดในกายนางไหลออกมาผสมกับเนื้อโคลนจนมองไม่ออกว่าเป็นเลือดหรือเป็นน้ำอะไร

ความโหดเหี้ยมของรัชทายาทฟงหวินไม่ได้มีเพียงแค่ได้เห็นภาพสนุก แต่ความโหดร้ายของเขาไม่จบสิ้น หลังจากทรมานนางจนหายใจรวยรินเกือบตาย เขาก็สั่งให้ทหารล้างตัวนาง แล้วจับลงอ่างน้ำไว้ในกระท่อม

ผู้เป็นนายกองธงแห่งแคว้นเจี่ยนั้นย่างก้าวไปยังอ่างไม้อย่างเลือดเย็น เขาหันมองถังใบเล็กก็ยกขึ้น แล้วเทเกลือลงไปในน้ำ ได้ผล ร่างที่เกือบไร้วิญญาณเริ่มขยับตัว แต่ไม่อาจมีเสียงออกมา เปลือกตาหงส์ขยับเปิดออก ปากแห้งมีรอยเลือดเปรอะเอ่ยด้วยเสียงสั่น แต่ก็ไม่อาจส่งเสียงได้

“เจ้าช่างอดทนเหลือเกิน คิดหรือว่าจวิ้นอ๋องขี้ขลาดผู้นั้นจะมาช่วยเจ้า”

คนได้ยินสั่นสะท้าน หัวใจนางเหมือนคนตายไปแล้ว แต่ความรักที่มีต่อพระสวามีก็ยังไม่จางหาย ยังคงหวังว่าจวิ้นอ๋องจะมาช่วยนาง หากด้วยลมหายใจรวยรินนั้น ก็ไม่รู้ว่านางจะมีชีวิตต่ออีกนานเท่าไร

รัชทายาทฟงหวินมองดวงตาที่ลืมขึ้น แม้จะเปิดไม่หมด แต่ก็พบว่าอีกฝ่ายเต็มไปด้วยความโกรธแค้น สายตานั้นไม่แม้แต่จะยอมศิโรราบ นั่นจึงนำมาซึ่งความโมโหให้คนมีอำนาจมากกว่า จึงยกมือขึ้นบีบคางนาง

“เจ้ายังไม่สาแก่ใจ ยังคิดจะมีชีวิตต่อเพื่อไปเป็นชายาผู้ทรงเกียรติอย่างนั้นรึ สภาพเจ้าเช่นนี้กลัวแต่จวิ้นอ๋องผู้นั้นจะยกดาบขึ้นฆ่าให้ตายเสียมากกว่า”

“ท่านอ๋องจะไม่ทำเช่นนั้น” เสียงอันอ่อนแรงนั้นพยายามเค้นออกมาทั้งที่แทบอ้าปากไม่ออก นำพาความโกรธให้รัชทายาทฟงหวินยิ่งกว่าเดิม จึงเปลี่ยนมือจากจับคาง มาจับคอด้านหลังแล้วกดหัวลงไปในอ่างน้ำ น้ำเกลือนั้นผสมกับเลือดทำให้นางปวดแสบไปทั่วร่าง หลินเหมยสำลักน้ำเกลือเข้าปาก หายใจรวยรินเหมือนคนใกล้ตาย แต่สมองนางกลับได้ยินเพียงประโยคแสนหวาน

‘เจ้าแค่ขึ้นรถม้าไป หลังจากนั้นเชื่อใจข้า ข้าจะพาเจ้ากลับมาให้จงได้’

แล้วเหตุใดนางถึงถูกจับตัวอย่างง่ายดายเล่า หัวใจนางปวดร้าวคิดเพียงแต่ห่วงใยพระสวามีว่าตอนนี้เป็นเช่นไร ไม่ได้ห่วงเลยว่าตัวเองจะตายในอีกไม่ช้า

รัชทายาทฟงหวินมองร่างที่เริ่มอ่อนแรงลง พอคิดว่าอีกฝ่ายกำลังจะตายก็คิดว่าคงหมดสนุก จึงจับคอนางขึ้นมา ใบหน้านั้นซีดเผือดไร้เลือดเหมือนคนตายจริงๆ

เพียะ!! มือหนาตบลงไปทันที เลือดในปากของหลินเหมยก็กระอักออกมาพร้อมกับเสียงไอ มุมปากคนกระทำพอใจเมื่อเห็นว่าพระชายาเอกของจวิ้นอ๋องยังไม่ตาย

“ลากนางขึ้นมาจากอ่างแล้วรักษาแผล ยังไงก็ให้ตายภายในสามวันไม่ได้” เหยื่อตายแล้วจะสนุกอะไร ยังไงเขาจะขุดหลุมล่อให้จวิ้นอ๋องเดินเข้ามาเอง แบบนั้นต่างหากถึงจะสนุกที่สุด

เหล่านางกำนัลที่ได้ยินก็รีบพาเรือนร่างที่เต็มไปด้วยบาดแผลออกจากอ่าง ในใจพวกนั้นต่างอกสั่นขวัญหาย สงสารพระชายาผู้นี้ก็สงสาร แต่พวกนางสงสารตัวเองมากกว่า ว่าจะโดนแบบนางหรือไม่ ดังนั้นพวกนางจึงพยายามรักษาพระชายาอย่างดี

หลินเหมยลืมตาขึ้นมองนางกำนัลที่กำลังทำแผล

“พระชายามิต้องกลัวเพคะ หม่อมฉันเพียงแค่ช่วยทำแผล”

น้ำเสียงนั้นดูเป็นมิตร สายตาหลินเหมยมองสำรวจหญิงสาว ใบหน้านั้นงดงามล่มเมือง กิริยามารยาทก็เหมือนได้รับการอบรมมาเป็นอย่างดี ไม่รู้ว่านางมองอีกฝ่ายมากเกินไปหรือเปล่า หญิงสาวจึงหันมายิ้มแล้วเล่าให้ฟัง

“ข้าชื่อซูเม่ย เป็นหญิงหอคณิกาที่ไทจื่อ[ องค์รัชทายาท]พามาชุบเลี้ยง”

“นางเป็นหญิงเดียวที่ไทจื่อเลี้ยงดูอย่างดี” เสียงหญิงสาวอีกคนเอ่ยขึ้น หลินเหมยมองแล้วก็คิดว่าอีกฝ่ายคงเป็นสาวใช้ที่คอยดูแลแม่นางซูเม่ย

“จะกล่าวเช่นนั้นก็มิได้ ต้องเรียกว่าข้ายังโชคดี แต่ถ้าวันใดพระองค์เกิดเบื่อหน่ายข้าขึ้นมา เกรงว่าเมื่อนั้นก็คงมีสภาพไม่ต่างจากเจ้าเท่าใดนัก” นางเอ่ยไปก็พยายามทำใจไปด้วย แม้ว่าองค์รัชทายาทจะเมตตานางกว่าคนอื่น ก็ใช่ว่าจะไม่ฆ่านางในวันพรุ่งนี้

“ท่านก็อดทนหน่อย อีกไม่นานพระสวามีของท่านก็จะมาช่วยท่านแล้ว”

ในใจของหลินเหมยก็คิดเช่นนั้น แต่สภาพนางตอนนี้ต่อให้กลับไปก็คงถูกหย่าในเร็ววัน หรือแม้จะกลับไปได้ นางก็ไม่กล้าที่จะยืนเคียงข้างเขาอีก สายตานางมองไปโดยรอบ ไม่ได้มองหาทางออก แต่มองหาอาวุธที่จะทำให้นางตาย เพื่อให้พระสวามีของนางไม่ต้องเสี่ยงชีวิตมาช่วยนาง

“นางฟื้นแล้วใช่ไหม” เสียงทรงอำนาจทำให้คนที่กำลังทำแผลมือสั่นตกใจ ซูเม่ยรีบขยับหันมองแล้วถอยออกมา สายตานั้นเป็นห่วงพระชายาที่นอนนิ่งไม่ขยับเช่นกัน

“ออกไป”

ซูเม่ยจะไม่ตกใจเลยสักนิด ถ้าไม่เห็นว่าในมือขององค์รัชทายาทนั้นมีสิ่งใดอยู่ เชือกหนังสีดำในมือนั้นแทบจะทำให้นางก้าวขาไม่ออก

ดวงตาทรงอำนาจหันมามองซูเม่ย “หรือเจ้าอยากจะโดนมันด้วย”

แน่นอนว่าเมื่อได้ยินเช่นนั้นซูเม่ยก็รีบขยับออกไปทันที ในใจนั้นได้แต่ขอโทษอีกฝ่ายที่ไม่สามารถช่วยอะไรได้

ทันทีที่ก้าวออกจากกระโจม นางก็ได้ยินเสียงกรีดร้องดังขึ้น พร้อมกับเงาขององค์รัชทายาทที่กำลังใช้เชือกหนังในมือฟาดลงไปยังร่างที่ทำแผลก่อนหน้า เสียงร้องเจ็บปวดนั้นยิ่งดังมากเท่าไรก็ยิ่งทำให้เสียงหัวเราะขององค์รัชทายาทฟงหวินดังขึ้นไปอีก

เสียงทรงอำนาจดังขึ้น “เจ้าน่าสนุกกว่าหมูพวกนั้นเสียอีก!!”

อ่านต่อ

สารบัญ ชาดสีเลือด 红血

Ch. 1 Ch. 2
Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย น้องเมียร่านสวาท
8.2
แก้วตาแอบเฝ้ามองภาพเหตุการณ์อันเร่าร้อนระหว่างพี่เขยและลีนาผู้เป็นพี่สาวผ่านมุมมืดอย่างใกล้ชิด ท่ามกลางเสียงครางระงมและการร่วมรักที่ดุเดือดปานจะขาดใจ ความชัดเจนของกิจกรรมบนเตียงทำให้หญิงสาวเกิดอารมณ์ร่านสวาทจนร่างกายตอบสนองอย่างรุนแรง ความเสียวซ่านพุ่งพล่านจนน้ำรักไหลอาบชุ่มง่ามขาและกางเกงชั้นใน ยิ่งเห็นพี่เขยกระแทกกระทั้นแก่นกายเข้าใส่พี่สาวอย่างหนักหน่วง แก้วตาก็ยิ่งบิดเร้าด้วยความกระสันอยากที่ไม่อาจต้านทานได้ในสถานการณ์ที่เต็มไปด้วยกามารมณ์นี้
หน้าปกนวนิยาย เจ้าสาวของนักรบ
8.6
บุณย์นราเผชิญฝันร้ายเมื่อถูกฉุดจากงานแต่งและถูกย่ำยีโดยชายแปลกหน้า แต่โชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อเธอพบว่าเขาคือประธานบริษัทที่เธอเพิ่งเข้าทำงาน เขาจงใจไล่เธอออกก่อนยื่นข้อเสนอที่ไม่อาจปฏิเสธได้ในยามที่เธออับจนหนทาง ตำแหน่งแม่บ้านกินเงินเดือนห้าหมื่นบาทแลกกับการดูแลทุกอย่างในบ้านรวมถึงเรื่องบนเตียงด้วย ท่ามกลางความแค้นและภาระที่แบกไว้ เธอต้องตัดสินใจว่าจะยอมขายศักดิ์ศรีให้จอมบงการที่เคยทำลายชีวิตเธอเพื่อความอยู่รอดหรือไม่
หน้าปกนวนิยาย คุณนายฟู่ กรุณาเซ็นต์หย่า
8.6
ซูชิงเฉินแอบรักฟู่เป่ยชวนมานาน แต่ความสุขกลับถูกพี่สาวบุญธรรมช่วงชิงไป เธอจึงใช้การแต่งงานทางธุรกิจเพื่อทวงตำแหน่งภรรยาคืนมา ทว่าเขากลับรังเกียจและมอบความรักให้เพียงพี่สาวของเธอ ในวันที่เธอสูญเสียลูกและหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ฟู่เป่ยชวนกลับถูกหลอกหลอนด้วยความรู้สึกผิดในอดีต ห้าปีต่อมาเธอกลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเด็กคนหนึ่ง ท่ามกลางความสงสัยของทุกคนว่าความสัมพันธ์ที่เคยแตกสลายจะลงเอยเช่นไร
หน้าปกนวนิยาย จุมพิตร้ายพ่อหม้ายป้ายดำ
7.9
รพิชาต้องรับหน้าที่เป็นพี่เลี้ยงจำเป็นเพื่อปราบพยศ ‘ฟราน’ ลูกชายวัยห้าขวบสุดแสบของ ‘ฟาอิน’ มาเฟียพ่อหม้ายผู้เย็นชาที่ปิดตายหัวใจจากรักครั้งเก่า แม้เธอจะพยายามทำหน้าที่อย่างดี แต่กลับต้องเผชิญกับคำดูถูกและท่าทีขับไสไล่ส่งจากเขา ทว่ายิ่งรพิชาพยายามหนีห่าง เสน่ห์อันร้ายกาจของเขากลับยิ่งดึงดูดและตามติดเธอไม่ลดละ จนหัวใจของเธอเริ่มสั่นคลอนในบ่วงสิเน่หาที่ยากจะต้านทาน แม้จะรู้ดีว่าเขาทั้งใจร้ายและอันตรายต่อความรู้สึกเพียงใดก็ตาม
หน้าปกนวนิยาย นางบำเรอกับจอมบงการ
7.9
วิธาดาตัดสินใจสารภาพรักกับธัญญ์ ชายผู้จมอยู่กับอดีตและมอบหัวใจให้แต่น้องสาวของเธอ แม้จะรู้ว่าเขาเห็นเธอเป็นเพียงคนแปลกหน้า แต่เธอก็ยอมเปิดเผยความลับเรื่องความสัมพันธ์ลึกซึ้งในคืนนั้นเพื่อยืนยันว่าเขาคือคนแรกของเธอ หญิงสาวเลือกที่จะซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกแม้ต้องเผชิญกับท่าทีรังเกียจและการปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยจากปากของเขาที่ยืนยันว่าไม่เคยคิดจะรักเธอเลยแม้แต่น้อย ท่ามกลางความเจ็บปวดที่ถูกคนที่รักที่สุดปฏิเสธอย่างเลือดเย็น
หน้าปกนวนิยาย นางบำเรออุ้มรัก
8.9
ณัฐรวีถูกลดทอนคุณค่าให้เป็นเพียงนางบำเรอที่เมฆาใช้เป็นที่ระบายความแค้น เขาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธออย่างทารุณและคอยย้ำเตือนว่าเธอเป็นได้แค่เศษหญ้าใต้เท้า ไม่มีสิทธิ์เทียบชั้นกับคนรักตัวจริงของเขา แม้ต้องเผชิญกับความเจ็บปวดทั้งกายและใจจากการกระทำที่ไร้ความปรานี แต่ในวันที่เธอตัดสินใจหนีไปจากชีวิตที่มืดมนนี้ ณัฐรวีไม่ได้จากไปเพียงลำพัง ทว่าเธอยังหอบหิ้วเลือดเนื้อเชื้อไขของเขาที่กำลังเติบโตในครรภ์หนีไปพร้อมกัน ทิ้งให้ความผูกพันที่แฝงไปด้วยความเกลียดชังกลายเป็นเพียงอดีต
ตอน
อ่านเลย
แชร์