ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เอาคืน

เอาคืน

เมื่อความซื่อสัตย์ถูกทำลายด้วยการทรยศหักหลังอย่างเจ็บแสบ เมื่อภรรยาสุดที่รักลักลอบเป็นชู้กับชายอื่นอย่างไม่เกรงใจ ความเสียใจจึงแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นที่ต้องได้รับการชำระ ในโลกของความสัมพันธ์ที่พังทลาย เขาจึงตัดสินใจเลือกวิธีตอบโต้ที่รุนแรงและสาสมที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจะทำได้ นั่นคือการรุกรานหัวใจและแย่งชิงภรรยาของชายชู้มาเป็นของตนเอง เพื่อให้ฝ่ายนั้นได้สัมผัสถึงความสูญเสียและรสชาติของความเจ็บปวดที่เขาเคยได้รับอย่างเท่าเทียมกัน
ตอน
แชร์

ตอน 3

2

เอาคืน

เพชรนราหัวใจกระตุกเมื่อเห็นเขาถอดเสื้อที่เปียกออกจากตัว นี่มันอะไรกัน เขาคิดแบบนี้ได้ยังไง หญิงสาวน้ำตาเริ่มคลอเบ้าอีกรอบ แค่เสียงรูดซิปเธอก็ต้องหลับตาลงแน่น มองไม่เห็นทางที่เธอจะหนีรอด เขาถอดทุกอย่างบนตัวออกอย่างรวดเร็ว โดยที่ตัวของเขาก็ยังคร่อมทับเธออยู่

"อย่าทำแบบนี้ ฉันขอร้อง" หญิงสาวจับข้อมือของเขาที่กำลังจะแตะสาบเสื้อของตัวเองเอาไว้ ตามองเขาแบบอ้อนวอนขอความเห็นใจ

"ไม่ได้หรอก ผมต้องทำ" กระตุกทีเดียวเสื้อทั้งตัวก็หลุดออกจากร่าง ไม่ช้ากางเกงขาสั้นเอวยืดของเขาก็หลุดตาม เพชรนราปล่อยเสียงโฮออกมาอย่างไร้หนทางสู้ หญิงสาวไม่มีชั้นในสักชิ้น ทุกอย่างเปลือยเปล่าเหมือนเช่นเขา และที่ร้ายไปกว่านั้นเขากำลังปลุกปั่นอารมณ์ของเธอให้กระเจิง

"ยะ...อย่า..." นิ้วร้อนๆ ของเขาแทรกซอนเข้าสู่กลีบเนื้อแสนสวย มันทะลุทะลวงผ่านเข้าไปอย่างรวดเร็ว ความเจ็บปวดแปลบเกิดขึ้นเพียงแค่ครั้งแรก ก่อนจะกลายเป็นบิดเกลียวลำตัวไปมาอย่างกระสัน

"อ๊ะ! อืม" เพชรนรากลั้นเสียงเอาไว้สุดฤทธิ์ แต่ความร้ายกาจของเขามันช่างน่ากลัว ดุดันทว่าแล่นพลิ้วในเวลาเดียวกัน หญิงสาวคว้าหมับที่ข้อมือเขาอีกรอบ ตาจ้องมองแบบคนขอความเห็นใจ แต่เขากลับดึงมือของเธอออก จากนั้นก็นำความร้อนผะผ่าวมาจดจ่ออยู่ปากทางเข้า

"คุณ! ไม่จำเป็นต้องทำแบบพวกเขาก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเลว" เสียงวอนขอมาพร้อมกับหยาดน้ำตาที่ไหลอาบนองหน้า เหมือนฝ่ายชายจะรับรู้และเห็นใจ แต่แล้วเขาก็ส่ายหน้าช้าๆ พร้อมกับคำพูดที่เสียดแทงหัวใจคนฟัง

"ผมต้องเอาคืน"

"อึก! อ๊ะ! ไม่ อย่าทำแบบนี้ โอ๊ย! อย่า ได้โปรด โอ๊ะ!..." หมดสิ้นกันแล้วคุณงามความดีที่เคยมี เพชรนราร้องไม่ออกอีกต่อไป มองเขาที่กำลังเคลื่อนตัวเข้าออกอยู่บนร่างของเธออย่างปวดร้าว ผู้ชายคนนี้มีความแค้นมากจนทำให้มองไม่เห็นความเจ็บปวดของผู้อื่น มือทั้งสองข้างกำผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่น ความใหญ่โตของเขามันมากกว่าสามีของเธอเกือบเท่าตัว แต่แล้วเขาก็หยุดพร้อมกับคว้าโทรศัพท์มือถือออกมา จ้องตาเธอเหมือนต้องการบางอย่างทั้งที่ใจกลางร่างก็ยังสอดประสานกันอยู่

"สามีคุณเบอร์อะไร"

"คุณจะเอาไปทำไม อา..." เพชรนราขยับนิดเดียวก็เสียววูบตรงกลางร่างขึ้นมา ความร้อนแบบนี้เธอรู้ดีว่ามันเกินจะต้านทานไหว

"จะบอกไหม" อาธารแทรกตัวผ่านเข้าออกแบบช้าๆ

"ไม่ อ๊ะ..."

"ก็ดี งั้นผมก็จะถ่ายคลิปที่เรากำลังมีอะไรกันส่งไปให้สามีคุณดูแทนการโทรดีกว่า"

"ไม่นะอย่าทำบ้าๆ แบบนั้น อย่าฉันขอร้อง คุณจะทำให้มันได้อะไรขึ้นมา"

"งั้นก็บอกมา" แววตาของอาธารบอกเลยว่าเขาเอาจริงเพชรนรากลั้นลมหายใจเพียงชั่วครู่ ก่อนจะตัดสินใจบอกหมายเลขโทรศัพท์ของสามีอย่างจำยอม ไม่ช้าเขาก็กดปุ่มโทรออก มือของเขาเริ่มขยับเคล้นคลึงหน้าอก สะโพกสอบก็เริ่มเคลื่อนตัวเข้าออกในจังหวะวาบหวาม

"อืม..." เสียงในลำคอของหญิงสาวเริ่มเปล่งออกมาให้ได้ยิน เมื่อถูกปลุกปั่นอารมณ์อย่างต่อเนื่อง

"สวัสดีครับ" ปลายสายคือเสียงของสามีเธอ ได้ยินเพราะเขาเปิดลำโพงตั้งใจให้เธอได้ร่วมรับรู้ด้วย แต่เพชรนรากลับไม่สามารถขอความช่วยเหลือจากเขาได้ ในสภาพที่ร่างกายและจิตใจไม่ปกติแบบนี้

"ครับสวัสดี เอากับเมียผมสนุกไหมครับคุณ" เสียงทุ้มลึกแต่แฝงไปด้วยความอันตราย เปล่งออกมาให้คนที่อยู่ปลายสายรู้สึกหวาดหวั่น

"คุณเป็นใคร" เสียงของอสิณดูร้อนรนขึ้นมา

"อื้อ!" เพชรนรารีบเอามืออุดปากตัวเอง เมื่อสะโพกหนาของอาธารกดลงตรงกลางดอกกุหลาบแบบแรงๆ

"นั่นเสียงอะไร แล้วคุณเป็นใคร" ปลายสายยังร้อนรนไม่เลิก

"ผมก็แค่อยากโทรมาบอกนิดเดียวเองครับ" แต่อาธารกลับทิ้งคำพูดแบบปริศนาไว้ให้คิด

"บอกอะไร"

"เป็นชู้กับเมียผม งั้นเมียคุณผมเอา!"

แทบจะเรียกว่า ตวาดใส่โทรศัพท์มือถือกันเลยทีเดียว คนได้ยินถึงกับช็อกแน่นิ่งไป

"อย่ามาพูดบ้าๆ แบบนี้นะ!" นานไปชั่วอึดใจหนึ่งกว่าที่จะมีปฏิกิริยาตอบกลับ เหมือนเขากำลังตกใจในเรื่องที่ได้ยินอยู่

"อ๊า! โอ๊ย หยุดนะ ไม่!" เพชรนราไม่อาจกลั้นเสียงของตัวเองได้อีกต่อไป เมื่อถูกเขากระแทกกระทั้นใส่สุดกำลังอย่างบ้าคลั่ง

"นั่นเสียงของนรานี่ คุณทำอะไรเมียผม!" อสิณตะโกนใส่โทรศัพท์จนหญิงสาวที่นอนเปลือยกายอยู่ด้านข้างตื่นขึ้นมา

"มีอะไรคะสิณ" หญิงสาวงัวเงียขึ้นมาถามอย่างงุนงง

"อ๊า! โอ๊ะ" เขากดตัดสายเพราะไม่อยากได้ยินเสียงร้องครวญครางของเพชรนราอีกต่อไป ไม่อยากนึกว่าสภาพของภรรยาตนเองในตอนนี้จะเป็นอย่างไร

"สิณคะ แอนถามว่ามีอะไรหรือเปล่า หน้าคุณซีดๆ นะคะ" ไอรดาแตะท่อนแขนของชู้รักเบาๆ อย่างเป็นห่วง ส่วนอสิณนั้นหน้าซีดหน้าเซียวพร้อมกับรำพันออกมาเบาๆ

"สามีคุณ..."

"โคมเหรอคะ โคมโทรหาคุณเหรอคะ" ไอรดาผุดลุกขึ้นนั่งด้วยความตกใจ หญิงสาวมีหน้าตาหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด เพียงแค่ได้ยินชื่อของสามีของตัวเอง

"ใช่ เขารู้เรื่องของเราแล้ว คุณรีบกลับไปบ้านเลยนะ ตอนนี้เขาเอานราไปแล้ว" อสิณทำท่าผลักไสให้ชู้รักกลับบ้านไปอย่างลนลาน

"คุณจะบ้าหรือไงสิณ คุณไม่รู้จักโคมดีพอ ถ้าเขารู้ว่าแอนเป็นชู้กับคุณเขาเอาแอนตายแน่" ไอรดาตวาดเสียงดังด้วยความตกใจ หลังจากถูกไล่กลับบ้านในสถานการณ์เลวร้ายเช่นนี้

"สามีคุณดุขนาดนี้คุณยังกล้ามาเป็นชู้กับผมอีกเหรอ"อสิณนึกโกรธตัวเองที่ทำให้ชีวิตครอบครัวต้องพังลง และผู้หญิงที่เขารักที่สุด ยังต้องถูกชายอื่นข่มเหง อยู่ที่ไหนสักแห่ง

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
ค้นหา “96JFA” บน moboreader เพื่ออ่านหนังสือฉับเต็ม
คัดลอกรหัสและค้นหาในแอป Moboreader เพื่ออ่านต่อ
96JFA
คัดลอก
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เมีย(ชัง)รักของพี่มาร์ค
7.8
วรนิษฐ์ข้ามน้ำข้ามทะเลมาหาพี่มาร์คเพื่อแจ้งข่าวว่าเธอกำลังตั้งครรภ์ลูกของเขา ทว่าเขากลับตอบแทนด้วยความเย็นชาและยืนยันว่ารักเพียงแพร แฟนสาวของตนเท่านั้น แม้จะยอมรับลูกแต่เขาก็ปฏิเสธที่จะรับผิดชอบในตัวเธอ พร้อมทั้งดูแคลนพรหมจรรย์ที่เสียไปว่าไร้ความหมายในยุคสมัยนี้ เมื่อความพยายามเรียกร้องความยุติธรรมผ่านผู้ใหญ่กลายเป็นเพียงการขู่เข็ญในสายตาเขา ความเจ็บช้ำจึงเปลี่ยนเป็นความเด็ดเดี่ยว วรนิษฐ์ตัดสินใจฟ้องหย่าเพื่อจบความสัมพันธ์ที่ไร้รัก แต่สามีใจร้ายกลับไม่ยอมปล่อยเธอไปง่ายๆ
หน้าปกนวนิยาย ดอกไม้ที่ปลายฝน
8.1
กวินทร์ยึดถือในสายเลือดและไม่เคยคิดล่วงเกินผู้หญิงของญาติผู้ใหญ่ ทว่าเมื่อเขามั่นใจว่านลินีไม่มีพันธะกับใคร เธอจึงไม่ใช่คนต้องห้ามสำหรับเขาอีกต่อไป ท่ามกลางความขัดแย้งในครอบครัว นลินีพยายามปฏิเสธความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นเพื่อปกป้องตัวเอง แต่กวินทร์กลับประกาศกร้าวต่อหน้าพ่อของเธอว่าทั้งคู่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้วที่เขาใหญ่ พร้อมยืนยันด้วยความรักว่าจะขอรับผิดชอบทุกอย่าง แม้หญิงสาวจะพยายามส่งสัญญาณห้ามปรามเพียงใด เขาก็ยังเดินหน้าผูกมัดเธอไว้ด้วยความบ้าบิ่น
หน้าปกนวนิยาย ความรักก็เหมือนสัตว์ร้าย ความเกลียดก็เหมือนกรงขัง
9.7
สามีผู้เชี่ยวชาญสัตว์ป่าของฉันปล่อยให้สิงโตที่เขารักขย้ำลูกชายจนเสียชีวิตอย่างโหดเหี้ยม แต่เขากลับเลือกปกป้องสัตว์ร้ายและชู้รักที่เป็นคนดูแลกรง แทนที่จะเสียใจให้กับความสูญเสียครั้งนี้ เมื่อความจริงปรากฏว่าโศกนาฏกรรมไม่ใช่แค่อุบัติเหตุแต่เกิดจากความละเลยเพื่อชู้รัก ความแค้นของฉันจึงปะทุขึ้น ฉันตัดสินใจกำจัดสิงโตที่เขาภูมิใจและส่งสัญญาณหาพี่ชายร่วมแก๊งมาเฟียทั้ง 108 คน เพื่อล้างแค้นด้วยเลือดให้สาสมกับที่เขาพรากแก้วตาดวงใจของฉันไป
หน้าปกนวนิยาย โอกาสแก้ตัวของฉัน, ความสำนึกผิดของเขา
8.9
หลังความตายของพ่อ พริ้มถูกพันธสัญญาบังคับให้แต่งงานกับภัทร กิจอนันต์ ทายาทมหาเศรษฐีเพื่อมอบตำแหน่งซีอีโอให้เขา เธอเคยรักเขาจนยอมทนถูกเหยียดหยาม แม้เห็นเขาเอาของขวัญตัวเองไปให้จูน น้องสาวต่างแม่ หรือถูกทำร้ายอย่างรุนแรงในวันแต่งงาน ชาติก่อนเธอถูกเขาวางยาจนตายอย่างโดดเดี่ยวขณะที่เขาสุขสมกับชู้รัก แต่เมื่อลืมตาตื่นขึ้นมาในงานเลี้ยงวันเกิดอีกครั้งก่อนประวัติศาสตร์จะซ้ำรอย พริ้มที่ล่วงรู้ความจริงอันโหดร้ายทั้งหมดจึงขอเลือกเดินหันหลังและไม่ขอยุ่งเกี่ยวกับผู้ชายสารเลวคนนี้อีกต่อไป
หน้าปกนวนิยาย มลทินรักซาตาน
7.8
หลังทนทุกข์กับชีวิตสมรสที่ไร้ค่ามาหนึ่งปี ตรีภพกลับปฏิเสธการหย่าร้างอย่างหนักแน่น แม้หญิงสาวจะตัดพ้อถึงความเจ็บปวดที่ต้องอยู่กับคนไร้หัวใจ แต่เขากลับใช้กำลังเข้าหาเพื่อปิดปากเธอด้วยจุมพิตที่ดุดัน ทว่าเมื่อเห็นน้ำตาแห่งความเสียใจ เขาก็เริ่มได้สติและยอมถอยห่างพร้อมคำขอโทษจากหัวใจ ตรีภพวิงวอนขอโอกาสสุดท้ายเพื่อแก้ไขความผิดพลาดในอดีต โดยสัญญาว่าจะเปลี่ยนแปลงตัวเองและไม่ทำให้เธอต้องเสียใจอีกต่อไปในฐานะสามีที่เคยละเลยเธอมาร่วมปี
หน้าปกนวนิยาย รักนะคะคนเถื่อนของฉัน
8.2
ดารณานั่งมองแผ่นหลังของจอมที่กำลังแสดงอาการงอนอย่างเห็นได้ชัด แม้ชายหนุ่มจะปฏิเสธเสียงแข็งว่าไม่ได้หึงหวงและตะคอกใส่อย่างดุดันเพื่อกลบเกลื่อนความรู้สึก แต่หญิงสาวที่รู้จักเขาดีกลับไม่รู้สึกกลัวเลยสักนิด เธอยังคงใช้ความอ่อนหวานเข้าสู้และถามซ้ำด้วยรอยยิ้มจนคนตัวโตยิ่งโมโหที่ถูกรู้ทัน จอมได้แต่เข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันในใจว่าหากไม่ติดว่ารักผู้หญิงตรงหน้าสุดหัวใจ เขาคงจะอาละวาดให้หนักกว่านี้ไปแล้ว ท่ามกลางบรรยากาศพ่อแง่แม่งอนที่แสนอบอวล