จนกว่าจะรัก

“พี่นุ…จำศจีได้ไหมคะ พอดีวันนี้จีเขาโทรมาหาลินค่ะ เขาไปเยี่ยมคุณป้าแล้วบังเอิญเจอพี่นุกับพี่ช่อที่โรงพยาบาล เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอคะ” ทว่าเมื่อเจอเข้ากับคำถามตรงๆ ของภรรยา กลับกลายเป็นปรเมศวร์เสียเองที่พูดอะไรไม่ออก ส่วนหนึ่งเป็นเพราะว่าเขารู้สึกผิดที่โกหก ทั้งๆ ที่ใจไม่ได้อยากปิดบังเลยสักนิด แต่ที่เลือกจะไม่บอกเพราะรู้ว่าเรื่องนี้มันอาจทำให้เธอไม่สบายใจ และก็จริงอย่างที่คิด ภรรยาของเขาไม่เคยวางใจกับเรื่องนี้ ซึ่งเขาเองก็เข้าใจเธอในส่วนหนึ่ง

“พอดีว่าช่อเขาไม่สบาย ลินก็รู้นี่ว่าเขาไม่มีใคร เขาก็เลยโทรหาพี่ พี่ก็แค่พาเขาไปส่งโรงพยาบาลแค่นั้น ไม่มีอะไรหรอก” คำตอบนั้นไม่ได้ช่วยไขข้อสงสัยภายในใจแก่ปาลินเลยแม้แต่น้อย ถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดีว่าทำไมอดีตคนรักของเขาถึงยังเข้ามาวุ่นวายกับสามีของเธอไม่เลิก ทั้งๆ ที่เธอกับเขาก็แต่งงานกันมานานถึงสองปีแล้ว

ช่อลดา คือรุ่นพี่ในมหาลัยที่เธอมีโอกาสได้รู้จักผ่านพี่ชายอีกที ฝ่ายนั้นไม่เพียงเป็นถึงคนรักของหนุ่มที่ป๊อปที่สุดของรุ่นอย่างปรเมศวร์ แต่ยังเป็นดาวมหาลัยถึงสามปีซ้อน ความรักที่ใครได้เห็นเป็นต้องอิจฉาโดยเฉพาะอย่างยิ่งเธอ ที่ตกหลุมรักปรเมศวร์ทันทีที่พี่ชายพาเขามาแนะนำให้ได้รู้จักในฐานะหนึ่งในเพื่อนสนิทของกลุ่ม แม้จะรู้ดีว่าหัวใจของเขามีใครอีกคนอยู่ก่อนแล้ว แต่เธอก็ยังเลือกที่จะเก็บความรักนั้นเอาไว้กับตัวจนกระทั่งเขากับผู้หญิงคนนั้นเลิกกันเพราะฝ่ายหญิงแอบไปมีคนอื่น ระยะทำใจของเขาทำให้เธอมีโอกาสแทรกตัวเข้าไปใกล้จน ในที่สุดก็เป็นเธอเองที่ตัดสินใจสารภาพรักเขาก่อน ซึ่งเขาก็ให้โอกาส

เกือบสองปีคือการแอบคบหาดูใจกันอย่างลับๆ ก่อนที่อีกสองปีต่อมาเขาจะคุกเข่าขอเธอแต่งงาน แน่นอนว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นดีเกินกว่าที่ฝันเอาไว้มาก แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว เธอได้เขามาครอบครองแล้วจะไม่มีวันยอมปล่อยให้ใครมาพรากเขาไปจากเธออย่างเด็ดขาด ต่อให้คนที่ว่าจะเป็นผู้หญิงที่เขาเคยรักมาก หรือไม่ก็อาจจะยังรักอยู่ก็ช่าง

“ที่พี่นุกลับมาบ้านช้า เพราะอยู่เฝ้าพี่ช่อที่โรงพยาบาลเหรอคะ”

ทั้งๆ ที่รู้ว่าจะเป็นเธอเองที่เจ็บปวด แต่หากไม่ได้รู้คำตอบในคืนนี้เธอคงข่มตาไม่หลับซึ่งปรเมศวร์ก็รู้จักนิสัยขี้ระแวงนี้ของเธอดีกว่าใคร

“พี่ขอโทษลิน แต่ว่าช่อเขาไม่มีใคร…” แล้วลินล่ะคะ ลินมีใคร!

ปาลินได้แต่ตอบกลับภายในใจ ยิ่งคนของเธอแสดงอาการเป็นห่วงเป็นใยผู้หญิงคนนั้นให้เห็นมากเท่าไหร่ หัวใจของเธอก็ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น ไม่มีใครคนเห็นคนรักของตัวเองไปแสดงความห่วงใยผู้หญิงอื่นได้หรอก เธอมั่นใจ!

“ลินครับ อย่าคิดมากสิ มันไม่มีอะไรจริงๆ ระหว่างพี่กับช่อเราเป็นได้มากสุดแค่เพื่อนกันเท่านั้น” ปรเมศวร์ย้ำชัดถึงความสัมพันธ์ระหว่างเขากับอดีตคนรัก ก่อนจะคว้าตัวภรรยาที่แสนน่ารักมากอดให้ได้มั่นใจ ว่าทั้งชีวิตเขามีแค่เธอคนเดียวเท่านั้นที่เป็นหนึ่งเดียวในหัวใจ

“พี่มีเมียที่แสนน่ารักอยู่แล้ว จะไปมองใครที่ไหนได้อีก หืม” ปาลินทำได้เพียงแต่ยิ้มรับในคำพูดนั้น ทว่าภายในใจก็ยังคงรู้สึกเจ็บอยู่ดี

“พี่นุอย่าเบื่อลินนะคะ ลินรักพี่นุมาก ลินไม่อยากเสียพี่นุไป” เธอเลือกที่จะพูดออกไปตรงๆ เพราะอยากให้เขาได้รู้ว่าเธอรักเขามากแค่ไหน ตลอดเวลาทั้งใจเธอมันก็มีแค่เขาคนเดียวมาโดยตลอด ไม่เคยเว้นเผื่อที่ว่างไว้ให้ใคร ส่วนใจเขานั้นจะมีเธออยู่มากแค่ไหนก็ยากที่จะตอบ เพราะบางครั้งก็เหมือนเขามีเรื่องให้คิดอยู่ในใจ เรื่องที่เธอไม่เคยรู้

และไม่กล้าพอที่จะถาม

“ไม่เบื่อหรอกลิน มันไม่มีวันนั้นแน่ พี่รักลินนะ รักมากด้วย ไม่มีวันที่พี่จะเบื่อลิน” คำว่า ‘ รัก’ ของเขายังคงส่งผลทำให้หัวใจดวงน้อยสั่นไหวได้ทุกครั้งที่ได้ยินเสมอ มันทำให้หัวใจอันเหี่ยวเฉาราวกับต้นไม้ขาดน้ำของเธอกลับมามีเรี่ยวแรงขึ้นอีกครั้ง ทำให้เธอรู้สึกพร้อมที่จะก้าวต่อไปข้างหน้าพร้อมกับเขา ไม่ว่าสุดท้ายแล้วสิ่งที่รออยู่เบื้องหน้าจะเป็นอะไรเธอก็ไม่สนทั้งนั้น ดีร้ายยังไงขอแค่ให้ได้อยู่กับเขาก็พอแล้ว

“ลินก็รักพี่นุค่ะ” ปรเมศวร์ยิ้มรับในคำตอบก่อนจะก้มลงจูบเบาๆ ที่เรียวปากสวยอย่างเชื่องช้า ทว่ามันกับหนักแน่นทุกสัมผัส

ปาลินก็ยังคงเป็นปาลินคนเดิมไม่เปลี่ยน น้องน้อยคนเล็กในกลุ่มที่ใครๆ ต่างก็พากันหวงแหนไม่เว้นแม้แต่ตัวของเขาเอง ที่แม้ตอนแรกเขาจะมองเธอเป็นเพียงแค่น้องสาวเพื่อนสนิท แต่ไม่นานหลังจากเลิกรากับคนรัก ความรู้สึกที่แอบหลบซ่อนอยู่ก็ค่อยๆ เผยออกมาว่าเขารู้สึกดีกับเธอมากกว่านั้น นั่นคือสิ่งแรกที่ชัดเจนในความรู้สึก ก่อนที่มันจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นความรัก ความรักที่ผู้ชายคนหนึ่งมีให้กับผู้หญิงอีกคน ไม่ใช่ในรูปแบบพี่ชายกับน้องสาวเหมือนที่เข้าใจผิดมาตลอด

ความรู้สึกนั้นชัดเจนมากขึ้นทุกวันจนในที่สุดเขาก็ยอมสารภาพกับเพื่อนรักที่มีศักดิ์เป็นถึงพี่ชายของเธอ แน่นอนว่ามันไม่มีทางเห็นด้วย แต่ไม่นานมันก็ยอมเปิดใจและยอมยกน้องสาวมันให้เขาในที่สุด