ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย ซีรีส์เล่ห์รักร้อนทะเลสวาท

ซีรีส์เล่ห์รักร้อนทะเลสวาท

จากเหตุการณ์หักหลังในคืนที่ถูกวางแผนไว้ล่วงหน้า นำพาให้เธอต้องสูญเสียความสาวให้กับเพื่อนของเพื่อนอย่างไม่ตั้งใจ ท่ามกลางความเจ็บปวดจากการถูกทรยศโดยคนที่ไว้ใจที่สุด กลับกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งเกินกว่าจะคาดคิด เมื่อชายหนุ่มที่ได้ครอบครองร่างกายของเธอในคืนนั้นไม่ได้จากไปเฉยๆ แต่เขากลับติดตามเธอมาพร้อมกับความรักที่เต็มเปี่ยมและความตั้งใจที่จะมอบแหวนแต่งงานเพื่อผูกพันชีวิตคู่ไปตลอดกาล
ตอน
แชร์

ตอน 2

สองชั่วโมงต่อมา แดดเริ่มอ่อนลง…

เมษาเดินลงมายังชายหาดในชุดแม็กซี่เดรสพลิ้วบาง แต่ไม่มีชั้นใน ร่างกายยังอ่อนแรงจากเช้าอันดุเดือด คีย์เดินตามหลังเธอมาติด ใบหน้าหล่อเหลายกยิ้มมุมปาก

"ตรงนี้ดีไหม" เขาถามเบา ๆ

"อะไรดี" เธอถามกลับอย่างไม่เข้าใจ

เขาไม่ตอบ แต่ลากเธอเข้าไปในศาลาริมหาดที่ถูกซ่อนด้วยม่านบางสีขาว

"คีย์...เดี๋ยวก่อน จะทำอะไร เดี๋ยวมีใครมาเห็นเข้า อื้อ!" ปากของเขาปิดเสียงของเธอด้วยจูบดูดดื่ม มือก็สอดเข้าใต้ชายกระโปรง แหวกมันขึ้นพร้อมกับดึงสะโพกเธอเข้าใกล้

"ไม่มีคน ตอนนี้มีแค่เรา..." เขาพึมพำแล้วจับเธอหมุนกาย หันหน้าเข้ากับเสาไม้ในศาลา ยกชายกระโปรงขึ้น

"คีย์! นี่มัน...ทะเลนะ!" เธอประท้วงแต่เสียงเบา เพราะมือของเขาไม่ละจากจุดเสียวสวาทเลย

"ทะเลก็ทะเลสิ ฉันอยากเอาเธอตอนแสงแดดส่อง ร่างเธอมันขาว...น่า"

"พลั่ก!" เสียงแรกของแท่งร้อนกระแทกเข้าหา เธอสะดุ้งเสียวหลับตาแน่น

"อ๊า! มันลึก!"

"รอบนี้ฉันจะเอาให้เธอยืนไม่ไหวเลยเมษา..."

เขากระแทกเข้ามาอย่างต่อเนื่อง รุนแรง ร้อนแรง ปลุกไฟราคะในตัวเธอจนแทบคลั่ง กล้ามเนื้อหน้าท้องของเขาแข็งแรง สะโพกเคลื่อนจังหวะหนักหน่วง

เสียงคลื่นยังซัดอยู่ แต่เสียงครางของเมษากลบเสียงธรรมชาติไปจนหมด...

"อ๊า คีย์ ฉันจะแตกอีกแล้ว!"

"แตกพร้อมฉันเลยเมษา... แตกใส่กันตรงนี้เลย!"

เมื่อถึงจุดสุดยอด ร่างทั้งสองร้อนวาบ เธอทิ้งตัวลงนั่งขาอ่อน คีย์รวบเธอเข้ากอดจากด้านหลัง แล้วจูบกลางหลังเบา ๆ

"นี่คือสิ่งที่เธอทำกับฉันนะ...แค่เห็นเธอ ก็อยากเอาจนแทบบ้า"

เมษายิ้มทั้งที่หอบเหนื่อย หัวใจเต้นแรง ร่างกายเหมือนถูกเผาไหม้ด้วยไฟสวาท...และเธอก็ไม่ได้อยากดับมันเลย

“ถ้าฉันหลงเธอมากกว่านี้...เธอจะยอมเป็นของฉันแค่คนเดียวไหมเมษา” เสียงคีย์เอ่ยถามอยู่ข้างหู ก่อนจะตามด้วยจูบเร่าร้อนอีกครั้งเหมือนคำสัญญา...

แสงแดดอ่อนๆ ยามเช้าเล็ดลอดผ่านผ้าม่านสีครีม กลิ่นน้ำทะเลเจือจางในอากาศ พร้อมกับเสียงหายใจสม่ำเสมอของชายหนุ่มข้างกาย

เมษานอนตะแคงซุกอกเปลือยของคีย์ แผ่นอกแน่นแข็งแรง และผิวร้อนระอุราวกับไฟ แม้จะผ่านค่ำคืนสุดเร่าร้อนมาแล้ว ร่างเธอกลับยังตื่นตัว ร้อนวาบที่หว่างขาเหมือนถูกปลุกซ้ำ ๆ ไม่สิ้นสุด

จุดนั้นของเธอ…ยังคงเต้นตุบ ๆ และชื้นเยิ้ม

คีย์ลืมตาขึ้นมาช้า ๆ ยิ้มมุมปากเมื่อเห็นสายตาของเมษามองเขาแบบนั้น

"เธอมองฉันเหมือนจะกินฉันเข้าไปทั้งตัว..." เสียงเขาแหบพร่าจากความง่วงผสมไฟสวาทที่ไม่เคยหาย

"ฉันแค่...รู้สึกแปลก ๆ" เมษาพูดเบา ๆ หลบตา แต่ขาของเธอกลับบิดเข้าหากันเหมือนต้องการการปลอบประโลมอันแสนเร่าร้อนจากเขา

คีย์ยกมือขึ้นลูบต้นขาด้านในของเธอเบา ๆ นิ้วเขาเคลื่อนไปหาเนินสวาทที่ยังคงฉ่ำอยู่

"ตรงนี้ยังแฉะอยู่เลย...ทั้งที่เมื่อคืนฉันก็เอาเธอไปตั้งกี่รอบแล้ว"

เมษาสะดุ้ง ร้องครางในลำคอเบา ๆ เมื่อเขากดนิ้วเข้าสู่ร่องอ่อนนุ่มที่เต็มไปด้วยน้ำหวานของเธอ

"อย่า...คีย์ มัน...ซี๊ด..."

เขาไม่ฟัง มือข้างหนึ่งจับเธอนอนหงาย ส่วนอีกข้างเริ่มรุกไล้หนักขึ้น นิ้วสอดเข้าไปในร่องรักที่ตอดรัดเขาในทันที

“ตับ…ตับ…” เสียงนิ้วกระแทกเข้าออกสลับกับเสียงน้ำเสียวดังเฉอะแฉะ

"เธอนี่มัน...น่ากระแทกเสียจริง" เขากระซิบเสียงพร่าแล้วถอนนิ้วออกมาช้า ๆ ก่อนจะยกมือที่ชุ่มน้ำเสียวขึ้นมาเลียต่อหน้าต่อตาเธอ

"อื้ม ...หวานมาก..."

“อ๊า คีย์...หยุด...เดี๋ยวฉัน...”

เขาไม่รอให้พูดจบ ท่อนเอ็นแข็งร้อนที่เขาเตรียมไว้ตั้งแต่ลืมตา ก็กดเข้าใส่เธอเต็มแรงในคราวเดียว

“ปั่ก!”

"อ๊า!" เสียงร้องดังออกมาพร้อมความแน่นตึงที่แทรกเข้ามา เมษากำผ้าปูที่นอนไว้แน่น ร่างเธอกระตุกไหวไม่หยุดเมื่อเขาเริ่มขยับสะโพกโยกเข้าหาเธอเป็นจังหวะ

"ร่องเธอเยิ้มจนกลืนฉันเข้าไปหมดเลยเมษา..."

เขากระแทกแรงขึ้น แรงขึ้น จนเตียงสั่นไหว ก้นเธอยกสูงรับทุกแรงกดกระแทกเข้าหา สะโพกสอบกระแทกเข้าแนบชิดจนเนื้อกระทบเนื้อเสียงดังไม่หยุดหย่อน

“พั่บ! พั่บ! พั่บ!”

"อ๊า คีย์! อย่าแกล้งฉันอีกเลย ฉันกำลังจะเสร็จ!"

"ฉันก็จะเสร็จ...แต่ฉันจะเอาเธอให้ตื่นไปทั้งวันก่อน..." เขาพลิกเธอขึ้นคร่อม เข้าสู่ท่าใหม่ ท่อนลำยังเสียบคาร่องไม่ถอนออก เมษาครางกระเส่าก่อนจะโยกเอวช้า ๆ ตามแรงสั่นที่เขากดสะโพกสวนขึ้นมา

“แน่นอีกแล้วเมษา...ร่องเธอมันเสียวจนฉันทนไม่ไหว”

"อื้อ...คีย์ ฉันแตกแล้ว!" เธอกระตุกพร้อมเสียงครางสูง ร่องเธอบีบรัดเขาจนเขาต้องกระแทกแรงสุดท้ายแล้วปล่อยทุกอย่างเข้าไปในตัวเธอ...

น้ำรักอุ่น ๆ พุ่งเข้าในโพรงอ่อนนุ่ม เธอครางสั่นอีกครั้งอย่างพอใจ

"ฉันควรจะอายที่โดนเอาทั้งกลางคืนทั้งตอนเช้าไหม..." เมษาพึมพำเบา ๆ ขณะนอนกอดเขา

คีย์ยิ้มแล้วก้มกระซิบที่หน้าท้องเธอเบา ๆ

"ไม่ต้องอาย...เพราะจากนี้เธอจะโดนเอาอีก...ทุกวัน"

เช้าอีกวัน...

หลังอาหารเช้าและการเดินเล่นเลียบหาด เมษากลับขึ้นห้องเพื่ออาบน้ำโดยไม่คิดว่าร่างกายเธอจะต้องถูกสาดด้วยไฟราคะอีกครั้ง ทั้งที่ยังระบมจากรอบก่อนหน้า...

เสียงน้ำฝักบัวดังสม่ำเสมอ ไอน้ำอุ่นลอยคลุ้งทั่วห้องน้ำกระจกใส เธอปล่อยน้ำไหลผ่านเรือนร่างเปลือยเปล่าอย่างผ่อนคลาย นิ้วเผลอลูบผ่านยอดอกแล้วเลื่อนต่ำลง...แต่ยังไม่ทันที่เธอจะสำรวจตัวเองจนเสร็จดี

ประตูห้องน้ำก็เปิดออก...

"อ๊ะ! คีย์!" เธอร้อง ตกใจที่เขาเดินเข้ามาทั้งที่ตัวเปียกเสื้อผ้าไม่ถอดเสียด้วยซ้ำ

"ดูเธอยืนลูบตัวแบบนั้นแล้วฉันทนไม่ไหว..." เขาพูดเสียงพร่า ยิ้มเจ้าเล่ห์

"นายจะทำอะไร อ๊า!"

เขาไม่พูดเปล่า แต่เข้าประชิดตัว กอดรัดจากด้านหลัง ปากเริ่มไซ้ซอกคอ ลิ้นลากช้า ๆ จากต้นคอไปจนถึงหัวไหล่ แล้วกระซิบเสียงพร่า

“ตรงนี้...เธออยากให้ฉันเลียใช่ไหม” มือเขาล้วงไปสัมผัสเนินอ่อนนุ่มที่ตอนนี้เริ่มเยิ้มแฉะยิ่งกว่าน้ำฝักบัว

“ข้างล่างของเธอนี่มันเยิ้มจริง ๆ แค่ฉันพูดหยอด ก็เยิ้มเลย” เมษาสั่นระริก เสียงลมหายใจหอบดังขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขากดนิ้วกลางลึกลงไป แล้วเริ่มวนอย่างชำนาญ

แฉะ… แฉะ… แฉะ…

"คีย์…อย่าพูดแบบนั้น…" เธอร้อง แต่เสียงเธอสั่นเพราะเสียวมากกว่าขัดเขิน

"ทำไมล่ะ เธอไม่ชอบให้ฉันบอกเหรอ ว่าร่องของเธอมันดูดนิ้วฉันแรงแค่ไหน"

"อ๊า...มันเสียว!"

เขาหัวเราะเบา ๆ ข้างหู ก่อนจะดึงนิ้วออกช้า ๆ แล้วเสียบท่อนลำร้อนเข้ามาแทนที่

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย หักเหลี่ยมซาตานสีน้ำเงิน
9.8
เรื่องราวของสโรชา... เจ้าของชื่อความหมายดอกไม้บริสุทธิ์ ทว่ามีอาชีพคาวโลกีย์ คืนฝนตก เพ้นท์เฮ้าส์หรู และแขกหล่อ ลีลาร้อน อันตราย ... ความรัก ... ความใคร่ มาดูกันว่าเส้นทางของเบอร์หนึ่งค็อกเทลเล้าจ์กฤตจะเป็นเช่นไร +++++++++++ “ถ้าคุณอยากเอาลูกไปก็เชิญ แต่ฉันกับแม่ไม่ไป” สโรชาโกหกเพื่อประวิงเวลา ... เธอไม่มีทางให้ลูกกับเขาหรอก “ไม่ห่วงลูกเลยหรือยังไง” เซอร์เกขมวดคิ้ว มองเธอพินิจ “คุณคงบอกว่าตัวเองดูแลแกได้ดีกว่าฉันใช่ไหมล่ะ งั้นก็เอาไปเลย ฉันจะได้กลับมาใช้ชีวิตเดิมๆ ได้สักที” ความไม่พอใจแล่นริ้วขึ้น ใบหน้าคมสันเปลี่ยนเป็นทะมึงถึง เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเคาน์เตอร์ ยื่นหน้าเข้าใกล้ “คุณเป็นแม่ประเภทไหนกันนี่ ไม่ห่วงลูกเลย” “ฉันแค่ต้องการอิสระ เอาชีวิตเดิมๆ ก่อนเจอคุณกลับคืนมา” เธอพยายามบังคับเสียงไม่ให้สั่น เพราะคำพูดจากปากตรงข้ามกับใจ “แล้วคุณจะทำอะไรต่อ จะทำงานเป็นโสเภณีเหมือนเดิมหรือยังไง” ตาเขาวาวโรจน์ ราวเพลิงสีน้ำเงินพร้อมเผาเธอให้มอดไหม้ “มันเรื่องของฉัน!” ดวงหน้างามเชิดขึ้นสู้ “ถ้าอย่างนั้นก็เป็นโสเภณีของผมคนเดียวเถอะ!” ริมฝีปากร้อนฉกวูบมาปิดกลีบกุหลาบงาม สโรชาดิ้นรนปิดเรียวปากป้องกัน แต่เขาไวกว่ายกมือใหญ่บีบแก้มบังคับให้เผยอ ลิ้นอุ่นแทรกเข้าลิ้มชิมความหวานของเจ้าของร้าน ... ที่ดูท่าว่าจะหวานกว่าขนม ลิ้นสากลงลึกไซ้ควานเข้าภายใน ไล้ไปตามไรฟันสะอาด หยอกเอินก่อนถอดถอนออกมา สโรชาที่ร้างพิศวาสมานาน ระทวยด้วยรสจุมพิต ร่างโอนอ่อนคล้ายขี้ผึ้งราวละลายลงกับพื้น มือที่ควรปัดป้องคนจาบจ้วง กลับบีบแน่นที่ต้นแขนแกร่ง เพื่อเป็นหลักพยุงกายไม่ให้ล้ม “เราเข้ากันได้ดีขนาดนี้ แล้วคุณยังจะกลับไปขายร่างกายให้คนอื่นนอกจากผมอีกเหรอ” เขาถอนหน้าห่างเธอตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ รอยยิ้มพึงใจระบายชัด สโรชาได้สติตื่นจากฝัน “ออกไปเลยนะ คุณออกไปจากที่นี่” ให้ตายสิ! เขายังเชี่ยวชาญเหมือนเดิม แค่จูบเดียวทำเธอเตลิดไปไกล “ไม่! คุณอยู่ที่ไหน ผมจะอยู่ด้วย ยังไงก็ตามลูกผมต้องมีพ่อแม่ครบ” ++++++++++++++++++++++++
หน้าปกนวนิยาย โชซอนซ่อนรัก
8.2
มีนา นักศึกษาสาวไทยในเกาหลีใต้ต้องเผชิญความโดดเดี่ยวหลังถูกคนรักทอดทิ้ง เธอจึงจมอยู่กับโลกนิยายและหลงรัก คิมคังยู พระรองผู้แสนดีที่ยอมสละชีวิตเพื่อนางเอก จนเธอเผลอคิดว่าหากเป็นตนเองคงเลือกเขาอย่างแน่นอน ทันใดนั้นโชคชะตากลับเล่นตลก เมื่อเธอตื่นขึ้นมาพบกับชายหนุ่มในชุดโบราณที่หลุดออกมาจากหน้ากระดาษสู่โลกความจริง พร้อมคำถามที่ทำให้เธอตกตะลึงว่าที่นี่คือยุคโชซอนหรือไม่ เรื่องราวความรักข้ามมิติสุดอัศจรรย์จึงได้เริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความสับสนของหญิงสาว
หน้าปกนวนิยาย ใจคุณร้ายดังเขาว่า
8.3
ท่ามกลางเสียงเล่าลือที่แพร่สะพัดไปทั่วสังคม ทุกคนต่างยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าท่านสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหนุ่มคนนี้มีนิสัยที่ดุร้ายและเย็นชาเกินกว่าใครจะหยั่งถึง ภาพลักษณ์ที่ดูไร้หัวใจของเขาถูกกล่าวขานจนกลายเป็นที่เลื่องลือในวงกว้าง เรื่องราวความรักในยุคสมัยใหม่ที่ต้องเผชิญกับความจริงเบื้องหลังคำนินทาว่าตัวตนที่แท้จริงของเขานั้นจะใจร้ายสมคำร่ำลือของชาวบ้านจริงหรือไม่ หรือจะมีแง่มุมลึกลับบางอย่างที่ยังไม่มีใครเคยได้สัมผัสและมองเห็นมาก่อน
หน้าปกนวนิยาย วงวารพานรัก(กันต์xแพรววดี)
9.5
ในคืนที่แสนเลวร้าย แพรววดีต้องเผชิญกับการคุกคามจากชายหนุ่มผู้มีสถานะเป็นญาติอย่างกันต์ เหตุการณ์ในครั้งนั้นกลายเป็นจุดเริ่มต้นของความลับที่เธอต้องเก็บซ่อนไว้ ท่ามกลางความสับสนในใจที่ไม่อาจคาดเดาได้เลยว่า ความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจะแปรเปลี่ยนเป็นความรักที่แท้จริง หรือสุดท้ายแล้วเธอจะเป็นเพียงแค่ตัวคั่นเวลาในชีวิตของเขา ที่รอวันถูกเขี่ยทิ้งอย่างไร้ค่าเมื่อหมดความหมายลงในที่สุด
หน้าปกนวนิยาย กระดังงาสีรุ้ง
9.8
"ณัฐวรา" สถาปนิกสาวสวยแม่ม่ายลูกสอง ความน่ารักของเธอถูกตาต้องใจประธานคนใหม่อย่างแรง เขารุก ๆ และรุก แล้วเธอจะหนีทำไม ในเมื่อหัวใจก็เรียกร้องต้องการ ก็เขาตรงตามสเป็กซะขนาดนั้น สูงใหญ่ บึกบึน แถมเป็นลูกครึ่งด้วยสิ คงหนีไม่พ้นเขาแน่ ๆ "เควิน" ---------------- เหตุการณ์บางอย่างทำให้ "สินี" ต้องล้มเหลวกับชีวิตคู่ เธอเริ่มมองเขาที่เคยเป็นกำลังใจและให้ความช่วยเหลือเธออยู่ตลอดเวลา จนมันพัฒนามาเป็นความรักครั้งใหม่ในระยะเวลาสั้น ๆ "นภดล" ผู้ชายที่แอบเฝ้ามอง แอบหลงรักเธอมาตลอดเวลาห้าปี ------------------------------- หญิงสาวฟุบตัวลงกับอกแกร่งอย่างเหนื่อยหอบ เพราะงัดกลยุทธ์ออกมาพิชิตใจเขาจนหมดสิ้น “เควี่คะ” เรียกเขาเสียงหอบ “ว่าไงครับฮันนี่” เขาลูบศีรษะเธอแผ่วเบา “ถูกใจกับของขวัญมั้ยคะ” เธอถามเพราะอยากรู้ว่าตัวเองทำได้ดีพอมั้ยสำหรับครั้งแรก “ถ้าบอกว่าไม่ถูกใจจะขอแก้ตัวมั้ยครับ” แล้วหัวเราะเบา ๆ เมื่อถูกค้อนใส่ “ถูกใจที่สุดเลยครับ ให้ผมบ่อย ๆ นะ ผมรับได้ทุกโอกาส ทุกเทศกาลเลยนะครับ นะครับฮันนี่” เขาอ้อนวอนขอ “ค่ะ ถ้าคุณทำตัวน่ารักกับน้ำผึ้งนะคะ” “ผมจะทำตัวน่ารัก และเป็นสามีที่ดีของคุณภรรยานะครับ” “สามีภรรยาอะไรคะ พูดแบบนี้น้ำผึ้งเขินนะ” แล้วขยับตัวจะลงไปนอนบนที่นอน แต่เขารั้งไว้ไม่ยอมปล่อย “นอนกับอกผมนี้แหละ ไม่ต้องกลัวว่าผมจะหนัก เพราะตัวคุณเบาอย่างกับนุ่น” แล้วกอดเธอกระชับขึ้น “ไม่เอาค่ะ ขอน้ำผึ้งนอนบนเตียงแล้วซบอกคุณดีกว่า อุ่นดี”
หน้าปกนวนิยาย หลังจากแต่งงานแล้ว ฉันจึงรู้ว่าฉันคือแสงจันทร์สีขาวของเจ้านาย
9.0
อดีตคุณหนูวินเซียนเล่อผู้เย่อหยิ่งเคยอุปถัมภ์ซางซือซวี่เด็กหนุ่มยากจนผู้เย็นชา แปดปีผ่านไปโชคชะตากลับพลิกผัน เมื่อเธอกลายเป็นคนสิ้นเนื้อประดาตัวที่ถูกกดขี่ แต่เขากลับก้าวขึ้นเป็นนักธุรกิจผู้ทรงอิทธิพล การกลับมาพบกันอีกครั้งเต็มไปด้วยความแค้น ซางซือซวี่ประกาศว่าความเกลียดชังต่อเธอคือแรงผลักดันให้เขาสำเร็จ ทว่าท่ามกลางพายุอารมณ์และความโกรธแค้น เขากลับแสดงความครอบครองอย่างบ้าคลั่งโดยสั่งห้ามไม่ให้เธอเป็นของชายอื่นนอกจากเขาเพียงคนเดียวเท่านั้น