หน้าปกนวนิยาย ไร่พสุธาล้อมรัก

ไร่พสุธาล้อมรัก

8.3 / 10.0
อภิยาต้องเข้าสู่ไร่เทียมพสุธาเพื่อชดใช้หนี้บุญคุณใน ไร่พสุธาล้อมรัก นิยาย romance ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของพสุธา เจ้าของไร่ผู้ยอมขัดคำสั่งพ่อเพื่อปกป้องความรักท่ามกลางรอยแค้นในอดีต พบกับ modern novel ที่เต็มไปด้วยบทพิสูจน์หัวใจและการเปลี่ยนแปลงชีวิตไปตลอดกาล
เรื่องย่อ ไร่พสุธาล้อมรัก
อภิยาเดินทางสู่ไร่เทียมพสุธาเพื่อทำงานชดใช้หนี้สินของพ่อแม่ผู้ล่วงลับตามความประสงค์ของอรรถพล ผู้มีพระคุณที่เธอเคารพรัก การปรากฏตัวของสาวน้อยผู้นี้ได้เข้ามาปัดเป่าความเงียบเหงาและเติมเต็มความชุ่มฉ่ำให้แก่หัวใจของพสุธา ทายาทเจ้าของไร่ผู้เคยยอมศิโรราบต่อคำสั่งบิดามาโดยตลอด ทว่าความรู้สึกดีๆ ที่เริ่มก่อตัวขึ้นกลับทำให้เขาเลือกที่จะขัดใจพ่อเป็นครั้งแรกในชีวิต ท่ามกลางบททดสอบความรักที่ต้องเผชิญกับกำแพงความแค้นฝังลึกของอรรถพลที่กลายมาเป็นอุปสรรคชิ้นใหญ่
อ่านเพิ่มเติม

ไร่พสุธาล้อมรัก ตอนที่ 1

“แน่ใจนะว่าใช้มือทำ”

“ต้มจืด ทำไมถึงใส่ในจาน ทำไมไม่เอาใส่ชาม”

“นี่อาหารหรือขนม ทำไมถึงหวานขนาดนี้ ไปทำมาใหม่”

ร่างเล็ก ๆ ที่เล็กกว่าเจ้าของเสียงสั่งเกินครึ่งตัว เดินเข้าออกระหว่างห้องครัวกับโต๊ะรับประทานอาหาร เริ่มมีสีหน้าไม่สู้ดีขึ้นบ้างแล้ว

หญิงสาวเอื้อมมือหยิบอาหารที่เพิ่งทำเสร็จใหม่ ๆ ออกจากตรงหน้าชายหนุ่มเจ้าของเสียงสั่งดุดันที่ตะเบ็งใส่เธอไม่หยุด เอากลับเข้าไปในครัว เพื่อทำอาหารออกมาบริการเขาใหม่อีกครั้ง

วางจานลงแล้ว เจ้าของไร่เทียมพสุธามองนิ่งครู่เดียว หยิบช้อนตัก ทันทีที่เอาเข้าปาก ยังไม่ทันได้เคี้ยวเลย เขาก็คายมันออกมาแล้ว ก่อนจะวางช้อนลงบนจานเสียงดังลั่น แล้วเงยหน้าขึ้นมองเธอ บอกเสียงห้วน

“จืดกว่าน้ำล้างเท้าหน้าบ้านอีก”

หญิงสาวตาโตอ้าปากน้อย ๆ ด้วยความตกใจ มองจ้องเขากลับ จะถามว่าเคยชิมน้ำล้างเท้าหน้าบ้านมาแล้วหรือ ถึงได้รู้ว่าจืด แต่แล้วก็ดูเหมือนว่าเขาจะอ่านความคิดของเธอออก จึงตวาดสั่งใหม่ว่า

“ไปทำยำรวมมิตรมา”

อภิยาเม้มปากแน่น มองเขาด้วยสายตาเคือง ๆ หันหลังไปได้ไม่กี่ก้าว เสียงสั่งดังตามมาอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะไปได้ไกลมากกว่านั้น

“จานพวกนี้ เอาไปเก็บด้วย เต็มโต๊ะหมดแล้ว เห็นแล้วขวางหูขวางตาชะมัดเลย ฮึ้ย!”

เลยหยุดเท้า หันกลับไปคว้าจานที่เธอทำมาให้เขาจนเกือบเต็มโต๊ะแล้วจริง ๆ เอาไปเก็บที่ในครัว จนเวลาผ่านไปร่วมสามสิบนาทีได้ เธอยกยำมาวางที่ตรงหน้าเขา

ตาคมดุมองนิ่งที่จาน พร้อมส่งเสียงถาม

“เมื่อกี้สั่งยำรวมมิตร แล้วนี่ทำยำอะไร”

“คนละยำ!” เธอกระแทกเสียงถามเขา “ใช่ไหมคะ”

“ประชด? ขึ้นเสียง?” เขาถามด้วยท่าทีคุกคาม

อภิยายืนนิ่งจ้องคนพูดแล้วเอ่ยขึ้นว่า “นี่จานที่ห้าแล้วนะคะ”

“จานที่ห้าแล้วยังไง ในเมื่อมันกินไม่ได้ เธอก็ต้องไปทำมาใหม่”

หญิงสาวชักทนไม่ไหว แววตาใส ๆ แปรเปลี่ยนเป็นประกายขึ้นเล็กน้อย ยื่นมือไปเอาจานอาหาร จะนำไปเปลี่ยนมาให้ใหม่ แต่เพราะเหนื่อยอ่อนจากงานที่ทำมาทั้งวัน ไหนจะเดินเข้าออกครัวเพื่อทำอาหารให้เขากินอีกตั้งเป็นหลายรอบ หยิบขึ้นได้ก็เปลี้ย ทำจานหล่นลงพื้น

พอเห็นอาหารหกกระจาย ก็ให้หน้าเหวอ หันมองทางเจ้าของไร่เทียมพสุธา บอกเสียงสั่นเครือกับเขา

“พอก่อนเถอะค่ะพี่พุธ”

แววตาดุดันเมื่อนาทีก่อนหน้านี้พลันอ่อนแสงลงทันที แต่ยังไม่มีคำพูดอะไรออกมาจากปากของเขา

อภิยาก็เบ้ปาก บอกออกมาอีกประโยค “หยินว่ามันดูยุ่งยากอย่างที่พี่พุธบอกจริง ๆ นั่นแหละค่ะ” ว่าจบเธอลากเก้าอี้ข้างเขามานั่งลงอย่างหมดเรี่ยวแรงแล้วจริง ๆ

พสุธาดันเก้าอี้ของเขาออก แล้วตรงเข้ามาบีบนวดไหล่เล็ก ๆ ของเธออาการเอาใจ พร้อมส่งเสียงขรึมที่ไร้แววดุดัน ถามกลับว่า “เป็นยังไงล่ะทีนี้ พอพี่ทำดุใส่หยิน หยินก็รับพี่ไม่ไหวอีก ก็แล้วทำไมหยินจะต้องมานั่งเล่นละครตบตาแบบนี้ด้วยเล่า”

จากใบหน้าที่เรียบขรึมดุดันในทีแรก ค่อยเปลี่ยนเป็นอ่อนลง มองเธอด้วยสายตาอ่อนโยนไม่น้อย “บอกพ่อพี่ไปตามตรงเลยไม่ดีกว่าหรือไงว่าเรารักกัน”

ได้ยินอย่างนั้น เธอรีบส่ายหน้าไว ๆ บอกเขากลับไปว่า

“ไม่ดีค่ะ ไม่ได้เด็ดขาดเลยนะคะ”

“ทำไมครับ ทำไมถึงจะไม่ดี ทำไมถึงไม่ได้”

ชายเจ้าของไร่เทียมพสุธาผู้เงียบขรึมถามจี้เธอราวกับเจ้าหนูจำไม อภิยาวางมือทาบบนหลังมือของเขา พร้อมเอียงคอลงด้วยกิริยาออดอ้อน บอกเหตุผลของตนเองตอบกลับไปว่า

“ก็เพราะว่าคุณลุงจงใจส่งหยินมาใช้หนี้ขัดดอกทั้งหมดที่พ่อกับแม่ของหยินเอาไปนี่คะ ท่านทำเพราะคิดจะทำลายหยิน ถ้าเกิดท่านรู้ว่าเรารักกัน ไม่แน่ว่าท่านอาจจะจับเราแยกจากกัน แล้วเอาหยินไปขัดดอกเสียเอง หรืออาจเอาให้พี่ ไม่ก็น้องชายของพี่พุธไปขัดดอกแทน หยินจะทำยังไงล่ะคะ”

ใบหน้าของพสุธาพลันบิดเบ้ แววตาดูเกรี้ยวกราดขึ้นในทันทีต่อจากนั้นเองที่ได้ยินว่าพ่อของเขา ไม่ก็พี่ชายหรืออาจจะเป็นน้องชายของเขา จะเอาหญิงสาวไปขัดดอกเสียเอง เขาดึงมือตัวเองออก แล้วประคองร่างเล็ก ๆ ของเธอลุกออกจากเก้าอี้กอดแนบอกแน่นอย่างหวงแหน

“พี่ไม่มีทางให้พ่อทำแบบนั้น พี่จะคุยกับพ่อเอง”

“หยินว่าเราอย่าเพิ่งให้ท่านรู้เรื่องของเราจะดีกว่านะคะ”

พสุธากอดรัดร่างเล็กพร้อมพยักหน้าตอบรับอย่างว่าง่าย เธออยากให้เรื่องของเราเป็นไปอย่างไหน เขาก็มีแต่ยอมตามนั้น

ก่อนจะตาลุกวาวขึ้นเมื่อได้ยินเสียงคนเดินเข้ามาในห้องรับประทานอาหาร อภิยาดันตัวออกจากอกของเขา พสุธาเบี่ยงตัวของเขาบังเธอไว้ พร้อมส่งเสียงตวาดถามดังลั่นห้องว่า

“ใครให้เข้ามา!”

เป็นเด็กสาวที่เพิ่งเข้ามาทำงานใหม่แทนคนงานชุดเก่าที่เขาไล่ออกไปทั้งชุด เด็กสาวได้ยินเสียงราวกับฟ้าผ่าก็หน้าซีด คอหด ไหล่งองุ้มจะร้องไห้ ละล่ำละลักบอกเสียงสั่นว่า “ขะ...ขอโทษค่ะคุณพุธ หนะ หนูไม่รู้ว่าคุณพุธอยู่ในนี้”

“รู้แล้วก็ออกไป!” เสียงเข้มบอกกลับอย่างไร้ความปรานี

เธอเห็นอย่างนั้นแล้วอดสงสารเด็กสาวไม่ได้ ตอนเธอมาทำงานที่นี่ใหม่ ๆ ก็แบบนี้เลย โดนขู่ โดนดุ โดนตวาดใส่ แล้วยกมือลูบต้นแขนเขาเบา ๆ ส่งเสียงบอกเด็กสาวคนนั้นไปว่า

“ออกไปเถอะสุดา”

“ค่ะ ค่ะ สุดาไปแล้วค่ะ” เด็กสาวบอกลนลาน รีบออกจากห้องนั้นไปแทบทันที

พสุธาบอกตัวเองว่าที่จริงแล้วเขาไม่ใช่คนอารมณ์หงุดหงิดจนติดเป็นนิสัยเสียหน่อย แต่ที่เขาตวาดไปแบบนั้นเพราะเขากำลังเครียด และกังวลกับเรื่องที่คาดเดาไม่ได้ในอนาคตมากกว่า

ว่าแล้วก็ดึงร่างเล็กของเธอเข้าไปกอดแนบอกอีกครั้ง พร้อมทอดถอนใจออกมาอีกเฮือกใหญ่

ชีวิตของเขามีแค่งานกับงาน ทั้งชีวิตเขาอยู่ใต้คำบัญชาของพ่อมาโดยตลอด ชนิดที่ว่าไม่เคยแตกแถวมาก่อนแม้แต่ครั้งเดียว ไม่เคยคิดเลยว่าต่อจากนี้ เขาอาจจะต้องมีปัญหากับพ่อเพราะเรื่องของผู้หญิงคนนี้

ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งที่เข้ามาในชีวิตของเขา เข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกอย่างที่เคยแข็งกร้าวให้อ่อนยวบลง รวมถึงหัวใจของเขานี่ด้วย

อ่านต่อ

สารบัญ ไร่พสุธาล้อมรัก

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ทาสสวาทเพลิงอสูร
7.9
เควิน นพกิจเกรียงไกร ชายหนุ่มผู้รักครอบครัวต้องเผชิญกับความสูญเสียครั้งใหญ่ เมื่อน้องชายเพียงคนเดียวจบชีวิตลงอย่างน่าสลด โดยมีสาเหตุมาจากหญิงคนรักที่ทอดทิ้งไปอย่างไม่ใยดี ในขณะที่เพชรน้ำหนึ่ง เลิศวรเกียรติ ถูกตราหน้าว่าเป็นคนใจร้ายและเลือดเย็น ทว่าเบื้องหลังภาพลักษณ์นั้น เธอคือหญิงสาวที่ต้องดิ้นรนต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวท่ามกลางความเกลียดชังของแม่เลี้ยงและน้องสาวที่คอยกดขี่ข่มเหงเธอมาโดยตลอด ชีวิตของเธอจึงเต็มไปด้วยขวากหนามที่ไม่มีใครเคยได้รับรู้หรือสัมผัสถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใน
หน้าปกนวนิยาย โอย!แม่นมกลายเป็นนายหญิงของจวนเจียง
9.1
เมื่อสิ้นเสาหลักครอบครัว เย่หยุนเหนียงจำต้องพาแม่สามีและบุตรชายมาพึ่งญาติที่เจียงเฉิง ความยากจนบีบให้เธอรับงานแม่นมในจวนตระกูลเจียง โดยหวังเพียงเก็บเงินเพื่อสร้างชีวิตที่สุขสบายและสงบเงียบ ทว่าแผนการกลับพลิกผันเมื่อเธอต้องไปพัวพันกับบุรุษผู้ทรงอิทธิพล เรื่องราวอันซับซ้อนนี้กลายเป็นอุปสรรคที่พรากความสงบสุขไป จากสตรีม่ายผู้เจียมตัว เธอต้องเผชิญหน้ากับความเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ ที่จะพลิกชะตาจากบ่าวผู้ต่ำต้อย สู่การผงาดขึ้นเป็นนายหญิงผู้กุมอำนาจสูงสุดแห่งจวนเจียง
หน้าปกนวนิยาย อุบัติรักไฟกาล
9.4
รัชนิชลต้องร่วมงานกับแคสเตอร์ ช่างภาพหนุ่มเจ้าเสน่ห์ผู้แสนยียวนในภารกิจถ่ายทำสารคดีกลางป่าลึก แม้เธอจะพยายามรักษาระยะห่างเพียงใด แต่เหตุการณ์น้ำป่าหลากทำให้ทั้งคู่ต้องหลงทางและติดอยู่ด้วยกันเพียงลำพัง ฤทธิ์จากเห็ดป่าที่เผลอกินเข้าไปนำพาไปสู่ความสัมพันธ์ลึกซึ้งในคืนที่พร่าเลือน เมื่อถูกช่วยออกมาได้ รัชนิชลจึงตัดสินใจลาออกเพื่อเก็บซ่อนความลับเรื่องลูกในท้องไว้เพียงลำพัง โดยที่แคสเตอร์เองก็ไม่ล่วงรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเลยแม้แต่น้อย
หน้าปกนวนิยาย เสน่หาอี้จีฝึกหัด
7.9
เฟิ่งหลิวตัดสินใจขายตัวเข้าสู่เส้นทางอี้จีฝึกหัดเพื่อความอยู่รอด ทว่าก่อนจะได้เริ่มต้นงานแรกอย่างเป็นทางการ โชคชะตากลับเล่นตลกส่งบุรุษผู้โหดร้ายเข้ามาในชีวิตเขาไม่เพียงแต่ไร้ความปรานี แต่ยังตราหน้าว่าเธอเป็นนางคณิกาผู้เจนจัดในกามโลก ทั้งที่ความจริงแล้วเธอยังคงไร้เดียงสาและไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน ท่ามกลางความเข้าใจผิดที่บีบคั้น เฟิ่งหลิวต้องเผชิญหน้ากับพายุอารมณ์ของชายใจร้ายที่คอยดูหมิ่นศักดิ์ศรีของเธออย่างไม่เป็นธรรม
หน้าปกนวนิยาย ร้ายนัก รักซะเลย
8.7
หลังถูกคนรักและเพื่อนสนิทหักหลังจนต้องจบชีวิตลงอย่างอนาถ เธอกลับฟื้นขึ้นมาอีกครั้งในวินาทีที่สามีกำลังพยายามฆ่าเธอ เมื่อรอดพ้นความตายมาได้ เธอจึงตัดสินใจเซ็นใบหย่าทันทีเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ โชคชะตาเข้าข้างเมื่อเธอได้รับมรดกมหาศาลที่แม่ทิ้งไว้ให้ ทรัพย์สินเหล่านี้กลายเป็นเครื่องมือสำคัญในการวางแผนแก้แค้นและทวงคืนทุกอย่างที่เสียไป ท่ามกลางมรสุมการเอาคืนที่ดุเดือด เธอกลับได้รับโอกาสทางความรักครั้งใหม่กับอดีตสามีที่เคยทำร้ายเธออย่างไม่คาดคิด
หน้าปกนวนิยาย กระต่ายน้อยดวงใจอ๋องพยัคฆ์
8.9
จินซิงซินบุตรสาวกำพร้าผู้มีเพียงท่านยายและพี่สาวเป็นที่พึ่ง ต้องเข้าพิธีสมรสพระราชทานกับหลี่หลานหมิง อ๋องพยัคฆ์ผู้ขึ้นชื่อเรื่องความโหดเหี้ยมเย็นชา แต่ทว่าพระชายากระต่ายน้อยกลับมีจิตใจที่ไร้เดียงสาไม่ต่างจากเด็ก แม้แต่ในยามนิทรานางยังเผลอกอดก่ายสวามีเพราะคิดว่าเป็นตุ๊กตากระต่าย ความอ่อนโยนที่แฝงด้วยความวุ่นวายนี้เริ่มสั่นคลอนหัวใจน้ำแข็งของท่านอ๋องผู้ไม่เคยปรารถนาในสตรีใด จนเขาตั้งมั่นว่าจะสั่งสอนและครอบครองกระต่ายหลงทางตัวนี้ให้เป็นสมบัติส่วนตนเพียงผู้เดียว
ตอน
อ่านเลย
แชร์