ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย รักละมุน

รักละมุน

เมื่อความสดใสไร้เดียงสาของ ขนมพาย พิมพ์ชนก กลายเป็นอาวุธลับที่สั่นคลอนหัวใจอันแข็งแกร่งดั่งหินผาของ มิ้นท์ รามิล ให้ต้องยอมสยบ แม้เขาจะตั้งแง่เพียงใด สุดท้ายก็พ่ายแพ้ให้กับเสน่ห์อันบริสุทธิ์ของหญิงสาวที่ก้าวเข้ามาในชีวิตจนถอนตัวไม่ขึ้น ฝ่ายขนมพายเองก็เผลอเดินตกหลุมพรางแห่งความอบอุ่นนี้โดยไม่รู้ตัว จนมอบความรักให้เขาไปหมดทั้งหัวใจ กลายเป็นความผูกพันที่ต่างฝ่ายต่างเรียกขานกันอย่างลึกซึ้งในฐานะคนสำคัญของกันและกันท่ามกลางความรักที่หวานละมุน
ตอน
แชร์

ตอน 3

Blacklist pub

เสียงเพลงบีชหนักๆ ดนตรีจังหวะมันๆ เหล่าผีเสื้อราตรีทั้งหลายซึ่งส่วนใหญ่มักจะเป็นนักศึกษากันทั้งนั้น ต่างพากันยักย้ายส่ายสะโพกด้วยความเมามันไปกับจังหวะเสียงเพลง

ขนมพายกับการเหยียบย่างเข้ามาในผับครั้งแรกรู้สึกตื่นตาตื่นใจกับกลิ่นอายและบรรยากาศที่น่าดึงดูดของผับแห่งนี้เป็นอย่างมาก ร่างเล็กสมส่วนที่วันนี้มาในชุดเดรสสุดเซ็กซี่ต่างเป็นจุดเด่นที่น่าสนใจสำหรับผู้ชายหลายๆคน

ด้วยความที่สูงไม่มาก 165 เซนติเมตร และหน้าอกที่โดดเด่น Cup C ทำให้ชุดที่ใส่มาวันนี้แทบจะปิดไม่มิด ผิวขาวราวน้ำนมทำให้เธอโดดเด่นท่ามกลางแสง สี เสียง

ภายในผับมีทั้งหมด 3 ชั้น ชั้นแรกจะเป็นโซนนั่งดริ๊งก์ ส่วนที่ชั้น 2 นั้นเป็นโซน VIP ที่มีความเป็นส่วนตัวถูกออกแบบมาให้สำหรับผู้ที่ชอบนั่งคุยกันชิลๆ

สำหรับชั้นสุดท้ายชั้น 3 เป็นห้องพักที่มีลักษณะคล้ายๆห้องพักในโรงแรม เอาไว้บริการให้กับสายเมาที่ไม่สามารถขับรถกลับที่พักได้ และเป็นที่สำหรับชายหญิงบางคนที่เกิดถูกใจกันแบบ one night stand ก็จะพากันมาต่อที่ชั้นนี้

 เมื่อได้ที่นั่งกันเรียบร้อยแล้วโดยทิมมี่เลือกเป็นโซนชั้น 1 เพื่อที่เธอจะได้ดื่มและเต้นให้เต็มที่ บนโต๊ะมีเหล้านอกราคาแพงที่ดีกรีก็แรงไม่แพ้ราคาตั้งอยู่พร้อมมิกเซอร์ แต่สำหรับขนมพายนั้นเพื่อนสาวสั่งให้เพียง Cocktail ที่เป็นเหล้าผสมกับน้ำผลไม้เท่านั้น

 "โอ๊ย บรรยากาศดีอะแก ผู้ดี เพลงเพราะ กระเทยชอบ พี่เขาออกแบบผับได้ดูมีระดับมากแกดูสิ"

ทิมมี่ส่งเสียงกรี๊ดกร๊าดพร้อมกับมองไปยังบรรยากาศรอบๆด้วยความชอบใจ

"ก็บอกแล้วไงว่ามันเริ่ด มากี่ทีบรรยากาศก็ไม่เคยเปลี่ยนเหมาะแก่การตกผู้กลับบ้านสักคนสองคนจริงๆ เป็นยังไงบ้างพายแกโอเคไหม"

ปุยฝ้ายหันมาถามขนมพายที่นั่งมองบรรยากาศรอบๆด้วยความตื่นตาตื่นใจ กับประสบการณ์แปลกใหม่ที่เธอเพิ่งเคยสัมผัส

 "อืม ก็โอเคอยู่นะฝ้าย เพิ่งมาครั้งแรกมันก็ตื่นเต้นนิดหน่อยอะ  แต่ก็ดีลองเปลี่ยนบรรยากาศจากห้องนอนมาเป็นร้านเหล้ามันก็ Feel Good ไปอีกแบบ แล้วอีกอย่างนะเครื่องดื่มที่ฝ้ายสั่งให้ก็อร่อยดีพายเพิ่งเคยดื่ม"

ขนมพายตอบเพื่อนด้วยรอยยิ้ม รสชาติขมเล็กน้อยตัดกับน้ำผลไม้รสหวานทำให้ขนมพายที่ไม่เคยดื่มของมึนเมารู้สึกติดใจขึ้นมาทีละน้อย อร่อยแฮะขมๆปนหวานๆกลมกล่อมเข้ากันดีคนที่เพิ่งเคยลองคิดในใจก่อนจะยกเครื่องดื่มขึ้นจิบเรื่อยๆ

"มาๆมาชนแก้วกันฉลองให้กับการเป็นพี่ปีสองของพวกเรา เย่ เย่ "

ทิมมี่ชวนเพื่อนสาวทั้งสองชนแก้วกันแก้วแล้วแก้วเล่าจนเริ่มมึนเมาได้ที่ก็ชวนกันออกไปเต้นกลางฟลอร์ ขนมพายที่เพิ่งมาครั้งแรกรู้สึกสนุกสนานเธอจึงปลดปล่อยตัวเองไปกับเสียงเพลงอย่างเต็มที่โดยที่ไม่รู้เลยว่า อันตราย กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ตัวทุกที

มุมหนึ่งของโซน VIP

มิ้นท์ เซนท์ ออกัส สามหนุ่มหล่อแห่งคณะวิศวกรรม กำลังนั่งคุยกันพร้อมกินเหล้าไปอย่างเงียบๆ มันเป็นมุมประจำของพวกเขาที่สามารถมองลงไปเช็คความเรียบร้อยของผับได้เป็นอย่างดี

เพราะผับแห่งนี้มิ้นท์เป็นเจ้าของเพิ่งเปิดมาได้ 2 ปีด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเขาเอง ถึงแม้ทางบ้านเขาจะรวยมากแค่ไหนแต่เขาก็อยากจะทำอะไรให้สำเร็จด้วยความพยายามของตัวเขาเอง

"เออ ไอ้เซนท์ ช่วงนี้ที่สนามมึงเป็นยังไงบ้างวะ ได้ข่าวว่ามีพวกห้าวตีนมาท้าแข่งรถบ่อยๆนี่"

ออกัสเอ่ยถามเซนท์ด้วยความสนใจกับข่าวใหม่ที่ได้ยินมา เพราะส่วนใหญ่เวลาเลิกเรียนถ้าไม่อยู่ที่ร้านไอ้มิ้นท์ก็จะเป็นสนามแข่งรถไอ้เซนท์มีแค่สองที่ ๆพวกเขาจะไป

"ก็ไม่ยังไงว่ะมึง อ่อนว่ะ พวกเด็กบ้านรวย พ่อแม่สปอยล์ พอแข่งแพ้ก็ห้าวตีนฉิบหาย กูไม่หวดมันยับก็ดีแค่ไหนล่ะ"

เซนท์บอกเพื่อนอย่างไม่ค่อยสนใจกับพวกที่มาห้าวในสนามของเขาสักเท่าไหร่ มือหนาควงแก้วเหล้าในมือเล่นไปมาก่อนที่จะยกขึ้นดื่ม

"มึงก็ปล่อยๆพวกมันไปเหอะว่ะ มันยังเด็กอยู่ยังคิดกันไม่เป็นหรอก"

"กูก็ไม่ได้จะอะไรกับพวกเด็กเวรนั่นหรอก กูแค่เบื่อที่ต้องมาคอยห้ามพวกแม่งตีกันนี่แหละ เสียเวลาซั่มสาวฉิบหาย พวกเวร"

บ่นอย่างหัวเสียกับเรื่องที่เพิ่งผ่านมาเขากำลังเข้าด้ายเข้าเข็มกับผู้หญิงที่มาเสนอตัว พวกแม่งก็ตีกันทำเอาเขาหมดอารมณ์อยากไปเลย

"เบาได้เบาเพื่อน กูกลัวมึงเป็นเอดส์ตายก่อนจะเรียนจบ"

มิ้นท์เอ่ยแซวเพื่อนอย่างไม่จริงจังนัก ถึงเพื่อนเขาจะฟาดไม่ยั้งแต่เขาก็มั่นใจว่ามันป้องกันตัวเองดีแน่นอน

"โห เพื่อนมิ้นท์มึงว่านี่ใคร กูเซนท์ไง เซนท์เพื่อนมึงไง ระดับเซนท์แล้วทานโทษครับยืดอกพกถุงว่ะครับ"

เซนท์ชี้มาที่ตัวเองแล้วยืดอกอย่างมั่นใจระดับเขาไม่มีพลาดแน่นอนครับทุกคน

"ว่าแต่กูแล้วมึงอะ เยดุ นะครับเพื่อน ได้ข่าวอาทิตย์นี้ฟาดไปสองคนแล้วนี่"

เซนท์หันมาแซวเพื่อนอย่างรู้ทันกัน มิ้นท์ได้แต่กระตุกยิ้มมุมปากน้อยๆก่อนจะตอบกลับเซนท์ทันที

"ผู้หญิงเสนอ กูก็แค่สนอง วินวินกันทั้งสองฝ่ายไงไม่เห็นต้องคิดไรมาก"

พูดจบก็กระดกเหล้าเข้าปากรสขมของเหล้าไม่ได้ทำให้ผู้ชายที่คอแข็งแบบมิ้นท์รู้สึกมึนเลยแม้แต่น้อย เพราะพากันนั่งเล่น นั่งชิล กินเหล้ามาตั้งแต่สองทุ่มจนตอนนี้ใกล้จะเที่ยงคืนยังไม่มีใครเมาเลยสักคน เพราะนั่นคือเรื่องที่ดีที่จะไม่ต้องแบกพวกเพื่อนเวรขึ้นห้อง

เวลาเมาแล้วเรื้อนเหมือนหมาฉิบหาย

โซนชั้น 1 ของผับ

โต๊ะของสามสาวตอนนี้ปุยฝ้ายได้ฟุบลงไปบนโต๊ะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ในขณะที่ทิมมี่แค่มึนๆเพราะตี้บ่อยเธอเลยค่อนข้างคอแข็ง

ในขณะที่ขนมพายอยู่ในอาการมึนขั้นสุด เพราะความอร่อยของ Cocktail ที่เธอเพิ่งเคยลิ้มลองทำเอาเธอมึนหัวไปหมดแล้วตอนนี้

"พายแกนั่งอยู่กับนังฝ้ายตรงนี้นะเฝ้ามันหน่อย เดี๋ยวกระเทยมาปวดฉี่ไปฉี่แป๊บ กลับมาแล้วเราค่อยกลับคอนโดกันแกอย่าหายไปไหนนะพาย ใครเอาอะไรมาให้กินก็ห้ามกินนะรู้ไหม หืม"

"อือ ทีมมี่ปายเหอะ ม่ายต้องห่วงพายนะ คิก คิก"

กำชับเพื่อนสาวเสร็จทิมมี่ก็รีบวิ่งไปทางห้องน้ำอย่างไว เพราะดื่มไปค่อนข้างเยอะเธอเลยฉี่บ่อยเป็นพิเศษ เมื่อเพื่อนสาววิ่งหายไปทางห้องน้ำแล้ว

ขนมพายที่สติหายไปเกินครึ่งก็พยายามเขย่าแขนปุยฝ้ายให้ตื่น แต่ก็ไม่มีเสียงตอบรับจากปุยฝ้ายเลยสักนิด ตอนนี้เธอหนักหัวมากใกล้จะฟุบลงบนโต๊ะไปอีกคนแล้ว แต่สติที่มีอยู่น้อยนิดสั่งให้เธอห้ามฟุบโดยเด็ดขาด

"สวัสดีคนสวยชื่อไรอะ เราชื่อบอสนะเพื่อนไปไหนล่ะทำไมนั่งกันสองคนสักแก้วหน่อยไหม"

บอส ลูกค้าประจำของผับเมื่อสบโอกาสก็รีบลุกจากโต๊ะถือแก้วเหล้ามาที่โต๊ะของขนมพายทันที เขาเห็นเธอตั้งแต่เข้าผับมาแล้วสวยเซ็กซี่สะดุดตาเขามาก

และวันนี้เขาต้องได้เธอกลับไปนอนครางที่ใต้ร่างเขาให้ได้ หึ ขนมพายพยายามลืมตาขึ้นด้วยความยากลำบาก เมื่อมีผู้ชายคนหนึ่งซึ่งเธอไม่รู้จักเดินเข้ามาทักทาย

 "คือเพื่อนราวปายเข้าห้องน้ำอะ ราวรอเพื่อนราวอยู่"

ขนมพายตอบบอสด้วยน้ำเสียงอ้อแอ้ใจอยากเดินหนีไปจากตรงนี้มาก แต่ติดที่ทิ้งปุยฝ้ายไว้คนเดียวไม่ได้กลัวก็กลัว ห่วงเพื่อนก็ห่วง

บอสขยับเข้ามาใกล้ๆขนมพายมือข้างที่ว่างก็ถือวิสาสะโอบเอวขนมพายไปด้วย พลางแอบสูดกลิ่นหอมจากเรือนผมสวยด้วยสีหน้าหื่นสุดฤทธิ์พร้อมก้มลงไปกระซิบที่ข้างหูแผ่วเบา

"ไปต่อที่ห้องด้วยกันไหมครับคนสวย"

ขนมพายเบิกตากว้างด้วยความตกใจที่โดนมือหนาโอบเอวอย่างจาบจ้วง พร้อมกับประโยคคำถามที่พอได้ฟังกลับรู้สึกขยะแขยงจนแทบอยากจะอาเจียนออกมา เธอใช้แรงที่มีอยู่น้อยนิดพยายามสะบัดแขนที่เกาะเอวแน่นราวคีมเหล็กออกแต่ทำยังไงก็ไม่ออกสักที

"นี่ ปล่อยเรานะมากอดเราทำไม ปล่อยเดี๋ยวนี้"

ขนมพายพยายามประคองสติก่อนจะตะโกนบอกผู้ชายแปลกให้ปล่อยเธอแค่นี้เธอก็สะอิดสะเอียนจะแย่แล้ว

บอสยิ้มเยาะมุมปากด้วยความหยามใจ เธอเมาแบบนี้จะทำอะไรเขาได้แค่แรงจะปัดมือเขาออกยังไม่มีเลย ผู้หญิงอะไรตัวหอม ผิวเนียนนุ่มนิ่ม ลื่นมือไปทั้งตัวจริงๆไหนจะหน้าอกที่ใหญ่เกินตัวนั่นอีกแค่คิดสิ่งที่อยู่ใต้กางเกงก็เริ่มมีปฏิกิริยาทันที

"แหม คนสวย กอดนิดกอดหน่อยทำเป็นหวงตัวงั้นเอาแบบนี้ดีกว่า ถ้าเธอยอมดื่มเหล้าแก้วนี้ให้หมดเราสัญญาว่าจะปล่อยเธอทันที"

บอสยื่นข้อเสนอที่ทำเอาขนมพายหยุดดิ้นทันทีที่ได้ยิน  เธอนิ่งอย่างใช้ความคิดสุดท้ายเธอก็ตัดสินใจ

"เธอพูดจริงนะถ้าเราดื่มเธอต้องปล่อยเรา"

เสียงหวานแข็งกร้าวเต็มไปด้วยความโมโหที่อยู่ๆก็ต้องมาเจอผู้ชายเลวๆแบบนี้

"ลูกผู้ชาย คำไหนคำนั้น"

บอสยกยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ก่อนจะยักไหล่ให้ขนมพายเล็กน้อย

จบคำพูดนั้นขนมพายก็แย่งแก้วเหล้ามาจากมือของบอส ก่อนที่จะยกแก้วเหล้าขึ้นจิบนิดหนึ่งหน้าสวยเบะน้อยๆด้วยความขม ทั้งขมทั้งแสบคอพากันกินเข้าไปได้ยังไงแต่พอเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้ชายที่กอดเอวเธออยู่ก็เจอกับสายตากดดัน

ทำให้เธอกลั้นใจยกแก้วเหล้ากระดกรวดเดียวจนหมดแก้ว รสชาติขมฝาดคอของเหล้าราคาแพงค่อยๆไหลผ่านลำคอของเธอลงไปด้วยความยากลำบาก ก่อนจะส่งแก้วคืนให้ผู้ชายแปลกหน้าคนนี้

 "หมดแล้ว เอาคืนไป แล้วก็ปล่อยเราได้แล้ว"

บอสยอมปล่อยมือออกจากเอวขนมพายทันที เขายอมถอยโดยง่ายเพราะยังไงเธอก็หนีไม่พ้นเขาหรอกคนสวย เพราะเหล้าแก้วนี้มันผสม ยาปลุกเซ็กซ์ ยังไงล่ะ หึหึ

หลังจากที่บอสเดินออกไปจังหวะเดียวกับที่ทิมมี่กลับมาพอดี

"โทษทีพาย ห้องน้ำคนเยอะมากต่อคิวยาวเป็น 2 แถวเลย แล้วทำไมทำหน้างั้นอะ หน้าแกมันฟ้องว่ายี้มากเลย"

ทิมมี่ทักเพื่อนสาวด้วยความสงสัยก่อนไปยังดีๆอยู่เลย ทำไมกลับมาถึงหน้ายี้แบบนี้ล่ะไม่ใช่ไปรับอะไรใครมาดื่มหรอกนะ

"อ๋อ ปะ เปล่านะ พอดีพายหนักหัวนิดหน่อย เรากลับกันเหอะทิมมี่นี่ก็ดึกแล้ว"

เธอเลือกจะปฏิเสธข้อสงสัยของเพื่อนไหนๆทิมมี่ก็กลับมาแล้วจะได้กลับบ้านกันสักที ทิมมี่ตรงเข้าไปประคองปุยฝ้ายที่ฟุบกับโต๊ะให้ลุกขึ้นมา

ส่วนคนเมาที่ถูกประคองจิ๊ปากราวกับโดนขัดใจที่ถูกปลุก แต่ก็ยอมเดินตามเพื่อนที่ค่อยๆประคองตัวเองออกจากผับอย่างทุลักทุเล

"พายแกเดินตามหลังฉันมานะเดินให้ทันจับแขนนังฝ้ายไว้ห้ามหลงกันนะ"

ทิมมี่ที่ประคองปุยฝ้ายอยู่หันมาสั่งเพื่อนส่วนขนมพายนั้นพยักหน้า อืออา ตอบรับทั้งๆที่ตอนนี้เธอแทบจะเดินไม่ไหวแล้ว

ขนมพายพยายามประคองสติที่มีอยู่ขอทางเหล่านักเต้นและเดินตามทิมมี่ออกไป โดยที่ไม่รู้เลยว่าข้างหลังเธอบอสกำลังเดินตามมาเงียบๆรอจังหวะตะครุบเหยื่อ จนเมื่อถึงบันไดที่เป็นทางเชื่อมขึ้นไปยังโซน VIP ชั้น 2 ขนมพายที่เดินก้มหน้าก้มตาก็ชนเข้ากับผู้ชายคนหนึ่งด้วยความไม่ตั้งใจ

พลั่ก

ร่างบอบบางปะทะกับร่างสูงสมส่วนแบบบุรุษเพศ กลิ่นหอมอ่อนๆจากร่างสูงปะทะจมูกเธออย่างจัง ขนมพายที่ไม่ทันระวังตัวเกือบหกล้มหน้าคะมำ ดีที่มิ้นท์คว้าเข้าที่เอวของเธอเข้ามาหาตัวกันเธอล้มลงไปนอนกองกับพื้น

"อะ เอ่อ ขอโทษค่ะ พายไม่ได้ตั้งใจ"

เอ่ยปากพูดขอโทษไปสองมือก็จับเอวหนาไว้แน่นกันล้ม หน้าก็ฟุบลงบนอกด้วยความไม่ตั้งใจ

บอสที่ตามมาเงียบๆหยุดชะงักทันทีเมื่อเห็นเฮียมิ้นท์เจ้าของผับแห่งนี้ ที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดกำลังยืนกอดเอวสาวสวยที่ตัวเองเล็งไว้ด้วยความตกใจ

แต่ก็ทำใจดีสู้เสือหมายจะเข้าไปดึงขนมพายออกจากมาจากอ้อมกอดของมิ้นท์ แต่พอเจอสายตาดุๆที่ตวัดมองมาทำเอามือที่กำลังจะเอื้อมไปคว้าแขนของขนมพายทิ้งลงข้างตัวทันที

"ใคร ผู้หญิงที่มึงเล็งไว้ หรือ แฟนมึง"

ริมฝีปากสีชมพูออกคล้ำนิดๆเนื่องจากสูบบุหรี่จัดเอ่ยปากถามทันทีที่เห็นบอสยื่นมือมาหมายจะแย่งขนมพายไปจากอ้อมกอดของเขา

"เอ่อ คือ "

บอสเลิ่กลั่กอย่างลังเลปากยังไม่ยอมขยับไม่รู้จะตอบเฮียมิ้นท์ว่ายังไงดีเพราะเขายังไม่มีแฟนน่ะสิ

เพียงแค่นั้นมิ้นท์ก็ได้คำตอบเขาไม่ใช่คนโง่ที่จะมองไม่ออก เพราะถ้าสองคนนี้เป็นแฟนกันต้องออกมาด้วยกัน ผู้หญิงในอ้อมกอดเขาท่าจะเมาหนักมาก ไอ้บอสมันต้องช่วยประคองสิไม่ใช่เดินตามหลังมาแบบนี้

"มึงอย่ามาทำเลวในผับของกู เรื่องแบบนี้กูไม่ว่าแต่เขาต้องเต็มใจไม่ใช่มึงมาตามหลังคอยฉุดเขาแบบนี้"

เมื่อเจอประโยคฟาดแสกหน้าจากปากเจ้าของผับ บอสก็ล่าถอยออกมาทันทีเพราะเขาไม่อยากเสี่ยงและไม่อยากมีปัญหากับมิ้นท์

"ขอโทษครับเฮียงั้นผมขอตัวก่อนนะครับ"

ปากพูดกับร่างสูงแต่สายตาเสมองขนมพายในอ้อมกอดของเฮียมิ้นท์ด้วยความเสียดาย ก่อนจะตัดใจหันหลังเดินกลับไปหาเพื่อนที่โต๊ะ

ทางด้านขนมพายเมื่อเจออกนุ่มๆเข้าไปเธอก็ซบลงทันที ตอนนี้สติเธอกำลังจะหายไปมือบางที่เกาะเอวหนาไว้หลวมๆในทีแรกตวัดแขนกอดเอวหนาไว้อย่างแนบแน่น

 "เฮ้ยเธอ ตื่น ตื่นสิ"

มิ้นท์เขย่าแขนคนตรงหน้าเพื่อเรียกสติ มือขวาตบแก้มนุ่มๆของเธอเบาๆ แต่ไม่มีทีท่าว่าเธอจะตื่นขึ้นมาเลยสักนิดท่าจะเมาหนักมากแฮะ

"แก้มนุ่มฉิบหาย"

พึมพำเสียงเบาอยู่คนเดียว เมื่อมือใหญ่สัมผัสโดนแก้มใสเนียนนุ่มนั้น

"งืม งืม พ่อขาพายขอนอนก่อนนะ พายง่วง พายขอนอนน้า"

ปากพูด มือก็รัดเอวหนาแน่นยิ่งขึ้นไปอีก มิ้นท์ยกมือขึ้นตบหน้าฝากด้วยความเหนื่อยหน่ายใจ เวรกรรมอะไรของเขาว่ะเนี่ยที่ต้องมาเจอยายขี้เมาคนนี้

ถึงเขาจะเป็นเสือที่ชอบขย้ำเหยื่อเมื่อสบโอกาส แต่เขาก็เป็นสุภาพบุรุษมากพอที่จะไม่ถือโอกาสทำอะไรกับคนเมาหรอกนะเว้ย

"เธอ ตื่นสิ มากับใคร เพื่อนไปไหน"

ไร้เสียงตอบรับจากร่างบางมีเพียงสีหน้าที่ดูมีความสุขและปากที่ยิ้มน้อยๆ เหมือนเด็กน้อยที่กำลังนอนหลับฝันดี

"เวรเอ้ย"

มิ้นท์สบถคำหยาบออกมาอย่างหัวเสียความตั้งใจที่จะลงมาสำรวจความเรียบร้อยของด้านล่างผับหายไปทันที ก่อนจะก้มลงช้อนอุ้มร่างบางขึ้นมาแนบอก แล้วเดินไปกดลิฟต์ส่วนตัวที่มีเพียงเขาและเพื่อนๆเท่านั้นที่สามารถใช้ได้ขึ้นไปที่ห้องพักส่วนตัวของเขาที่ชั้น3 ทันที

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
ค้นหา “96GUX” บน moboreader เพื่ออ่านหนังสือฉับเต็ม
คัดลอกรหัสและค้นหาในแอป Moboreader เพื่ออ่านต่อ
96GUX
คัดลอก
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย พิชญ์รัก
9.2
พิชญ์รัก:...เหตุเพราะน้องชายตัวดี ไปมีความสัมพันธ์ต้องห้าม กับศัตรู หัวเด็ดตีนขาด “เธอ” ก็ไม่มีวันยอมให้น้องชายลงเอยกับลูกสาวของตระกูลที่เคยดูถูกเธออย่างไม่มีดี . ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปตามแผนที่เธอวางไว้ หากไม่เพราะ “เขา” ทายาทหนุ่มเสเพลของบ้านนั้น ที่ซ้อนแผนเอาคืนเธอ ทำเอางานนี้ เจ้าหล่อนจะต้องเลือกว่าจะยอมให้น้องชายได้ลงเอยในเรื่องความสัมพันธ์ หรือจะจนมุมไปกับจอมวางแผนที่ตนก็เพิ่งรู้ว่าแท้จริงแล้ว.... เขาช่างเจ้าคิดเจ้าแค้น และต้องการเอาชนะเธอมาตั้งแต่ต้น โดยมี “เรือนร่าง” เธอเป็นเดิมพัน +++++++++++++++++++++++++++++++ “ปล่อยฉันไปนะ นี่คุณเล่นบ้าอะไร?” “เล่นบ้าอะไรงั้นเหรอ... ก็เล่นผัวเมียกันยังไงล่ะ” “คนบ้า! มันใช่เวลามาล้อเล่นแบบนี้มั้ย ปล่อยฉันไปนะ!” “เล่นผัวเมียกันจริงๆ มีลูกด้วยกันจริงๆ สักคนสองคน” “คนบ้า เล่นไปคนเดียวเถอะ” “มีลูกกับผม คุณจะได้รู้... ความรู้สึกที่โดนพรากลูกพรากแม่มันเป็นยังไง” “เลว! นรกขุมไหนส่งคุณมาเกิดกัน คนบ้า!” สิ้นเสียงเล็ก จูบร้อนแรงถูกบดขยี้ลงมาอย่างร้ายกาจ เชลยในอ้อมกอดไม่อาจขัดขืนเขาได้แม้แต่น้อย หญิงสาวรู้ตัวดีว่า จุมพิตนี้หาใช่เกิดจากความรัก หากเขาต้องการแค่เพียงลงทัณฑ์เธอ... “คุณ... ไม่นะ พราวไม่อยากท้อง!” หญิงสาวบ่ายหน้าหนีจนหลุดพ้นพันธนาการจุมพิตร้าย ก่อนวอนขอ... “ไม่ทันแล้วครับ คุณต้องท้องและรับรู้ความเจ็บปวดว่าการถูกพรากลูกมันเป็นยังไง” “คนเลว... ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ!” “ถ้าปล่อย... ก็ยังไม่หายแค้นน่ะสิครับ” ถ้อยคำนั้นแสนธรรมดา หากเจือแววเยือกเย็นพร่าผลาญใจ ส่งให้เชลยสาวในอ้อมกอดรู้สึกหนาวยะเยือกกับสิ่งที่ต้องเจอนับจากนี้.... เรื่องราวเริ่มต้นจากชีวิตที่ดูเหมือนปกติ แต่แท้จริงแล้วเต็มไปด้วยรอยร้าวของความสัมพันธ์และความลับที
หน้าปกนวนิยาย อัคคีธารา
8.8
มินรญาสาวสวยทรงเสน่ห์เอ่ยปากท้าทายภูวนนท์ด้วยความมั่นใจว่าเขากำลังหลงรักเธอ แต่ชายหนุ่มกลับตอบโต้ด้วยถ้อยคำดูถูกทว่าปฏิกิริยาทางกายกลับสวนทางกับคำพูด เมื่อความเสียใจจากการสูญเสียคนรักผสมโรงกับฤทธิ์สุรา เปลี่ยนภูวนนท์ที่เคยเย็นชาราวสายน้ำให้กลายเป็นเปลวเพลิงที่พร้อมแผดเผา มินรญาที่เล่นกับไฟจึงถูกดึงเข้าสู่อ้อมกอดแข็งแกร่ง เขาตัดสินใจระบายความแค้นและควาเจ็บปวดทั้งหมดลงที่ริมฝีปากของเธอเพื่อเป็นตัวแทนของใครอีกคนที่ไม่สามารถเรียกร้องอะไรได้อีก
หน้าปกนวนิยาย คนของข้าใครกล้ามายุ่ง
9.6
ความรู้สึกแอบรักที่ธีร์มีต่อวินเพื่อนสนิทมาอย่างยาวนานกำลังจะเปลี่ยนไป เมื่อโอกาสทองมาถึงทำให้เขาได้ครอบครองหัวใจและร่างกายของเพื่อนคนนี้ตามที่เคยปรารถนาไว้ลึกๆ ในใจ เมื่อความสัมพันธ์ข้ามเส้นความเป็นเพื่อนจนกลายเป็นคนรักอย่างเต็มตัว ธีร์จึงกลายเป็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยความหวงแหนและพร้อมจะประกาศกร้าวให้ทุกคนได้รับรู้ว่า วินคือคนของเขาเพียงผู้เดียวเท่านั้น ใครหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์เข้ามาแทรกกลางหรือแตะต้องคนสำคัญของเขาได้อีกต่อไป
หน้าปกนวนิยาย ประธานที่มีเสน่ห์ของฉัน
7.3
ตลอดสามปีในฐานะภรรยาตามกฎหมาย ฉู่ลั่วหานพบเพียงความหมางเมินและคำครหาเรื่องไร้ทายาท เมื่อโม่หรูเฟยที่เป็นมือที่สามกล้าบุกมาหยามถึงบ้าน เธอจึงตอกกลับอย่างเด็ดขาดเพื่อประกาศว่าใครคือตัวจริงและใครเป็นแค่ของเล่น ทว่าชัยชนะนี้กลับว่างเปล่าเมื่อสามีที่นอนเคียงข้างทำเพียงนิ่งเฉย เขาไม่เคยปกป้องหรือมอบความรักให้เธอเลย ความจริงอันโหดร้ายที่ว่าเขาไม่ได้รักเธอ กลายเป็นแผลลึกที่บีบบังคับให้ลั่วหานต้องสร้างเกราะกำบังหัวใจให้แข็งแกร่ง เพื่อหยัดยืนในวงโคจรของสถานะจอมปลอมที่ไร้ความหมายนี้ให้ได้
หน้าปกนวนิยาย เจ้าสาวเพรียบพร้อมของ CEO: ข้อตกลงกับปีศาจในคราบมนุษย์
9.1
สวี่ซู่ถูกมองว่าเป็นหญิงเจ้าเสน่ห์ผู้ไร้หัวใจและชอบแย่งชิงสามีคนอื่น ท่ามกลางคำครหาเธอกลับเข้าพิธีวิวาห์กับกู้หยู่ซู ทายาทตระกูลดังผู้ทรงอิทธิพลและรักสนุก หลายคนต่างสบประมาทว่าความสัมพันธ์นี้เป็นเพียงการตกลงเพื่อผลประโยชน์ชั่วคราว ทว่าความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อกู้หยู่ซูผู้แสนเย็นชาถึงกับหลั่งน้ำตาอ้อนวอนขอความรักจากเธอต่อหน้าผู้คนในงานเลี้ยง แผนการที่เขาซ่อนไว้พิสูจน์ให้เห็นว่าเขาถลำลึกในบ่วงรักนี้มานานเพียงใด
หน้าปกนวนิยาย ลิขิตรัก พันธนาการหัวใจ
8.8
เมื่อพระนายตกหลุมรักขวัญข้าวตั้งแต่แรกเห็น เขาจึงทุ่มเททุกวิถีทางเพื่อให้อยู่เคียงข้างเธอ ทว่าค่ำคืนหนึ่งกลับเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อขวัญข้าวสูญเสียการควบคุมตัวเองจากความปรารถนาที่พลุ่งพล่านจนต้องเอ่ยปากขอร้องให้เขาช่วยปลดปล่อยความทรมานที่แสนเร่าร้อนนี้ แม้จะอับอายเพียงใดแต่เธอก็ไม่อาจต้านทานความต้องการส่วนลึกได้ พระนายจึงต้องเผชิญหน้ากับเสียงเรียกร้องจากหัวใจและร่างกายของหญิงสาวที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจในบรรยากาศที่เต็มไปด้วยเสน่หา