ชีค หัวใจทระนง

เจ้าชายกาเบรียน อัลชาร์มา อัลโซกียาห์ เจริญพระชันษาท่ามกลางบรรดาพระประยูรญาติและเชื้อพระวงศ์ฝ่ายหญิง ทั้งพระเชษฐภคินีและพระขนิษฐภคินี หาได้มีพระขนิษฐภาดาและพระเชษฐภาดาไม่ ในจำนวนเจ้าหญิงและท่านหญิงตามยศศักดิ์ของพระมารดาทั้งหลาย มีเพียงเจ้าหญิงบิชาเราะห์เพียงพระองค์เดียวที่มีสายพระโลหิตจากพระมารดาเดียวกัน นอกเหนือจากนั้นเป็นพระธิดาและธิดาของชีคอับดุลรอชีดกับมเหสีและสนมอื่นๆ

ด้วยชาร์มา อันเป็นประเทศในตะวันออกกลาง มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทรายไร้ซึ่งความเจริญ การแต่งงานในหมู่พี่น้องร่วมสายโลหิตกระทำกันมาเป็นประเพณี และยังดำรงอยู่จนถึงปัจจุบัน เมื่อมกุฎราชกุมารกาเบรียนพระชนมายุได้สิบสี่ชันษา พระมารดาจึงดำริให้หมั้นหมายกับพระธิดาในพระองค์ อันเป็นพระขนิษฐภคินีร่วมสายโลหิตของมกุฎราชกุมารกาเบรียน เป็นการปูทางสู่ความยิ่งใหญ่ทั้งฝ่ายหน้าและฝ่ายในให้ลูกยาทั้งสองในอนาคต

“อุแหวะ! ไม่เอาหรอก ยังไงน้องก็ไม่แต่งกับพี่ชาย ดู ดู๊ ผอมเป็นไม้ซีก สูงเป็นเสาไฟ ไม่แมนสักนิด” พระสุรเสียงแหลมเล็กของเจ้าหญิงบิชาเราะห์วัยสิบชันษา ค่อนข้างดังยามออกอาการขัดพระทัยและไม่พอพระทัย เมื่อถูกบังคับให้เข้าพิธีหมั้นกับพระเชษฐาขององค์เอง

“นี่ยัยหัวแดง พี่ก็ไม่อยากได้เธอมาเป็นนางในดวงใจหรอกนะ ผู้หญิงของพี่ต้องสวยเพียบพร้อมเรียบร้อยเป็นแม่บ้านแม่เรือน ไม่ใช่แก่นเป็นม้าดีดกะโหลกแบบเธอ” ทรงขยี้พระเกศาที่เรียกว่าแดงของพระขนิษฐภคินี ซึ่งเป็นสีน้ำตาลอ่อนปนทองแปลกตาและสวยงามยามแสงแห่งวันส่องกระทบ ยามวาดฝันถึงสาวงามเพียบพร้อมที่อยากได้มาเป็นหนึ่งในดวงใจ

“อย่างนั้นก็ค้านเสด็จแม่ซีคะ พี่ชายขา” สองหัตถ์น้อยโอบรอบพระศอที่อยู่สูง จนต้องเขย่งปลายพระบาทอย่างประจบ

“เอาน่า แค่หมั้นเท่านั้น” เพราะพระองค์เองก็ไม่อาจค้านดำริของพระมารดาได้ ด้วยรับสั่งดุจประกาศิตกึ่งร้องขอนั้น

‘คงไม่อยากให้แม่กราบไหว้เมียของลูกในอนาคตหรอกนะกาเบรียน’

แล้วก็ไม่อาจคัดค้านได้จริงๆ แม้เจ้าหญิงบิชาเราะห์จะอาละวาดหนัก แต่ไม่อาจยุติงานหมั้นลงได้ สินสอดอันเป็นของหมั้นได้รับพระราชทานจากชีคอับดุลรอชีดพระบิดา เพื่อมอบแด่พระมารดาอันเป็นตัวแทนเจ้าภาพฝ่ายหญิง แหวนหมั้นสวมประทานแด่เจ้าหญิงบิชาเราะห์พระขนิษฐภคินี ที่ต่อแต่นี้พระมารดาดำรัสให้ทุกคนเรียกว่า ชีคคาบิชาเราะห์ ซึ่งเจ้าตัวบินไปเรียนต่อที่ประเทศอังกฤษเสียในทันทีที่เสร็จพิธีหมั้น พร้อมประกาศตามประสาเด็กไว้ว่า จนตายก็ไม่กลับมา