เมียหน่อทอง2018

“มึงว่ากูจะทำยังไงดีวะไอ้เผ่า ไอ้ผอง..” ไผ่ทอง หรือ กำนันไผ่ เอ่ยขึ้นมากลางวงเหล้าที่กินกันเฉพาะสามคนพี่น้อง เผ่าไท พี่คนโตอายุ 58 ผองหล้า น้องเล็กอายุ 46 ปี ส่วนตัวกำนันไผ่นั้นปีนี้ย่าง 53 แต่ทั้งสามพี่น้องยังดูหนุ่มแน่นแข็งแรง ภูมิฐาน ที่สำคัญความหล่อเหลาไม่เบาไปกว่ากันเลย เพราะมีเชื้อสายยุโรปอยู่ในสายเลือดเพราะปู่ทวดของพวกเขาเป็นชาวนอร์เวย์ และย่าทวดเป็นลูกครึ่งไทยอเมริกัน ทั้งสามหนุ่มจึงมีความหล่อเหลาคมคายที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว... 

กำนันไผ่นั้นเรียกได้ว่าหล่อดุดันและเป็นคนโผงผางตรงไปตรงมา คางบึกบึนมีรอยผ่าบุ๋มตรงกลางไว้หนวดเคราเต็มหน้าจึงดูดุมากขึ้น เขาจะโกนหนวดเฉพาะต้องไปประชุมหรือมีราชการเท่านั้น ส่วนพี่น้องอีกทั้งสองคนจะดูซอฟลงมาหน่อย เพราะมีลักยิ้มข้างแก้มทำให้ใบหน้าดูอ่อนโยนเวลายิ้ม แต่สรุปแล้วหนุ่มรูปงามทั้งสามคนแห่งตระกูล มั่งมีไพศาล เป็นหนุ่มเนื้อหอมมาตั้งแต่สมัยหนุ่มยันตอนนี้ เพราะแม้จะอายุเข้าสู่เลขห้าเลขหกแล้วเสน่ห์ดึงดูดใจก็ไม่ลดลงเลยเพราะทั้งสามหนุ่มนั้นโสดและร่ำรวยมหาศาล 

กำนันไผ่โสดมากว่าสิบปีแล้ว เผ่าไทยผู้เป็นพี่ชายคนโตก็เมียตายไปเมื่อห้าปีก่อน และน้องเล็กผองหล้านั้นเรียกได้ว่ามีเมียไม่เป็นตัวเป็นจนวันนี้ แต่ทั้งสามพี่น้องต่างก็มีกิจการและงานที่มั่นคงของตน

กำนันไผ่เป็นเจ้าของสวนไผ่นับร้อยไร่ ร่ำรวยจากการปลูกไผ่และทำโรงงานแปรรูปผลผลิตจากการเกษตรโดยเฉพาะหน่อไม้ และผลผลิตจากสวนไผ่ของตนซึ่งก็โกอินเตอร์ไปหลายอย่างทั้ง หน่อไม้อบแห้ง หน่อไม้ดองอบแห้ง หน่อไม้อบกรอบปรุงรส หรือแม้แต่เครื่องจักสานจากไผ่ และจากสวนที่มีพืชผลหลายอย่างให้เก็บเกี่ยวตลอดปี... 

ส่วนคุณเผ่าไทนั้นมีกิจการรับเหมาไถ ถมที่ ขุด ดิน เจาะบ่อบาดาล และขายรถไถทั้งเล็กใหญ่ ซึ่งร้านของคุณเผ่าไทก็ใหญ่ที่สุดในจังหวัด ทุกคนจึงพร้อมใจกันเรียกเขาว่า เสี่ยเผ่า 

ส่วนคุณผองหล้านั้นก็เปิดร้านขายวัสดุอุปกรณ์และเคมีภัณฑ์ทางการเกษตรที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดเช่นกัน ใครๆ จึงเรียกเขาว่า เสี่ยผอง และเสี่ยผองก็ได้ฉายาเพลย์บอยพ่วงท้ายมาด้วย เพราะความเจ้าชู้ลื่นเหมือนปลาไหล ไม่มีใครจับได้อยู่หมัด ทั้งยังเป็นหนุ่มใหญ่เนื้อหอมที่สาวๆ ต่างใฝ่ฝันถึง

“ก็จะต้องทำอะไรวะ ก็ปล่อยให้ไอ้งามมันเป็นตัวของตัวเองน่ะดีแล้ว..” เสี่ยเผ่ายกแก้วเหล้าขึ้นซด 

“นั่นสิพี่ จะคิดมากทำไม ก็ไหนตอนนั้นกลัวนักกลัวหนาว่าลูกสาวจะมีผัว ทีอย่างงี้มาคิดมากกลัวลูกสาวหาผัวไม่ได้” น้องเล็กของบ้านว่า

“ก็ตอนนี้มันยี่สิบหกแล้ว เวลาแป๊บเดียวเดี๋ยวก็สามสิบ แล้วมึงดูๆ ดูนั่น มึงดู๊ แบบนี้ใครจะเอามันเป็นเมีย..” 

กำนันไผ่เอ่ยเหมือนอัดอั้นตันใจ ชี้ให้พี่กับน้องชายดูลูกสาวที่กำลังวาดลวดลายเตะต่อยอยู่บนเวทีมวยขนาดย่อมกับลูกน้องคู่ใจของตน 

ฝันงาม ลูกสาวแสนสวยที่ได้ความสวยงามคมเข้มที่ได้จากเขาและ ในฝัน ภรรยาแสนรักผู้ล่วงลับไปอย่างลงตัว หญิงสาวที่จะมีอายุยี่สิบหกปีในอีกไม่กี่วันนั้นรูปร่างสูงโปร่งราวร้อยเจ็ดสิบเซนติเมตร ปราดเปรียวคล่องแคล่ว บวกกับผิวสีน้ำผึ้งนวลเนียนและโครงหน้าสวยคมอย่างคนที่เลือดผสม ทำให้ฝันงามดูโดดเด่นเป็นที่สนใจของผู้พบเห็น และยิ่งเป็นลูกสาวกำนันไผ่ผู้มั่งคั่งด้วยแล้วยิ่งทำให้เธอดูน่าสนใจมากขึ้น แต่ทว่า...

เอสๆๆ ผลั๊วะๆ เสียงเตะกระสอบทรายหนักหน่วงและเสียงประกอบเมามันพร้อมด้วยเสียงหวานที่ฟังไม่ค่อยรื่นหูนักดังขึ้น

“ไอ้เปรม มึงลุกขึ้นมา ไอ้ห่านี่ กูบอกให้จับกระสอบทรายดีๆ หรือมึงอยากจะเป็นกระสอบทรายซะเองวะ เร็วๆ วันนี้กูโมโหหนักมาก ไอ้ป้อม เอาน้ำมาให้กูซิ..” 

ร่างระหงใสชุดออกกำลังกายทะมัดทะแมงใส่นวมพร้อมชกเท้าสะเอวคอดกิ่วเรียกลูกน้องคนสนิท คือ ไอ้เปรมและไอ้ป้อม อย่างฉุนเฉียว 

“ครับๆ ลูกพี่งามใจเย็นๆ โมโหมากๆ ระวังแก่เร็วหาผัวไม่ได้นะจ๊ะ” ไอ้ป้อมที่อ้วนตุ้ยนุ้ยกลมป้อมสมชื่อรีบเอากระบอกน้ำมาให้ ลูกพี่ ของตนอย่างเอาใจ ส่วนไอ้เปรมที่ไม่อยากเป็นกระสอบทรายก็รีบลุกมาจับกระสอบทรายไว้มั่นไม่ให้แกว่งไกว...

“พูดไม่เข้าหูเดี๋ยวกูถีบ” 

พูดพร้อมทั้งง้างเท้ารอไอ้ป้อมรู้หลบเป็นปีกรู้หลีกเป็นยอดมนุษย์จึงล่าถอยไปอยู่ดูอยู่ห่างๆ เมื่อพร้อมแล้วฝันงามก็ทั้งแตะต้องต่อยกระสอบทรายอย่างเมามัน ในขณะที่ไอ้เปรมหลับหูหลับตาจับกระสอบทรายอย่างแข็งขันและกลัวโดนลูกหลง...