ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย คุณหมอร้ายหวงแหนรัก

คุณหมอร้ายหวงแหนรัก

หลังค่ำคืนที่แสนเร่าร้อน เมรีญาพยายามตั้งเงื่อนไขเพื่อตัดความสัมพันธ์ทางกายกับเวทัส แต่หมอหนุ่มเจ้าเสน่ห์กลับไม่ยอมรับข้อเสนอด้วยความโมโห เขาตั้งคำถามถึงความผิดพลาดในบทรักที่ผ่านมา พร้อมข่มขู่ว่าจะพิสูจน์ฝีมือใหม่เพื่อลบล้างความกังวล แม้หญิงสาวจะพยายามอธิบายเหตุผลว่าต้องการลืมเรื่องราวเหล่านั้น แต่เวทัสกลับยืนยันอย่างเอาแต่ใจว่าจะไม่ขอรักษาสัญญา เพราะเขารู้ดีว่าตนเองไม่มีทางห้ามใจไม่ให้แตะต้องเธอได้อีกต่อไป ท่ามกลางความขัดแย้งที่เริ่มทวีความรุนแรงขึ้น
ตอน
แชร์

ตอน 2

“ขอบคุณนะคะ”

หญิงสาวพูดพร้อมกับค่อยๆ นั่งที่เก้าอี้อย่างเอียงอาย เธอมองไปยังเก้าอี้ตัวอื่นๆ ที่ตอนนั้นถูกจับจองด้วยสาวสวยมากหน้าหลายตา แต่ที่สำคัญ เมรีญารู้ได้ทันทีว่าแต่ละคนคงมีเงินกันเยอะมาก ต่างจากเธอที่เงินติดตัวสำหรับมา ‘เปิดประสบการณ์’ คืนนี้ไม่กี่พัน

“มาคนเดียวเหรอครับ” บาร์เทนเดอร์หนุ่มคนเดิมเอ่ยถามขึ้น ทำให้เมรีญาตื่นจากภวังค์ทันที

“เอ่อ ค่ะ” หญิงสาวยิ้มตอบรับเบาๆ ก่อนลอบมองหน้าชายหนุ่ม พลางคิดว่า เขาช่างดูดีเหลือเกิน ผิวขาวสะอาดของเขาเนียนละเอียดจนผู้หญิงแท้ๆ อย่างเธอต้องอาย

“หืม? จ้องผมขนาดนี้ ขออนุญาตคิดเงินได้ไหมครับ” ชายหนุ่มเอ่ยอย่างขบขัน เมื่อเห็นหญิงสาวตรงหน้าเอาแต่จ้องเขาราวอย่างกับประเมิน แล้วนั่นส่งผลให้สาวน้อยที่ถูกเขาแซวอออกอาการหน้าแดง

‘ว่าน’ เวทัส อนัตรวิเศษกุล หรือที่ใครๆ ก็เรียกว่า ‘หมอว่าน’ ยิ้มออกมาอย่างถูกใจ คืนนี้ เขาตั้งใจว่าทำงานแทนบาร์เทนเดอร์ที่ร้านอย่างไม่คิดอะไร แต่กลายเป็นว่ากลับเจอ ‘ของถูกใจ’ เข้าให้เสียแล้ว

สำหรับลูกค้าประจำทุกคนจะรู้ดีว่า เวทัสคือเจ้าของบาร์ลับแห่งนี้ แต่หญิงสาวที่เพิ่งมาใหม่ ซึ่งดูจากท่าทางแล้ว เวทัสมั่นใจว่าเธอไม่น่าเคยเที่ยวที่บาร์ของเขาแน่นอน

ปกติแล้ว แม้อาชีพหลักของเวทัสจะเป็น ‘ศัลยแพทย์’ หรือเรียกง่ายๆ ว่าหมอศัลยกรรมความงาม และดูแลปัญหาด้านผิวหนังให้ผู้หญิง แต่อีกอาชีพหนึ่งก็คือ ‘เจ้าของบาร์นั่งชิล’ ด้วยความฝันในวัยเด็กที่อยากเป็นบาร์เทนเดอร์ทำให้ชายหนุ่มเก็บเงินที่ได้จากอาชีพหลักเปิดบาร์ลับของตนเองขึ้นมา แม้ไม่มีเวลาที่จะมาทำหน้าที่บาร์เทนเดอร์อย่างที่ฝันไว้ แต่แค่ได้เห็นว่าอีกหนึ่งความฝันได้สำเร็จลุล่วงด้วยดี เขาก็ดีใจ

ส่วนหนึ่งที่คุณหมอหนุ่มหล่อประสบความสำเร็จในอาชีพเจ้าของบาร์ก็เป็นเพราะบารมีของผู้เป็นพ่อ ซึ่งเป็นถึงอดีตนายตำรวจใหญ่ ที่แม้ตอนนี้จะเกษียณแล้ว แต่ท่านก็ยังเป็นที่นับหน้าถือตา รวมไปถึงเป็นที่เกรงขามของหลายๆ คน ทำให้ในแวดวงธุรกิจกลางคืนของเวทัสเดินได้สะดวก แต่ชายหนุ่มไม่เคยคิดที่จะทำผิดโดยใช้เส้นสายใดๆ เพราะลำพังทุกวันนี้ก็แทบไม่อยากบอกใครด้วยซ้ำว่าตัวเองเป็นลูกอดีตตำรวจใหญ่ ด้วยกลัวว่าคนอื่นๆ จะพากันเกรงใจไปหมด

และค่ำคืนนี้ที่ชายหนุ่มต้องมาสวมบทบาร์เทนเดอร์จำเป็น นั่นเป็นเพราะว่าบาร์เทนเดอร์หนุ่มของที่ร้านป่วยกะทันหัน แถมวันนี้ก็เป็นวันศุกร์สุดสัปดาห์ ลูกค้าที่ร้านก็จะเยอะกว่าปกติ เวทัสไม่ใช่คนขี้เหนียว ขี้งกแต่อย่างใด แต่แค่ไม่อยากให้ลูกค้ามาต่อว่าทีหลังได้ว่าบาร์ของตนเองบริการล่าช้า นั่นจึงเป็นสาเหตุที่คุณหมอหนุ่มต้องลงมาบริการลูกค้าแทน และเขาเองก็ยินดีมากๆ เช่นกัน ยิ่งได้เจอสาวน้อยที่ถูกใจเช่นนี้…ยิ่งทำให้รู้สึกว่าคิดไม่ผิดจริงๆ ที่คืนนี้มาทำงานที่นี่

“เอ่อ ขอโทษค่ะ”

เมรีญารีบพูดออกมาทันทีด้วยความเขินอายที่ถูกชายหนุ่มจับได้ ปกติ เธอไม่ค่อยสนใจผู้ชายคนไหนเป็นพิเศษ แต่สำหรับผู้ชายตรงหน้า ถือว่าปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเจ้าตัวมีเสน่ห์เหลือล้นจนไม่สามารถละสายตา

“อยากดื่มอะไรดีครับคุณผู้หญิง”

เวทัสพูดขึ้นเพื่อไม่ให้หญิงสาวหน้าแดงไปมากกว่านี้ แม้เขาจะชอบที่เห็นมัน แต่ก็คงดีไม่น้อยหากเธอได้ดื่มเครื่องดื่มจากเขา

“อะไรก็ได้ค่ะ ฉันไม่เคยมาที่นี่”

เมรีญาตัดสินใจพูดความจริงออกไป เพราะไม่มีเหตุผลอะไรที่จะต้องมากลัวขายหน้ากับคนที่คงเจอกันแค่คืนนี้คืนเดียว

“ได้ครับ ถ้างั้น เดี๋ยวผมทำบลูฮาวายให้คุณก็แล้วกัน” เขาพูดยิ้มๆ ก่อนจะหันไปจัดการชงเครื่องดื่มให้กับลูกค้าสาวทันที

เมรีญามองภาพนั้นอย่างเพลิดเพลิน เธอไม่เคยแม้แต่จะคิดว่าจะต้องมาดื่มอะไรแบบนี้ แต่ด้วยปัญหาต่างๆ ที่เข้ามาทำให้หญิงสาวอยากจะรู้นักว่า สิ่งที่พ่อของเธอติดนักติดหนามันดียังไง รวมถึงตนเองก็อยากจะใช้ชีวิตให้สุดเหวี่ยงก่อนที่สิ่งสุดท้ายที่ ‘หวงแหน’ มาตลอดจะต้องเสียไปในวันพรุ่งนี้…

“ขอบคุณค่ะ” เธอรับเครื่องดื่มจากชายหนุ่มมาไว้ ก่อนจะค่อยๆ จิบเบาๆ

“หืม อร่อยจังค่ะ”

เมรีญายิ้มออกมาทันทันเมื่อรู้ว่าเครื่องดื่มตรงหน้าไม่ได้รสชาติแย่อย่างที่คิด แต่มันกลับหวานจนแค่ชิมไม่พอ หญิงสาวตัดสินใจกระดกพรวดเดียวจนหมดแก้วจนบาร์เทนเดอร์หนุ่มมองด้วยความตกใจ

“เฮ้ย เบาๆ นะคุณ หวานๆ แบบนี้นี่ตัวดีเลยนะ เมาง่าย” เวทัสมองสาวเจ้าอย่างอึ้งๆ เธอคงไม่เคยดื่มจริงๆ จึงไม่รู้ว่ารสชาติแบบนี้นี่แหละทำให้คนเมาเสียสติจนภาพตัดมาหลายคนแล้ว

“ฉันขอเพิ่มอีกค่ะ อร่อยดี” เมื่อได้ลองแก้วแรกก็อยากชิมแก้วที่สองตามมาติดๆ

ชายหนุ่มหันไปทำเครื่องดื่มให้ลูกค้าต่อ พร้อมกับลอบสังเกตว่า สาวเจ้าดูไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่มาเที่ยวที่นี่เอาเสียเลย จากการแต่งกายที่มาในชุดเสื้อยืดสีขาว กางเกงขาสั้นแบบสบายๆ เผ้าผมและใบหน้าที่แทบไม่แต่งเสริมเติมอะไร ทำให้เวทัสรู้ได้ทันทีว่าเธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อเช็กเรตติ้งเหมือนที่สาวๆ หลายคนชอบทำกัน แต่เธอมาที่นี่เพราะอยากหาที่สบายใจ หรือไม่ก็พลัดหลงเข้ามา

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย  นมัสการความรัก บรรณาการความเศร้า |บทกวีไร้ฉันทลักษณ์
8.8
ขอความเคารพจงมีแด่ความรักอันทรงพลังและยิ่งใหญ่เหนือสิ่งอื่นใด พลังแห่งความรู้สึกที่หยั่งรากลึกลงในจิตใจมนุษย์จนยากจะถอนตัว ทว่าภายใต้ความงดงามนั้นกลับแฝงไปด้วยความเจ็บปวดที่แสนสาหัส ความรักนี้เองที่เป็นบ่อเกิดแห่งความทุกข์ระทมและเป็นผู้ที่คอยเติมเต็มห้องหัวใจให้เปี่ยมล้นไปด้วยมวลความเศร้าโศกอย่างไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ นี่คือเรื่องราวบทกวีที่บอกเล่าถึงการคารวะต่อห้วงอารมณ์ที่ทำให้หัวใจต้องบอบช้ำจากความรักในโลกยุคใหม่
หน้าปกนวนิยาย การกลับมาอย่างมีชัย
9.6
ลู่หว่านใช้ชีวิตในฐานะภรรยาลับมานานสามปีโดยไม่เคยพบหน้าสามี ทว่าเขากลับขอหย่าเพื่อไปทุ่มเทให้หญิงอื่น เธอจึงตัดสินใจจบความสัมพันธ์และกลับมาเฉิดฉายด้วยความสามารถที่ซ่อนไว้ ทั้งการเป็นหมอเทวดา แฮ็กเกอร์ และอัจฉริยะในอีกหลายด้าน เมื่อตัวตนที่แท้จริงถูกเปิดเผย อดีตสามีที่เคยเย็นชากลับมาอ้อนวอนขอโอกาสแก้ตัว พร้อมเสนอจะยกทรัพย์สินและชีวิตทั้งหมดเพื่อแลกกับการให้เธอกลับมาเคียงข้างเขาอีกครั้งในฐานะคนรัก
หน้าปกนวนิยาย รอยบาปสวาท
8.9
อดีตในวัยเด็ก ผลักดันให้ ธรรวา เกลียดชังผู้หญิงคนหนึ่งเข้ากระดูก!! และความเกลียดนั่นลุกลามไปยังผู้หญิงไม่รู้อิโหน่อิเหน่อีกคน... ดลยาเลยพลอยซวย...เธอตกเป็น ‘เบี้ยล่าง’ ถูกบุตรชายเจ้าของบ้านข่มเหง แต่ความอับโชคของดลยายังไม่หมดแค่นั้นหรอก... ผลพวงของความสัมพันธ์บนข้อตกลงนั่น...ก่อให้เกิดสายใยบางอย่าง... ลูก...ผู้ชายที่ขีดค่าผู้หญิงคนหนึ่งไว้ด้วยคำว่า ‘เกลียด’ จะทำยังไงล่ะ? ระหว่าง...เขี่ยหล่อนทิ้งด้วยความสะใจ!! หรือเก็บหล่อนไว้ข้างตัวเพราะรสเสน่หา?
หน้าปกนวนิยาย เมียนายเปลว
7.9
เมลานีชอกช้ำจากอดีตสามีที่นอกใจจนตายกับชู้รัก เหลือไร่ดาราจักรเป็นสินสมรส เธอจึงมาเพื่อขายไร่ แต่ต้องเผชิญหน้ากับนายเปลวหัวหน้าคนงาน ที่ต้องการรักษาไว้ เมื่อโอกาสมาถึงทำให้ต้องจับพลัดจับผลู ได้เสียเป็นผัวเมีย เขาจึงต้องรักษาทั้งไร่และเธอ เพื่อจะได้ให้เมลานีเป็น...เมียนายเปลว ตลอดไป ++++++++++++++++ เธอขึ้นคร่อมทับร่างเขา หยดน้ำพราวจากเส้นผมลู่ลงผิวสีทองแดง เปลวตกตะลึง นึกไม่ถึงว่าตนเองตกอยู่ในสภาพเพลี่ยงพล้ำ จะถูกผู้หญิงปล้ำ ภาพเมลานีปลุกเร้าความปรารถนา และมีอานุภาพทำให้เปลวรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง เธอทั้งอ่อนนุ่มและอบอุ่น ดูงดงามราวนางพรายน้ำแสนสวย ผุดขึ้นมาล่อหลอกให้ต้องมนตร์เสน่หา ก่อนจะช่วงชิงชีวิตให้ดับสูญ เธอคนนี้เป็นร่างแปลงของปีศาจไพร เปลวกำลังตกอยู่ในฝันหรืออย่างไร “เราเป็นแค่ผู้ชายผู้หญิงธรรมดาคู่หนึ่งเท่านั้นเอง คุณนพตายไปแล้วนะ เธอจะไปสนใจอะไร ไม่ต้องรู้สึกผิดกับเขาหรอก เราไม่ใช่เด็ก ๆ กันแล้ว” เสียงผะแผ่วเธอปลดศีลธรรมในใจเปลวออก ตามกำลังกายล่างที่ดันดีด นี่ไม่ใช่เรื่องผิด ไม่มีบุญคุณหรือความเคารพ แต่เป็นเรื่องระหว่างชายหญิง อาจเป็นการฉวยโอกาส แต่เลี่ยงความจริงไม่ได้ว่าเปลวก็ถูกใจเธออยู่เหมือนกัน “เรื่องที่เราจะทำนี่มันย้อนกลับไม่ได้แล้วนะครับ” เจ้าของเรือนคำรามต่ำ ดวงตาดำลุกโชนดังมีประกายไฟข้างใน “ไม่ใครย้อนอดีตได้ มีแต่ต้องมุ่งไปสู่อนาคต” คำตอบจากสติอันลางเลือน บ่งบอกนิสัยมองไปข้างหน้ามากกว่าจะคิดถึงอดีตของเธอ “มีแค่คืนนี้เท่านั้น” ++++++++++++++++++
หน้าปกนวนิยาย เถื่อนรักอสูรร้าย (ซีรีส อสูรซ่อนรัก เล่ม3)
8.7
“ฮืออ คุณมันผู้ชายสารเลว หนูเกลียดและขยะแขยงคุณที่สุด!” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อรู้สึกถึงรอยสัมผัสน่าขยะแขยงของเสี่ยไพรัตน์ มือที่จับปลายผ้าห่มก็ถูเช็ดไปตามผิวขาวผ่องจนแดงเถือก ซึ่งเสียงสะอื้นไห้ของเด็กน้อยทำให้คนที่ยืนเท้าสะเอวเป็นเด็กแรกเกิดอยู่ตรงปลายเตียงนั้นตื่นจากความฝันที่เป็นจริง สิงขรหน้าแดงก่ำโกรธเด็กน้อยที่บังอาจเช็ดรอยสำผัสที่เขาทำไว้บนตัวเธอ ร่างโตจึงรีบก้าวขึ้นเตียงคลานตามไป มือใหญ่คว้าหมับกำกระชับแน่นที่ข้อเท้าน้อย พร้อมออกแรงกระชากดึงให้คนตัวเบาเข้ามาปะทะแผ่นอก “กรี๊ดดด! ไอ้คนชั่ว! คนเลว ! ปล่อยหนูเดี๋ยวนี้นะ!” ถึงจะเจ็บระบมไปทุกตารางนิ้วบนร่างกาย ดาวเรืองก็ไม่ต้องการให้เขาแตะต้อง แม้จะมีแรงเพียงน้อยนิด แต่ก็ปกป้องตัวเองโดยการใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบตีคนใจโฉดอย่างบ้าคลั่ง “ปากดี ด่าเก่งนักนะ อย่างนี้มันต้องโดนอีกสักสามสี่รอบ หรือว่าจะทั้งคืนเลยดีไหม?” สิงขรอุ้มเด็กน้อยให้เข้ามานั่งอยู่บนตัก ซึ่งทำให้ดวงหน้าของคนทั้งสองอยู่ในระดับเดียวกัน มือหนาสอดเข้าท้ายทอยฉุดเบาๆ ให้ดวงหน้างามแหงนขึ้นเพื่อรองรับคำขู่จากปากหยักที่บดขยี้กลีบปากบวมเจ่อ และเมื่อได้ชิมความหอมหวานในโพรงปากนุ่มพอใจแล้ว เขาก็ตวัดอุ้มร่างน้อยขึ้นพาดบ่า ฝ่ามือใหญ่กางออกแล้วฟาดลงบนสะโพกกลมงอนเสียงดังเผียะๆ พร้อมทั้งก้าวลงเตียงเดินดุ่มๆ พาหญิงสาวเข้าห้องน้ำ “ปล่อยหนูนะ โอ๊ยย! ไอ้ลุงแก่ชอบรังแกเด็ก! ฮืออ” เสียงใสครางปนเสียงสะอื้นเมื่อถูกปล่อยให้เท้าแตะพื้น ขาเรียวสวยสั่นระริกไม่มีแรงยืนด้วยตัวเองจึงทรุดลงไปนั่งบนพื้นห้องน้ำ “ก็ไอ้ลุงแก่คนนี้ไม่ไช่เหรอที่ทำให้เธอพ้นจากไอ้แก่พุงโย้ตัณหากลับนั้น” สิงขรไม่ชอบใจเป็นอย่างมากที่หญิงสาวมักเรียกเขาว่าลุง ดวงตาสีนิลเริ่มแดงก่ำจ้องมองหญิงสาวที่กำลังคลานหนีไปนั่งขดตัวเป็นกิ้งกืออยู่ข้างชักโครก “คุณก็ไม่ต่างอะไรกับเสี่ยไพรัตน์เลยสักนิดที่ชอบล่อลวงเด็กสาวพาไปทำมิดีมิร้ายเหมือนกัน” ดาวเรืองร้องไห้โฮเมื่อนึกถึงภาพของไอ้เสี่ยแก่รุ่นตาพุงก็โย้ น่าเกลียดที่สุด ไอ้ตาแก่นั่นกำลังย่ำยีเธอ แต่แปรเปลี่ยนเป็นภาพของสิงขรที่เป็นคนทำร้ายพรากความบริสุทธิ์ไปโดยที่ไม่ได้ยินยอมสักนิด หญิงสาวนั่งกอดเข่าใบหน้าเขลอะน้ำตาก็แนบชิดมือของตัวเองที่วางอยู่บนหัวเข่า เรียวปากบวมเจ่อก็กระซิบเสียงแผ่วเบาหวังให้ได้ยินเพียงคนเดียว “ยัยเด็กบ้าเอ๊ย! เธอกล้าเปรียบฉันเป็นไอ้เฒ่าไพรัตน์หัวงูนั่นได้ไงฮะ? แล้วถ้าฉันไม่รักษาด้วยร่างกายของฉัน ป่านนี้ เธอก็คงจะขาดใจตายไปนานแล้ว และตอนนี้ มันก็อยากจะเข้าไปในตัวเธอเพื่อทดสอบดูว่าหายจากอาการสยิวซ่านหรือยัง” คำพูดดูหมิ่นของเด็กน้อยทำให้สิงขรโกรธจนหน้าแดงก่ำ เขาเอาแต่พูดเรื่องใต้สะดือให้เธอฟัง ‘เฮอะ! ทำเป็นหน้าแดง อายละสิที่เห็นตัวตนของฉัน’ สิงขรคำรามพูดอยู่ในใจ “อ๊ายย! ไอ้คนทุเรศ! อย่าคิดเอาไอ้หนอนเน่าน่าเกลียดนั่นเข้ามาใกล้หนูเด็ดขาด” ดวงตากลมโตคลอน้ำตาเบิกโพลงเมื่อเห็นความใหญ่โตตรงหว่างขาของเขา ซึ่งมันผงกหัวเบ่งกล้ามจนเห็นเส้นเลือดสีเขียวปูดใส่เธออย่างที่ว่าจริงๆ “หึ! ก็ไอ้หนอนตัวนี้ไม่ใช่เหรอที่ทำให้เธอหายจากอาการซ่านสยิว แตะตรงไหน ผิวนี่สั่นระริกไปตามการลูบไล้ของฉันไม่ใช่เหรอ ฮะ” ดวงหน้าหวานแดงระเรื่อผสมแววตากลมโตสั่นไหวหวาดกลัวนั้นทำให้สิงขรนึกสนุก เขายิ้มแยกเขี้ยวน่ากลัว ชี้มือให้เธอดูความแข็งแกร่งที่มันชูชันตั้งโด่
หน้าปกนวนิยาย กากีสีดอกรัก
8.6
อินทรีครุฑหนุ่มผู้ร้อนแรงตัดสินใจลักพาตัวธนิษฐาหญิงสาวที่เขาตราหน้าว่าเป็นนางกากีผู้มากรักไปยังวิมานฉิมพลีเพื่อพิสูจน์ความจริง แม้บรรยากาศค่ำคืนจะพาให้เธอเผลอใจ แต่เขากลับมอบบทเรียนอันเร่าร้อนและรุนแรงแทนความอ่อนโยนด้วยความเข้าใจผิดว่าเธอผ่านโลกมาอย่างโชกโชน เขาดูแคลนว่าชื่อของเธอที่แปลว่าอีกานั้นช่างเหมาะสมกับความคาวโลกีย์เสียเหลือเกิน โดยไม่รู้เลยว่าการเดิมพันครั้งนี้อาจต้องใช้หัวใจของเขาเป็นสิ่งแลกเปลี่ยนในกองเพลิงแห่งปรารถนา