ลิขิตรักบรรพกาล : ภาคองค์ชายเก้ากับพระสนมบ้า

เทพหนุ่มหน้ามนยืนมองด้ายแดงวาสนาและแผ่นหยกจันทราตรงหน้าก่อนจะส่ายศีรษะไปมาติดๆ กัน

“มากมายเช่นนี้จะจัดการให้แล้วเสร็จภายในจันทราเดียวได้หรือนี่”กล่าวพร้อมทรุดกายลงนั่งบนโขดหินกว้างที่มีพื้นที่มากพอจะสะสางงานตรงหน้านั้นได้

มือหนายกขึ้นประสานเข้าหากันก่อนจะเดินลมปราณเทพระดับที่ 9 ร่ายเวทย์เรียกคันฉ่องบุพเพให้ปรากฏตรงหน้าขึ้นมาทันที

“พรึ่บ!”คันฉ่องบุพเพปรากฏขึ้นโดยพลัน

เทพหนุ่มเริ่มร่ายเวทย์เรียกคู่วาสนาตามรายชื่อที่ปรากฏขึ้นในหินบรรพกาลทีละคู่ ก่อนจะร้อยด้ายแดงวาสนาให้กับทั้งสองฝ่ายพร้อมผายมือให้รายชื่อที่ผูกด้ายแดงวาสนาลงไปในคันฉ่องบุพเพ ภาพคู่วาสนาปรากฏขึ้นในคันฉ่องทันใดด้ายแดงวาสนาเริ่มแสดงอิทธิฤทธิ์ไม่ว่าจะอยู่ห่างไกลเพียงใดด้ายแดงวาสนาพลันลอยละลิ่วผ่านคันฉ่องบุพเพไปผูกติดปลายนิ้วก้อยของแต่ละฝ่ายเป็นแม่นมั่น

เวลาผ่านไปอย่างเนิ่นนาน ด้ายแดงวาสนาเริ่มลดน้อยลงเมื่อเทพหนุ่มสามารถผูกคู่บุพเพของเหล่ามนุษย์และปีศาจได้จนหมดสิ้น เทพหนุ่มหยุดเดินลมปราณระดับเทพเซียนขั้นที่ 9 ทันที

เพราะจะต้องเดินลมปราณระดับเทพปฐพีขั้นที่ 9 เพื่อผูกวาสนาให้กับเหล่าเทพเซียนก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าตนฝึกเดินลมปราณพลังเทพปฐพีถึงเพียงขั้นที่ 8 เท่านั้น

“นี่ข้าหลงลืมไปเสียสนิทว่าฝึกพลังลมปราณเทพปฐพีถึงแค่ระดับขั้นที่ 8 เท่านั้น จะผูกวาสนาให้แก่เหล่าเทพเซียนจะต้องได้ขั้นที่ 9 ของระดับเทพปฐพี จึงจะสามารถทำได้ แต่...”เทพหนุ่มชั่งใจอยู่ชั่วขณะก่อนจะตัดสินใจอย่างรวดเร็ว

“ไม่เห็นจะเป็นไรเลยข้าก็ดินพลังลมปราณเทพปฐพีขั้นที่ 8 กับพลังลมปราณเทพสวรรค์ขั้นที่ 8 เข้าด้วยกันเสียก็สิ้นเรื่องไม่เห็นจะยากตรงไหน คิดชักช้าอยู่ได้”เทพหนุ่มบ่นงึมงำให้กับตัวเอง

มือหนาประสานเข้าหากันอีกคราก่อนจะเดินพลังลมปราณเทพปฐพีกับลมปราณเทพสวรรค์ในระดับขั้นที่ 8 ประสานพลังเข้าหากันเพื่อผูกวาสนาให้แก่เทพเซียน นิ้วชี้เรียกรายชื่อจากศิลาสวรรค์ลอยละลิ่วให้มาหยุดอยู่ตรงหน้า

จังหวะเดียวกันที่พระนามของเทพในยุคบรรพกาลพลันปรากฏขึ้นมาจนเห็นได้อย่างชัดเจนพร้อมคู่บุพเพ จึงหลุดลอยออกจากศิลาสวรรค์เป็นคู่แรกมาลอยอยู่ตรงหน้าเซียนหนุ่มทันใด ครั้นเห็นรายชื่อของคู่บุพเพที่กำลังปรากฏให้เห็นอยู่ในขณะนี้เทพหนุ่มต้าหลงเอ่ยออกมาโดยพลัน

“ศิลาสวรรค์กำหนดคู่บุพเพให้กับเทียนจวินแล้วหรือนี่ แต่เหตุไฉน เนื้อคู่ของพระองค์จึงกลับกลายเป็นสตรีมนุษย์ไปได้เล่าแทนที่จะเป็นเทพสตรีชั้นสูงบนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าด้วยกัน”เทพหนุ่มขมวดคิ้วเข้มเข้าหากันด้วยความแปลกใจมิรู้วาย

“เหวินฉาง เจียงอิ้งเยว่”เทพหนุ่มพึมพำชื่อคู่บุพเพของจอมเทพผู้ยิ่งใหญ่จากศิลาสวรรค์ด้วยความสงสัยระคนแปลกใจมิรู้วาย เหตุใดหนอเหวินฉางเทียนจวิน ซึ่งเป็นเทพบรรพกาลจึงมีคู่บุพเพเป็นสตรีมนุษย์ไปได้เล่าในรอบหลายแสนปีที่ผ่านมา มิเคยปรากฏเทพชั้นสูงมีคู่บุพเพสันนิวาสกับสตรีมนุษย์เกิดขึ้นแม้แต่น้อย

“หรือนี่เป็นลิขิตของสวรรค์ให้กับสตรีมนุษย์ผู้นั้น หากเป็นเช่นนั้นจริงเจียงอิ้งเยว่ผู้นี้คงจะละสังขารจากเมืองมนุษย์แล้วจึงมาจุติใหม่บนสวรรค์เก้าชั้นฟ้าเป็นแน่...ใช่!... มันน่าจะต้องเป็นเช่นนั้น แต่ถ้านางมาจุติบนสวรรค์ก็จะเป็นแค่เซียนน้อยธรรมดาหากมิใช่เทพสตรีระดับซางเสิ่นหรืออย่างน้อยก็ต้องระดับซางเซียนขึ้นไปไฉนเลยจะคู่ควร เหตุใดลิขิตสวรรค์จึงแปลกชอบกลนัก”

เทพหนุ่มคิดเองเออเองก่อนจะรีบร่ายเวทย์ผสานลมปราณทั้งสองระดับเข้าหากันอย่างรวดเร็ว

แผ่นหยกจันทราลอยละลิ่วมาลอยอยู่ตรงหน้า ปลายนิ้วส่งพลังสลักพระนามจอมเทพแห่งสรวงสวรรค์กับสตรีมนุษย์ลงบนแผ่นหยกอย่างรวดเร็ว ก่อนจะผูกด้ายแดงวาสนาเข้ากับแผ่นหยกเอาไว้ด้วยกัน

ทันใดนั้นเองพลังลมปราณเทพปฐพีกับเทพสวรรค์เกิดต่อต้านกันขึ้นมาทันใด ทำให้พลังย้อนกลับเข้าหาเทพหนุ่มหน้ามนอย่างรวดเร็วโดยมิทันได้ตั้งตัว

“พรืดดดด!!!”เลือดกองใหญ่กระอักออกจากปากพร้อมกับบางสิ่งเกิดขึ้นทันที

“เปรี้ยะ!”เสียงแตกหักดังลั่นขึ้นมาทันที

หยกจันทราซึ่งผูกด้ายแดงวาสนาเอาไว้เรียบร้อย กลับแตกหักแบ่งครึ่งออกจากกันดั่งพระจันทร์ครึ่งเสี้ยวเป็นเหตุให้ด้ายแดงวาสนาที่ผูกติดไว้กับหยกขาดออกจากกันโดยพลัน ก่อนจะลอยละลิ่วหายเข้าไปในคันฉ่องบุพเพอย่างรวดเร็วและค่อยๆ เลือนหายไปต่อหน้าเทพหนุ่มหน้ามณ พร้อมกับพระนามขององค์เทียนจวินและคู่บุพเพเลือนหายไปโดยพลันจากศิลาสวรรค์ วาสนาสูญสิ้นไปในบัดดล

“แย่แล้วข้าทำให้คู่บุพเพขององค์เทียนจวินสูญสิ้นวาสนาต่อกันเสียแล้ว...จะทำเช่นไรดีเล่า!หากมหาเทพทรงล่วงรู้ต้องเกิดเรื่องแน่ๆ เหตุใดต้องปรากฏเหตุการณ์เช่นนี้ด้วยนะ ข้าช่างไม่เอาไหนเสียเลยจริงๆ จะทำเช่นไรดีหนองานนี้”เทพหนุ่มนั่งมองคันฉ่องบุพเพด้วยความกลัดกลุ้มใจอย่างยิ่งยวด มิรู้จะแก้ไขเช่นไรดี

วาสนาที่สวรรค์ลิขิตผูกไว้ปลายนิ้วก้อยข้างหนึ่งของมนุษย์จะมี "ด้ายแดง" ที่มองไม่เห็นผูกเชื่อมโยงกับปลายนิ้วก้อยของคู่วาสนาที่แท้จริงของผู้นั้นเอาไว้ ใครคนนั้น... แม้จะอยู่ห่างกันแสนไกลมากมายเพียงใดสักวันหนึ่งด้ายแดงจักนำพาทั้งสองมาพบกัน เพื่อรักกันไปชั่วชีวิต

ทว่าวาสนาที่สวรรค์ลิขิตรักนี้ หากเกิดขึ้นกับเทพเซียนบนสรวงสวรรค์แล้วไซร้ เมื่อไร้สิ้นหยกจันทราและด้ายแดงผูกร้อยรัดวาสนาให้มาพานพบเพื่อได้รัก เคียงคู่กันไปชั่วชีวิตและทุกชาติภพ

คู่วาสนาจะสามารถฝืนชะตาที่ลิขิตจากสวรรค์ได้กระนั้นหรอกหรือ แม้แต่โอกาสที่จะมาพานพบกันยังมิบังเกิด ภพชาตินี้ไร้สิ้นวาสนากันแล้วหรือไร วาสนาอันน้อยนิดก็มิได้ก่อเกิด ลิขิตสวรรค์นี้ช่างเลือดเย็นเสียนี่กระไร