ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

ลลินสาวน้อยวัยใสหน้าตาจิ้มลิ้มราวตุ๊กตาต้องเผชิญมรสุมชีวิตเมื่อแม่ของเธอติดคดีการเมืองจนต้องหนีไปต่างแดน เธอจึงถูกฝากฝังไว้กับภูผา พ่อเลี้ยงหนุ่มนักสู้ MMA ผู้มีบุคลิกดุดันและเลือดร้อนแต่แฝงด้วยความรับผิดชอบอันเต็มเปี่ยม การใช้ชีวิตร่วมกันระหว่างเด็กสาวผู้อ่อนโยนกับชายหนุ่มมาดแบดบอยก่อเกิดเป็นความผูกพันที่ลึกซึ้งเกินห้ามใจ ท่ามกลางความห่วงใยและแรงดึงดูดที่เพิ่มขึ้น ทั้งคู่จะสามารถฝ่าฟันความรู้สึกนี้ไปจนถึงบทสรุปของความรักที่สมหวังได้หรือไม่
ตอน
แชร์

ตอน 3

แม่ฝากหนูไว้กับพ่อเลี้ยง

    ตอน แอบดูมังกรยักษ์

    ปัง! ๆ ๆ มือน้อยๆทุบประตูห้องนอนพ่อเลี้ยงดังสนั่น

    "ตื่นได้แล้วนะพ่อจ๋า ไหนว่าวันนี้จะพาหนูไปเที่ยวไง" ลลินร้องบอกภูผา เธอทวงสัญญาที่เขาให้ไว้ตั้งแต่ต้นเดือน

    คุณพ่อของเธอไม่ค่อยจะมีเวลานัก เขาเอาแต่ซ้อมมวยMMAและออกกำลังกายที่ฟิตเนสเป็นประจำ

    "ตื่นแล้ว ๆ พ่อตื่นตั้งนานแล้ว" หนุ่มใหญ่กล้ามโตร้องตอบ เขายังนอนเอาหมอนปิดหน้าอยู่บนเตียง

    "โกหก ถ้าไม่รีบตื่นหนูไม่ทำของอร่อยๆให้กินนะ" สาวน้อยขู่ เธอวิ่งลงมาห้องครัวชั้นล่างแล้วลงมือทำสเต็กเนื้อ 

    ลลินยังใส่ชุดนอนที่เป็นเสื้อยืดเอวลอยและกางเกงผ้าขาสั้น เธอเอาเนื้อก้อนโตใส่กระทะที่คนเนยไว้จนร้อนฉ่า

    "มาแล้ว ๆ ทำอะไรกินน้อหอมจริงๆ" ภูผาเดินเข้ามาข้างหลังแล้วกอดลลิน เขาตัวใหญ่มาก เนื้อตัวเล็กขาวๆของเธอจมหายไปในอ้อมกอดของเขาเลย

    "หนูทำสเต็ก หิๆ" ลลิยบอกโดยไม่หันมามอง เธอยังก้มหน้าทำอาหารอยู่

    ปกติภูผาจะกอดและหอมลลินเป็นประจำตั้งแต่สมัยที่แม่เธอยังอยู่ด้วยแบบสามคนพ่อแม่ลูก แต่วันนี้ลลินรู้สึกแปลกๆ 

   เธอรู้สึกว่ามีอะไรแข็งๆดันชนตูดจนเจ็บ แผ่นอกของภูผาร้อนยิ่งกว่าไฟแก๊สตรงหน้าเสียอีก เนื้อตัวของเธออ่อนระทวยเมื่อโดนสวมกอดนาน

    ภูผาก้มหน้าหล่อๆลงเขาเอาคางวางไว้บนบ่าน้อยๆของลลินแล้วแอบดมกลิ่นหอมๆจากแก้มของเธอ

   จมูกโด่งเฟี้ยวของเขาแทบจะชนแก้มของลลินอยู่แล้ว ลมหายใจของเขาพ่นรดแก้มเย็นฉ่ำของเธอจนเสียวสยิว

   "อร๊า ไปรอค่ะ ไปรอ" ลลินเผลอหลุดปากคราง เธอหันมาผลักอกกว้างที่มีรอยสักเต็มไปหมด

   สักพักทั้งคู่ก็นั่งกินอาหารเช้าด้วยกัน ภูผาเปิดที่เที่ยวในมือถือให้ลลินเลือก เธอเลือกที่จะไปเที่ยวเกาะแบบค้างคืน

   ทั้งสองช่วยกันเก็บข้าวของเต็มกระเป๋าคนละใบ ภูผาขับรถเก๋งเก่าๆที่เป็นรถคลาสสิคหายากพาลลินออกจากบ้านไปตอนสายๆ

   ภูผาใส่เสื้อยืดและใส่กางเกงยีนส์สบายๆ กล้ามของเขาแน่นใหญ่จนเห็นสัดส่วนผ่านเสื้อยืดที่รัดรูป 

    ลลินใส่เสื้อแขนกุดและใส่กางเกงยีนส์ขาสั้น เธอใส่แว่นตากันแดดสีดำอันใหญ่ดูสวยใสเฟี้ยวฟ้าวไม่เบา

   "ลมไม่เย็นเหมือนบิ๊กไบค์เลย" ลลินบ่นแล้วยื่นหน้าเรียวเล็กออกไปนอกหน้าต่าง

   "เฮ้ย! ๆ ลูกเดี๋ยวหัวขาดหรอก" ภูผารีบกระชากแขนดึงลลินกลับมา

    ปั่ก! หน้าสวยๆของลลินกระแทกเข้ากับอกของภูผา หน้าอกของเขาแข็งเหมือนหินเล่นเอาเธอเจ็บแก้มไปหมด

    "ปล่อยได้แล้วค่ะ หนูไม่ทำแล้ว" ลลินบอกเมื่อภูผาโอบรัดเธอไว้แบบแก้มแนบอก

    "เฮ้อ ตกใจหมดขอโทษทีนะที่ดึงแรงน่ะ" ภูผาตอบ

    ลลินเปิดเพลงแล้วร้องตาม เธอโยกหน้าเอนตัวไปมาแบบส่ายเอว 

   ร่างน้อยๆที่ผอมเพรียวดั่งตุ๊กตาช่างดูเด่นจนตรึงตา ภูผาแอบมองลลินสลับกับหันไปดูทาง เขาไม่กล้าพูดหรือขัดจังหวะเลยเขากลัวลลินจะหยุดเต้นเลยแอบมองเธอแบบเงียบๆไปนานๆ

    ลมโชยเข้ามาในรถเมื่อภูผาเปิดกระจกทุกบานเอาไว้ ผมยาวสลวยสีดำขลับของลลินปลิวไหวไปมา กลิ่นหอมหวนโชยเข้าเต็มปอดของหนุ่มใหญ่

    สักพักใหญ่ๆลลินก็ฟุบหลับพิงเบาะ หิ! ๆ "หมดฤทธิ์แล้วสิ" ภูผาหัวเราะชอบใจ

    เขาขับรถหลายชั่วโมงก็มาถึงท่าเรือ เขาฝากรถแล้วพาลลินขึ้นเรือโดยสารข้ามเกาะคันใหญ่

    "โหวว๊าว น้ำสีฟ้าสวยจังเลยค่ะ" ลลินก้มมองทะเลโดยที่นั่งอยู่บนเรือด้านริมสุด 

    "เอ้ย! ๆ อย่าไปก้มมากเดี๋ยวตกลงไปตายหรอก" ภูผาบอกลลิน เธอเล่นเอนตัวจนครึ่งบนเลยล้นที่ราวเกาะออกไปนอกเรือ

    "พ่อก็จับหนูไว้สิคะ แรงเยอะขนาดนี้หนูไม่ตกลงไปหรอกน่ะ" ลลินบอก

    สาวน้อยหันมาแล้วเอาสองมือกระชากแขนขวาที่ใหญ่กล้ามโต เธอดึงแขนของภูผามาโอบกอดรอบเอวของเธอแล้วก้มหย่อนตัวออกนอกเรือแล้วจับมือถ่ายรูปปลาทะเล

    เฮ้ออ! ภูผาถอนหายใจแรง เขาขี้เกียจจะบ่นดุลลินแล้ว 

    ฮ่า! ๆ ๆ ลลินกลับหัวเราะชอบใจ เธอรู้สึกว่าอบอุ่นและปลอดภัยทุกครั้งที่ได้อยู่กับภูผา โดยเฉพาะเวลาที่ได้อยู่ในอ้อมแขนของเขา

    สักพักเรือก็มาเทียบท่าบนเกาะกลางทะเล ภูผาเช่ารถมอเตอร์ไซค์หนึ่งคันเป็นแบบออโตเมติกเพื่อเที่ยวชมรอบๆเกาะก่อนจะหาที่พัก

    "โน่นแน่ะวัดบนเขา สวยไหมลูก" ภูผาขับรถและชี้นิ้วไปข้างหน้าไกลๆ

    ลลินนั่งหลังกอดเอวภูผาเธอมองไปข้างหน้าไม่เห็นอะไรเลย ร่างใหญ่ๆกล้ามโตๆของภูผาบังวิวมิด

    "จอด ๆ ค่ะ หนูขอนั่งหน้า" ลลินบอก เธอขึ้นมานั่งหน้าแล้วเกาะแฮนด์จับรถไว้ 

    แว๊น! ๆ ๆ ภูผาถอยร่นไปข้างหลังแล้วโอบตัวลลินเอาไว้ในหว่างขาของเขา เขาเอาคางวางไว้บนหัวของเธอเมื่อเธอนั่งงอตัวให้เล็กๆ

    "โหวสวยจัง" ลลินมองไปข้างหน้าและยิ้มร่า สายลมเย็นกระแทกหน้าสวยๆของเธอจนบู้บี้

    ผมยาวๆปลิวฟาดหน้าหล่อๆของภูผาจนแดงเป็นปื้นๆ เขาพาลลินแวะถ่ายรูปไปทั่วๆเกาะทั้งที่วัด จุดชมวิว และหาดน้ำใส

   กว่าจะชมครบรอบเกาะก็บ่ายพอดี ภูผาพาลลินมาเช่าห้องรีสอร์ทริมทะเลที่มองลงไปเห็นหาดทรายขาว

   ทั้งสองออกมาทานอาหารทะเลที่ร้านอาหารใกล้ๆรีสอร์ท เสร็จแล้วก็พากันลงเล่นน้ำทะเล

    ลลินว่ายน้ำไปมาโดยมีภูผาคอยว่ายตามหลัง ทั้งคู่เล่นน้ำจนเหนื่อยแล้วจึงกลับที่พัก

    ลลินอาบน้ำเปลี่ยนผ้านอนสลบหมดแรงอยู่บนเตียง ภูผาห่มผ้าให้เธอแล้วลงมานอนข้างๆดูทีวีจนหลับไป

   ลลินตื่นขึ้นมาก่อนในตอนหัวค่ำ เธอเห็นภูผากำลังนอนตะแคงหันหน้าเข้าหาเธอแบบไม่โดนเนื้อต้องตัวกัน

    หมับ! ๆ ๆ สาวน้อยแอบเอามือจับกหน้าอกของพ่อ เขาไม่ค่อยใส่เสื้อมักจะใส่แต่กางเกง

    นิ้วชี้ของเธอกำลังรูดไปตามรอยสักสีดำรูปมังกรที่อกล่ำๆ 

    มือน้อยๆค่อยๆคลำลงมาถึงหางมังกร กล้ามท้องซิกแพคที่นูนแน่นอยู่ตรงนั้นพอดิบพอดี

    "กล้ามใหญ่จังเลย" ลลินพึมพำและเลื่อนมือขึ้นมาบีบแขนโตๆของภูผา เธอกลืนน้ำลายดังอ๊อกแล้วก้มกลับลงมามองที่กล้ามท้องอีกหน

    สายตาสาวน้อยมองเลื่อนลงมาถึงขอบเอวกางเกง เธอตาลุกวาวเมื่อมองไล่ลงไปอีกเห็นเป้ากางเกงกำลังชี้ตุง

    "ไอ้นั่นใช่ไหมเนี่ยที่มันชนตูดหนูทุกที" ลลินพูดเบาๆ เธอเอามือขวาค่อยๆสอดยัดลงไปในกางเกงขาสั้น

    อุ๊ยยย! ลลินตกใจชักมือกลับ เธอไปสัมผัสโดนแท่งเอ็นแข็งๆที่ใหญ่โตเมื่อภูผาไม่ได้ใส่กางเกงใน

    "ใช่แหละ อันนี้เลยที่ชนตูดเรา" ลลินบ่นแล้วล้วงมือลงไปอีก เธอจับลำเอ็นร้อนๆที่ใหญ่จนกำไม่รอบตรงโดนลำ

    อื้ออ! ภูผาครางเบาๆแต่ไม่ตื่น

    มือน้อยๆสั่นเทาไปหมด หน้าสวยๆมองหน้าหล่อๆจนลืมหายใจ

    ฟุ่บบ! ลลินเอามืออีกข้างดึงกางเกงของภูผาลง ลำเอ็นที่ใหญ่กว่าแขนดีดผึงออกมาตรงหน้าขาของเธอเลย

    อึ๊ย! ลลินเบะปากแต่กลับก้มมอง เธอเห็นแท่งเอ็นยาวๆสีขาวอมแดงชี้โด่ยาวเฟื้อย

    มือขวาของเธอกำไม่รอบเลยมันใหญ่มากกว่าแขนของเธอเสียอีก 

    หมับ! ๆ ๆ เธอบีบคลำเบาๆไล่จากโคนขึ้นมาถึงปลาย

    ตูม! ๆ ๆ ลลินได้ยินเสียงหัวใจของตัวเองเต้นระทึก เธอหายใจไม่ทั่วท้องเลยเมื่อกลัวภูผาจะตื่นเสียก่อน

    ตาโตก้มมองแบบไม่กระพริบ เธอเห็นหัวบานๆมีขอบรอบๆเป็นเนื้อสากๆ ที่โคนลำใหญ่มากและมันเรียวลงไล่ไปจนถึงปลาย ที่ปลายกลับบานใหญ่น่ากลัวแถมยังแดงและกำลังสั่นหงึกๆ

    ลลินลองบีบกำตรงกลางแรงขึ้น เธอพบว่ามันแข็งมากๆ มีเส้นเอ็นปูดโปนพันหยักๆรอบลำดูแล้วชวนหวาดเสียวใจ

    ลำเอ็นของภูผายาวมากๆ ดูแล้วยาวถึงสะดือของลลิน เธอก้มมองหว่างขาตัวเองแล้วมองดุ้นยาวๆที่งอโง้งโค้งขึ้นอย่างหวาดหวั่นใจ

    "นี่คนอื่นเขาใหญ่กันแบบนี้ไหมเนี่ย" สาวน้อยพึมพำ เธอมองสำรวจไปจนถ้วนทั่วมังกรยักษ์

    ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกเสียวหวามๆ มือน้อยๆสั่นเทาร่องสาวรู้สึกร้อนผ่าวแถมยังมีน้ำเหนียวๆไหลเยิ้มออกมา 

    แค่แอบจับของภูผากางเกงในของลลินก็เปียกน้ำเสียวของตัวเองจนแฉะไปหมด

    เธอค่อยๆดึงกางเกงกลับขึ้นมา ผลุบ! กางเกงกลับมาอยู่ที่เอว มือน้อยๆกลับมากอดอกตัวเองแน่น

    ลลินแกล้งหลับไปจนกว่าภูผาจะตื่นขึ้นมาเรียกเธอ เธอได้แต่หลับตาทว่าในใจกลับปั่นป่วนไปหมดจนนอนต่อไม่ได้

    "ทำไมของเค้าถึงแข็งใส่เราทุกครั้งเลยนะ เวลากอด เวลาโดนกันเขาแข็งตลอดเลย" ลลินคิดในใจ

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
ค้นหา “96KNR” บน moboreader เพื่ออ่านหนังสือฉับเต็ม
คัดลอกรหัสและค้นหาในแอป Moboreader เพื่ออ่านต่อ
96KNR
คัดลอก
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย เล่ห์(ลวง)รัก
8.3
เมื่อพี่สาวผู้เป็นดั่งดวงใจเกือบจบชีวิตตนเองเพราะความช้ำรัก น้องสาวอย่างเธอจึงไม่อาจนิ่งดูดายและตัดสินใจเริ่มแผนการทวงคืนความยุติธรรมที่เต็มไปด้วยคำลวง เธอตัดสินใจเผชิญหน้ากับชายหนุ่มผู้ไร้หัวใจพร้อมประกาศกร้าวว่าตนเองกำลังตั้งครรภ์เพื่อบีบให้เขารับผิดชอบ ทว่าเขากลับตอบโต้ด้วยท่าทีเย็นชาและไม่ยี่หระต่อคำกล่าวอ้างนั้น สงครามประสาทที่เดิมพันด้วยเล่ห์เหลี่ยมและความรักจึงอุบัติขึ้นท่ามกลางความขัดแย้งที่ยากจะคาดเดาบทสรุป
หน้าปกนวนิยาย MY BOY ผู้ชายข้าใครอย่าแตะ
8.2
เมื่อพยาบาลสาวต้องมารับมือกับคนไข้หนุ่มจอมกวนที่อ้างว่าป่วยเพราะไม่มีเงินกินข้าว พร้อมเสนอตัวขอฝากท้องแบบหน้าไม่อาย ความสัมพันธ์สุดวุ่นวายจึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางฝีปากที่เผ็ดร้อน แม้เธอจะพยายามข่มขู่เขาด้วยชื่อพี่ชาย แต่ชายหนุ่มผู้หน้าด้านทนทานยิ่งกว่าปูนซีเมนต์คนนี้กลับไม่เกรงกลัว แถมยังตอบโต้ด้วยคำพูดหื่นกระหายและท่าทีคุกคามที่ชวนให้ใจสั่น เธอต้องเลือกว่าจะหนีไปให้ไกลเพื่อความปลอดภัย หรือจะยอมพ่ายแพ้ให้กับเสน่ห์อันตรายของผู้ชายพันธุ์ดุคนนี้
หน้าปกนวนิยาย สถานะนางบำเรอ
8.3
ในฐานะนางบำเรอผู้ไร้ค่า เธอไม่มีสิทธิ์เรียกร้องความเมตตาหรือขอความเห็นใจใดๆ สิ่งเดียวที่ทำได้คือการก้มหน้ายอมรับความเจ็บปวดแสนสาหัสที่เขาหยิบยื่นให้ด้วยความเต็มใจ เธอจำต้องอดทนต่อสู้กับความทรมานนี้เพียงเพื่อเฝ้ารอคอยให้ถึงวันที่เขาจะสะใจในความทุกข์ของเธอจนยอมปล่อยให้เธอเดินจากไปเพื่อเป็นอิสระเสียที ท่ามกลางพันธนาการที่ไร้ทางออกนี้ เธอทำได้เพียงรอเวลาที่เขาจะเลิกราไปเองเท่านั้น
หน้าปกนวนิยาย CRAZY STUPID สวมเขา
9.4
ความรักที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและการฝืนทน เมื่อหัวใจดึงดันที่จะรักทั้งที่รู้ว่าสิ่งที่ทำอยู่นั้นผิดพลาด การยอมสยบและอดทนต่อคนรักอย่างเกินขอบเขตกลับกลายเป็นอาวุธที่ย้อนมาทำร้ายตัวเองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จนถึงวันที่ขีดจำกัดความอดทนสิ้นสุดลง เมื่อเธอตัดสินใจบอกลาว่าไม่สามารถอยู่กับเขาได้อีกต่อไป แต่คำตอบที่ได้รับกลับมีเพียงความเย็นชาที่ไล่ส่งให้เธอออกไปจากชีวิตของเขาอย่างไม่ใยดีในความสัมพันธ์ครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย วางแผนลับจับเพื่อนพี่ชาย
8.1
เมื่อความรักที่ควรจะลงตัวกลับถูกปฏิเสธอย่างไม่ใยดีจากเพื่อนสนิทของพี่ชาย ทั้งที่ความรู้สึกในใจของทั้งคู่ตรงกันอย่างชัดเจน แต่เขากลับเลือกที่จะผลักไสเธอออกไปอย่างไร้ความปรานี ทิ้งให้เธอจมอยู่กับความสงสัยและความเจ็บปวดว่าเหตุผลใดกันแน่ที่ทำให้ความสัมพันธ์ครั้งนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้ เธอจึงต้องเริ่มต้นค้นหาความลับที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังคำปฏิเสธนั้น เพื่อทลายกำแพงที่กั้นกลางระหว่างหัวใจสองดวงให้หมดสิ้นไปในที่สุด