หน้าปกนวนิยาย นิยายรักฉบับสาวคลับ S

นิยายรักฉบับสาวคลับ S

9.6 / 10.0
นิรัติศัย&นันทภัค “ปล่อยนะ” เธอสะบัดแขนสุดแรง ถอยหลังสองสามก้าว มองหน้าเขานิ่ง “ฉันไม่อยู่กับคุณแล้ว เชิญคุณไปอยู่กับผู้หญิงของคุณตามสบายเลย อยากไปอยู่กับใครก็เชิญ” พูดจบก็ก้มตัวลงหยิบกระเป๋าขึ้นมา กำลังจะนำมันไปวางบนเตียง แต่ก็ถูกเขากระชากกลับไป แล้วโยนไปมุมห้อง “เธอจะไปไหนไม่ได้ถ้าฉันไม่ให้ไป” นิรัติศัยเสียงเข้มใส่ ในใจรู้สึกโหวงหวิวเมื่อได้ยินนันทภัคพูดว่า จะไปจากเขา “คุณมันเห็นแก่ตัว นึกถึงแต่ตัวเอง คุณไม่นึกถึงใจฉันเลย ไม่เคยเลย...ฮือ” นันทภัคตะเบ็งเสียงใส่สามีที่ยืนอึ้งกับคำพูดที่รับรู้ได้ว่า นันท์ภัคเจ็บปวดมากแค่ไหน น้ำตาสาวเป็นอีกหนึ่งอย่างที่แสดงออกถึงความปวดร้าวในจิตใจ “นัน...ฉัน” หนุ่มตี๋พูดไม่ออก มันตื้อไปหมด “ฉันทำตามข้อตกลงที่คุณกำหนดทุกอย่าง ฉันอดทนมาตลอด ต้องทนรับรู้ว่าผัวตัวเองนอนกับผู้หญิงคนอื่น แต่ฉันก็ทำอะไรไม่ได้ ได้แต่อดทน แต่คุณ คุณกลับไม่รู้สึกรู้สากับการกระทำของตัวเอง มีความสุขในแบบที่คุณชอบ คุณบอกฉันเองว่าจะไม่ให้ผู้หญิงของคุณมายุ่งเกี่ยวกับฉัน ในเมื่อมีมาแสดงตัวว่าเป็นเมียและแม่ของลูก ฉันก็ไม่จำเป็นต้องอดทนอีกต่อไป ถือว่าข้อตกลงของเราจบลงแค่นี้ ถ้าคุณพร้อมหย่าเมื่อไหร่บอกฉันก็แล้วกัน ฉันจะรอคำตอบจากคุณอยู่ที่บ้านของฉัน” นันทภัคบอกคนที่ยืนอึ้งเสียงเด็ดเดี่ยว อาศัยจังหวะที่เขายืนนิ่งทำอะไรไม่ถูกเดินไปหยิบกระเป๋า ก่อนจะก้าวเดินออกจากห้องไปทันทีที่พูดจบ .................................................................................................................. หัสดิน&อารยา “รักจัง รักที่สุดเลย” เขาจูบซ้ำๆ บนกลีบปากค่อนข้างบวมเจ่อจากการจุมพิตยาวนาน “รักเหมือนกันค่ะ” เธอจุมพิตปากเขาบ้าง ซบหน้าลงบนบ่าแข็งแรง มือเล็กลูบแก้มเขาแผ่วเบา เรื่อยไปจนถึงใบหูใช้ปลายเล็บจิกลงบนติ่งหูเบาๆ เงยหน้าหอมลำคอหัสดิน ทุกสัมผัสของอารยาทำให้ร่างหนาสั่น หลับตาลงราวกับข่มความรู้สึก “อย่าซนสิครับ จะทนไม่ไหวแล้วนะ” เขาหลับตาพูด อารยาเงยหน้ามองคนรักแล้วยิ้ม “ทนอะไรไม่ไหวคะ เปิ้ลไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย” สาวเจ้าไม่หยุดยั่ว ลูบต้นคอเขาด้วยปลายเล็บ กรีดลงมาตามลำคอถึงสาบเสื้อ จูบคอเขาอีกครั้ง ขยับสูงสู่แก้มขาว คราวนี้เขาสั่นมากขึ้น อารมณ์รัญจวนพล่านไปหมด “ยั่วดีนัก เดี๋ยวจะโดนดี” หัสดินพูดจบ อารยาดีดตัวลุกขึ้นยืนทันที “เปิ้ลไปทำงานก่อนนะคะ” พูดจบก็รีบเดินออกจากห้อง เหลียวมองชายร่างโตที่นั่งพ่นลมหายใจด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเบาๆ “ยั่วเก่งจริงๆ พับผ่าสิวะ กูจะทนได้สักกี่ครั้งวะ” เขาพูดกับตัวเอง ลุกขึ้นยืนแล้วเดินตามร่างสวยด้วยอารมณ์สวาทที่ยังคั่งค้าง หัสดินคิดว่า หากเธอยั่วเช่นนี้บ่อยๆ มีหวังเขาตบะแตก จับเธอปล้ำทำเมียสักวันแน่ๆ ‘กูจะรอดถึงวันแต่งงานไหมเนี่ย’ นั่นสิจะรอดไหม... ....................................................................................................... กันต์ธีร์&เบญญาภา “จ๋ากลัว” เป็นความกลัวที่ฝังใจ แม้ว่าจุมพิตของเขาทำให้ใจเธอเตลิด หลงอยู่ในวังวนสิเน่หา ทว่าประสบการณ์ทางเพศที่ไม่น่าจดจำ มันตอกย้ำในอก ภาพสบโชคกระทำรุนแรง ป่าเถื่อนกับตน ไม่เคยลืมเลือน “ไม่ต้องกลัวครับ ผมจะทำให้จ๋าเห็นว่า ความรักและเซ็กซ์ของเราสวยงาม เชื่อผมนะครับ” เบญญาภากล้าๆ กลัวๆ เธอรู้สึกได้ด้วยหัวใจตัวเองว่า กันต์ธีร์ไม่เหมือนสบโชค ชายหนุ่มตรงหน้าไม่มีวันทำให้ตนเจ็บปวดหรือเสียใจ มีแต่สร้างความสุขให้ในทุกๆ วัน ทว่าอดีตที่ตามหลอกหลอน และไม่เคยห่างหายไปจากห้วงความทรงจำ ทำให้เธอใจไม่เข้มแข็งพอที่จะก้าวผ่านความรู้สึกนั้น แต่ถ้าไม่กล้าก็ต้องกลัวอยู่อย่างนี้ เธอต้องชนะความกลัวด้วยความไม่กลัว ดังเช่นสำนวนที่ว่า หนามยอกต้องเอาหนามบ่ง ใช่...เบญญาภาต้องผ่านไปให้ได้ เธอจะได้หลุดพ้นจากความปวดร้าวที่รัดรึงหัวใจ “มันสวยงามจริงหรือคะ” เป็นคำถามของคนขี้กลัว ที่เรียกรอยยิ้มให้คนถูกถาม “จริงสิครับ มันสวยงามจนจ๋าต้องติดใจ ผมจะจูงมือจ๋าไปตลอดเส้นทางนั้น จ๋าจะได้รู้ด้วยตัวเองว่า มันมีความสุขมากแค่ไหน” น้ำเสียงอ่อนโยนเอ่ย จูบกลีบปากเธอแผ่วเบา “ผมจะพาจ๋าไปสวรรค์ชั้นเจ็ด รับรองว่าจ๋าไม่อยากลงมาเหยียบพื้นดิน อยากอยู่บนนั้นทั้งวันทั้งคืน” เธอแก้มแดง ร้อนไปทั้งตัว ยิ้มเขินให้ชายหนุ่มที่เริ่มลงมือจูงเบญญาภาไปย่ำเยือนสวรรค์ด้วยการจูบ รสสัมผัสที่จะกระตุ้นความปรารถนาให้คุกรุ่นในกาย กันต์ธีร์อ่อนโยนและนุ่มนวล ทุกสัมผัสของเขาคือการทะนุถนอม ฝ่ามือใหญ่ที่กำลังสำรวจไปทั่วเรือนกายสาวไม่ผลีผลาม เขาอยากให้เธอซึมซับรสชาติของเซ็กซ์เข้าไปในหัวใจทีละน้อย

นิยายรักฉบับสาวคลับ S ตอนที่ 1

1

คลับเอส สถานบันเทิงชื่อดังย่านพัฒน์พงศ์ที่มีลูกค้าทั้งชายและหญิงมาใช้บริการอย่างต่อเนื่อง เพราะที่นี่เป็นสถานบันเทิงครบวงจร แบ่งแยกเป็นสัดส่วนแล้วแต่ความต้องการของลูกค้า ส่วนผับจะอยู่ชั้นแรกของอาคาร ชั้นที่สองจะเป็นเล้าน์ ชั้นนี้เหมาะสำหรับสาวเปลี่ยว ขี้เหงา แม่ม่ายทั้งหย่าขาดกับสามีและสามีเสียชีวิต หรือแม้แต่สามีไม่ขยันทำการบ้าน ชั้นนี้จะมีหนุ่มโฮสต์หน้าตาดี หุ่นล่ำบึกไว้ให้เหล่าสตรีขี้เหงาเลือกซื้อบริการ ชั้นที่สามจะเป็นอาบอบนวดสวรรค์ของหนุ่มกลัดมันทั้งหลาย ชั้นที่สี่ถึงหกห้องจะเป็นห้องพักไว้สำหรับบริการลูกค้า

ในแต่ละวันคลับเอสต้อนรับลูกค้าทั้งหญิงและชายนับร้อยคน แต่ละคนต่างฐานะและอาชีพ มีรวยมีจนคละเคล้ากันไป นักการเมือง นักธุรกิจแวะเวียนมาใช้บริการไม่ขาดสาย เศรษฐีนีก็มีมาก เม็ดเงินที่เข้ามาในสถานบันเทิงแห่งนี้คืนหนึ่งสูงถึงคืนละครึ่งล้านบาท คลับเอสจึงเป็นที่จับตามองจากคู่แข่งทางธุรกิจในละแวกเดียวกัน ที่มักเข้ามาสืบดูความเคลื่อนไหวเนืองๆ

รถเบนซ์สปอร์ตแล่นมาจอดหน้าประตูอาคารสูงหกชั้น ก่อนที่เจ้าของรถจะก้าวลงมาด้วยมาดนางพญา เด็กรับรถประจำคลับเอสรีบวิ่งไปยังสตรีนางนั้น อำนวยความสะดวกนำรถไปเก็บไว้ให้อย่างเช่นเคย ดุจดารา ม่ายวัยสี่สิบสามปีเดินนวยนาดเข้าไปในคลับเอส และไม่ทันที่เธอจะก้าวผ่านประตู นงเยาว์พนักงานต้อนรับของคลับได้เดินมาทักทายด้วยรอยยิ้มและนอบน้อม

“สวัสดีค่ะคุณดุจ คืนนี้เหมือนเดิมไหมคะ” นงเยาว์ถามอย่างรู้ใจ

“ใช่ เหมือนเดิม” เสียงติดผยองตอบกลับ

“เชิญทางนี้ค่ะ” นงเยาว์ผายมือให้ดุจดารา ก่อนจะพาเดินไปยังลิฟต์โดยสาร พาเธอไปส่งยังชั้นสองของร้าน “ดิฉันจะไปตามเด็กมาให้นะคะ”

“ไม่ต้อง ไปเรียกคุณต้อมมาหาฉันก็พอ”

ดุจดาราหมายถึงมนตรี ผู้จัดการแผนกโฮสต์ ที่ดูแลชั้นนี้ทั้งชั้น รวมถึงหนุ่มหล่อ กล้ามใหญ่ ลีลาเด็ดทั้งหลาย

“ได้ค่ะคุณดุจ นงจะไปทำตามที่คุณดุจต้องการค่ะ”

นงเยาว์ทำตามลูกค้ารายใหญ่ ไม่นานเกินรอคนที่ดุจดาราต้องการพบก็เดินมาหาที่โต๊ะ

“สวัสดีครับคุณดุจ” มนตรีพนมมือไหว้นอบน้อม “วันนี้คุณดุจจะรับแบบไหนครับ”

“ฉันขอชุดเดิม แบบสปอย” ดุจดาราตอบ มนตรีได้ยินแค่นี้ก็เข้าใจความหมาย

“วันนี้มีเด็กใหม่เข้ามาคนหนึ่งครับ หน้าตาดีมากๆ เลย ผมอยากแนะนำให้คุณดุจรู้จักครับ” มนตรีนำเสนอเด็กในสังกัดคนใหม่

“พามาสิ” เธอไม่ปฏิเสธ มนตรีโค้งศีรษะเล็กน้อย ก่อนจะไปตามเด็กใหม่มาพบลูกค้าพิเศษของคลับ

“คุณดุจครับมาแล้วครับ” ดุจดาราเงยหน้ามอง ชายหนุ่มวัยยี่สิบห้าปีที่ไม่สวมเสื้อ สวมแต่กางเกงรัดติ้ว เห็นกายแกร่งขึ้นเป็นลำด้วยรอยยิ้มพอใจ ผู้ชายคนนี้มีความหล่อเหลามาก มากกว่าหนุ่มโฮสต์คนอื่นๆ กล้ามเนื้อทุกสัดส่วนทำให้เธอครั่นเนื้อครั่นตัว ร้อนผ่าวได้อย่างเหลือเชื่อ

“ชื่ออะไร” ดุจดาราถามชายร่างบึกบึน ยกไวน์ขึ้นจิบ ทว่าสายตาไม่ละจากใบหน้าของเขา

“ชื่อเอกครับ” เอกบุรีตอบ

“ไม่ทราบว่าคุณดุจจะรับโฮสต์เพิ่มสักคนไหมครับ” ผู้จัดการโฮสต์ถาม

“ได้สิ ไม่มีปัญหา” ดุจดาราตอบขณะที่ลุกขึ้นยืน “ฉันจะขึ้นไปรอที่ห้องนะ”

“ได้ครับ ผมจะให้เด็กพาไปนะครับ”

มนตรีเดินนำดุจดาราที่ช้อนตามองเอกบุรีด้วยประกายตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความปรารถนา ซึ่งเอกบุรีก็ได้ส่งสายตาหวานฉ่ำกลับ วินาทีนั้นดุจดาราแทบอยากจะกระชากร่างเอกบุรีมากอดจูบ แต่เธอต้องไว้ลาย เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า นางก็จะได้สมหวังในอารมณ์

ดุจดาราที่ล่วงหน้ามาห้องพิเศษของคลับ เธอได้ตระเตรียมความพร้อมสำหรับเกมกามาด้วยการอาบน้ำ พอก้าวออกมาจากห้องน้ำก็พบว่า หนุ่มโฮสต์ทั้งสามที่เธอเลือกไว้ ตอนนี้กำลังนอนร่างเปลือยเปล่ารอเธอบนเตียง ดุจดารามองความเป็นชายของเอกบุรีด้วยความพอใจ หน้าร้อนผ่าวโดยไม่รู้ตัว เธอยิ้มก่อนจะปลดผ้าขนหนูออกจากกาย แล้วก้าวขึ้นเตียงไปนอนบนที่นอน ไร้ซึ่งความเหนียมอายสักนิดเดียว มีแต่อาการครั่นเนื้อครั่นตัว ปรารถนาให้ชายทั้งสามแตะต้องสัมผัสร่างของตน

“คุณพี่จะเอาแบบไหนครับ” ยศถาม

“แบบสปอย ให้เอกสอดใส่”

ดุจดาราตอบ แบบสปอยหมายถึง หนุ่มโฮสต์ที่ซื้อมาจะปรนเปรอความสุขให้เธอด้วยการโอ้โลมทุกสัดส่วนของร่างกาย แต่จะมีเพียงคนเดียวที่เธอเลือกให้ครอบครองเรือนร่าง โยกโยนบนร่างกาย แล้ววันนี้เธอก็เลือกเอกบุรี ชายหนุ่มถูกใจตั้งแต่แรกเห็น

“ได้ครับ” ยศทำตามที่ลูกค้าวีไอพีต้องการ เขาประกบปากจูบดุจดารา แลกรัดปลายลิ้นอย่างช่ำชอง ซึ่งเธอเองก็โต้ตอบจุมพิตอย่างถึงใจ ในขณะที่ไม้ก้มหน้าอ้าปากงับยอดถันสีกุหลาบ มือเขาประคองบีบอกอวบอีกข้างไปด้วย หมุนปลายถันเล่นไปในที เธอถึงกับร่างสั่น เกิดเสียงครางเบาๆ ในลำคอ

และดูเหมือนว่าเสียงครางจะดังมากขึ้น เมื่อเอกบุรีแนบหน้าลงบนช่อดอกพิกุลที่ยังคงความสวยงาม ไม่บอบช้ำทั้งที่ผ่านการดอมดมมานับครั้งไม่ถ้วน อาจเป็นเพราะดุจดาราดูแลสุขภาพร่างกายเป็นอย่างดี ทำให้เรือนร่างของเธอยังคงสวยสด สรีระงดงามไม่ต่างกับหญิงสาววัยสามสิบปี

เอกบุรีจูบแผ่วเบาบนช่อดอกไม้งาม ยื่นลิ้นออกจากปากไล้เลียไปตามรูปทรงขึ้นและลง ก่อนจะแทรกลิ้นตรงร่องหลืบสาว ตวัดลิ้นไปมา นิ้วมือซ้ายสะกิดจุดกระสัน นิ้วมือขวาค่อยๆ สอดเข้าไปในรวงผึ้งที่เวลานี้มีน้ำผึ้งเอ่อไหล ทำให้สะดวกในการขับเคลื่อนนิ้ว

“อ๊าาาาา...อืม”

ดุจดาราเบี่ยงหน้า เพื่อให้ตนเองได้ปล่อยเสียงครางอันแสนซาบซ่านผ่านปากได้อย่างสะดวก เพราะเวลานี้ความกระสันอันเกิดจากการเล้าดลมของสามหนุ่มกำลังทำให้เธอขาดใจ แต่ละคนเก่งกาจ รู้จุดของสตรี รู้ว่าทำอย่างไรให้เธอมีความสุขกับการปรนเปรอ

ยศไล่ปากไปตามผิวแก้ม มาหยุดทักทายใบหูของเธอ ห่อลิ้นก่อนจะสอดเข้าไปในส่วนรับฟัง กระดกลิ้นไปมาจนเกิดเสียง แล้วเสียงนั้นก็ทำให้ดุจดาราขนลุก ดวงตาหลับพริ้ม ปากเผยอคราง ยศสร้างความปั่นป่วนทางอารมณ์ให้เธอตรงบริเวณหูชั่วครู่ เขาได้ไต่ปากต่ำลงไปยังลำคอ บ่า และหัวไหล่ ไล่ไปตามลำแขนโดยใช้ปลายลิ้นสะบัดฉวัดเฉวียนไปด้วย ขนแขนขนขาดุจดาราลุกซู่ ร่างกายตอบสนองความใคร่ที่ถูกถ่ายเทเข้าไปในร่างกาย ยศดูดนิ้วเรียวสวยของเธอทีละนิ้ว ดูดเข้าดูดออก ใช้ฟันขบเล็บเบาๆ

อึดใจต่อมาเขาก็เลื่อนใบหน้าไปยังสีข้าง เม้มเพียงนิดให้เธอรู้สึกซ่านเสียว แต่ไม่ทิ้งร่องรอย กัดแผ่วเบาช่วงเอว ไล่ปากไปตามสะโพกงามงอน จูบต่อไปเรื่อยๆ ตามแนวขาจนถึงปลายเท้า แล้วทำเช่นเดียวกันกับนิ้วมือเธอ เขาดูดนิ้วเท้าเธอทีละนิ้ว ปลายลิ้นเน้นสะบัดกลางร่องนิ้วเท้า เธอเสียวซ่านถึงขั้นชักปลายเท้าหนี ทว่ายศจับเท้าดุจดาราไว้มั่น ไม่ให้เธอชักเท้าหนีได้ง่ายๆ

“อ๊าาาา...ดีจัง...อืม”

ดุจดาราครางพอใจ ไม้ยังคงเชยชมดอกบัวเบ่งบาน กอบกุมด้วยมือ บีบเคล้นหนักบ้างเบาบ้างสลับกัน ครอบครองยอดถันทั้งสองข้างเต้าอย่างเท่าเทียม

เอกบุรีก็ทำงานแข็งขัน ละเลงลิ้นแพรวพราวอยู่ตรงปากถ้ำ ประโลมเลียน้ำสวาทที่ไหลเอ่อไม่ขาดสาย สอดลิ้นกระหวัดเข้าไปภายใน ปาดซ้ายปาดขวาไปตามผนังถ้ำฉ่ำหวาน นิ้วมือใหญ่สะกิดเร็วๆ บนทับทิมสวาท เรียกเสียงครางครวญดังต่อเนื่อง เนื้อตัวเธอร้อนแล้วร้อนอีก ประหนึ่งอุณหภูมิในร่างกำลังถึงขีดสุด จวนเจียนจะระเบิดเต็มแก่

“โอ้วววว...วิเศษจัง...อืม...อา”

วันนี้อารมณ์สวาทดุจดารากระเจิดกระเจิง มากกว่าทุกครั้งที่มีชายหนุ่มกลัดมันแตะต้องกาย มันทำให้เธออยากให้ชายทั้งสามมีความสุขร่วมกันกับตน แค่คิด แค่จินตนาการ อารมณ์เธอก็พุ่งทะยาน ปรารถนาจะลองทำตามความคิดสักครั้ง

อ่านต่อ

สารบัญ นิยายรักฉบับสาวคลับ S

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ทิ้งหมั้นเพื่อรักเก่า งั้นฉันแต่งงานใหม่
8.7
ซ่งชิงอวี่ยอมทุ่มเทความรักให้ลู่เหยี่ยนจือมานานถึงเจ็ดปี แม้เขาจะปันใจให้คนรักเก่าจนถึงขั้นมีลูกด้วยกัน ในวันจดทะเบียนสมรสเขากลับทอดทิ้งเธอไว้ลำพังเพื่อไปหาหญิงคนนั้น ความผิดหวังซ้ำซากทำให้เธอตัดสินใจตัดขาดและเริ่มต้นชีวิตใหม่กับชายอื่น เมื่อลู่เหยี่ยนจือเห็นเธอแต่งงานใหม่เขากลับคลุ้มคลั่งและพยายามตามง้อขอโอกาสอย่างไร้ศักดิ์ศรี แต่ซ่งชิงอวี่ที่หัวใจตายด้านไปแล้วกลับตอบโต้ด้วยความรำคาญใจว่าอย่ามาวุ่นวายกับคนมีครอบครัวแล้วอย่างเธออีกเลย
หน้าปกนวนิยาย เก็บรักมาเฟีย
8.1
"โดมินิก" จะทำยังไงดี คนที่คิดว่าตัวเองตัวคนเดียวไม่มีใครมาตลอด แต่มาวันนี้กลับต้องมามีลูก ใช่ "ลูก" แถมลูกก็อายุ 7 ขวบแล้ว และแม่ของลูกก็ปิดบังเขามาตลอด ทั้งโกรธทั้งโมโหและพิศวาสแม่ของลูก แล้วจะทำยังไงดีเมื่อลูกก็อยากได้ แม่ของลูกก็อยากได้ เขาต้องได้ทั้งสองอย่างไม่มีทางยอมเสียอย่างใดอย่างหนึ่งแน่ "กันตา" เพราะความผิดพลาดในอดีตถึงทำให้เธอมีอีกหนึ่งชีวิตต้องดูแล "กันติชา" หรือ "น้องเดียร์" ลูกสาววัย 7 ขวบที่เธอเลี้ยงดูมาตลอด แต่พอมาวันนี้โชคชะตากลับเล่นตลกทำให้เจอกับพ่อของลูก และแน่นอนว่าเขาอยากได้ลูกของเธอไปอยู่ด้วย แล้วแม่อย่างจะทำยังไงล่ะ จากที่ต้องห่วงลูกกลัวเขาพาลูกหนียังต้องระแวงกลัวว่าเขาจะขมเหงตัวเองด้วย ศึกหนักแบบนี้เธฮจะทำยังไง ก็เขามันมาเฟียเถื่อน แถมหื่นเข้าเส้นอีกต่างหาก ********** “แด๊ดดี้ขา แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ” “อืม...ว่าไงนะคะน้องเดียร์” โดมินิกไม่เข้าใจคำขอของลูกสาว วันนี้มาแปลก เล่นเอาคนที่กำลังนั่งหน้าตึงอยู่ในรถที่กำลังแล่นบนถนนถึงกับเลิกคิ้วขึ้นทันที “แด๊ดดี้มีน้องให้น้องเดียร์ได้ไหมคะ น้องเดียร์อยากมีน้องเหมือนเพื่อนที่โรงเรียนค่ะ นะคะ น้องเดียร์อยากมีเพื่อนเล่นที่บ้าน” “แด๊ดดี้มีให้ได้ครับ แต่ต้องขึ้นอยู่กับแม่แก้มของน้องเดียร์ด้วยว่าจะยอมมีน้องให้น้องเดียร์รึเปล่า” เสียงอ่อนโยนของมาเฟียหนุ่มส่งกลับมาในสาย “แม่แก้มรักน้องเดียร์ แม่แก้มต้องยอมมีน้องให้น้องเดียร์แน่นอนค่ะ แด๊ดดี้ขา น้องแก้มไม่อยู่นะคะวันหยุดสองวันนี้ คุณปู่และคุณย่าจะพาไปเที่ยวเกาะส่วนตัวที่ฮาวายค่ะ และถ้าน้องเดียร์กลับมาจากเที่ยว น้องเดียร์ต้องได้น้องนะคะ” “น้องนะคะน้องเดียร์ ไม่ใช่ของเล่นนะคะที่จะได้ขอแล้วก็มาเลย แด๊ดดี้ขอเวลาไม่นานนะคะ แด๊ดดี้จะทำน้องน่ารักๆ เหมือนน้องเดียร์ให้นะคะ” “สัญญานะคะ” “สัญญาลูกผู้ชายครับ” ********* “อย่ามาแตะต้องตัวฉันคุณโดม” มือเล็กปัดมือใหญ่ออกจากแก้มนวลของตัวเอง “ผมก็จับ ก็จูบ ก็หอม ก็ดูดของผมทุกคืนตอนคุณหลับ ทำไมผมจะทำไม่ได้ตอนคุณรู้สึกตัวแบบนี้แก้ม” “สารเลว!” หึ! “ผมยังดีกว่าไอ้โทนี่ก็แล้วกันแก้ม” “คุณเลวกว่าเขาต่างหากล่ะคุณโดม คุณทำให้ฉันมีแผลในใจมาแล้วในครั้งอดีต คุณยังเลือกจะทำแบบนั้นอีกเหรอ ถ้าคุณข่มเหงฉัน ฉันจะเกลียดคุณกว่าเดิม” “แล้วผมต้องสนใจไหม เพราะผมแค่ต้องการ ผมไม่ได้ต้องการความรักจากคุณเลยแก้ม ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้น พอผมเบื่อ ผมก็จะไม่แตะต้องคุณเองคนสวย” มือหยาบกร้านลูบไล้มายังลำคอระหงแล้วโน้มหน้าลงไปหายใจรดใบหน้าสวยชื้นเหงื่อของเธอแล้วพูดต่อ... “ผมแค่อยากได้คุณเท่านั้นแก้ม ไม่ได้คิดจะรักหรือต้องการความรักจากคุณ ถ้าจะเกลียดก็เชิญตามสบาย และถ้าจะมีน้องให้น้องเดียร์อีกคน คุณก็ต้องเป็นแม่ เพราะคุณเลี้ยงน้องเดียร์มาดีและสอนแกมาดียังไง คุณก็ต้องเลี้ยงลูกคนที่สองของผมได้ดีแน่นอนแก้ม” “ฉันเกลียดคุณ...ถุย!” กันตาถุยน้ำลายใส่คนตรงหน้า หาได้หวาดกลัวสายตาดุดันของมาเฟียหนุ่มเลยสักนิด เพราะตอนนี้หล่อนรู้แล้วว่าตัวเองหมดทางหนีรอดแล้ว “อ่า...รู้ไหมว่าคุณเป็นคนแรกที่ตบผม และมาตอนนี้ยังถุยน้ำลายใส่หน้าผมอีก” โดมินิกผละมือจากลำคอระหงมาลูบน้ำลายที่เปื้อนหน้าผากตัวเองมาหยุดอยู่ที่ปากหนาแล้วก็แตะปลายลิ้นกับคราบน้ำลายนั้น “ผมไม่รังเกียจหรอกนะ เพราะตอนจูบกัน ผมก็ต้องกินน้ำลายคุณอยู่ดีแก้ม อ่า...” จบประโยคก็ลากปลายลิ้นถูไถไปมากับฝ่ามือของตัวเอง “ไอ้มาเฟียโรคจิต!” “ขอบคุณที่ชมผมนะแก้ม และผมจะทำให้คุณดูว่าผมโรคจิตหรือเปล่า” เมื่อพูดจบโดมินิกก็โน้มหน้าลงทาบทับริมฝีปากหนาของตัวเองกับริมฝีปากสีระเรื่อของกันตา ทันทีที่ได้ทาบทับเขาก็บดจูบคลอเคลียสอดแทรกปลายลิ้นสากเข้าไปในโพรงปากเล็กที่กำลังเผยออ้าจะร้องค้าน และจังหวะนั้นเองที่เขาได้ดันปลายลิ้นตัวเองเข้าไปในปากหวานของกันตา “อ่ะ...อื้อ...” ***********
หน้าปกนวนิยาย ฉากรักในคืนฝนโปรย
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย เธอใจแข็งเป็นหิน ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก -------------------------------------- ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก “แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น “แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน “ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง” “ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล “ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา “หืม…” “แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก “ไม่เข้าใจ” “โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย “กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด” “งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย” “ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน “เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ” “โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้ “นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่” “แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้ “ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง” ----------------------------------------- “ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่ “ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร “ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย” “ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่ “ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง” “คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว “คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า “ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ” “แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
หน้าปกนวนิยาย เมื่อ playboy ตัวร้าย ต้องแพ้พ่ายยัยตัวเล็ก  (แอลตัน-สายป่าน)
8.9
แอลตัน เพลย์บอยหนุ่มฝรั่งเศสวัย 35 ปีผู้เพียบพร้อมทั้งความหล่อและรวย เขายังคงหวงแหนความโสดและไม่คิดจริงจังกับใครเพราะมีอดีตฝังใจ ทว่าชีวิตที่เคยโลดโผนกลับต้องสั่นคลอนเมื่อได้พบกับ สายป่าน สาวแสบวัย 20 ปี เจ้าของฉายายัยสายป่วน ผู้มาพร้อมความสวยแซ่บและนิสัยไม่ยอมคน พร้อมดับเครื่องชนทุกสถานการณ์ ภารกิจกำราบเสือร้ายให้กลายเป็นหมาหงอยจึงเริ่มต้นขึ้นท่ามกลางความชุลมุนวุ่นวายที่ยากจะคาดเดาว่าบทสรุปความรักครั้งนี้จะลงเอยอย่างไร
หน้าปกนวนิยาย ปกรณัมใต้แสงดาว
8.6
จากทริปเดินทางที่แสนสงบ จางฟางซินกลับต้องเผชิญโศกนาฏกรรมเมื่อรถม้าของนางถูกลอบโจมตีจนพลิกคว่ำ ท่ามกลางความเจ็บปวดเจียนตายและสติที่เลือนลาง นางพยายามคว้ามีดสั้นเล่มเดียวที่มีเพื่อปกป้องตนเอง ทว่าเบื้องหน้ากลับปรากฏบุรุษลึกลับพร้อมกระบี่เปื้อนเลือดที่จ่อประชิดใบหน้า กลิ่นคาวโลหิตและบรรยากาศแห่งความตายทำให้พละกำลังของนางสูญสิ้นไป แต่น่าประหลาดที่ใบหน้าของมัจจุราชผู้ปลิดวิญญาณคนนี้ กลับดูคุ้นตาอย่างน่าอัศจรรย์ใจ
หน้าปกนวนิยาย 'ลูกไม้'มาเฟีย  [ Heir Of Mafia ]SET : Romance Of Mafia 3th
9.6
อลัน ซาวันเดอร์ ทายาทมาเฟียผู้พลัดพรากจากครอบครัวมาเติบโตในไทยภายใต้การดูแลของพ่อแม่ทูนหัว เขาเฝ้าถนอม ปิ่นมุก ลูกสาวของผู้มีพระคุณที่ถูกกำหนดให้เป็นเจ้าสาวของเขามาตั้งแต่เกิด เมื่อถึงเวลาที่อลันต้องรับตัวเธอมาดูแลในฐานะภรรยาตามกฎหมาย เขากลับต้องเผชิญกับความดื้อรั้นและความรักที่ท่วมท้นของหญิงสาว ท่ามกลางอันตรายจากโลกมืดที่บีบให้เขาต้องทำร้ายจิตใจเธอเพื่อปกป้องชีวิต อลันจึงยอมอุทิศกายใจให้เธอทดลองใช้เพื่อชดเชยน้ำตาและรอคอยวันวิวาห์ที่กำลังจะมาถึง
ตอน
อ่านเลย
แชร์