หน้าปกนวนิยาย จวนหัวเก็บปลาคาร์ฟทองคำเล็กๆ ได้ ทั่วทั้งเมืองหลวงอิจฉาจนเปรี้ยว

จวนหัวเก็บปลาคาร์ฟทองคำเล็กๆ ได้ ทั่วทั้งเมืองหลวงอิจฉาจนเปรี้ยว

9.5 / 10.0
เมื่อ 'ซุ่ยซุ่ย' เด็กหญิงกาลกิณีถูกทิ้งให้ตายในกองหิมะ แต่จวนหัวกลับเก็บเธอไปเลี้ยง ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนทั้งเมืองหลวง ทว่าจวนที่เคยตกอับกลับรุ่งเรืองขึ้นอย่างปาฏิหาริย์! ร่วมพิสูจน์ความจริงใน นิยายแฟนตาซี สุดน่ารัก อ่านนิยายฟรี ได้แล้ววันนี้
เรื่องย่อ จวนหัวเก็บปลาคาร์ฟทองคำเล็กๆ ได้ ทั่วทั้งเมืองหลวงอิจฉาจนเปรี้ยว
ซุ่ยซุ่ย ศิษย์น้อยร้อยปีแห่งทำเนียบเทพอาหาร ถูกลงทัณฑ์ให้มาเกิดในร่างเด็กหญิงสี่ขวบผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นกาลกิณีของจวนเซียง หลังจากถูกทอดทิ้งให้เผชิญความหนาวตาย โชคชะตากลับพลิกผันเมื่อฮูหยินแห่งจวนหัวได้ช่วยชีวิตเธอไว้ ท่ามกลางเสียงดูแคลนจากผู้คนทั่วเมืองหลวงที่คิดว่าจวนหัวซึ่งมีบุตรชายสามคนเจ็บป่วยและพิการจะยิ่งพบกับความพินาศ ทว่าการมาเยือนของเด็กน้อยกลับเปลี่ยนชะตาชีวิตของทุกคนในบ้านให้รุ่งโรจน์อย่างน่าอัศจรรย์ พี่ชายทั้งสามกลับมาแข็งแกร่งและก้าวสู่ความยิ่งใหญ่ ขณะที่จวนเซียงที่เคยทอดทิ้งเธอกลับต้องเผชิญความล่มสลาย แท้จริงแล้วเธอคือปลาคาร์ฟทองคำนำโชคที่นำพาความเจริญมาสู่ผู้มีพระคุณ
อ่านเพิ่มเติม

จวนหัวเก็บปลาคาร์ฟทองคำเล็กๆ ได้ ทั่วทั้งเมืองหลวงอิจฉาจนเปรี้ยว ตอนที่ 1

ดาวร้ายซุ่ยซุ่ย

ประตูด้านข้างของจวนเซียงเปิดออกด้วยเสียง "เอี๊ยด"

บ่าวสองคนเดินออกมาพร้อมคอหด มือถือไม้กวาดกับพลั่ว

"โอ้โห หิมะหนาจริงๆ กวาดถึงเที่ยงก็คงไม่เสร็จ!" ฟู่อานเด็กรับใช้อายุน้อยบ่นพึมพำ เท้าเหยียบลงบนหิมะ เกล็ดหิมะที่สะสมทันทีท่วมถึงน่องขาของเขา

แม่หลี่ที่อายุมากกว่าจ้องเขม็ง: "พูดน้อยๆ หน่อย รีบกวาดเถอะ! เดี๋ยวท่านและฮูหวินตื่นมาเห็นหิมะสะสมอยู่หน้าประตู ระวังหนังของเจ้าไว้!"

ฟ้าเพิ่งจะสลัว ลานหน้าประตูขาวโพลนไปทั้งหมด

หิมะที่ตกหนักเมื่อคืนนี้ลงอย่างรวดเร็ว สะสมหนาถึงครึ่งฟุต

บ่าวทั้งสองก้มหน้าก้มตากวาดหิมะ

"แม่หลี่ นั่นคนหรือเปล่า?" ฟู่อานชี้ไปที่เนินเล็กๆ ในหิมะไม่ไกลนัก เสียงของเขาสั่นเล็กน้อย

แม่หลี่หรี่ตามองไป สีหน้าเปลี่ยนไปทันที: "ตายแล้ว! นั่นคือคุณหนูสี่! เมื่อคืนคุณหนูสามลงโทษให้เธอยืนอยู่ตรงนั้น!"

ทั้งสองมองหน้ากัน ไม่มีใครขยับเท้า

ฟู่อานลดเสียงลง: "ทั้งคืนแล้วนะ อากาศหนาวเหน็บขนาดนี้ จะไม่ตายหรอกเหรอ?"

"อย่ายุ่งเรื่องไม่ใช่ธุระ!" แม่หลี่รีบขัดขึ้น "เรื่องของคุณหนูสี่ พวกเราก้าวก่ายไม่ได้"

ฟู่อานใจอ่อน อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมองไปทางนั้นอีกหลายครั้ง

ร่างเล็กๆ ในกองหิมะเกือบจะถูกเกล็ดหิมะปกคลุมไปหมดแล้ว ไม่ขยับเขยื้อนเลย

"ช่างบาปกรรมจริงๆ" แม่หลี่กวาดหิมะพลางส่ายหัว "คุณหนูในจวนเซียงเหมือนกัน คุณหนูสามเป็นถึงกิ่งทองใบหยก แต่คุณหนูสี่กลับยังด้อยกว่าพวกเราบ่าวซะอีก"

ฟู่อานขยับเข้าไปใกล้ถามเสียงเบา: "ผมเพิ่งมาทำงานที่จวนได้แค่ครึ่งปี ยังไม่เข้าใจเลย ทำไมคุณหนูสี่ถึงไม่เป็นที่ต้อนรับขนาดนั้น? เธอกับคุณหนูสามเป็นพี่น้องฝาแฝดไม่ใช่หรือ?"

แม่หลี่มองไปรอบๆ เมื่อเห็นว่าไม่มีใคร จึงลดเสียงลงพูด: "เจ้าไม่รู้หรอก ตอนที่ฟูเรินคลอด ข้างนอกมีฟ้าผ่าฟ้าร้องรุนแรง ต้นไม้ในลานอายุร้อยปีถึงกับถูกผ่าเป็นสองซีก! แถมตอนคุณหนูสี่เกิดมา เธอไม่ร้องไห้ไม่ส่งเสียงอะไรเลย เพียงแต่ลืมตาโตสีดำสนิทมองออกมา ทำเอาหมอตำแยตกใจ"

ฟู่อานฟังอย่างตั้งใจ: "แล้วยังไงต่อ?"

"ท่านเสียงไม่วางใจ จึงเชิญท่านหุยหมิงจากวัดหรงเอินมาทำนายชะตา พอหลวงตาเห็นเด็กทั้งสอง ก็บอกว่าคุณหนูสามมีชะตาสูงส่ง เป็นดาวแห่งโชคลาภของจวน ส่วนคุณหนูสี่เป็นดาวร้าย จะนำความหายนะมาสู่ตระกูล"

"แค่นี้เองหรือ?"

"ยังมีอีก!" เสียงของแม่หลี่เบาลงกว่าเดิม "หลวงตาบอกไว้ตอนนั้นว่า คุณหนูสี่ต้องจากจวนเซียงไปด้วยความสมัครใจ ถ้าทางจวนลงมือไล่เธอออกไปเอง จะต้องเจอเคราะห์ร้าย! เพราะฉะนั้น แม้ท่านเสียงและฟูเรินจะรังเกียจเธอ แต่ก็ไม่กล้าไล่เธอออกจากจวนจริงๆ ได้แต่ปล่อยให้เธออยู่ในจวนตามยถากรรม"

ฟู่อานสูดหายใจเฮือก: "น่าแปลกใจ... ผมเห็นคุณหนูสี่ปกติกินข้าวยังไม่อิ่มเลย อากาศหนาวขนาดนี้ยังใส่เสื้อผ้าบางๆ"

"ชู่ — คุณหนูสามมาแล้ว!" แม่หลี่กระตุกแขนเขาทันที ทั้งสองรีบก้มหน้าก้มตากวาดหิมะ

มีเด็กหญิงคนหนึ่งสวมเสื้อคลุมสีแดงเดินออกมาจากประตูใหญ่ อายุราวสี่ขวบ ใบหน้างดงาม มีสาวใช้สองคนตามหลังมา

นั่นคือเย่าเย่า คุณหนูสามแห่งจวนเซียง

"กวาดหิมะแค่นี้ก็ยังชักช้า!" เย่าเย่าชำเลืองมองบ่าวทั้งสองอย่างรวดเร็ว เสียงใสกังวาน "ซุ่ยซุ่ยเด็กต่ำช้านั่นยังยืนอยู่หรือ?"

แม่หลี่รีบยิ้มประจบ: "เรียนคุณหนูสาม คุณหนูสี่ยังอยู่ตรงนั้นเจ้าค่ะ"

เย่าเย่ามองไปที่กองหิมะ แล้วแค่นเสียง: "ใครใช้ให้เธอใช้มือสกปรกแตะต้องฉันเมื่อวาน ยืนทั้งคืนก็ยังถือว่าเบาไป! ไปกันเถอะ แม่คงเรียกฉันไปกินอาหารเช้าแล้ว"

พูดจบ เธอก็หมุนตัวกลับเข้าจวน

ฟู่อานเห็นว่าเธอเดินห่างออกไปแล้ว จึงถามเสียงเบา: "คุณหนูสี่อายุแค่สี่ขวบ จะทนความหนาวได้อย่างไร?"

"นี่แหละที่เรียกว่าชะตา" แม่หลี่ถอนหายใจ "รีบกวาดเถอะ อย่าไปยุ่งเลย"

หิมะเริ่มตกอีกครั้ง

ในกองหิมะ ร่างเล็กๆ นั้นยังคงไม่ขยับเขยื้อน

ซุ่ยซุ่ยรู้สึกว่าตัวเองมึนงง ร่างกายชาไปหมดเพราะความหนาวเย็น

ความทรงจำที่สับสนวิ่งวุ่นอยู่ในหัวของเธอ:

วิมานเซียนที่มีเมฆหมอกล้อมรอบ ใบหน้าโกรธเกรี้ยวของอาจารย์เทพอาหาร ปลาคาร์พทองอร่ามตัวหนึ่ง และกลิ่นหอมยั่วยวนของปลาย่างที่เธอแอบทำ...

"ศิษย์บาปเจ้านี่! กล้าดียังไงมาขโมยกินปลาคาร์พที่ข้าเลี้ยงมาพันปี!" เสียงตะโกนของอาจารย์ยังก้องอยู่ข้างหู

จากนั้น เธอก็ถูกจับคอเสื้อโยนลงสู่โลกมนุษย์ อาจารย์พูดประโยคสุดท้าย: "ในเมื่อเจ้ากินปลาที่จะช่วยโลกไปแล้ว ก็ให้เจ้าลงไปทำภารกิจช่วยโลกในมนุษย์เสียเอง!"

ช่วยโลก? เธออายุแค่สี่ร้อยปี ช่วยตัวเองยังไม่ได้เลย!

เธอ ศิษย์เล็กของเทพอาหาร เพราะแอบกินปลาคาร์พตัวหนึ่งที่ว่ากันว่าเกี่ยวพันกับชะตากรรมของโลก จึงถูกอาจารย์โยนลงมายังโลกมนุษย์ และเข้าสิงร่างของคุณหนูสี่แห่งจวนเซียงที่เพิ่งตายจากการถูกความหนาวแข็งทำร้าย

แต่เธออยากจะตายเสียให้รู้แล้วรู้รอด!

ร่างกายของมนุษย์นี่ช่างอ่อนแอเหลือเกิน หนาวจนฟันกระทบกัน และที่แย่ไปกว่านั้นคือ ในร่างของเธอไม่มีพลังวิญญาณเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย ทำให้เธอไม่อาจใช้วิชาได้

อาจารย์ๆ ท่านช่างใจร้ายเหลือเกิน! หนูแค่กินปลาไปตัวเดียวเองนะ!

ซุ่ยซุ่ยร่ำไห้อยู่ในใจ

เธอพยายามลืมตาขึ้น แต่เปลือกตาหนักอึ้ง ลมหายใจของเธอแผ่วเบาจนแทบไม่รู้สึก

จะบอกว่าฉันเพิ่งลงมายังโลกมนุษย์ก็ต้องกลับไปพบอาจารย์แล้วหรือ? ช่างน่าอับอายจริงๆ!

ในเวลานั้นเอง รถม้าหรูหราคันหนึ่งผ่านมาหน้าจวนเซียง

ภายในรถม้าปูด้วยพรมขนสัตว์หนานุ่ม เตาถ่านข้างในลุกโชติช่วง ช่างแตกต่างจากโลกภายนอกที่เต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็งราวกับคนละโลก

"แม่... แม่จ๋า ดู ดูตรงนั้น!" เด็กชายอายุราวหกขวบพลันพุ่งไปที่หน้าต่างรถม้า ชี้ไปทางประตูด้านข้างของจวนเซียงและร้องเรียก

ลู่ไหวจิ้น บุตรชายคนเล็กของจวนฉางหนิงโหว มีใบหน้างดงามเหมือนภาพวาด ผิวขาวเหมือนหิมะ

เพียงแต่เขาพูดติดๆ ขัดๆ ทำให้คนมองออกทันทีว่าเขาแตกต่างจากเด็กคนอื่น

ฮวาเซียงหรง ฟูเรินฉางหนิงโหว อายุราวสามสิบ มีบุคลิกสง่างามสูงส่ง

เธอดึงลูกชายกลับมาอย่างอ่อนโยน: "จิ่นเอ๋อร์ ระวังจะหนาว"

"แต่ แต่ว่า น้องสาว! นั่นคือน้องสาวของผม!" ลู่ไหวจิ้นชี้ไปนอกหน้าต่าง น้ำตาพลันไหลออกมา

ฮวาเซียงหรงตกใจในใจ

ตั้งแต่ไหวจิ่นมีไข้สูงเมื่อตอนอายุสี่ขวบ เขาก็ไม่สามารถพูดและคิดเหมือนเด็กปกติได้อีก อารมณ์ก็มักจะควบคุมไม่อยู่

หมอหลวงบอกว่าสมองถูกไข้เผาทำลาย หลายปีที่ผ่านมา จวนหัวได้ตามหาหมอชื่อดังมากมาย แต่ก็ไร้ผล

"น้องสาว" ที่เขาพูดถึงก็เป็นเพียงจินตนาการของเขาเท่านั้น

จวนหัวไม่มีบุตรสาวเลยสักคน

"จิ่นเอ๋อร์ เชื่อฟังนะ ข้างนอกไม่มีใครหรอก" ฮวาเซียงหรงปลอบอย่างอ่อนโยน แต่สายตากลับมองไปตามทิศทางที่ลูกชายชี้

พอมองไป เธอก็ตกใจสูดลมหายใจทันที

ข้างกองหิมะ มีร่างเล็กๆ ขดตัวอยู่จริงๆ ถ้าไม่สังเกตดีๆ คงไม่มีใครเห็น

"หยุดรถ!" ฮวาเซียงหรงสั่งทันที

รถม้ายังไม่ทันหยุดสนิท ลู่ไหวจิ้นก็ใจร้อนจะกระโดดลงจากรถเสียแล้ว

ฮวาเซียงหรงรีบดึงเขาไว้ สั่งสาวใช้: "เร็ว! ตามคุณชายไป!"

ลู่ไหวจิ้นสะบัดมือสาวใช้ออก เดินเซไปบนหิมะ มุ่งหน้าไปหาร่างเล็กๆ นั้น

แปลกที่ว่า เมื่อเขาเข้าใกล้เด็กหญิงที่ล้มอยู่ในหิมะ อารมณ์ที่เดิมตื่นเต้นพลันสงบลงอย่างกะทันหัน ราวกับเป็นคนละคน

ฮวาเซียงหรงลงจากรถม้าโดยมีสาวใช้พยุง หัวใจของเธอเต้นรัว

นั่นเป็นเด็กหญิงอายุราวสี่ขวบ เสื้อผ้าบาง ใบหน้าเล็กซีดขาวเพราะความหนาว

และลู่ไหวจิ้นกำลังนั่งยองๆ ข้างเด็กหญิง ค่อยๆ ใช้แขนเสื้อปัดเกล็ดหิมะออกจากใบหน้าของเธออย่างระมัดระวัง

"น้องสาวหนาว... หนาวแล้ว" เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาเต็มไปด้วยความกังวล "พวกเราพาเธอกลับ... กลับบ้าน ได้ไหม?"

ฮวาเซียงหรงรู้สึกเหมือนมีมีดกรีดหัวใจ

เด็กหญิงคนนี้ยังเล็กนัก ทำไมถึงถูกทิ้งให้ตายอยู่ในหิมะ? ช่างโหดร้ายเหลือเกิน

"ท่านฮูหวิน นี่..." สาวใช้ข้างกายแสดงสีหน้าลำบากใจ "อย่างไรก็เป็นคนของจวนเซียง พวกเราไม่ควรเข้าไปยุ่งนะเจ้าคะ?"

อ่านต่อ

สารบัญ จวนหัวเก็บปลาคาร์ฟทองคำเล็กๆ ได้ ทั่วทั้งเมืองหลวงอิจฉาจนเปรี้ยว

Ch. 1 Ch. 2 Ch. 3
Ch. 4
Ch. 5
Ch. 6
Ch. 7
Ch. 8
Ch. 9
Ch. 10
Ch. 11
all

คุณอาจจะชอบ

นิยายมาใหม่

หน้าปกนวนิยาย ของขวัญ ในกรงกาม
9.6
หลังผ่านพ้นค่ำคืนอันแสนอัปยศ ของขวัญก็ติดอยู่ในวังวนแห่งความปรารถนาที่ไม่อาจลบเลือนได้ ทุกคืนเธอต้องเผชิญกับฝันรุ่มร้อนถึงชายปริศนาจนต้องระบายอารมณ์ด้วยตัวเองเพื่อปลดปล่อยความทรมาน แม้จะเข็ดขยาดจนไม่กล้าเปิดใจให้ใคร แต่ลึกๆ เธอยังคงโหยหาสัมผัสนั้นอย่างน่าเจ็บใจ เธอตั้งมั่นว่าจะตามหาเขาเพื่อแก้แค้นให้สาสมกับความอัปยศที่ได้รับ ทว่าเมื่อเผชิญหน้ากันจริงๆ เธอจะสามารถเอาคืนเขาได้ตามที่หวัง หรือจะเป็นฝ่ายที่ถูกเขาแผดเผาจนมอดไหม้อีกครั้งกันแน่
หน้าปกนวนิยาย ไฟเสน่หาเพลิงอารมณ์
8.1
เมื่อเจ้าสาวตัวจริงหายตัวไปอย่างเป็นปริศนาในวันวิวาห์ ความโกรธแค้นทั้งหมดจึงตกอยู่ที่เจ้าสาวตัวแทนผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นต้นเหตุของเรื่องราววุ่นวายทั้งหมด เขาปักใจเชื่อในความเข้าใจผิดนี้และตัดสินใจลงทัณฑ์เธอด้วยบทเรียนแห่งความเสน่หา ท่ามกลางกระแสไฟแห่งอารมณ์ที่แผดเผาหัวใจของคนทั้งคู่ การล้างแค้นครั้งนี้จะนำพาพวกเขาไปสู่จุดจบที่คาดไม่ถึงในความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยไฟรักและแรงพยาบาทที่ยากจะดับลงได้
หน้าปกนวนิยาย Deva Or Devil เทวามาร
8.5
เมื่อศิลากาฬหวนคืนพลังหลังถูกแยกส่วนนานห้าศตวรรษ คุณชายรองแห่งคานวาเรสจึงต้องมุ่งหน้าสู่เมืองซีซานเพื่อทำลายวัตถุอาถรรพ์นี้ ทว่าซาเรย์ โทจิน กลับทำลายข่ายเวทจนดวงจิตแม่มดร้ายหลบหนีไปพร้อมศิลา สร้างความหวาดกลัวแก่ชาวไซโดเวียตามคำทำนายโบราณว่าหากศิลามีอำนาจสมบูรณ์ จอมปีศาจจะฟื้นคืนเพื่อรับใช้เทวามารผู้ทรงฤทธิ์ที่ทวยเทพยังครั่นคร้าม เขาจะทำลายศิลาก่อนจอมมารทวงคืนแผ่นดินได้หรือไม่ และใครคือเทวามารที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางการไล่ล่าครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย เมีย(หัวใจ)ขัดดอก
8.3
ชัชวาลหนุ่มใหญ่วัยสามสิบสี่ปีผู้เคยบอบช้ำจากความรักในอดีตจนไม่คิดผูกมัดกับใคร ทว่าเมื่อได้พบกับลลนาเขากลับต้องการครอบครองเธอทันที ด้านลลนาสาวกำพร้าที่ต้องทนอยู่กับแม่เลี้ยงและพ่อเลี้ยงจอมโฉดที่คอยจ้องจะล่วงเกินเธอ จนกระทั่งเธอถูกขายเพื่อชดใช้หนี้พนันให้กลายเป็นเมียขัดดอกของชัชวาล ลลนายอมมอบทั้งกายและใจให้ชายหนุ่มด้วยความหวังว่าคือรักแท้ โดยไม่รู้เลยว่าความสุขที่ได้รับอาจเป็นเพียงภาพลวงตาที่เขาสร้างขึ้นเพื่อสนองตัณหาเท่านั้น
หน้าปกนวนิยาย หน่วยคัดกรองรัก Covid19
9.3
เมื่อความผิดพลาดจากความเมามายทำให้ หมอตฤณ ทันตแพทย์หนุ่มจอมจุกจิกต้องเข้าไปพัวพันกับบริษัทจัดหาคู่โดยไม่ตั้งใจ เรื่องราวกลับยิ่งซับซ้อนขึ้นเมื่อเขาได้พบกับหญิงสาวที่เคยมีความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนในหน่วยคัดกรองโรค ซึ่งเธอได้แอบเก็บงำความลับเรื่องลูกของเขาเอาไว้เพียงลำพังโดยที่เขาไม่เคยระแคะระคายมาก่อนเลยแม้แต่น้อย ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นจากความบังเอิญท่ามกลางสถานการณ์วิกฤตจะนำพาบทสรุปของครอบครัวไปในทิศทางใด
ตอน
อ่านเลย
แชร์