เซ็นหย่าไม่รู้ว่าเสียอะไรไป

รุ่งนภา POV:

ฉันกำเอกสารที่เซ็นแล้วไว้ในมือ เดินออกจากห้องทำงานของภราดร

โถงทางเดินที่กว้างขวางและเงียบสงัดรับรู้ถึงการตัดสินใจของฉัน

ฉันรู้ว่าการแต่งงานนี้มันตายไปนานแล้ว

แต่ฉันก็ยังคงยื้อเวลาออกไป

เคยมีช่วงเวลาที่ภราดรแสดงความอ่อนโยนออกมาให้เห็น

บางครั้งที่เขาจับมือฉันในงานสังคม

บางครั้งที่เขาสัมผัสผมฉันเบา ๆ ยามที่ฉันเผลอหลับไปในรถ

มันเคยทำให้ฉันคิดว่าเขาอาจจะ... รักฉัน

แต่ทั้งหมดนั้นมันก็แค่คำลวง

การแสดงออกที่ว่างเปล่า

มันไม่เคยมีความหมายอะไรเลย

ฉันเคยเป็นเด็กกำพร้า

พ่อแม่ของฉันเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์เมื่อสี่ปีที่แล้ว

ทิ้งไว้เพียงหนี้สินก้อนโต

และภราดรก็ยื่นมือเข้ามาช่วย

เขาช่วยชดใช้หนี้สินทั้งหมดให้ครอบครัวของฉัน

แล้วก็เสนอการแต่งงาน

ในตอนนั้น ฉันคิดว่ามันคือความรัก

ความรักที่มาพร้อมกับความเมตตา

แต่ตอนนี้ฉันรู้แล้วว่ามันคืออะไร

มันคือการครอบครอง

ภราดรเป็นคนอันตราย เขาเย็นชาและเด็ดขาด

เขาไม่เคยต้องการอะไรนอกจากธุรกิจและความคุ้มค่า

ฉันพยายามรักษาระยะห่างจากเขา

แต่แล้วก็มีคืนหนึ่ง

สามสัปดาห์ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน

เขาเดินเข้าประตูมาในสภาพเลือดท่วมตัว

ฉันเห็นเขาแล้วหัวใจก็หล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม

ฉันกำลังทำแผลที่แขนตัวเองอยู่

รอยแผลที่เกิดจากการที่ญาติ ๆ ของฉันคอยกลั่นแกล้ง

เพราะพวกเขาไม่พอใจที่ภราดรมาช่วยเหลือฉัน

ภราดรเห็นฉัน

เขาเดินตรงเข้ามาหา

หยิบกล่องปฐมพยาบาลในมือฉันไป

แล้วเขาก็ทำแผลให้ฉันเอง

มือของเขาแข็งกระด้างแต่แผ่วเบา

สัมผัสของเขาทำให้ฉันรู้สึกแปลก ๆ

ฉันไม่เคยมีใครดูแลฉันแบบนี้มาก่อน

ฉันไม่ได้ผลักเขาออกไป

แต่กลับขยับเข้าไปใกล้เขามากขึ้น

สามสัปดาห์ต่อมาเราก็แต่งงานกัน

เขาบอกว่ามันเป็นแค่ข้อตกลงทางธุรกิจ

เป็นการผูกมัดเพื่อปกป้องฉัน

แต่ฉันก็เกือบจะเชื่อว่าเขารักฉันจริง ๆ

จนกระทั่งอิสรีย์กลับมา

เธอเพิ่งหย่ากับสามีที่เมืองนอก

แล้วก็กลับมาแทรกซึมในชีวิตของเรา

ภราดรเริ่มมีประชุมตอนกลางคืนบ่อยขึ้น

อิสรีย์เป็นทายาทของบริษัทยารายใหญ่

เป็นคู่ค้าคนสำคัญของตระกูลจันทร์งาม

เธอเข้ามาในชีวิตภราดรอย่างแนบเนียน

เหมือนพายุที่ถาโถมเข้ามา

เธอปรากฏตัวในทุกที่ที่เขามีงานสังคม

และภราดรก็ไม่เคยปฏิเสธเธอเลย

ฉันเคยคิดว่าอิสรีย์กับภราดรเหมาะสมกันดี

พวกเขาเหมือนเกิดมาเพื่อกันและกัน

ส่วนฉันก็แค่ส่วนเกิน

ฟางเส้นสุดท้ายขาดสะบั้นเมื่อเดือนที่แล้ว

ฉันนั่งรอภราดรอยู่ที่ร้านอาหารหรูหลายชั่วโมง

ผู้ช่วยของเขามาแทน

พร้อมกับของขวัญและคำขอโทษที่แสนจะฟังไม่ขึ้น

แล้วฉันก็เห็นภาพของภราดรกับอิสรีย์ในคอลัมน์ซุบซิบ

ภาพที่อิสรีย์กอดแขนของเขาอย่างใกล้ชิด

มือของเธอวางอยู่บนสะโพกของเขาอย่างเปิดเผย

มันไม่ใช่ภาพของเพื่อนเก่าที่พบกัน

มันเป็นภาพของคนรัก

ในตอนนั้นเองที่ฉันตัดสินใจ

ฉันจะหนีไปจากคุกทองนี้

ฉันจะเอาชีวิตของฉันกลับคืนมา

ใบหย่านี้คือตั๋วเดินทางของฉัน

และตอนนี้ภราดรก็ได้เซ็นมันแล้ว

เซ็นโดยไม่ได้อ่านแม้แต่บรรทัดเดียว

เพราะเขามัวแต่สนใจอิสรีย์

ฉันยืนอยู่ที่ประตูทางเข้าคฤหาสน์

ลูบไล้ตราประทับบนเอกสารเบา ๆ

มันคือตั๋วเดินทางสู่ชีวิตใหม่ของฉัน

ฉันจะไม่เป็นภรรยาของภราดรอีกต่อไป

ฉันจะไม่ถูกกักขังอีกต่อไป

ภราดรและอิสรีย์สมควรอยู่ด้วยกัน

ในโลกที่พวกเขาสร้างขึ้นมา

ฉันแค่ต้องการชีวิตของฉันกลับคืนมา

และตอนนี้ฉันก็ได้มันมาแล้ว