ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย เผลอใจรัก​เพื่อนสนิท

เผลอใจรัก​เพื่อนสนิท

เมื่อวาโยตื่นมาในอ้อมกอดของภาม เพื่อนสนิทสุดเจ้าเล่ห์ ความสัมพันธ์ที่เคยเป็นแค่เพื่อนจึงเริ่มสั่นคลอน ภายใต้กฎเหล็กว่าใครรักก่อนเป็นฝ่ายแพ้ แม้วาโยจะมีแฟนอยู่แล้ว แต่ความใกล้ชิดและความขี้เล่นของภามกลับทำให้กำแพงหัวใจเริ่มบางลง ภามต้องสะกดกลั้นอารมณ์ทุกครั้งที่อยู่ใกล้เพื่อนสาวคนเดียวในกลุ่ม ท่ามกลางความสนิทสนมที่ยาวนาน ใครคนหนึ่งกลับแอบข้ามเส้นแบ่งคำว่าเพื่อนไปไกลจนยากจะถอยหลังกลับ บทสรุปของความรู้สึกครั้งนี้จะจบลงอย่างไร
ตอน
แชร์

ตอน 2

"อ้าปากเร็วๆดิ มือกูจะเป็นตะคริวแล้วเนี่ย"

"ให้ป้อนแค่นี้อย่ามาบ่น เมื่อกี้ฉันไม่เอาไม้บรรทัด​ฟาดหัวแกแตกก็บุญ​เท่าไหร่แล้ว"

"มันน่าจับอุ้มไปนั่งยางจริงๆ~" ภามพึมพำ​กับตัวเองเบาๆ แต่มือยังคงป้อนกล้วยปิ้งที่ตัวเองเพิ่งสั่งมาจากแอปเขียวสดๆร้อนๆให้วาโยได้กินไม่หยุดพัก

"โอ๊ย! เลอะจมูกฉันแล้วเนี่ย ใจลอยไปหาสาวคนไหนห๊ะ" วาโยทำหน้ามุ่ยใส่คนป้อน พอภามเห็นแบบนั้นก็รีบหยิบ​กระดาษ​ทิชชู่​มาถูจมูกให้ทันที "ไอ้ภาม! ฉันเจ็บนะ ถ้าแกจะเช็ดก็ทำให้มันดีๆสิ"

"แล้วกูทำไม่ดีตรงไหน?"

"แกจะถูทำไมเล่า จะเอาเลขไปซื้อหวยหรือไง"

"เพื่อนพี่สองคนดูเหมือนแฟนกันเลยนะคะ"

"เป็นปกติ​ของมันสองคนแหละจ้ะ พี่เห็นแบบนี้มาตลอด จนพี่ชินแล้ว" เจเจก้มหน้าทำรายงานต่อ เพราะ​สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่เรื่องแปลกใหม่อะไรสำหรับกลุ่มนี้ "เออไอ้ภาม"

"ว่า"

"วันนี้มึงไม่ไปหาน้องคริตตี้หรอวะ"

"ไม่ไป วันนี้กูนัดน้องกิ๊ฟไว้"

"ระวังเอดส์​นะมึง"

"ดูปากกูนะไอ้เจ..." ภามยกนิ้วชี้ที่ปากตัวเองก่อนจะพูดกับเจเจที่พยักหน้ารับ "ความสุขของกู! มึงไม่ต้องเสือก"

"....." เจเจถึงกับอ้าปากค้าง

"พี่เจเป็นแบบเพื่อนหรือเปล่าคะ"

"ไม่ค่ะ พี่มีน้องจอยคนเดียว"

"มุสา​ วาทา..."

"คุณ​วาโยครับ นี่เพื่อนไง^^" วาโยกรอกตา​มองบนเตรียมท่องศีล​ห้า ไอ้คำว่ามีน้องจอยคนเดียวเนี่ย พูดแบบนี้มากี่คนแล้ว นี่มันวิถีของคนเจ้าชู้ชัดๆ

"เสร็จ​แล้วโว๊ย!"

"โอ๊ย! แกจะตะโกนทำไมภาม หูฉันจะแตก"

"ก็กูเสร็จแล้วอ่ะ" วางปากกา

"กูก็เสร็จแล้ว" เจเจส่งไฟล์​งานทั้งหมดให้วาโยก่อนจะพับโน๊ตบุ๊ค​ใส่กระเป๋า​ "ไปจ๊ะน้องจอย"

เจเจจูงมือจอยเดินออกไป ส่วนภามก็หยิบเงินหลายพันบาทขึ้นมาวางบนโต๊ะ​ตรงหน้าวาโย พรึ่บ~

"อะไร?"

"เอาไปทำนม เห็นนั่งมองนมเด็กไอ้เจมันอยู่ได้" ไม่ใช่แค่คำพูด แต่เพื่อนชายยังกดสายตามองซาลาเปา​สองลูกที่ซ่อนรูปอยู่ใต้ร่มผ้าอีกต่างหาก​

"นี่แกว่าฉันไม่มีนมงั้นหรอ?"

"ป๊าว~" เสียงสูง

"ไอ้ภาม! แกมันน่าโดนเพ่งกระบาล​ให้แตกจริงๆ"

ไม่มีวันไหนที่ทั้งคู่ไม่ตีฝีปาก​กัน ถ้าไม่ได้​ทะเลาะสงสัยจะนอนไม่หลับ

วาโยเป็นคนนำงานกลุ่มไปส่ง​อาจารย์​ พอจัดการเรื่องรายงานกลุ่มเสร็จ​ก็กลับไปอาบน้ำแต่งตัวที่คอนโด เตรียมตัว​ไปดูหนังรอบหกโมงเย็นกับแฟนหนุ่ม

@โรงภาพยนตร์​

กึกกัก! กึกกัก! กึกกัก!

"......" เสียงถอนหายใจ​

"เป็นอะไรหรือเปล่าโย"

"เสียงอะไรก็ไม่รู้ค่ะพี่โอบ ดังมาจากข้างหลัง" วาโยรู้สึกเหมือนโดนคนที่นั่งอยู่ด้านหลังถีบเก้าอี้ แถมยังมีเสียงตะกุกตะกัก​ดังรบกวนขณะที่เธอนั่งดูหนังอีก "โอ๊ย! นี่ช่วยเบาหน่...ไอ้ภาม~"

วาโยตัดสินใจ​หันไปหวังจะด่าแต่ต้องชะงักและเพ่งมองไปที่ชายหญิงคู่หนึ่งให้เต็มตา ถึงได้รู้ว่าหนึ่งในนั้นคือเพื่อนสนิทของตัวเอง เธอเลยพูดชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา 

"เมื่อกี้โยพูดว่าอะไรนะ? พี่ไม่ทันฟัง" วาโยส่ายหน้า​ "แล้วโยหันไปเรียกชื่อใคร... "

หมับ! วาโยรีบจับหน้าโอบหันกลับมามองจอ​ภาพยนตร์​ เพราะไม่อยากให้เห็นคนที่กำลังนัวเนีย​กันอยู่ด้านหลัง

"เปล่าค่ะ" โอบมองหน้าวาโยอย่างสงสัย​ แต่ก็ไม่ได้​ถามอะไรต่อและหันไปมองจอตามเดิม

"เอ่อ...เดี๋ยว​โยขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ"

"ให้พี่ไปเป็นเพื่อนมั้ย?"

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่โอบดูหนังไปดีกว่า เดี๋ยว​ขาดตอนนะคะ" คุยกับโอบจบ​ วาโยก็หันกลับไปมองคนด้านหลังแล้วส่งสัญญาณ​ชี้นิ้วไปที่ประตูทางออก

@หน้าโรงภาพยนตร์​

วาโยยืนกอดอกรอภามที่กำลังเดินตามออกมา

"แกทำบ้าอะไรไอ้ภาม"

"ทำไร?" ภามเลิกคิ้วถามเหมือนไม่มีอะไรเกิด​ขึ้น

"แกจะแสดงหนังสดในโรงหนังรึไง"

"ก็แค่จูบ..."

"แค่จูบบ้าอะไร ถ้าฉันหันไปไม่ทัน ไม่อยากจะคิดเลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ทำไมแกไม่พากันออกไปทำที่อื่น"

"ก็มันเป็นฉากเลิฟซีนไง เลยอดใจไม่ไหว นิดๆหน่อยๆน่า~ อย่าคิดมากดิ" ภามยกมือยีผมวาโยแต่เธอกลับปัดออก พรึ่บ~

"ฉันจะไม่คิดมากเลย ถ้าแกไม่ได้รบกวนฉัน"

"บ่นมากหน้าแก่เร็วนะค๊าบ~" ภามยกมือบีบปากวาโยจนเธอหน้ายู่ แต่เขากลับยิ้มออกมาเชิงแหย่เย้า

"อื้อ! เจ็บนะ" วาโยดึงมือภามออกก่อนจะมองค้อน

"จะไปเดี๋ยว​นี้แหละครับ"

"แกจะไปไหน"

"ก็พาน้องไปต่อไง อารมณ์​เสือในตัวยังค้างอยู่เลย แต่คงพาไปต่อที่โรงแรมนะ เพราะถ้าพากลับไปห้องเดี๋ยว​เมียที่คอนโดงอน...ไปนะ! แล้วเจอกัน~"

ภามหมุนตัวเดินออกไป ก่อนจะหันกลับมาอีกครั้งแล้วทำปากจู๋ส่งจุ๊บให้วาโย 

"อึ๊ย! ขนลุก" วาโยยกมือทั้งสองข้างขึ้นมาลูบแขน แล้วทำหน้าตาสยิวก่อนจะตะโกนตามหลังภาม "ฉันไม่ใช่เมียแกโว๊ย! พูดจาให้มันเป็นศิริมงคลหน่อย"

"วาโย"

"อ้าว พี่โอบ หนังจบแล้วหรอคะ"

"จบแล้วครับ...ว่าแต่ ทำไมเราออกมาเข้าห้องน้ำนานจัง"

"อ๋อ! พอดีโยท้องเสียน่ะค่ะ" ยกมือลูบท้อง

"งั้นเรากลับกันเลยมั้ย เดี๋ยว​พี่ไปส่ง"

"กลับเลยก็ได้ค่ะ" ทั้งคู่เดินจูงมือกันออกไปจากหน้าโรงหนัง จากนั้นชายหนุ่มก็ไปส่งแฟนสาวที่คอนโด​

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ให้รักมัดใจ
7.9
มาลีรินทร์ทายาทสาวผู้มั่งคั่งตัดสินใจใช้เสน่ห์และพรหมจรรย์เป็นเดิมพันเพื่อหาที่พึ่งใหม่หลังถูกตัดออกจากกองมรดก เป้าหมายของเธอคือแอนดี้ อดิรัตน์ มหาเศรษฐีเจ้าของสโมสรฟุตบอลระดับโลกผู้แสนเย็นชา แม้เธอจะพยายามผูกมัดเขาด้วยความสัมพันธ์ลึกซึ้งเพื่อความอยู่รอด แต่รินกลับพบว่าชายที่เพียบพร้อมคนนี้แท้จริงแล้วร้ายกาจยิ่งกว่าซาตาน และเขากลายเป็นพันธนาการที่เธอมิอาจหลบหนีได้พ้นในเกมรักที่เดิมพันด้วยชีวิตครั้งนี้
หน้าปกนวนิยาย จอมใจ จอมมาร
8.5
มหาเศรษฐีหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลระดับโลกอย่างคาร์โลสต้องการครอบครองพรหมจารีของกัญญิกา เขาใช้เงินและอำนาจบีบบังคับให้เธอมาอยู่บนเตียงเพื่อแลกกับการดูแลพ่อที่เจ็บป่วย แม้หญิงสาวจะแสดงความรังเกียจและด่าทอด้วยความแค้น แต่เขากลับดูถูกว่าเธอไม่ต่างจากผู้หญิงขายตัวที่เห็นแก่เงิน คาร์โลสไม่ต้องการความรักจากเธอและพอใจที่จะเรียกใช้เธอซ้ำในฐานะของเล่นชิ้นโปรด ทิ้งให้กัญญิกาต้องจมอยู่กับหยาดน้ำตาและความพยาบาทที่อยากจะทำลายคนใจร้ายคนนี้ให้สิ้นซาก
หน้าปกนวนิยาย ความรักที่ไร้ค่า
9.1
เมื่อความเข้าใจผิดกลายเป็นชนวนเหตุแห่งความเกลียดชัง ท่ามกลางรอยร้าวกลับมีอีกหนึ่งชีวิตถือกำเนิดขึ้น กลายเป็นความสัมพันธ์ที่บิดเบี้ยวระหว่างคนที่รักหมดใจกับคนที่จงเกลียดจงชัง ในเกมที่คนโง่ตกเป็นเหยื่อของความฉลาด ความโกรธแค้นที่ขาดสติเกือบพรากชีวิตบริสุทธิ์ไปอย่างน่าเศร้า ตลอด 4 ปีที่ผ่านมา คำว่าครอบครัวจึงเต็มไปด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส มีเพียงสายใยเล็กๆ ที่เชื่อมโยงสองดวงใจเข้าไว้ด้วยกันในวันที่ความรักดูไร้ค่าและเต็มไปด้วยหยาดน้ำตา
หน้าปกนวนิยาย จากนางแบบสู่สตรีอ้วนหมู่บ้านโจวตง
9.6
ชิงหลิง นางแบบสาวและอินฟลูเอนเซอร์ชื่อดังผู้มีไลฟ์สไตล์สมบูรณ์แบบ ทั้งการดูแลตัวเองและทำคอนเทนต์สุขภาพจนมีผู้ติดตามมหาศาล วันหนึ่งขณะกำลังไลฟ์สดทานอาหารและพูดคุยกับแฟนคลับอย่างสนุกสนาน อุบัติเหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้นเมื่อเศษอาหารติดคอจนเธอเริ่มขาดอากาศหายใจ แม้จะพยายามช่วยเหลือตัวเองแต่เธอกลับห่วงภาพลักษณ์จนไม่กล้าลงแรงกระแทกท้องแรงๆ สุดท้ายเธอสิ้นใจลงอย่างโดดเดี่ยวหน้ากล้องไลฟ์สดที่ยังคงทำงานอยู่ โดยไม่มีใครสามารถส่งความช่วยเหลือไปได้ทันเวลาเพราะเธอปกปิดที่อยู่เป็นความลับมาตลอด
หน้าปกนวนิยาย บอกแล้วไงว่าจะไม่รัก
9.6
เมื่อความผิดปกติทางร่างกายกลายเป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องราววุ่นวาย เมื่อเขาถูกคุกคามด้วยข้อเสนอที่เกินจะรับไหว แม้จะเผชิญกับอุปสรรคส่วนตัวแต่เขาก็ยืนกรานที่จะปฏิเสธความสัมพันธ์ที่น่าเหลือเชื่อนี้อย่างเต็มกำลัง เพราะการยอมรับข้อเสนอนั้นอาจนำมาซึ่งหายนะที่เขาหวาดกลัวเกินกว่าจะจินตนาการได้ เขาจึงต้องพยายามทำทุกวิถีทางเพื่อรักษาศักดิ์ศรีและจุดยืนของตนเองเอาไว้ท่ามกลางสถานการณ์ที่บีบคั้นและชวนให้สับสนในความรู้สึกอย่างที่สุด
หน้าปกนวนิยาย คู่พิศวาส
9.5
เมื่อความสวยงามและความอ่อนหวานของหญิงสาวผู้มีเสน่ห์ดึงดูดใจ กลายเป็นบททดสอบที่ยากจะต้านทานสำหรับเหล่าชายหนุ่ม ท่ามกลางบรรยากาศความใกล้ชิดที่ชวนให้ใจสั่น พวกเขาต้องเผชิญกับแรงดึงดูดอันมหาศาลที่คอยกระตุ้นความรู้สึกอยู่ทุกขณะ มาติดตามกันว่าภายใต้สถานการณ์ที่เต็มไปด้วยความหวั่นไหวเช่นนี้ พวกเขาจะสามารถควบคุมหัวใจตัวเองและยับยั้งชั่งใจไม่ให้พ่ายแพ้ต่อความน่ารักที่แสนเย้ายวนของพวกเธอได้นานแค่ไหนในเรื่องราวความรักครั้งนี้