ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย อาจารย์หมอ(พี่เข้ม)

อาจารย์หมอ(พี่เข้ม)

อาจารย์หมอหน้านิ่งผู้มั่นคงในรักเดียวมาเนิ่นนาน เขาเฝ้าทะนุถนอมจงกลนีมาตั้งแต่เยาว์วัย ทว่าในสายตาของเธอนั้น เขาเป็นเพียงอาจารย์แพทย์ผู้ไร้ความรู้สึกและไม่เคยยิ้มแย้ม แต่ความใกล้ชิดกลับเริ่มสั่นคลอนหัวใจ เมื่อเขาเผยรอยยิ้มให้เธอเพียงผู้เดียว ท่ามกลางความสับสนในสถานะศิษย์อาจารย์ เธอกลับพลาดท่าเซ็นชื่อลงในเอกสารสำคัญขณะสติพร่าเลือน จนกลายเป็นภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขาโดยไม่ทันตั้งตัว ความสัมพันธ์ที่เคยเคารพรักจึงแปรเปลี่ยนเป็นความผูกพันที่ยากจะถอนตัว
ตอน
แชร์

ตอน 3

พอมาถึงร้านก็สี่ทุ่ม เขมณัฏฐ์มองหาจงกลนี พอเห็นก็รีบเดินสาวเท้าเร็วๆ ไปนั่งร่วมโต๊ะด้วยกับทั้งสามคน แต่ตอนนี้เหมือนทุกคนจะเริ่มกรึ่มๆ กันแล้ว โดยเฉพาะจงกลนีที่ดูจะตาหวานเป็นพิเศษ และพูดมากที่สุดในกลุ่ม

“สวัสดีครับอาจารย์หมอ” ปภพยกมือไหว้ผู้มาใหม่

“อือ...เต็มที่เลยนะหมอเอ็ม” เขาพยักหน้ารับไหว้พร้อมบอกอีกฝ่ายให้สั่งเต็มที่

“คุณก็ด้วยนะหมอหลิน” เขารู้จักชื่อเล่นของทั้งสามคนดี เพราะทั้งสามคือลูกศิษย์ของเขาเอง

“ขอบคุณนะคะอาจารย์หมอ” นภิสายกมือไหว้ขอบคุณ พร้อมรินเครื่องดื่มสีอำพันให้อาจารย์ของตัวเอง

“อาจารย์ดื่มค่ะ”

“พอดีผมขับรถมา พวกคุณดื่มเถอะ เจเจดื่มอีกไหม” เขาถามคนที่นั่งข้างๆ ที่ตอนนี้นั่งโงนเงนทรงตัวไม่อยู่

“จัดมาสิคะหมอเข้ม จัดมาเลยอาจารย์หมอ เจเจยังไหว” พูดแล้วก็คว้าแก้วที่นภิสารินให้อาจารย์ดื่มมาดื่มเอง และถ้ามีใครในนี้สังเกตเห็นยิ้มร้ายของผู้มาใหม่คงจะไม่กล้านั่งอยู่ที่นี่แน่นอน เขมณัฏฐ์แอบยิ้มมุมปากเมื่อจงกลนีดื่มไม่หยุดและตอนนี้เริ่มเมาได้ที่มากแล้ว

“ผมขอพาเจเจกลับก่อนนะ พวกคุณดื่มกันต่อเถอะ ผมเลี้ยงเอง” เขาบอกทั้งสอง และปภพที่ยังมีสติอยู่จึงเอ่ยขึ้นอย่างสงสัย

“อาจารย์หมอให้พวกเราไปส่งเจเจก็ได้ครับ ไม่ต้องไปส่ง...อึก! เจเจหรอกครับ เราพักที่หอพักเดียวกัน รอกลับพร้อมกันได้ อึก!”

“ไม่เป็นไรครับ ผมเป็นพี่ชายของเธอ ผมพาเธอกลับเองจะปลอดภัยกว่า” คำว่าปลอดภัยของเขาพูดไม่เต็มเสียงเท่าไหร่นัก

“อือ...ไม่ต้องห่วงเราหรอก เรากับหมอเข้ม ไม่สิ อาจารย์หมอรู้จักกัน เขาเห็นเราตั้งแต่ฉีกผ้าอ้อมแล้วแหละ อึก! อือ...ไปกันเถอะค่ะ กลับบ้านกัน...กลับบ้านกัน อึก!” ตอนนี้จงกลนีไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังโอบคอของคนที่นั่งข้างๆ และนั่นก็ทำให้คนหน้าเดียวพึงพอใจมาก เขาฉวยโอกาสช้อนอุ้มเธอเดินออกจากร้านไป โดยไม่สนใจจะพูดอะไรอีก

เขมณัฏฐ์พาจงกลนีมายังคอนโดส่วนตัวของตัวเองที่อยู่ไม่ไกลจากโรงพยาบาล คอนโดนี่แหละที่เขาจะให้เธอมาอยู่ พอมาถึงก็อุ้มร่างเล็กวางลงบนเตียงนอนนุ่มของตัวเองอย่างเบามือ เธอยังไม่หลับแต่ว่าเดินไม่ไหว พอเขาวางเธอลงบนเตียงแล้วก็นั่งมองหน้าสวยของเธอพร้อมลูบไล้มือไปมา ก่อนจะลุกขึ้นเดินลงไปยังรถเพื่อไปนำเอกสารที่ตัวเองทำมาเตรียมไว้ และถ้าไม่ฉวยโอกาสจังหวะตอนนี้คงจะไม่มีโอกาสอีกแล้ว เขาลงไปไม่นานก็กลับขึ้นมาพร้อมซองเอกสารสีน้ำตาล พอมองไปยังเตียงก็ไม่เห็นคนตัวเล็กแล้ว

“เจเจ...เจเจอยู่ไหน?” เขาร้องเรียกหาเธอพร้อมวางเอกสารไว้ที่โต๊ะข้างหัวเตียง พร้อมกับประตูห้องน้ำเปิดอยู่และมีเสียงน้ำไหล เมื่อแน่ใจแล้วว่าเธออยู่ไหน เขาจึงรีบเดินเข้าไปหาเธอในห้องน้ำ แต่แม่เจ้า...เขาหยุดเท้าที่หน้าประตูห้องที่เพิ่งก้าวพ้นได้สองก้าวทันทีเมื่อมองเห็นร่างเปลือยนั่งเล่นน้ำอยู่ใต้ฝักบัวที่เปิดอยู่

“อ่า...มาเล่นน้ำกันค่ะ มาเล่นน้ำกัน” เธอพูดพร้อมปัดน้ำใส่คนตรงหน้า เธอยิ้มหัวเราะแล้วเล่นน้ำที่ไหลอาบชโลมกายตัวเองต่อ ไม่สนใจว่าตอนนี้ตัวเองนั้นเปลือยกายอยู่

“เจเจอย่าทำแบบนี้” เขาเอ่ยเสียงพร่าพร้อมกลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ เท้าใหญ่นิ่งแข็งไม่กล้าขยับไปตรงหน้าด้วยกลัวว่าตัวเองจะทำอะไรล่วงเกินน้องน้อย

“อือ...ก็อาบน้ำ มาอาบด้วยกันสิคะ มาค่ะหมอเข้ม อาจารย์หมอมาอาบน้ำด้วยกันค่ะ” เธอยิ้มหวานแล้วพยายามดันตัวเองลุกขึ้นจะไปหาคนตัวโต แต่แล้วก็ล้มลงและโชคดีที่เขมณัฏฐ์มองอยู่ก่อนแล้วเลยคว้าร่างเปลือยของเธอไว้ได้ทัน

“อือ...อกแน่นจังเลยค่ะ” มือที่วางทาบทับหน้าอกของคนที่รับตัวเองไว้พอดีลูบไล้และขยำเล่นไปมา

“อือ...ยะ...อย่าทำแบบนี้เจเจ” เขาดุเธอไม่เบานัก

“แบบไหนคะ อึก! อือ...” เธอกลอกตาถามคนช้อนอุ้มตัวเองพร้อมขยำมือแรงๆ กับอกของเขา

“อืม...อย่าทำแบบนี้” เขาดึงมือเล็กออกจากอกตัวเอง

“อาบน้ำกันค่ะ ฉันร้อนมากเลย” คนคออ่อนเอ่ย

“ถ้ายังยั่วไม่รู้ตัวแบบนี้ พี่จะไม่ทนแล้วนะ” เขาปัดมือเล็กที่พยายามจะล้วงเข้ามาในช่องกระดุมของตัวเองให้หยุด

“ทนอะไรคะ ทำไมต้องทน” เธอผลักเขาออกแล้วพยายามยืนเอง แต่แล้วก็เซล้มมาปะทะกับร่างใหญ่อีก

“อืม...ไม่ทนแล้วนะเจเจ” เขาจับหัวไหล่เล็กพร้อมบีบแน่น

“อือ...เจ็บนะคะหมอเข้ม”

หึหึ

“อย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน”

“ทำไมต้องเสียใจด้วย อ่ะ...อื้อ”

แล้วปากหนาก็โน้มลงมาบดจูบหนักหน่วงทันที ปากน้อยที่กำลังเปิดพูดนั้นถูกเรียวลิ้นสากสอดแทรกดุนดันเรียวลิ้นเข้ามาในโพรงปากพร้อมกับกอดเกี่ยวเรียวลิ้นเธอ คนหน้าเดียวรับรู้ถึงรสขมของแอลกอฮอล์ที่แม่น้องน้อยดื่มไปก่อนหน้า แต่มันก็กลมกล่อมเมื่อผสมผสานกับรสปากของหล่อน

“อ่ะ...อื้อ” คนถูกปล้ำจูบครางกระเส่าเหนื่อยหอบแข้งขาอ่อนแรง จนเขาต้องช้อนอุ้มขึ้นแล้วจูบหนักหน่วงสั่งสอน ยิ่งได้รู้ว่าเป็นจูบแรกของจงกลนี เขาก็ยิ่งฮึกเหิมบดจูบเอาแต่ใจตัวเอง ปากน้อยเผยอจูบตอบกลับเงอะงะยิ่งทำให้เขาพึงพอใจ

“อือ...เป็นของพี่นะ ต่อไปนี้ห้ามให้ใครจูบ” เขาผละออกมาเอ่ยกับเธอพร้อมวางร่างเล็กไปบนเตียงนุ่มอีกครั้ง และครั้งนี้เขาตามขึ้นไปคร่อมทับอย่างรวดเร็ว โดยไม่ปล่อยให้เสียเวลา ตอนนี้เขมณัฏฐ์ไม่อาจปล่อยร่างเปลือยใต้ร่างไปได้อีกแล้ว

“อือ” คนเมาน้ำเมากับเมาจูบแรกถึงกับมึนเอ๋อไปไม่เป็นเลยทีเดียว ตอนนี้สติของเธอมันล่องลอยไปกับจูบหนักหน่วง แล้วก็ต้องครางอู้อี้ลอดออกมาจากริมฝีปากอีกครั้งเมื่อปากหนาบดจูบลงมาอีกครั้ง

“อ่ะ...อื้อ”

เสียงบดจูบดูดเคล้าคลอเคลียปากอวบอิ่มที่เริ่มบวมเจ่อเพราะรสจูบของเขาผละเคลื่อนมาซุกไซ้ลำคอระหงที่บิดเร่าเสียวซ่านไปมาอยู่ใต้ร่าง น้องน้อยของเขาสวยมาก สวยเหลือเกิน มือใหญ่นุ่มลูบไล้สัมผัสตามผิวกายนวลเนียนของจงกลนีพร้อมปากหนาขบเม้มทุกจุดที่เลื่อนตวัดปลายลิ้นผ่าน

“อ่า...ทำไมร้อนแบบนี้ อื้อ...” เธอร้อนรุ่มเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์และพิษสวาทที่กำลังเล้าโลมร่างกายของเธออยู่จนทำให้ขาดสติและเผลอตัวแอ่นเด้งเร่าตอบสนอง และเผลอนึกคิดไปว่าตอนนี้คือความฝัน

“อือ...หอมหวานเหลือเกินเจเจของพี่ อ่า...” เขาลากลิ้นผ่านร่องอกอวบอูม สองมือบีบขยำสองเต้าพร้อมดุนดันยอดอกสีหวานระเรื่อเข้าไปในโพรงปากหนาของตัวเองแล้วลากลิ้นผ่านยอดอกมายังใต้ราวนมของเธอ

“อ่ะ...อื้อ ร้อนเหลือเกิน อือ...ทำไมร้อน อ่ะ...อื้อ” มือเล็กลูบไล้ลำคอตัวเองไปมาด้วยความกระสับกระส่ายร้อนรุ่มเรือนร่างเปลือยเปล่าของตัวเอง

“อือ...ไม่ไหวแล้ว พี่อยากได้เจเจ อื้อ...”

“หมอเข้ม...หมอเข้มชะ...ช่วยฉันด้วย อื้อ...” เธอคว้าไหล่หนาของคนตัวโตเหนือร่างที่กำลังจะขยับผละถอยห่างออกไปรั้งไว้

“ชูว์...ใจเย็นเจเจ พี่แค่จะถอดเสื้อผ้า”

“อือ...กลับมานะคะ”

“อือ...แน่นอน กลับมาแน่นอน”

เขาจับมือเล็กที่จับหัวไหล่ตัวเองมาจูบแผ่วเบาที่หลังมือ ก่อนจะปล่อยให้อิสระแล้วผละถอยห่างออกมาจัดการกับเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเองกับเสื้อกล้ามสีขาวและกางเกงสแล็คสีดำของตัวเองโยนทิ้งลงข้างเตียงและตามด้วยกางเกงบ็อกเซอร์แล้วโถมตัวไปคร่อมทับร่างน้องน้อยใหม่อีกครั้งด้วยกายเปลือยร้อนรุ่มและเอ็นเนื้อร้อนก็เหยียดขยายเบียดสีไปกับหน้าท้องแบนราบของหล่อนด้วย

“อือ” พอคนตัวโตโถมตัวคร่อมทับลงมาหาเรียวแขนเล็กของจงกลนีก็ตวัดโอบเกี่ยวลำคอหนารั้งลงมาหาตัวเองทันที

“ชะ...ช่วยด้วยหมอเข้ม อือ...อาจารย์หมอ...เจเจร้อน”

“อือ...ร้อนแบบไหนเจเจบอกพี่ เรียกพี่เหมือนครั้งที่ยังเด็กได้ไหม” เขาจูบโคนหูของเธอพร้อมขบเม้มติ่งหูเล็กแล้วดูดเม้มแรงๆ

“อือ...ร้อน อ่า...ได้สิคะ เจเจจะเรียก ถ้ามันช่วยให้เจเจหายร้อน อ่า...” เธอว่าง่ายพร้อมกับแอ่นเด้งร่างเปลือยขึ้นหาไออุ่นร้อนของบุรุษเหนือร่างที่ชื้นเหงื่อไม่แพ้เธอ

“อือ...เรียกสิครับ เรียกให้พี่ชื่นใจหน่อยทูนหัว”

“อือ...พี่หมอเข้ม ชะ...ช่วยเจเจด้วยนะคะ เจเจร้อน อ่า...”

“เด็กดีของพี่หมอ” เขาจูบหน้าผากมนแล้วเริ่มโรมรันเธอต่อ ปากหนาลากผ่านลำคอระหงมายังสองเต้าแล้วดูดเม้มเนินอกของเธอ ก่อนจะกลับมาปิดปากน้อยที่กำลังร้องครางเสียวกระเส่าอยู่ เรียวแขนเล็กของหล่อนก็กอดรัดลำคอของเขาไว้แน่นจนเขาแกะออกมาไล่จูบหลังมือเล็กขึ้นมายังต้นแขนของเธอ

“อือ...หอมไปทั้งตัวเลยเด็กน้อยของพี่หมอ” เขาจูบซับเหงื่อที่ซอกคอให้เธอแล้วเคลื่อนจูบผ่านร่องอกมายังหน้าท้องแบนราบที่เคลื่อนไหวตามแรงหอบหายใจของเจ้าของร่าง

“อือ...พี่หมอเข้ม ชะ..ช่วยด้วย เจเจทรมานเหลือเกิน ได้โปรด...อือ...”

หล่อนแอ่นเด้งบิดกายเร่าเสียวไปมาและน้ำเมาทำให้เธอไร้ยางอายและไม่รู้ตัวด้วยว่าตัวเองกำลังยั่วยวนคนตัวโตอยู่ในตอนนี้

“อ่า...สวยเหลือเกินเด็กน้อยของพี่ พี่จองแล้วนะเจเจ” มือใหญ่วางทาบทับไปยังเนินสวาทอวบอูมที่มีต้นหญ้าสีดำปกคลุมบางๆ อยู่ ก่อนจะโน้มหน้าลงไปซุกซบสูดดมกลิ่นกายสาวที่อาบคลอล้นปรี่ไปด้วยน้ำหวานรสเข้มข้นของหล่อน

“อ่ะ...อื้อ” เมื่อถูกดูดเม็ดเกสร เธอก็แอ่นเด้งร้องทรมานสยิวออกมา

“อือ...หวานเหลือเกิน น้ำของเจเจหวานมากคนดี อ่า...ไม่ไหวแล้ว พี่อยากเข้าไปในตัวเจเจ”

“อือ...ยังไงก็ได้พี่หมอเข้ม เจเจไม่ไหวแล้ว เจเจร้อนจะตายแล้ว อือ...ได้โปรด...ได้โปรดนะคะ อื้อ...” เธอลูบกายเปลือยตัวเองบิดเร่าครางกระเส่าไปมาบนเตียงพร้อมเอวเล็กแอ่นเด้งบิดทรมานไปมา ยิ่งถูกคนตัวโตโน้มระรัวปลายลิ้นกับเม็ดเกสรยิ่งสยิวร้อนรุ่มในท้องน้อย

“อ่า...หวานลิ้นเหลือเกินเจเจของพี่ ไม่ไหวแล้ว พี่จะทำให้เราเป็นของกันและกันนะทูนหัวของพี่ เป็นเมียพี่นะ”

“อือ” เธอพยักหน้าตอบอย่างคนไม่มีสติ

“ไม่รู้ว่าตื่นขึ้นเจเจจะจำเรื่องนี้ได้รึเปล่า แต่จำไว้เจเจเป็นเมียพี่ เป็นของพี่” เขาเคลื่อนตัวคร่อมทับบดเอวสอบกดแทรกเอ็นเนื้อแข็งร้อนของตัวเองกรีดกรายเข้าไปในร่องน้ำสวาทของคนตัวเล็กทันที ซึ่งความเล็กของจงกลนีบวกกับยังไม่เคยต้องมือชายใด ทำให้เขากัดฟันแน่นผ่านด่านพรหมจรรย์เข้าไปด้วยความยากลำบาก

“อือ...จะ...เจ็บ!” เธอดิ้นเอวถอยหนี แต่ถูกกอดรั้งไว้ไม่ให้ขยับเขยื้อนหนี และตอนนี้เธอก็แทบสร่างเมาเลยก็ว่าได้ หางตาสวยมีน้ำใสๆ ไหลอาบล้นออกมาพร้อมเสียงสะอื้นไห้ดังออกมาเป็นระลอกคลื่นเมื่อรับรู้ว่าความเจ็บปวดกลางร่างตอนนี้เกิดจากสิ่งใด

“ชูว์...ผ่อนคลายทูนหัวของพี่ ผ่อนคลาย ทำตัวตามสบายจะได้ไม่เจ็บ” เขาพรมจูบเปลือกตาสวยที่หลับนิ่งอยู่ให้ผ่อนคลายแล้วกัดฟันสอดแทรกกายเข้าไปให้สุดทางรักของจงกลนี เพราะเขาไม่อาจหยุดหรือถอยและทิ้งค้างไว้แบบนี้ได้

“อ่ะ...เจ็บ!” หล่อนเปิดปากกว้างร้องออกแล้วเขาก็บดจูบปากน้อยที่อ้ากว้างเพื่อกลืนเสียงร้องไห้สะอื้นของน้องน้อยไว้ เขารู้ว่าเธอเจ็บและรู้ว่าเธอเล็กมากสำหรับเขา แต่เขาเชื่อว่าธรรมชาติของมนุษย์เราแล้วทุกอย่างจะปรับจูนเข้ากันได้ และเขารู้ดีว่าร่างกายของมนุษย์เป็นยังไงและเธอเองก็ด้วย เพราะเขาและเธอต่างก็เป็นหมอ

“อือ...อ่า” ปากหนาบดจูบคลอเคลียเรียวลิ้นเล็กเพื่อเบี่ยงเบนความเจ็บปวดจากกลางลำตัวของเธอ และมันได้ผล เมื่อกายสาวเริ่มบิดเร่าและแรงตอดรัดภายในของหล่อนก็เพิ่มแรงขึ้นจนเขาไม่อาจแช่ตัวนิ่งเฉยได้จึงเริ่มขยับเคลื่อนไหวบทรักของตัวเองและสาวเจ้า

“อ่า...แน่นดีเหลือเกินเด็กน้อยของพี่ อื้อ...” เขาครางพร่าเสียวออกมาด้วยความสุขปลื้มปริ่มในใจ ตอนนี้เขารู้สึกว่าเขาสมหวังแล้วกับสิ่งที่เฝ้ารอถนอมร่างกายเพื่อเธอมาตลอด และเธอก็โตพอจะเป็นของเขาแล้วในวันนี้ เด็กน้อยที่ลืมตามาดูโลกในวันนั้นช่างไร้เดียงสาเหลือเกิน

“อื้อ...คนเลว อ่ะ...อื้อ” แม้ปากจะพูดแบบนั้น แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าต้องการคนที่เคลื่อนไหวบดเบียดกายเสียดสีร้อนจังหวะสวาทเข้าออกในความเป็นสาวของตัวเอง มือเล็กอยากผลักไสแต่ก็ทำไม่ได้ ตอนนี้เธอต้องการคนเหนือร่างจึงทำได้แค่กำเกร็งแน่นข้างลำตัว

“อ่า...พี่ขอโทษคนดี พี่ไม่ได้อยากให้มันเกิดเรื่องแบบนี้ อ่ะ...อื้อ เสียวแน่น ตอดรัดพี่ดีเหลือเกินทูนหัวของพี่”

“อือ...ขอโทษทะ...ทำไม อ่ะ...อื้อ ในเมื่อทำไปแล้ว อ่า...”

“ก็เรายั่วพี่จนพี่ตบะแตก อ่า...ไม่ไหวแล้ว พร้อมกันนะเด็กน้อย อ่า...”

“อือ...เลว อ่า...”

“ซี้ด...โอว์...แน่นดีเหลือเกิน จะโกรธจะเกลียดพี่ค่อยคุยพรุ่งนี้ ตอนนี้เราเป็นของกันและกันแล้วคือเรื่องจริงทูนหัว อ่า...”

“อือ...อ่า”

พั่บ! พั่บ! พั่บ!

ทั้งจังหวะกระแทกของเนินเนื้อที่สอดประสานกันและเสียงครวญครางกระเส่าเสียวของทั้งสองที่ดังสลับกันขึ้นลงและเสียงหัวเตียงที่ไหวโยกกระแทกกับผนังห้องก็ดังขึ้นแข่งกับเสียงของพวกเขาและเสียงร่างกายที่แอ่นเด้งพลิ้วไหวไปมาบนเตียง นาทีนี้ในห้องนอนกว้างเต็มไปด้วยไฟสวาทของสองร่างเปลือยเปล่า

“โอว์...อื้อ”

ดูต่อเลย!
เนื้อเรื่องกำลังเข้มข้น! ไปที่แอปเพื่ออ่านต่อ
ปลดล็อกทุกตอน
ค้นหา “96KTF” บน moboreader เพื่ออ่านหนังสือฉับเต็ม
คัดลอกรหัสและค้นหาในแอป Moboreader เพื่ออ่านต่อ
96KTF
คัดลอก
เปิดเว็บไซต์ทางการ

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย ในวันครบรอบแต่งงานของเรา ฉันส่งสามีและครอบครัวของเขาไป
9.2
ในวันครบรอบแต่งงาน ฉันตั้งใจทำวิดีโอเซอร์ไพรส์ด้วยโทรศัพท์เครื่องเก่าของสามี แต่กลับพบความลับในบันทึกชื่อ 'ลูกน้อยของเรา' ซึ่งโจวหานเขียนถึงอาการแพ้ท้องของใครบางคนทั้งที่ฉันไม่ได้ตั้งครรภ์ เมื่อถูกถามเขากลับอ้างว่าเป็นของเพื่อนที่ยืมเครื่องไปจด ทว่าฉันกลับพบหลักฐานภาพอัลตราซาวด์ในถังขยะที่ระบุชื่อผู้หญิงอีกคนอย่างชัดเจน ฉันจึงยิ้มรับความจริงที่เจ็บปวดนี้แล้วตัดสินใจโทรหาแม่สามีทันทีเพื่อเริ่มจัดการเรื่องราวทั้งหมดให้จบลง
หน้าปกนวนิยาย ใจร้าย
9.3
ท่ามกลางความหนาวเหน็บใต้ผืนน้ำ ร่างที่กำลังจมดิ่งเลือกที่จะละทิ้งการดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอด เมื่อความตายคือสิ่งเดียวที่อิสร์ปรารถนา เอมจึงยอมมอบจุดจบนี้ให้เพื่อเป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย หวังเพียงให้ความแค้นที่แสนทรมานพังทลายลงไปพร้อมกับลมหายใจที่ขาดช่วง คำไล่ให้ไปตายจากปากคนที่เธอรักกลายเป็นหนทางดับทุกข์ที่เจ็บปวดที่สุด แม้หัวใจจะบอบช้ำจนเกินเยียวยา แต่เธอก็พร้อมจะจากไปเพื่อให้เขาได้พบกับความสุขที่ต้องการเสียที ลาก่อนความรักที่แสนใจร้าย
หน้าปกนวนิยาย ขออีกครั้ง (ซีรีส์หลงเมีย)
9.8
เมื่อความสัมพันธ์ครั้งเก่าถูกรื้อฟื้น แมธธิวตัดสินใจเอ่ยปากขอโอกาสจากพราวด์อีกครั้ง ทว่าคำขอของเขาไม่ได้หมายถึงเพียงแค่การเริ่มต้นใหม่ แต่ยังแฝงนัยสำคัญที่สื่อถึงความปรารถนาลึกซึ้ง ฝ่ายหญิงสาวเองก็พร้อมเผชิญหน้าอย่างเร่าร้อน เธอใช้เสน่ห์เย้ายวนยั่วเย้าจนชายหนุ่มยากจะต้านทาน ท่ามกลางบรรยากาศที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด พราวด์เลือกที่จะท้าทายให้เขาลงมือทำมากกว่าเพียงแค่คำพูด บทพิสูจน์รักครั้งนี้จึงเต็มไปด้วยความมั่นใจและการรุกกลับที่เหนือชั้นของนางเอกสายสตรอง
หน้าปกนวนิยาย วันที่ฉันตาย และกลับมามีชีวิต
9.0
เมื่อเอวาเผชิญภาวะแพ้รุนแรงจนแทบสิ้นใจ มาร์คสามีผู้เห็นแก่ตัวกลับเมินเฉยเพื่อไปดูแลโคลอี้เมียน้อยที่บาดเจ็บเพียงเล็กน้อย ความเลวร้ายทวีคูณเมื่อลีโอลูกชายตัวน้อยต้องสังเวยชีวิตจากอุบัติเหตุขณะวิ่งไปขอความช่วยเหลือ ท่ามกลางความสูญเสียที่กัดกินใจ เอวากลับฟื้นตื่นขึ้นมาในอดีตก่อนโศกนาฏกรรมจะเริ่มขึ้น เมื่อได้รับโอกาสครั้งที่สอง เธอจึงสาบานว่าจะปกป้องลูกรักและทำลายคนทรยศให้ย่อยยับเพื่อทวงคืนความยุติธรรมที่ถูกพรากไปในชาติที่แล้ว
หน้าปกนวนิยาย เทพบุตรหวนคืนรัก
8.4
เมื่อแผนการอันเห็นแก่ตัวของพ่อที่หวังจะผูกมัดเขาด้วยการแต่งงานทำให้เขาเลือกแก้แค้นอย่างแสนสาหัส ทว่าโชคชะตากลับเล่นตลกเมื่อผู้หญิงที่เขาเคยจงเกลียดจงชังและทำลายจนย่อยยับ กลับกลายเป็นเพียงคนเดียวที่หัวใจเขาถวิลหาอย่างที่สุด ในวันที่ความจริงปรากฏ เขาจึงต้องทำทุกวิถีทางเพื่อพิชิตใจยอดดวงใจและลูกน้อยกลับคืนมาสู่อ้อมกอดอีกครั้ง แม้ว่าสิ่งที่เขาเคยทำไว้จะยากเกินกว่าจะได้รับการอภัยจากนางฟ้าผู้แสนดีคนนี้ก็ตาม
หน้าปกนวนิยาย วิวาห์พรางรัก
9.5
ในโลกที่ภาพลักษณ์ภายนอกอาจลวงตา ความสัมพันธ์ครั้งนี้จึงเริ่มต้นขึ้นภายใต้เงื่อนไขที่ท้าทายความรู้สึก เมื่อตัวตนที่แท้จริงถูกซ่อนไว้เบื้องหลังม่านพรางตา การเดินทางของหัวใจสองดวงจึงไม่ใช่เพียงการมองเห็นด้วยสายตา แต่เป็นการสัมผัสถึงความผูกพันที่ซ่อนอยู่ภายใน นวนิยายโรแมนติกสมัยใหม่ที่จะพาคุณไปสำรวจความหมายของความรักที่แท้จริง ซึ่งก้าวข้ามผ่านเพียงรูปลักษณ์ภายนอก เพื่อให้คุณได้เรียนรู้ที่จะเปิดใจและทำความรู้จักตัวตนของกันและกันผ่านความรู้สึกจากหัวใจอย่างแท้จริง