ท่านประธานหยุดทรมานภรรยา—เธอเป็นตัวท็อปวงการแพทย์แล้ว！

“เจียงเหว่ย！” ลู่เป่ยหลินดูวิตกกังวลและรีบเข้าไปช่วยเหลือเจียงเว่ยพร้อมถามว่า “คุณสบายดีไหม？“ คุณได้รับบาดเจ็บตรงไหนไหม？

เหอซื่อชิงก็ดูไม่สบายใจเล็กน้อยเช่นกัน เธอไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเจียงเว่ยในตอนนี้ มันเป็นเพียงสัญชาตญาณหลังจากถูกทำร้าย

เจียงเว่ยคว้าแขนของลู่เป่ยหลิน น้ำตาไหลอาบแก้มของเธอ： “เป่ยหลิน ฉันเป็นอัมพาตเหรอ？“ ฉันจะไม่สามารถยืนขึ้นได้อีกต่อไปแล้วใช่ไหม？ ฉันไม่ต้องการที่จะ...“

ลู่เป่ยหลินช่วยพยุงเธอให้นอนลงและปลอบใจเธออย่างอดทน “อย่าฟังสิ่งที่คนอื่นพูด และอย่าคิดมากเกินไป คุณจะดีขึ้นเอง！”

“ไม่นะ ฉันเป็นคนพิการ！” ซิสเตอร์ซื่อชิงบอกฉันเองว่า “ฉันได้รับบาดเจ็บที่ขาทั้งสองข้าง และฉันไม่สามารถยืนขึ้นได้อีก ฮือๆ ฮือๆ...“ เจียงเหว่ยร้องไห้ออกมา

ใบหน้าของ Lu Beilin เปลี่ยนเป็นซีดเผือด： “He Shiqing คุณรู้ดีว่า Jiang Wei ไม่สามารถทนต่อการกระตุ้นเพิ่มเติมได้อีกแล้ว คุณหมายความว่าอย่างไรเมื่อพูดแบบนี้？“

เหอซื่อชิงปิดหน้าเธอและไม่พูดอะไร

เธอพูดสิ่งเหล่านั้นเพราะเธอโกรธมาก เธอไม่ได้ตั้งใจจะยั่วโมโหเจียงเหว่ยเลย

เจียงเว่ยบอกว่าขาเธอไม่มีความรู้สึก เธอจะอัมพาตจริงหรือ？

อย่างไรก็ตาม เจียงเหว่ยจงใจวิ่งตัดหน้ารถของเธอเพื่อใส่ร้ายเธอ ดังนั้นเธอจึงสมควรได้รับชะตากรรมนี้ ไม่ใช่ความผิดของเธอเลย

เมื่อคิดเช่นนี้ เฮ่อซื่อชิงก็กัดริมฝีปากล่างของเธอ

“เป่ยหลิน ฉันจะทำอย่างไรดี พี่สาวซือชิงตีฉัน ฉันถึงได้อยู่ในสภาพนี้ เต้นต่อไปไม่ได้อีกแล้ว มีชีวิตอยู่ไปเพื่ออะไร...“ เจียงเหว่ยจับแขนเสื้อของลู่เป่ยหลินแน่น และร้องไห้หนักยิ่งขึ้น

“ไม่ต้องกังวล ฉันจะหาหมอที่ดีที่สุดมารักษาคุณได้แน่นอน！” ลู่เป่ยหลินอุ้มเจียงเว่ยไว้ในอ้อมแขนและตบหลังเธอเบาๆ เพื่อปลอบใจเธอ

เจียงเหว่ยเพียงร้องไห้และกอดเอวของลู่เป่ยหลินไว้แน่นโดยพึ่งพาเขาในทุกเรื่อง

เหอซื่อชิงนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง จากนั้นก็ลุกขึ้นและเซออกไป

เมื่อความปวดร้าวใจรุนแรงมากเกินไป ก็จะกลายเป็นความชาไป

ไม่ว่าเธอหรือเจียงเว่ยจะเป็นนายหญิง เธอคือคนที่ไม่จำเป็นอีกต่อไป

เธอเซออกจากห้องผู้ป่วย ศีรษะของเธอปวดตุบๆ มากขึ้นเรื่อยๆ การมองเห็นเริ่มพร่ามัว เธอหยุดยืนพิงกำแพง แต่ก็ยังไม่อาจต้านทานอาการวิงเวียนศีรษะอย่างรุนแรงได้ และล้มลง

ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามาหาเฮ่อซื่อชิง ก่อนที่เธอจะมองเห็นว่าเป็นใคร เธอก็จมดิ่งลงสู่ความมืด

เมื่อเฮ่อซื่อชิงลืมตาขึ้นอีกครั้ง สิ่งที่เธอเห็นมีเพียงสีขาว ยาในขวดยากำลังหยดลงและไหลเข้าสู่ร่างกายของเธอ

“คุณตื่นแล้วเหรอ？” ถังจั๋วแตะหน้าผากของเธอด้วยหลังมือ “ไข้หายแล้ว รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือเปล่า”

เฮ่อซื่อชิงหันศีรษะมามองถังจั๋วที่กำลังกังวล จมูกของเธอชา นัยน์ตาแดงก่ำ สำลักน้ำเสียง “ขอบคุณ...”

“ด้วยความยินดีครับ เราเคยเป็นเพื่อนบ้านกัน ตอนนี้เป็นเพื่อนร่วมงานกัน นี่แหละคือสิ่งที่ผมควรทำ“ ถังจัวลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามว่า “ซื่อชิง สามีของคุณปฏิบัติต่อคุณไม่ดีหรือเปล่า？“

ถังจัวเป็นเพื่อนคนเดียวที่เหอซื่อชิงไว้ใจในเมือง เธอไม่ได้ปิดบังอะไรจากเขา เขารู้ว่าเธอแต่งงานแล้ว และสามีของเธอเป็นประธานบริษัทลู่กรุ๊ป

แม้จะฟังดูน่าประทับใจ แต่ Tang Zhuo ก็รู้ดีว่า He Shiqing ต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหนในช่วงสามปีที่ผ่านมา

“มันไม่สำคัญ” เฮ่อซื่อชิงเช็ดน้ำตาให้เธอและฝืนยิ้ม “เรากำลังจะหย่ากันเร็วๆ นี้ ดังนั้นไม่ว่าเขาจะดีกับฉันหรือไม่ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว”

เมื่อเธอรู้ว่าลู่เป่ยหลินไม่ได้รักเธอ เธอควรจะหย่ากับเขาอย่างเด็ดขาด แต่เธอทนไม่ได้

การแต่งงานกับคนที่คุณรักไม่ใช่เรื่องง่าย และเธอต้องการลองอีกครั้ง เป็นภรรยาที่ดี และทำให้ลู่เป่ยหลินตกหลุมรักเธอ

เมื่อมันกลายเป็นว่าเธอล้มเหลว

สำหรับเธอ การใช้เวลาสามปีเพื่อดูแลใครสักคนไม่ใช่เรื่องแพงอะไร เธอเพียงแค่สามารถตัดสินใจลดการสูญเสียลงได้ตามเวลา

“ใช่？“ ถังจัวถอนหายใจด้วยความโล่งอกทันที “ดีจังที่คุณคิดเรื่องนี้อย่างถี่ถ้วนแล้ว！“ แต่…… คุณกำลังตั้งครรภ์ได้ 6 สัปดาห์แล้ว