พิศวาสรักจอมพยศ

“สวัสดีครับ Miss เมยานี ไกลหิรัญ ผมโจเซ่ ฟิลิโป้ คนของคุณคาลิกซ์โต้ ผมเป็นตัวแทนบอส มารับคุณกลับที่พักครับผม” ชายหนุ่มเดินไปหยุดตรงหน้าสาวสวย เขาเอ่ยแนะนำตัวเอง พร้อมทั้งโค้งตัวให้เจ้าหล่อนเป็นการทักทายกันครั้งแรก

หญิงสาวเลิกเรียวคิ้วโก่งขึ้นสูง...เธอเบ้ปากและไหวไหล่ตามความเคยชิน “หมอนั่นไม่ว่าง... ก็เลยโยนเมย่าให้ลูกน้องเทคแคร์แทน...เมย่าจะฟ้องป๊า!! หมอนั่นผิดสัญญาทั้งที่เมย่ารักษาสัญญากับป๊าอย่างเหนียวแน่น” เสียงหวานขุ่นจัด เธอขยับปากพูดฉอดๆ ใจความคือต่อว่าคาลิกซ์โต้ ที่เขาไม่ได้ทำตามสัญญา ทั้งที่ตกปากรับคำกับเมฆาเป็นอย่างดี

“ไม่ใช่แบบนั้นครับ ท่านเลื่อนนัดไม่ทัน มันกะทันหันเกินไป แต่เจ้านายของผมก็ไม่ได้นิ่งนอนใจนะครับ ท่านเตรียมห้องพักไว้ให้Miss อย่างดีที่สุด”

เมยานีหรี่ตาลง เธอแบะปากแล้วจึงพูดกลับเสียงอ่อนลง “ช่างเถอะ!! เมย่าก็ไม่คิดอะไร แค่รำคาญ...เรียกเมย่าเถอะค่ะ Miss มันห่างเหินเกิน ยังไงคุณก็น่าจะอายุมากกว่า...เมย่าไม่ถือค่ะ ไปเถอะ... เมย่าร้อน อยากจะพัก”

หญิงสาวเบื่อการตกเป็นเป้าสายตา เพราะไอ้หน้าตาอย่างนี้ของตัวเองนั่นแหละ...

“ครับ”

แปลกคน การเป็นจุดสนใจสาวๆ ส่วนใหญ่อยากได้อยากมีกันทั้งนั้น แต่คนสวยตรงด้านหน้าเขานี่กลับไม่ชอบ เธอหงุดหงิดจนแสดงออกมาทางดวงตา...แต่...เธอก็สวยสะดุดจริงๆ นั่นแหละ

โจเซ่แอบมองคนสำคัญของเจ้านายผ่านทางกระจกมองหลัง เธอนั่งเหม่อ สายตามองเลยไปไกลๆ ไม่ได้โฟกัสที่ใดที่หนึ่งจำเพาะ วงหน้างามหยดย้อย จนเขาแอบเป็นห่วงเธอในใจ เมื่อไม่ว่าจะรูปร่างหรือหน้าตาเข้าข่ายที่คาลิกซ์โต้เจ้านายชอบ เธออาจจะกลายเป็นของเล่นยามว่างของเจ้านาย และสัมพันธภาพที่มีมายาวนานระหว่างคุณเมฆากับเจ้านายคงจะขาดสะบั้นลง เพราะไปแตะต้องลูกสาวแสนรักของเขาเข้าให้ น่าหนักใจแทนเหลือเกิน...

“บ้านสวยดีนะคะ...ไม่น่าเชื่อว่าหมอนั่นจะรสนิยมดีขนาดนี้”

เสียงหวานเปรยเบาๆ เมื่อก้าวเท้าลงจากรถยนต์คันหรู การเดินทางสิ้นสุดลงเมื่อถึงคฤหาสน์โฮเซ่...

“มีความสะดวกสบายทุกอย่างที่คุณเมย่าต้องการครับ เรียกสาวใช้ในบ้านได้เลย พวกเธอจะพาคุณเมย่าไปยังที่ ที่คุณต้องการ”

“มีสระว่ายน้ำไหมล่ะ?”

“มีครับ อยู่ทางด้านหลัง มีทิวทัศน์สวยๆ ให้มองได้แบบไม่เบื่อ”

สระน้ำขนาดใหญ่ เป็นที่ที่คาลิกซ์โต้เองก็โปรดปราน เขานิยมพาสาวๆ หุ่นน่าฟัดมาลงสระ พร้อมทั้งเย้าหยอกกันอย่างสนุกสนาน เป็นสถานที่ ต้องห้าม ที่หากไม่เรียกใช้ห้ามเข้าไปในอาณาบริเวณ บ่าวรับใช้ในบ้านโฮเซ่รับรู้กันถ้วนหน้า จะไม่มีใครกล้าเข้าไปยุ่มย่ามในบริเวณนั้น หากชายหนุ่มเจ้าของบ้านใช้สอยสถานที่นั้นๆ อยู่

“ดี...แต่วันนี้ไม่ไหวค่ะ ขอเมย่านอนพักก่อน... คงเจ็ทแล็ค!! ขอพักตา พักร่างสักนิด พรุ่งนี้เมย่าจะลงไปใช้สระให้ชุ่มปอด” หญิงสาวพูดพร้อมยิ้มหวาน เล่นเอาคนที่กำลังมองตาพร่ากันเป็นแถว รอยยิ้มของหญิงสาวสามารถสะกดคนมองได้ชะงัดงัน...ต่างพากันเคลิ้มฝัน...และหลงละเมอไปกับยิ้มหวานๆ ของเมยานี

“เชิญครับ...”

โจเซ่ผายมือให้เมยานี เขาต้อนรับเธอเข้าสู่อาณาจักรโฮเซ่แทนคาลิกซ์โต้...สาวใช้วัยรุ่น เดินนำหญิงสาวเข้าไปภายในคฤหาสน์ หญิงสาวอึ้งๆ ไปกับความงดงามวิจริตของเฟอร์นิเจอร์หรูๆ ภายในบ้าน ช่างอลังการงานช้าง!! วิเลิศสมาหราจนนึกทึ่งในใจ ไม่คิดว่าผู้ชายเถื่อนๆ ห้าวๆ อย่างคาลิกซ์โต้ จะมีรสนิยมดีๆ เหมือนกัน เพราะทุกตารางนิ้วที่เธอเหยียบย่าง ล้วนแต่ถูกตบแต่งอย่างดี เหมือนหลุดเข้ามาในห้องโถงในวังเจ้านายชั้นสูง ที่สวยสง่าไม่มีที่ติ...

เมยานีปิดประตูห้องพัก เธอนั่งมองสาวใช้ ลำเลียงชุดสวยและของใช้ส่วนตัวออกมาจัดวางตามที่ทางของมัน สายตาหวานซึ้งเหม่อลอย เธอเกือบลืมเค้าหน้าของคาลิกซ์โต้ไปแล้วด้วยซ้ำ หากช่วงที่เดินขึ้นมาบนบันไดวนสีงาช้างมานั้น ที่กำแพงมีรูปขนาดเท่าตัวจริงของชายหนุ่มแขวนเอาไว้ เธอมองตาค้างแบบไม่อยากจะเชื่อ!! เวลา10กว่าปีไม่ได้ทำให้สภาพของคาลิกซ์โต้เปลี่ยนไปได้เลย...เขายังคงรูปงามเหมือนเดิม ไอ้ความทรงจำของเธอเกี่ยวกับตัวชายหนุ่ม ย้ำเตือนให้รู้ว่าเวลาไม่สามารถทำลายความทรงภูมิ และความหล่อเหลาของคาลิกซ์โต้ได้สักกะผีก เขาช่างทรงเสน่ห์ และชวนหลงใหล แต่...ขอโทษ เธอไม่นิยมบริโภคคนแก่!!