ติดตาม
ตอน
แชร์
หน้าปกนวนิยาย 7Leaders เกมรักปิดฉากนายคาสโนว่า เล่มที่ 3 ของซีรี่ย์

7Leaders เกมรักปิดฉากนายคาสโนว่า เล่มที่ 3 ของซีรี่ย์

ชีวิตโสดที่แสนอิสระของเพลย์บอยหนุ่มต้องสั่นคลอนเมื่อเขาได้พบกับ ‘มิริน’ สาวสวยผู้เย็นชาและแข็งกร้าว แม้เธอจะมีคนในใจอยู่แล้ว แต่เขากลับยิ่งอยากเอาชนะใจราชินีน้ำแข็งคนนี้ให้ได้ เขาจึงใช้เล่ห์เหลี่ยมท้าทายจนเธอตอบตกลงเข้าสู่ ‘เกมจีบ’ ที่บีบให้เธอต้องยอมมาเป็นแฟนของเขา ท่ามกลางความใกล้ชิดที่เริ่มลึกซึ้งเกินกว่าแค่เกมเดิมพัน เขาต้องทำทุกวิถีทางเพื่อเปลี่ยนความหลงใหลให้กลายเป็นการครอบครองทั้งตัวและหัวใจของเธอเพียงผู้เดียว แม้ว่าในใจของมิรินจะยังมีเงาของชายคนอื่นอยู่ก็ตาม
ตอน
แชร์

ตอน 2

ชีวิตผมไม่ค่อยมีอะไรพิเศษนักหรอก แต่ก็ไม่ธรรมดา เรียบง่ายบ้าง เรียบหรูบ้าง แล้วแต่โอกาส แล้วแต่อารมณ์ ผมค่อนข้างโลกส่วนตัวสูงระดับปกติ ที่น้อยกว่าไอ้โนอา รายนั้นนะ แค่จะยกขาข้ามอาณาเขต มันรอจุดไฟเผาเลย โลกส่วนตัวสูงระดับสูงปี๊ด!!

แค่ยกตัวอย่างให้เห็นภาพ แต่มาว่าด้วยเรื่องของผมดีกว่า

อย่างที่รู้กัน ผมเป็นเด็กกำพร้าหน้าอินเตอร์ ฝรั่งจ๋าเลยทีเดียว ถ้าไม่อาบแดดให้ผิวแทนและพูดทักทายภาษาไทยคนก็เข้าใจว่าผมต่างชาติร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่เปล่าเลย ถ้านับเป็นเปอร์เซ็นต์ก็แค่ห้าสิบ เพราะผมเกิดที่ไทย

แม่มะลิเคยเล่าให้ฟังว่า แม่แท้ ๆ ของผมเอามาฝากเลี้ยงที่บ้านโอบกอดตั้งแต่อายุ 7 เดือน แล้วก็เงียบหายไปเลย ส่วนพ่อแท้ ๆ เป็นชาวต่างชาติประเทศเยอรมนี ตอนแรกผมฟังก็สงสัยว่าทำไมแม่เลี้ยงผมไม่ได้ มีแฟนเป็นถึงชาวต่างชาติ และทุกข้อสงสัยก็ถูกเปิดเผย เพราะผมบังเอิญไปได้ยินพี่เลี้ยงพูดกันว่า แม่ผมเป็นผู้หญิงขายบริการ ท้องแล้วทิ้งภาระไว้ให้คนอื่นรับผิดชอบ ส่วนตัวเองก็หนีกลับไปทำงานต่อโดยไม่แคร์สายเลือดที่คลอดออกมา

ไม่ ๆ ไม่ต้องดราม่านะ เพราะผมชิล ๆ ไม่ได้เป็นปัญหากับผมเลยด้วยซ้ำ ตอนที่ได้ยินก็แค่ส่ายหัวเบา ๆ เอือมที่พี่เลี้ยงแอบอู้งานเสียมากกว่า เอาเป็นว่ารู้จักผมแค่นี้ก็พอ เพราะตอนนี้ผมกำลังยุ่ง

ผวัะ ๆ ๆ!!

“มึงทำตัวสารเลวใส่ผู้หญิง แล้วไม่คิดจะขอโทษ กูทนไม่ได้จริง ๆ ว่ะ” 

“ขอโทษครับ!! ผมไม่ทำอีกแล้วครับพี่!! ปล่อยผมไปเถอะนะ!!” 

ผมแสยะยิ้มพลางมองไอ้หน้าจืดที่ตอนนี้กำลังคุกเข่าอยู่ต่อหน้าผม ใบหน้ามันมีรอยแดงซ้ำ เลือดซึมที่ขอบปากเล็กน้อย เพราะถูกผมสั่งสอนไปเมื่อกี้ ผมพยักหน้าให้การ์ดสองคนที่ยืนข้างหลังมัน ทันทีที่ได้รับคำสั่งเงียบ การ์ดสองคนก็เดินเข้ามาหิ้วปีกไอ้หน้าจืดแล้วลากตัวมันเข้ามาใกล้ผมที่ยืนสูบบุหรี่รอ

ควันบุหรี่ลอยปะทะใบหน้าจืดของมันอย่างจงใจ ก่อนที่ผมจะเอื้อมมืออีกข้างจิ้มหน้าผากและจ้องตามันนิ่ง จนมันต้องหลับตาหนี คงเพราะหวาดกลัว...เกินเหตุ “อย่าได้เที่ยวมาทำตัวเลวทรามที่คลับกู ถ้าแข็งมากไม่มีที่ลงมึงก็ไปซื้อกิน ไม่ใช่มาลวนลามผู้หญิง เข้าใจไหม?!!” ไอ้หน้าจืดพยักหน้ารัว ๆ แต่อ้ำอึ้งไม่ขยับปากตอบคำถามของผม “กูถามว่า...เข้า ใจ ไหม?!!” 

“เข้าใจครับ!! ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ!! ขอโทษครับ!!” 

“เอ้อ!! มีปากก็ตอบสิวะ!! อย่ามาให้กูเห็นหน้าอีกไม่งั้นเจอหนักกว่านี้แน่ เข้าใจ๊?” 

“เข้าใจครับ!! ผมขอโทษครับ!!” 

ผมพยักหน้าให้การ์ดอีกครั้งเป็นสัญญาณให้ปล่อยและในทันทีที่การ์ดปล่อย ไอ้หน้าจืดก็วิ่งหนีหัวชนฝา แต่ถ้าจะเรียกให้ถูก วิ่งหนีหัวชนซอกตึกไปแบบไม่คิดชีวิต

“ไอ้สัตว์มอส” คำด่านิ่ง ๆ เบา ๆ ลอดมาจากด้านหลัง และไม่ต้องเดาก็รู้ว่ามันเป็นใคร

“อะไรของมึงไอ้โนอา อยู่ดี ๆ มาด่ากูทำไม?” 

“ก็ด่าเพราะมึงขยันไล่ลูกค้านี่ไง! กูกับพี่กัสหาลูกค้ากันจะเป็นจะตาย สมควรโดนด่าไหม?” 

“คร้าบ แล้วมึงเห็นมันทำเลวกับผู้หญิงไหมล่ะครับ?” ผมรีบหันไปเถียงขณะเดียวกับที่สูบบุหรี่สุดก้นมวน ก่อนจะโยนก้นบุหรี่ที่เหลือลงพื้นด้วยความเคยชิน

“กูเห็นแต่มึงนั่นแหละที่ทำเลวกับผู้หญิง” พูดจบมันก็เดินส่ายหัวกลับเข้าไนต์คลับ ผมหน้าเหวอเพราะยังไม่ทันได้เปิดปากเถียง ก่อนจะรีบเดินตามเข้าไปติด ๆ เพื่อไปเถียงให้ชนะมัน

“กูไม่ได้ทำเลวสักหน่อย!! อย่ามาเหมารวมดิ!!” 

ไอ้โนอาไม่สนใจที่ผมกำลังพูดแกมโวยวาย มันเดินเข้าหลังบาร์เพื่อไปชงเหล้าต่อทำราวกับว่าผมเป็นเด็กที่ไม่จำเป็นต้องถือสา และผมเอาคืนด้วยการเดินไปแย้งแก้วเหล้าในมือมัน เทเหล้าดื่มพร้อมกับจ้องหน้ามันเขม็ง ทำตัวเป็นเด็กให้สมกับที่มันไม่ถือสา

“พวกมึงเป็นไรกันอีก?” พี่กัสเดินเข้ามาหลังบาร์ได้จังหวะพอดีก่อนที่สงครามเย็นระหว่างผมกับไอ้โนอาจะปะทุ ในขณะกำลังมัดผมยาวลอนสุดเซอร์ของพี่แก

“ก็ไอ้โนอาอะดิ อยู่ดี ๆ ก็ด่าผม” ผมชิ่งป้ายความผิดให้ไอ้โนอา พร้อมกับยิ้มเยาะอย่างเหนือกว่า

“คลิปที่มึงโดนตบหน้าเมื่อวาน ทำให้กูเชื่อด้วยสัญชาตญาณว่ามึงทำตัวเลวให้มันด่า” 

แปะ!!

ผมเบิกตากว้างอ้าปากค้างมองพันธมิตรทั้งสองคนแปะมือฉลองความสำเร็จที่กลั่นแกล้งผมได้ ไอ้โนอาได้ทีเอาใหญ่หันมายิ้มเยาะยักคิ้วทำหน้ากวนประสาทใส่ผมทันที

“มันเลวถึงขั้นทำให้ผู้หญิงที่ไม่รู้จักกันต้องลากคอไปตบสั่งสอน เพราะความเลวไหลทะลักจากตัวมันไง” 

“ไอ้โนอา มึงหุบปาก!!” 

“เห็นว่า ผู้หญิงในคลิปดังมาก ทั้งสวยทั้งฮอต ปกติไม่ค่อยสุงสิงกับใครง่าย ๆ แต่อยู่ดี ๆ ก็เดินมาลากคอเสื้อไอ้มอสถึงโต๊ะ...” 

“ไอ้โนอา!” ผมเค้นเสียงต่ำเพื่อหยุดคนที่เป็นทั้งเพื่อนและพี่น้อง

“คนที่อยู่แถวนั้นเห็นเหตุการณ์เต็มสองลูกตา นับได้ว่ามีพยานหลายคน” แต่มันก็ไม่มีทีท่าว่าจะหยุดแชร์เรื่องราวอันน่าอัปยศของผม “ยังไม่ทันได้พูดคุยกันเลยด้วยซ้ำ ไอ้มอสก็โดนตบหน้าเข้าอย่างจัง คนนี้น่าจะมือหนักกว่าคนอื่น ๆ ด้วยสิ เห็นว่าเรียนวิทย์กีฬาแถมออกกำลังกายหนักด้วยนิ แล้วที่สำคัญ...” 

“นี่มึงยังจะต่ออีกเหรอ?!!” 

“เล่ามาให้หมด” คนเป็นพี่ใหญ่พูดขึ้นด้วยแววตามุ่งมั่น แถมยังทำท่ายืนกอดอกพิงบาร์พร้อมทำสีหน้าตั้งอกตั้งใจฟังมากกว่าเรื่องมีสาระเรื่องอื่นซะอีก

ไอ้โนอายิ้มมุมปากพร้อมทำสีหน้าเจ้าเล่ห์ “มันโดนตบหน้าฟรีว่ะ! ฮา ๆ ๆ ผู้หญิงคนนั้นเข้าใจผิดคิดว่ามันเป็นผู้ชายที่ไปหักอกเพื่อน ผมนั่งขำฉิบหาย ก่อนหน้านี้ยังไม่รู้จักผู้หญิงคนนั้นหรอก แต่ตอนนี้ผมยกให้เป็นไอดอลเลย” 

“จริงเหรอวะ? ฮา ๆ ๆ” 

เสียงหัวเราะรัวจากพี่น้องสองคนตอกย้ำความเจ็บช้ำบนแก้มซ้าย ความเจ็บทางกายหายไปตั้งแต่นาทีแรกที่โดนตบ แต่ความเจ็บในใจยังคงเกาะติดผมอยู่ เจ็บตัวฟรีไม่พอยังเสียฟอร์มต่อหน้าคนตั้งเยอะ

ผมถอนหายใจเฮือกใหญ่ ทั้งหงุดหงิดผู้หญิงบ้าพลังนั่นทั้งพี่ฮานที่ถ่ายวิดีโอส่งในไลน์กลุ่ม ทั้งไอ้โนอาในตอนนี้อีก บอกตรง ๆ ว่าอายเว้ย!!!

“อย่าให้ถึงทีมึงนะไอ้โนอา กูจะเอาสีไปเทราดห้องมึงเป็นการซ้ำเติมเลยคอยดู” ผมชี้หน้าไอ้เพื่อนชั่วเป็นการหมายหัว

“กูจะเรียกผู้หญิงที่มึงเคยทำร้ายจิตใจเขาไว้มาต่อแถวเรียงกัน…แล้วตบหน้ามึง” ไอ้โนอาพูดหน้านิ่งพร้อมทำท่าชี้หน้าเลียนแบบผม เป็นอะไรที่กวนประสาทที่สุด โดยเฉพาะหน้านิ่ง ๆ ของมัน

“ฮา ๆ ความคิดนี้เด็ดว่ะ มึงคิดได้ไงวะน้องรัก” 

แปะ!!

ทั้งสองคนยังคงเป็นพันธมิตรที่ดีและพร้อมใจกันตอกย้ำผมเต็มที่ ส่วนผมตอนนี้ก็ได้แค่ยอมไปก่อน ช่วยไม่ได้นิ เพราะผมพลาดให้โดนตบหน้าแล้วถ้าจะหลบไม่ให้ใครเห็นก็ไม่ได้ด้วย

“เออใช่สิ!! กูไม่ใช่น้องรักมึงนี่ไอ้พี่กัส ฝากไว้ก่อนเถอะ ไปหาพี่ฮานดีกว่า” 

ผมวางแก้วเหล้าพลางทำหน้างอใส่ทั้งคู่ก่อนจะเดินออกจากบาร์เพื่อจะขึ้นไปยังห้องวีไอพี แต่ถึงแม้ว่าผมจะพูดจาประชดประชันทำท่าน้อยใจ ทั้งสองคนรู้ดีว่าบทสนทนานี้ไม่ส่งผลกระทบอะไร เป็นการหยอกล้อแบบฉบับพี่น้องที่สนิทกันเสียมากกว่า ยืนยันได้จากการส่ายหัวและยิ้มขำตามหลังผมของทั้งสองคน

ระหว่างทางเดินที่จะขึ้นบันไดไปห้องวีไอพี หางตาดันเหลือบเห็นสาวสวยหุ่นเอ็กซ์หลายคนกำลังส่งสายตาโปรยเสน่ห์มาทางผมกันอย่างเต็มที่ แล้วแบบนี้จะอดใจไม่ให้ทำร้ายได้ยังไงไหว เป็นใครจะทนหน้าอกอวบอึ๋มนั่นได้ กระโปรงสั้น ๆ ก้มทีเห็นไปถึงไหนต่อไหน หน้าสวย ๆ นั่นอีก เวลาอยู่บนเตียงคงเซ็กซี่ขยี้ใจสุด ๆ ไปเลย!!

ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แวะสักหน่อยดีกว่า หึหึ

“สวัสดีค่ะพี่มอส” และเป็นแบบนี้ทุกครั้งเสมอ ผู้หญิงเอ่ยทักผมก่อนอย่างที่คาดไว้ (ในใจ) 

“ชื่ออะไรครับ? “คำถามธรรมดาออกจากปากผมอัตโนมัติพร้อมทั้งรอยยิ้มหวานดึงดูดฝ่ายตรงข้าม แต่สิ่งที่ไม่ค่อยประสานงานกับส่วนอื่นเห็นจะเป็นสายตานี่แหละ มันเลือกโฟกัสแค่จุดเดียวตั้งแต่เดินเข้ามาที่โต๊ะ หน้าอกไซซ์ 38 หรือ 40 กันแน่นะ? บางทีก็คาดเดาได้ยากเพราะผู้หญิงชอบใส่ดันทรงเพื่อเพิ่มขนาด แต่ผมว่าน่าจะ 34 หรือไม่ก็ 36 ควรจะคาดหวังให้น้อยไว้ดีกว่า

“ชื่อมิ้นค่ะ พี่มอสดื่มอะไรไหมคะ? เดี๋ยวมิ้นชงให้” ผู้หญิงตรงหน้ากำลังเอื้อมมือหยิบแก้วเปล่า แต่ผมคว้ามือเล็กไว้แล้วนวดคลึงเบา ๆ เป็นการส่งสัญญาณความต้องการที่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะเข้าใจในทันที แต่สิ่งที่ผู้หญิงแสดงออกตอนกำลังถูกผมโปรยเสน่ห์ช่างขัดกับหลักความเป็นจริง ทำคล้ายกระต่ายน้อยไร้เดียงสาที่เพิ่งเคยออกจากโพรงใต้ดิน แต่แท้ที่จริงก็คงจะแอบหนีเที่ยวข้างนอกอยู่บ่อย ๆ

ห้องดำ

เสียงหอบหายใจพร้อมกันของทั้งผมและผู้หญิงที่เพิ่งเจอกันได้ไม่ถึงชั่วโมง แต่ตอนนี้กำลังร่วมจังหวะร้อนซ่านบนเตียงเสริมเหล็กหนาสีดำ เสียงเล็กของผู้หญิงครางดังสนั่นลั่นห้อง แม้แต่เตียงเสริมเหล็กอย่างดียังสั่นไหวไปกับแรงกระแทกของผม เสื้อผ้าของฝ่ายหญิงถูกถอดออกหมดเกลี้ยงเหลือเพียงร่างเปลือยเปล่า แต่ผมถอดแค่เพียงช่วงล่าง เสื้อเชิ้ตดำยังคงอยู่และดูเรียบร้อยไม่ต่างจากเดิม ถ้าจะให้บอกเหตุผลแบบไม่หลงตัวเองคงทำได้ยาก หรือไม่ ก็อาจจะโดนทำท่าเบะปากมองบนใส่ก็เป็นได้ นั่นก็เพราะว่า เหตุผลที่ผมไม่ชอบถอดเสื้อเวลามีเซ็กซ์เป็นเพราะผมหวงกล้ามแน่นของตัวเองยังไงล่ะ กลัวว่าถ้าผู้หญิงเห็นแล้วจะพากันตามติดผมไม่เลิก นั่นไงว่าล่ะ ทำหน้าเบะปากมองบนใส่ผมกันอยู่จริง ๆ สินะ เฮ้อ

“พี่มอส~” เสียงครางดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง สลับกับเรียกชื่อผมเป็นระยะ

เป็นการแสดงความต้องการของฝ่ายหญิงที่ตอนนี้อารมณ์กำลังกระเจิดกระเจิงเพราะกิจกรรมที่ทำร่วมกัน ส่วนผมก็เพียงแค่ต้องการปลดปล่อยอารมณ์ที่สุมอยู่ภายในออกให้หมด คืนนี้จะได้หลับสบาย ไม่ได้รู้สึกพิศวาสผู้หญิงที่จำชื่อไม่ได้ด้วยซ้ำ เพราะผมไม่ได้ตั้งใจอยากรู้จักตั้งแต่แรก และไม่เคยคิดจะจริงจังกับผู้หญิงคนไหนเลย แค่เซ็กซ์มัน ๆ หนึ่งคนต่อหนึ่งคืน ก็เท่านั้นเอง

“พี่มอส!! ฉันจะไม่ไหวแล้ว!!”

ผมยิ้มพอใจให้กับการเรียกร้องจากฝ่ายหญิง ราวกับว่าผมสามารถควบคุมทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย เสียงครางดังแทรกเสียงของแรงกระทบ ส่วนผมก็รีบเร่งให้ตัวเองเสร็จด้วยเช่นกัน และในที่สุดก็ถึงจุดสุดยอดได้พร้อมกันทั้งผมและผู้หญิงจากการใส่รัวไม่ยั้งในโค้งสุดท้าย

แต่เมื่อทุกอย่างจบลงผมรีบถอยตัวออกและเดินไปเข้าห้องน้ำเพื่อจัดการตัวเองให้เรียบร้อยอย่างรวดเร็ว ก่อนจะออกมาใส่กางเกง ผมมักจะกลับสู่สภาพเดิมได้เร็วกว่าฝ่ายหญิงเสมอ แต่ผู้หญิงยังคงนอนห่มผ้าบนเตียงและมองผมด้วยตาหวานเยิ้มคล้ายกับกำลังจินตนาการว่าได้เป็นแม่ของลูกผมไปเสียแล้ว

ผมยิ้มมุมปากรู้ทันก่อนจะเดินไปข้างเตียงและหยิบกระเป๋าสตางค์ ควักเงินสดปึกหนึ่งโดยไม่ทันได้นับยื่นให้ผู้หญิง และแล้วสายตาที่ผมคาดเดาเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นต่อไปได้ก็จ้องมาที่หน้าหล่อของผม

อีกฝ่ายขมวดคิ้วด้วยสีหน้าสับสนพลางมองเงินสลับมองหน้าผม

“พี่มอสคิดว่าฉันแค่เล่นสนุกกับพี่เหรอคะ?” น้ำเสียงสั่นเครือมาพร้อมกับน้ำตาคลอเบ้า แต่ผมเป็นประเภทที่ไม่แพ้น้ำตาผู้หญิงด้วยสิ มุกเดิม ๆ ผมเห็นมาเยอะจนชินตา “ฉันชอบพี่มานานแล้ว ฉันไม่ได้อยากเป็นแค่คนชั่วครา...” 

“ขอโทษที เธอชื่ออะไรนะ?” ความเงียบเข้าแทรกบทสนทนาที่กำลังดราม่าได้ที่

ผู้หญิงเบิกตากว้างไปพร้อมกับทำหน้าเหวอ ก่อนจะก้าวลงจากเตียงและเดินเข้ามาใกล้ผม ส่วนผมยืนแน่นิ่งรอรับรางวัลจากคำพูดของตัวเอง แต่ก็ไม่เชิงเรียกว่ารางวัลสักทีเดียว

เพียะ!!!

“สารเลว!!” เพราะรางวัลที่ไหนทำให้รู้สึกเจ็บแปลบกันเล่า

“ขอบคุณครับ” ถึงอย่างนั้นก็เถอะนะ ผมยังยินดีหันกลับมาส่งยิ้มให้ผู้หญิงอย่างจริงใจ เป็นแรงตบที่รับได้เพราะก่อนหน้านี้เช็กฝ่ามือไว้ก่อนแล้วยังไงล่ะ ก็แค่เนี่ย! เป็นอันจบเรื่อง

...และนี่แหละครับ เรื่องราวไม่พิเศษ แต่ก็…ไม่ธรรมดาของผม

คุณอาจจะชอบ

หน้าปกนวนิยาย รักซ้ำรอย
9.3
ธาวิศก้าวเข้าหานิภาบนเตียงเพื่อทำตามความต้องการของคุณยาย แม้เขาจะพยายามคาดคั้นว่าเธอถูกบังคับหรือไม่ แต่นิภาก็ยืนยันว่าเต็มใจด้วยความประหม่า ชายหนุ่มจึงประกาศกร้าวอย่างเย็นชาว่าความสัมพันธ์ครั้งนี้จะไม่มีความผูกพันใดๆ และเขาจะกลับไปหาคนรักทันทีที่จบเรื่อง โดยขู่ไม่ให้เธอเรียกร้องสิ่งใดในภายหลัง ก่อนที่ความใกล้ชิดจะแปรเปลี่ยนเป็นจุมพิตที่ลึกซึ้งตามอารมณ์ที่พลุ่งพล่านท่ามกลางความขัดแย้งในใจของทั้งคู่
หน้าปกนวนิยาย ทอแสงจันทร์
9.7
หากพี่ชายของจันทร์เจ้าขาไม่พาคนรักซึ่งเป็นน้องสาวของคมเพชรหนีไป ชีวิตเธอคงไม่ต้องกลับมาพัวพันกับอดีตคนรักที่จบกันไม่สวยอีกครั้ง ความบาดหมางในอดีตจากการที่เธอเป็นฝ่ายบอกเลิกและหนุนหลังให้น้องสาวเขาหนีการแต่งงาน กลายเป็นเชื้อไฟให้คมเพชรกลับมาทวงแค้นอย่างสาสม แม้ลึกๆ ทั้งคู่จะยังรักกัน แต่ความเจ็บปวดที่ฝังรากลึกกลับเปลี่ยนเป็นสงครามที่ต่างฝ่ายต่างพร้อมฟาดฟันกันให้พังทลายลงไปข้างหนึ่ง ท่ามกลางคำดูถูกที่คอยตอกย้ำว่าหยดน้ำตาของเธอไม่มีค่าพอให้เขาเห็นใจ
หน้าปกนวนิยาย ราคี(ร้าย)รักอชิระ
8.2
When Pakwan reveals her pregnancy to Achira, the billionaire is skeptical of her four-month disappearance. Desperate and poor, Pakwan proves his paternity, leading to a heartbreaking contract: she must surrender her child and vanish after giving birth. Despite her deep love for him and baby Sun, she accepts the financial compensation and leaves, knowing their lives are parallel lines that can never truly meet. It is a sacrifice made by a woman who has nothing left but her love.
หน้าปกนวนิยาย อุบัติรักไฟกาล
9.4
รัชนิชลต้องร่วมงานกับแคสเตอร์ ช่างภาพหนุ่มเจ้าเสน่ห์ผู้แสนยียวนในภารกิจถ่ายทำสารคดีกลางป่าลึก แม้เธอจะพยายามรักษาระยะห่างเพียงใด แต่เหตุการณ์น้ำป่าหลากทำให้ทั้งคู่ต้องหลงทางและติดอยู่ด้วยกันเพียงลำพัง ฤทธิ์จากเห็ดป่าที่เผลอกินเข้าไปนำพาไปสู่ความสัมพันธ์ลึกซึ้งในคืนที่พร่าเลือน เมื่อถูกช่วยออกมาได้ รัชนิชลจึงตัดสินใจลาออกเพื่อเก็บซ่อนความลับเรื่องลูกในท้องไว้เพียงลำพัง โดยที่แคสเตอร์เองก็ไม่ล่วงรู้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นเลยแม้แต่น้อย
หน้าปกนวนิยาย  เมียทาสสวาท [Forbidden Love]
8.0
พิรุณญาต้องตกอยู่ในวังวนแห่งความทุกข์ระทมจากการถูกเพชรกล้ากดขี่ข่มเหงอย่างไร้ความปรานี แม้เธอจะพยายามอดทนต่อการทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจเพื่อทดแทนบุญคุณพ่อแม่ของเขา แต่ความป่าเถื่อนของชายหนุ่มกลับทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ ทั้งการดุด่าดูแคลนและใช้กำลังทำร้ายจนเธอได้รับบาดเจ็บ เมื่อความอดกลั้นถึงขีดสุดและทุกสิ่งในชีวิตถูกเขาทำลายจนพังพินาศ เธอจึงตัดสินใจพาตัวเองหนีไปจากขุมนรกนี้โดยไม่คิดจะหวนกลับมาหาผู้ชายที่ประกาศก้องว่าเกลียดชังเธอสุดหัวใจคนนี้อีกเลย
หน้าปกนวนิยาย สิบปีที่ทุ่มเท แลกความเจ็บปวด
9.4
ตลอดสิบปี เปมิกาทุ่มเทปั้นเจษฎากรจากนักแสดงไร้ชื่อจนเป็นซูเปอร์สตาร์ชื่อดัง แต่ความภักดีกลับถูกตอบแทนด้วยการหักหลัง เมื่อเขาแอบลักลอบมีชู้กับดุจดาวมานานหลายปี ทว่าสิ่งที่เลวร้ายที่สุดคือการที่เขาพรากชีวิตลูกในครรภ์และทำลายร่างกายเธอจนย่อยยับ ความรักที่เคยมีแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นอันเย็นเยียบ เปมิกาจึงลุกขึ้นสู้เพื่อทวงคืนความยุติธรรม โดยวางแผนทำลายทั้งชื่อเสียงและอนาคตของเขาให้พังพินาศเหมือนที่เขาเคยทำกับเธอ