คำสัญญาวิวาห์ลวง

“นี่หล่อนเห็นฉันเป็นคนยังไงยะ!!” สุรีพรตะคอกใส่ เรียวคิ้วเข้มขมวดเป็นปม

“ไม่ใช่แบบนั้นค่ะ” ดานันรีบตอบ ถึงไม่ใคร่อยากเชื่อ แต่ตอนนี้เธอต้องการความช่วยเหลือจริงๆ

“แต่มีข้อแม้นะ...” ดานันก้มหน้ากดยิ้มมุมปาก

เธอพอจะเดาได้ ความช่วยเหลือที่สุรีพรหยิบยื่นให้ ไม่เคยได้มาฟรีๆ

“รอสักพักนะคะ รอให้หนูพร้อมกว่านี้ หนูกับยายจะไม่อยู่ขวางหูขวางตาคุณๆ อีก”

“นี่แม่ดานัน ฉันไม่ได้ไล่หล่อนนะ ฉันแค่อยากให้หล่อนทำงานบางอย่างแทนยัยนัน”

ดานันขมวดคิ้ว แต่ทว่า... “โรงพยาบาลที่หล่อนพายายหล่อนไปรักษาน่ะ ค่าหยูกค่ายา ค่าหมอแพงมาก หล่อนรับไหวเรอะ ฉันจะช่วย หล่อนเอง แต่หล่อนต้องแต่งงานแทนยัยนัน ฉันน่ะขัดพ่อหล่อนไม่ได้ ผู้ชายคนนั้นไม่คู่ควรกับยัยนันของฉัน ถ้าหล่อนไม่ขัดข้อง เรื่องยายหล่อนฉันดูแลให้จนกว่ายายหล่อนจะหายเอง”

เรียวปากอิ่มเม้มแน่น หลังทบทวนในใจชั่วครู่ ตัวเลือกของเธอมีไม่มากนัก เธอเองก็รู้อยู่แก่ใจดี เธอพึ่งพาใครไม่ได้เลย แม้แต่...บิดา

“ตกลงค่ะ” สุรีพรยิ้มมุมปาก

“ฉันจะให้เลขาฯ ของฉันโอนเงินให้หล่อน ส่วนรายละเอียดของผู้ชายคนนั้น ฉันเตรียมไว้ให้หล่อนแล้ว หล่อนเก็บกระเป๋าเตรียมไปอยู่กับไอ้หมอนั่นได้เลย”

แม้จะงงหน่อยๆ แต่ดานันก็พอทำใจได้ หลังเปิดเอกสารที่สุรีพรส่งให้ เธอเลยเข้าใจได้อย่างไม่มีข้อกังขา

คราม โชว ทายาทสกุลดัง หนุ่มรูปงามที่เพิ่งประสบอุบัติเหตุเป็นข่าวดังเมื่อหลายอาทิตย์ก่อน ความโชคร้ายของเขาเป็นที่กล่าวขานทั่วบ้านทั่วเมือง เพียงแต่ดานันไม่คิดว่าคนต่ำต้อยอย่างเธอจะมีวาสนากลายเป็นภรรยาของเขาได้

ต่อให้เขา...ตาบอด... แต่เขาก็ยังมั่งคั่งมากกว่าเธอหลายหมื่น หลายพันเท่า

“ผู้หญิงอย่างหล่อน วาสนาดีแบบนี้ หล่อนต้องขอบคุณฉันนะยะ” สุรีพรกระแทกเสียงใส่ พร้อมกับเหยียดยิ้ม

สัญญาการหมั้นครั้งนั้นกำลังรั้งอนาคตที่สดใสของพัทรนัน บุตรสาวคนสวยที่ควรมีอนาคตรุ่งโรจน์ เมื่อคู่หมายมีคุณสมบัติไม่คู่ควรแล้ว การเปลี่ยนคู่แต่งงานก็คงไม่ทำให้สองสกุลเกิดข้อพิพาท

“ทำตัวดีๆ ละอย่าให้เสียชื่อมาถึงพ่อของแก!!” สุรีพรสำทับอีกครั้งก่อนจะสะบัดหน้าใส่และเดินจากไปอย่างสบายใจ

ตอนที่2.สามีหมาดๆ

กระเป๋าใบเล็กบรรจุของใช้ส่วนตัวที่จำเป็นสำหรับการดำรงค์ชีวิต มีเสื้อผ้าที่ดูดีไม่กี่ชุดกับของใช้ส่วนตัวเท่านั้น ดานันกวาดตามองบ้านหลังเล็กที่เป็นที่อยู่อาศัยของตนเองตอนนี้ นับตั้งแต่บิดาพามาอยู่ด้วย แววตาอาลัยอาวรณ์ผุดขึ้นชั่วแวบหนึ่ง ก่อนจะถูกเกลื่อนหายไปเพราะเงาน้ำตา

เธอรู้ดีว่าหนทางข้างหน้าไม่ต่างอะไรกับขุมนรก

ผู้ชายที่เคยปกติ จู่ๆ กับกลายเป็นคนพิการ สภาพจิตใจของเขาตอนนี้คงไม่ต่างอะไรกับพายุเฮอริเคน สถานการณ์ที่เธอต้องเจอคงต้องใช้ความอดทนอย่างมาก แต่เธอมีตัวเลือกที่ไหน ญาติคนเดียวที่เหลืออยู่ต้องใช้ทรัพย์จำนวนมาก ลำพังตัวเองดานันไม่เคยกลัวความลำบาก ต่อให้ต้องอดมื้อกินมื้อเธอเองไม่เคยหวั่น

แต่ว่า...ยายกันยาอายุเยอะแล้ว

ผ่านความลำบากมานับไม่ถ้วน อะไรที่ดานันช่วยแบ่งเบาความทุกข์ของญาติสูงอายุผู้นี้ได้ เธอจะไม่มีทางถอยหลังหนี

ประเมิณคร่าวๆ จากข่าวสารจากทุกสื่อ

เธอมีอันตรายเดียวที่น่าหวั่นใจคือพายุอารมณ์ของว่าที่สามีหมาดๆ ของตนเอง

คนป่วยที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แถมตาก็ยังมามองไม่เห็น

เขาไม่มีทางทำร้ายเธอได้ นอกจากด่าทอเท่านั้นแหละ

สารถีคนขับกวาดตามองผู้หญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาปนความผิดหวัง

คำสั่งเร่งด่วนแบบไฟแทบไหม้ถูกส่งมาที่ตนเอง

หญิงตรงหน้าคือภรรยาบุตรชายตนโตของคนสกุลโชว

จากที่วาดภาพในอากาศทุกอย่างพังทลายลง

ไม่มีหญิงสาวจากตระกูลผู้ดีที่งดงามตั้งแต่ศีราษะจรดปลายเท้า ตรงหน้าคือหญิงสาวที่แต่งกายเรียบง่าย แต่แฝงไปด้วยความซอมซ่อทุกส่วน ชุดผ้าหยาบๆ ถูกสวมอยู่บนร่างกาย แม้จะสะอาดตา แต่ประเมิณราคาได้ไม่ยาก