เจ้าสาวคาวโลกีย์
ตอน 2
“กรี๊ดดด ไอ้บ้าปล่อยนะ ฉันไม่ใช่อีตัวเว้ย”
“อย่าเล่นตัวน่าไปกับเสี่ยดีกว่า รับรองเสี่ยจ่ายไม่อั้น” ร่างหญิงสาวในชุดฟอร์มของเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ยี่ห้อหนึ่งปัดป้องมือที่เอื้อมมาหาอย่างฉุนเฉียว
“พูดไม่รู้เรื่องเหรอ บอกว่าฉันไม่ได้ขายตัว และที่นี่ไม่มีพนักงานในร้านคนไหนขายตัวหากพูดไม่ฟังจะหาไม่เตือนนะเสี่ย”
“จะอะไรนักหนาวะ กะอีค่าคลับกระจอกๆ ไอ้ร้านแบบนี้ที่ไหนๆ พนักงานก็ขายตัวกันทั้งล่ะ” ทั้งสองยังคงโต้เถียงกันตอนแรกอิฐก็ไม่คิดจะก้าวก่ายคิดว่าเป็นพวกแอบแฝงมาหาเหยื่อแล้วโก่งค่าตัวโดยอาศัยชื่อเสียงของผับเพื่อนรักเป็นจุดขาย และที่นี่พนักงานหน้าตาดีกันทั้งนั้น มือที่กำลังจะเปิดประตูระชะงักอีกครั้งเมื่อเสียงใสๆ ของหญิงสาวคนนั้นพูดขึ้น
“จะบอกอะไรให้นะไอ้เสี่ยหน้าหม้อ ที่นี่ไม่มีโว้ยเพราะอะไรรู้ไหมเพราะคุณภีมเขาเป็นผู้ดี ไม่ทำมาหากินบนหลังคนเหมือนเสี่ย คุณภีมรักลูกน้องรักพนักงานทุกคน เงินเดือนพวกเราพอจะยาไส้ไม่จำเป็นต้องขายอะไรๆ เพื่อเงิน แม้เราจะทำงานเพื่อเงินแต่ไม่ได้คิดจะขายตัวเพื่อสนองตัณหาเสี่ยบ้ากามอย่างแกหรอก” เป็นจริงดังที่เธอบอกทุกประการเพราะผับกึ่งเรสทัวรองต์แห่งนี้เป็นเหมือนสถานที่ผ่อนคลายของเหล่านักท่องราตรี ใครชอบความสนุกสุดเหวี่ยงก็เข้าไปในโซนของผับ ใครอยากนั่งฟังเพลงผ่อนคลายพร้อมกับรับประทานอาหารอร่อยก็มีโซนเฉพาะซึ่งลูกค้าแต่ละกลุ่มก็จะอยู่ในโซนที่ตนเองชอบ และเรื่องบริการแอบแฝงนั้นไม่มีให้เกิดความรำคาญเพราะภีมค่อนข้างจะเข้มงวดและหากมีพนักงานคนไหนแอบแฝงขายบริการก็จะถูกไล่ออกพร้อมดำเนินคดีอย่างถึงที่สุด...
“อย่าเล่นตัวน่า ของมันเคยๆ กันอยู่ พอได้มาประจำร้านดีหน่อยทำลืมตัว”
“เว้ย พูดไม่รู้เรื่อง ฉัน ไม่ ได้ ขายตัวเว้ย..”
หญิงสาวพูดเน้นคำด้วยความฉุนเฉียว
“ฉันไม่เคยคิดขายตัวนะเสี่ยอย่ามาพูดแบบนี้กับฉัน และถ้าฉันจะขายตัวจริงๆ นะสู้ไปหาเอาคนหนุ่มๆ หล่อๆ เงินหนาๆ ไม่มีเมียขี้หึงอย่างเสี่ยให้เสียสุขภาพจิตหรอกนอกจากจะไม่สนุกแล้วยังไม่ได้เงินด้วย ไอ้เสี่ยขี้โม้”
“หนอยนังณดา จะมากไปแล้วนะมึงแบบนี้ต้องสั่งสอน” ชายคนนั้นเงื้อมมือขึ้นสูงเตรียมจะฟาดลงบนใบหน้าของหญิงสาว
“มีอะไรให้ช่วยไหมครับ...” เสียงห้าวของชายหนุ่มดังแทรกขึ้นมาทำให้เสี่ยหน้าหม้อที่หญิงสาวนามว่า ณดา เรียกชะงัก ใบหน้าหลุกหลิกหัวล้านๆ มองเลิกลักเมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของใครอีกคนที่เดินออกมาจากเงาสลัวเข้ามาแทรกแซงแต่เสี่ยเจ้าเล่ห์ก็หัวไวหาทางออกได้อย่างน่าเวทนา
“อ้อ คุณก็อยากได้หนูณดาไปกกเหมือนกันเหรอ เดี๋ยวผมแบ่งให้น่า กำลังตกลงราคากันอยู่ แต่หากคุณไม่ว่าอะไรรอต่อจากผมก็ได้ ไปพร้อมกันเลยสวิงกิ้งสนุกดีอีกแบบนะคุณฮ่าๆ” ดวงตาเล็กตีบบนใบหน้ากลมย้วยนั้นดูน่ารังเกียจเหลือเกินในสายตาของอิฐ เขาเจอคนอ้วนลงพุงอ้วนจนคางสองชั้นก็ยังไม่ได้ดูน่าสะอิดสะเอียดเท่ากับไอ้เสี่ยอ้วนหน้าหม้อนี่เลยสักคน
“บังเอิญผมไม่ชอบเล่นรักแบบนั้น ผมชอบถนอมของและไม่คิดจะแบ่งแฟนของผมกับใคร เชิญคุณไปหาเอาคนอื่นและอย่ามายุ่งกับแฟนผม หากยังไม่เลิกวอแวกับเธอ เมียคุณรู้เรื่องพฤติกรรมแย่ๆ ของคุณแน่ เมียของไอ้เสี่ยหมูตอนหน้าหม้อนี่ชื่ออะไรนะ ที่รัก...” อิฐหันไปถามคนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างๆ เขาเหมือนกำลังงงๆ มึนๆ อยู่ หญิงสาวทำท่าตื่นๆ ก่อนจะรับมุกที่เขาโยนให้
“เมียเสี่ยมงเมื่อเจ๊แมวค่ะ เจ๊แมวยั่วประสาท และโหดมาก ได้ข่าวว่าผัวคนที่แล้วก็โดนเจ๊ตัดจนเหลือแต่ตอแล้วเอาไปโยนไว้หน้าตลาดสดเพื่อประจานความสำส่อน”
“มีเบอร์โทร.ของเจ๊แมวไหมครับ” ชายหนุ่มหยิบสมาร์ตโฟนเครื่องหรูขึ้นมาทำท่าจะกดหมายเลขและหญิงสาวก็รีบบอกเบอร์ทันที
“มีค่ะ 092..”
“อย่าโทรๆ เสี่ยไปแล้วจ้ะ ไปแล้ว ไม่ยุ่งแล้ว โธ่ มีผัวแล้วก็ไม่บอก...” ไม่ทันที่ณดาจะพูดจบเสี่ยร่างอ้วนฉุก็วิ่งตื๋อออกไปทันที หญิงสาวหัวเราะชอบใจ
“ไปซะได้ก็ดีไอ้เสี่ยหน้าหม้อตื๊ออยู่ได้”
“ไม่มีอะไรแล้วใช่ไหม ผมขอตัว” อิฐพูดขึ้นแล้วหมุนตัวกลับไปยังรถของตน หญิงสาวได้สติรีบวิ่งไปขวางเขาไว้
“เดี๋ยวสิคุณๆ”
“อะไรอีกล่ะ ผมไม่ใช้บริการต่อไอ้หมูตอนนั่นหรอกนะ คืนนี้ไม่มีอารมณ์”
“อ้าววว.. นี่คุณ คนเขาอุตส่าห์จะมาขอบคุณ ไหงมาปากหมาเสียได้..” หญิงสาวหน้างอเท้าสะเอวมองเขาด้วยแววตาขุ่นเขียว ซึ่งคำพูดตรงไปตรงมาของเจ้าหล่อนเล่นเอาอิฐถึงกับหน้าหงาย ปกติผู้หญิงเจอเขาก็มักส่งยิ้มหวายเชิญเชิญและพูดจาอ่อนหวานทอดสะพานให้เสมอ แต่นี่เจ้าหล่อนเป็นใครถึงกล้ามาว่าเขาปากหมา
“นี่เธอ..”
อิฐมองร่างระหงที่สูงเพียงไหล่ของเขารูปร่างอรชรน่ามองใบหน้าเรียวรูปไข่ที่ดวงตากลมโตที่กรีดอายไลน์เนอร์คมกริบขนตางอนช้อย จมูกโด่งเชิดรับกับเรียวปากอิ่มสีแดงสด เรือนผมยาวสลวยรวบตึงด้วยหนังยางธรรมดานั้นยาวระแผ่นหลังบาง ทรวงสาวอวบอิ่มที่ดันเสื้อตัวเล็กรัดติ้วนั้นดูจะเกินตัวไปเล็กน้อยและด้วยสายตาของผู้ที่เชี่ยวชาญในสรีระหญิงสาวอิฐก็บอกตัวเองได้ทันทีว่าของแท้ล้วนๆ เอวเล็กคอดรับกับสะโพกมนกลมกลึง เรียวขาเสลาที่พ้นจากกระโปรงสั้นแค่คืบนั้นงดงามเรียวเสลาน่ามอง ถ้าหากขาเรียวสวยนี่รัดรอบเอวเขาตอนที่...
เออไอ้ที่ว่าไม่มีอารมณ์เมื่อกี้เขาจะถอนคำพูดได้ไหมวะ... ชายหนุ่มถามตัวเองด้วยความรุ่มร้อนขึ้นมาทันทีแต่คำพูดของหญิงสาวทำให้ใบหน้าหล่อเหลาร้อนผ่าว อารมณ์ที่พุ่งสูงเมื่อครู่มอดดับทันใด...
“อะไร ฉันพูดความจริง ฉันแค่จะมาขอบคุณที่คุณช่วยฉันไว้เมื่อกี้และไม่คิดจะสนใจอะไรในตัวคุณสักนิดเดียว ต่อให้คุณหล่อขั้นเทพกว่านี้ก็เหอะ เอาเป็นว่าฉันขอบคุณละกันที่ช่วยเหลือหวังว่าชาตินี้คงไม่ต้องมาเจอกันอีก สาธุ...” พูดจบร่างระหงก็เดินจากไปทันที
อิฐมัวแต่อึ้งพูดไม่ออกได้แต่มองตามร่างงามที่เพิ่งทำให้เขารู้สึกรุ่มร้อนขึ้นมาได้อย่างง่ายไปอย่างพูดไม่ออกบอกไม่ถูก
“ผู้หญิงบ้าอะไรวะ แบบนี้ก็มีด้วย”
คุณอาจจะชอบ
